Dit jaar geen lange vakantie dat is financieel helaas niet haalbaar, gelukkig kwamen we op het Internet redelijk goedkope vliegtickets tegen, dus werd er een korte vakantie naar New York geboekt, deze keer met een huurauto i.p.v. een camper.
De vlucht was met Delta Airline en de auto konden we ophalen bij Hertz, een Hyundai Elantra met 2 personen goed te doen alleen de kofferbak was aan de kleine kant er pasten net 2 grote koffers in met nog wat kleine spullen maar een derde koffer had er niet meer in gegaan.

Dag 1 dinsdag 31-08-2004 AMS - Binghamton

Om 05:00 uur uit bed en om 05:30 uur zaten we al in de auto op weg naar Schiphol, onderweg veel fileleed zodat we pas om 08:15 uur P3 voor lang parkeren opreden.
Met de shuttlebus naar terminal 3 om ons te melden bij de balie van Delta Airline, daar was het niet druk dus het inchecken was zo gebeurt.
De controle op Schiphol is niet meer zo streng, bij onze vorige reizen werden de koffers al voor het inchecken door een scan gehaald en dat moest nu niet meer.
Door het reisburo waren al raamplaatsen gereserveerd dus dat zat wel goed.
Door de douane ging erg vlot, dus op naar de taxfree om shag te kopen dat scheelt toch weer 1.85 per pakje.
Om 10:00 uur konden we naar de gate, daar kregen we weer het gebruikelijke vragenlijstje van, wie heeft de koffers gepakt, zijn ze daarna onbeheerd geweest, heb je spullen van iemand anders bij en zijn de elektronische apparaten (camera’s) in reparatie geweest.
Weer door een poortje, achter dat poortje weer een hoop volk die behalve diegene waar het poortje bij piepte ook nog willekeurig mensen uit de rij haalden om te fouilleren, dat doen ze in Nederland dus echt lichamelijk (in Amerika met een piepstok), en nee deze keer was ik niet een van de gelukkige, Annie wel en de oude taart die dat moest doen knijpt schijnbaar graag in borsten want het ging niet echt zachtzinnig volgens Annie.
Om 11:00 kwam het vliegtuig los van de gate maar daarna kregen we het idee dat we naar de USA gingen rijden want het duurde ruim een kwartier voor we op de startbaan waren, terwijl we toch steeds door bleven rijden.
De vlucht verliep voorspoedig en het vliegen met Delta is ons zeer goed bevallen, ik heb nog nooit zoveel ruimte gehad, kon mijn benen zelfs over elkaar doen zonder de stoel voor me te raken, dronken worden kost veel geld want voor een drankje met alcohol ben je $ 4,00 of 4,00 Euro kwijt, gelukkig kunnen wij het zonder ook goed af.
Om 13:00 uur landen we op JFK airport en binnen 35 minuten stonden we buiten, zo vlug hebben we zelfs op Gran Canaria nog nooit buiten gestaan.
Met de Airtrain naar het verhuurstation van Hertz om de auto op te halen en na de papierwinkel zaten we om 14:45 uur in de auto om via de I-678 noord en I-684 noord New York City achter ons te laten, via de I-84/NY-17 noord naar Binghamton gereden met 2 sanitaire stops er bij waren we om 18:15 uur al op de plaats van bestemming, Motel-6 was vlug gevonden langs de I-81 noord, de koffers op de kamer gebracht, korte broek aangedaan want het was warm zo’n 30 graden en nog even wat boodschappen gedaan en wezen eten bij Wendy’s dat laatste veel tegen, slechte friet en ook de hamburger was niet echt geweldig dat zijn we anders gewend bij Wendy’s.
Wat ons vandaag was opgevallen is dat ten eerste de brandstofprijs vrij hoog is, maar ook dat men hier zeker 10 mile harder rijdt dan de speedlimiet aangeeft.
Om 21:00 lagen we in bed, we waren inmiddels dan ook al 22 uur in de benen.
Overnachting, Motel 6, kosten $ 51,16 incl. taks
Vandaag gereden 241 mile.

Dag 2 woensdag 01-09-2004 Binghamton – Watkins Glen SP

Vanmorgen vroeg wakker om 06:50 uur opgestaan, niet zo gek als je er om 21:00 uur ingaat, wel goed geslapen.
Bij het uitchecken een beker koffie meegenomen dan hebben we in ieder geval onze ochtend dosis cafeïne binnen.
Eerst wezen tanken $ 1.979 per gallon.
Hierna op zoek naar een Walmarkt of K-markt dat viel dus tegen, ik dacht dat er tussen Binghamton en Syracuse een moest zitten maar we kwamen voorbij Syracusa pas een K-markt tegen daar de boodschappen gedaan en een piepschuim koelbox gekocht, ook nog een kleine waterkoker gekocht want het dompelaartje wat we bij hadden doet er wel erg lang over om 1 beker warm water te maken.
Over de I-81 zuid weer terug gereden naar Cortland om er daar achter te komen dat we zo’n 80 mile voor Jan met de korte achternaam gereden hadden, want eenmaal op de NY-13 zuid naar Ithaca kwamen we eerst een Walmarkt en daarna ook nog een K-markt tegen, we zagen er zelfs een Aldi jammer dan volgende keer beter.
De NY-13 zuid blijven volgen tot bij Alpine en daar de NY-224 west op om via de NY-14 noord naar Watkins Glen waar we rond 12:00 uur aankwamen.
We zijn gelijk naar het Watkins Glen State Park gereden, waar we $ 7.00 moesten betalen voor de auto, ik kreeg de indruk dat men er te voet voor niets in kan.
Eerst op de parkeerplaats bij het visitorcenter van de Main Entrance wat gegeten en daarna de wandelschoenen aan en op naar de watervallen, via de Gorge Trail loop je op of iets boven het waterniveau met de rivier mee naar boven.
Een zeer goed onderhouden pad, met veel trappen en over de grootste afstand een muurtje om ongevallen te voorkomen brengt je langs alle watervallen en cascades tot de ingang bij de Upper Entrance een schitterende hike van 1,5 mile one-way met 19 kleine en grotere watervallen, jammer dat het water wat melkachtig van kleur was.
De Gorge is zo smal dat je op verschillende plaatsen onder de overhangende rotsen liep, daar moest je goed opletten om je camera te beschermen want je werd er geregeld in je nek gewaterd, op twee plaatsen loop je zelfs achter een waterval langs.
De Gorge uit bij de Upper Entrance is even stevig traplopen maar je kunt ook gelijk omdraaien zonder naar boven te gaan.
Wij zijn over de Indian Trail over de North Rim terug gelopen tot de Suspension Bridge en daar overgestoken naar de South Rim om de Lily Pond te bekijken, deze viel wat tegen maar 1 soort waterlelie, de vijver was ook niet onderhouden zodat er nog al wat onkruid ingroeide.
Via de Couch’s Staircase kom je dan bij de eerste waterval weer op de Gorge Trail uit.
Nog even wat in de winkel rond gekeken en een knuffelbever gekocht, dat hoort bij onze Amerika vakanties een knuffelbeest achter de voorruit, bij thuiskomst gaan ze dan in de auto waar ik voor mijn werk mee rij, daar ligt inmiddels al een leuke verzameling achter het raam.
Hierna de NY-414 zuid op om de KOA campground te zoeken waar we voor 2 nachten een cabin geboekt hebben, we zijn er gelijk lid geworden van KOA, niet dat we daar zo vaak staan maar het kost maar $ 12,00 en we besparen $ 20,00 met 4 nachten cabin dus $ 8,00 winst.
Keurige cabin met airco, omdat hij onder de bomen lag hadden we die niet nodig maar in de zomer zal dat zeker geen luxe zijn.
Nog even wezen zwemmen en daarna terug naar Watkins Glen om te eten bij Curly’s Family Restaurant er komen veel locals dus zal het ook wel goed zijn ook de camp host had dit restaurant aanbevolen, lekker gegeten voor weinig $.
Overnachting KOA Watkins Glen in een cabin, kosten $ 42.30 incl tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 187 mile.

Dag 3 donderdag 02-09-2004 Watkings Glen – Taughannock Falls SP – Buttermilk Falls SP

Annie was vanmorgen al vroeg buiten om 05:00 uur omdat ze nodig naar de restroom moest, dat is dus een nadeel van een cabin, gelukkig stonden we er dicht bij, het was nog pikkedonker we hadden er al mee gerekend en een zaklamp in de koffer zitten daarna toch nog tot 07:00 uur geslapen.
Op de campground eerst nog even gebeld met Brennan Beach campground in Pulaski om een cabin voor 2 nachten te reserveren, als we daar aankomen in is Labor Day zondag en mogelijk vol, dat was geen probleem alleen hadden ze er geen cabins maar trailers, ook goed als er maar een bed in staat, de dame zei dat het wel gelijk van mijn creditcard afgeschreven zou worden, zeker bang voor een no show.
Om 08:00 uur waren we alweer onderweg naar de volgende waterval, via de NY-414 noord eerst een heel stuk langs de oostkant van Seneca Lake gereden, een mooie route langs het meer en de vele wijngaarden die men in dit gebied vind.
Voor we het plaatsje uitreden zagen we dat ook Watkins Glen een Walmarkt heeft dus hebben we gister redelijk moeilijk gedaan voor niets.
In Lodi via de NY-96A naar de NY96 zuid gereden en deze in Trumansburg weer verlaten om naar Taughannock Falls SP te rijden, op de verbindingsweg tussen de NY-96 en de NY-89 kom je gelijk al langs een viewpoint waar je de waterval vanaf de Rim kan bekijken.
Na een paar foto’s genomen te hebben doorgereden naar de NY-89 zuid om gelijk over de brug de ingang van het park in te draaien, links kan je naar de boatramp en het strand van Cayuga Lake en rechts naar de waterval.
We waren weer zo vroeg dat het betaalhokje nog niet bemand was, gelukkig kon je wel gewoon het park in en stond er ook een bus met folders zodat je kon zien wat er te doen is en hoe ver alles is, ook hier hebben we de Gorge Trail weer genomen want over de rimtrail zie je niet veel van de waterval.
De Gorge Trail is een redelijk vlakke trail van ¾ mile one-way tot vlak onder de waterval, we hebben er ongeveer 1 uur over gedaan heen en weer dus dat is goed te doen.
Op het eind van de trail ga je via een brug naar de andere kant van het riviertje en kan je redelijk kort bij de waterval komen, je word er wel flink nat want er komt veel stuifwater van de waterval die met 215 feet 33 feet hoger is dan Niagara Falls en een van de hoogste van het oostelijke deel van de USA is, een leuke wandeling om de dag te beginnen.
Over de NY-89 zuid doorgereden naar Ithaca waar we de NY-13 zuid weer nemen om net buiten de stad bij Buttermilk Falls SP uit te komen.
Hier waren we weer $ 7,00 kwijt voor de auto, er werd gelijk bijgezegd dat het voor 1 dag was en geldig in alle SPs van New York State dus kon je met 1 kaartje meerdere parken op die dag bezoeken.
Op de parking eerst wat gegeten, anders moet je alles mee naar boven schouwen.
Ook hier hebben we weer de Gorge Trail genomen ook deze was ¾ mile lang maar niet vlak, over de Rim Trail terug gelopen ook weer ¾ mile, deze trail is redelijk vlak maar omdat je op het eind toch weer op de parking moet uitkomen gaat het daar stijl naar beneden en dat zonder trappen dus schuiven je tenen goed voor in de schoenen.
Nou als je nooit geen trappen loopt kan je het hier leren je moet zo’n 500 feet hoogteverschil overbruggen langs werkelijk schitterende watervallen, wij vonden dit het mooiste park van de 3 die we in het Finger Lake gebied bezocht hebben.
Je kunt nog verder lopen over de Bear Trail en een rondje maken rond het meer over de Lake Treman Trail maar dat hebben we niet meer gedaan, het was heel de dag flink warm en dus vonden we het na al die trappen wel genoeg.
We zijn nog wel met de auto naar de parking bij Lake Treman gereden en hebben er nog wat rondgekeken, ook hier vind je nog een waterval en je moet dwars door de rivier rijden om op de parking te komen.
Over de NY-13 en NY-224 terug gereden naar Watkins Glen waar we eerst nog naar de Walmarkt zijn geweest om scrapboek spullen te kopen, ze hebben hier veel meer als in Nederland en het is veel goedkoper.
Terug naar de campground en nog een poosje het zwembad in.
Toen naar Burger King voor een Wopper.
Overnachting KOA Watkins Glen in een cabin, kosten $ 42.30 incl tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 105 mile.

Dag 4 vrijdag 03-09-2004 Watkins Glen – Grand Island

Vanmorgen om 08:00 waren we weer onderweg dit word een reisdag maar wel op het gemak, eerst de tank maar weer gevuld voor $ 1,939 per gallon deze keer.
Daarna de NY-414 zuid op richting Corning om het glasmuseum te bezoeken, dat was dus aan de vroege kant helaas was het nog gesloten.
Doorgereden om via de NY-17/I-86 west naar Jamestown te rijden, op een gegeven moment rij je door Indian Country van het Allegany Indian Reservation, die hebben hun eigen wetten en belasting dat kan je gelijk zien aan de reclame voor casino’s en de brandstofprijs $ 1,859 jammer dat de tank nog bijna vol is, onderweg bij de Subway nog wel een broodje van een foot long gehaald voor tussen de middag.
Via de NY-394 west langs een mooi meer naar de kust van Lake Erie gereden waar we bij Barcelona op de NY-5 noord de Seaway Trail oppakken een schitterende route van in totaal 504 mile die je langs een heleboel historische plaatsen uit een oorlog van 1812 brengt.
Dat had niet onze interesse maar deze route volgt de kustlijn van Lake Erie en Lake Ontario, jammer dat ook hier het grote geld voorrang heeft, ondanks dat je op veel plaatsen kort langs het meer rijdt zie je er weinig van omdat er allemaal vakantiewoningen van de meer welgestelde voorstaan, die hebben wel zicht op het meer uit de woonkamer.
Onderweg kwamen we veel plaatsen tegen die aan Europese achtergronden doen denken zoals Barcelona, Bath en Dunkirk.
In Dunkirk op een bankje bij de jachthaven onze Subway verorbert want voor de rest kwamen we niet veel plekken tegen waar je aan het meer kon zitten zonder op privé terrein te komen.
Bij Buffalo de US-190 noord op gezocht om via een tolbrug ($0.50) Grand Island op te rijden en hier de slaapplaats voor de komende 2 nachten opgezocht, weer een cabin op een KOA campground.
Hoewel deze campground hoog scoort in de rating een 8.5* voor sanitair en een 8 voor de algemene uitstraling van het park viel hij ons erg tegen, de cabin was kort bij Martin’s Fantasy Island een grote kermis waar nog al wat lawaai vandaan kwam gelukkig ging dat om 20:30 al dicht, ook het sanitair verdiende zijn cijfers niet, 4 wc’s waarvan 2 onder de sh.. en 1 defect laat er 1 over voor gebruik ook de douches waren erg klein, te laag zijn ze voor mij toch altijd om haren te wassen moet ik nog al eens op de knieën.
Ons zelf op het gemak geïnstalleerd en de ramen en deur van de cabin open gezet, deze had helaas geen airco en lag vol in de zon als het dan buiten rond de 28 graden is laat de temperatuur binnen zich raden.
’s Avonds lekker wezen eten bij een Family Dinner.
Overnachting KOA Grand Island in een cabin, kosten $52,45 incl. tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 279 mile.

Dag 5 zaterdag 04-09-2004 Niagara Falls

Na een warme nacht om 07:00 uur opgestaan, op het gemak ontbeten en eerst maar weer eens langs de pomp, nu waren we $ 1,919 kwijt tot nu toe word het elke keer goedkoper maar of dat zo blijft gaan is afwachten.
Om 08:30 uur zijn we op gemak richting Niagara Falls SP gereden, ondanks dat we daar om 08:45 uur al waren was het er toch al redelijk druk.
Het parkeren kost hier $ 10,00 en is ook weer goed voor alle NY SPs voor die dag of zovaak als je hetzelfde park in en uit wil rijden dat is gemakkelijk want we willen vanavond nog een keer terug om de lichtshow te bekijken.
Eerst even in het visitorcenter rondgekeken en een map van het park gehaald dan weet je tenminste waar je uithangt en wat er waar te zien is, alleen jammer dat het kaartje puur op het Amerikaanse deel gericht is.
Eerst de Illuminated American Rapids en de American Falls bekeken, wat een watergeweld is dat zeg, hierna zijn we naar de Observation Tower gelopen daar kan je voor $ 1,00 p.p. op en wordt je eerst met de lift naar beneden gebracht zodat je de American Falls van onderaf kan bekijken, hier moet je wel op je fotoapparatuur letten want er hangt een mist van stuifwater, wel schitterend want je kunt de waterval bijna aanraken zo kort kan je er bij.
Met de lift weer naar boven en dan het observationdeck op waar je een stuk boven de rivier kan komen zodat je de waterval wat meer van de voorkant kan bekijken.
Je kunt als je beneden aan de toren bent ook met de Maid of the Mist rondvaart mee, deze boten varen tot bijna onderaan de waterval, maar de mensen stonden er op als sardientjes in een blik dus hebben we dat maar overgeslagen.
Over de Pedestrain Bridge naar Goat Island gelopen en daar eerst de Bridal Veil Falls bekeken, dat is de kleinste van de 3 watervallen.
Doorgelopen naar Cave of the Winds niet om naar beneden te gaan maar om wat te eten want daar vind je de enige eetgelegenheid in het park, er is ook nog een restaurant maar dat zag er nog al prijzig uit en om tussen de middag al een warme maaltijd te halen vonden we wat vroeg.
Hierna naar Horseshoe Falls dat is de Canadese kant van de watervallen het is ook de grootste, die is 2.500 feet breed, 167 feet hoog en er komt in de zomer overdag 675.000 gallon water per seconde overheen, ’s nachts en in het winter seizoen is dat minder want dan wordt er een flink deel van het water omgeleid om de diverse powerplants van water te voorzien, erg indrukwekkend.
Op dit punt zijn we op de Scenic Trolley gestapt, voor $ 2,00 kan je een hele dag zo vaak op en af stappen als je zelf wilt, je krijgt hiervoor na betaling een armbandje waardoor de chauffeur kan zien dat je al betaald hebt.
We zijn meegereden tot aan Niagara Street, dat is de weg die over de brug naar Canada gaat, er is ook een voetgangers gedeelte en daarover willen we naar de andere kant.
Eerst aan de Amerikaanse douane gevraagd of het problemen geeft om terug te komen maar dat moest lukken zeiden ze, dus te voet naar Canada ook daar moet je weer langs de douane, als je te voet komt lijkt het mij toe dat je een wandeling naar de waterval wil maken, maar er werden toch nog vragen gesteld en je krijgt een stempel in je paspoort.
Over de wandelpromenade helemaal naar het eindpunt gelopen om de watervallen van deze kant te bekijken, ze zijn van deze kant veel mooier omdat je er tegenaan kijkt van de Amerikaanse kant kijk je er meer op.
Alles bij elkaar 1,5 uur in Canada geweest, toen we terug gingen moesten we $ 0,50 p.p. betalen om het land weer uit te mogen, het zal wel tolgeld voor de brug zijn maar dat stond nergens vermeld.
De Amerikaanse douane wilde weten hoe lang we in Canada geweest waren en of we er iets gekocht hadden, verder konden we zo doorlopen.
Alles bij elkaar hebben we zo’n 6 uur gelopen en vonden we het welletjes, het was ook heel de dag erg warm een thermometer op het Day’s Inn hotel gaf 91 F aan met een hoge luchtvochtigheid voelt dat aan als een klamme deken.
Terug naar de campground maar eerst nog even boodschappen doen bij TOPS, hier ook weer een savingscard gescoord die hebben we er ondertussen een hele serie.
Op de campground eerst de cabin open gegooid en ons opgefrist daarna wat geluierd en kaarten voor het thuisfront geschreven.
’s Avonds weer terug gereden naar Niagara Falls en de auto weer op de parking gezet, we wilden eerst wat gaan eten bij het Hard Rock cafe maar daar stond een rij van zeker 1,5 uur dus zijn we het stadje ingelopen en daar kwamen we nog een gelegenheid tegen waar ze goede oude Rock en Roll draaide daar hebben we lekker gegeten, het bord was heel bijzonder namelijk de sierdop van een oude auto.
Om 20:30 uur zijn we terug naar de watervallen gelopen om de lichtshow te zijn, deze viel wat tegen omdat je er tegenin kijkt vanaf de Canadese kant is hij denk ik mooier, het geheel doet wat Vegas-achtig aan.
Terug naar de campground en na een paar lekkere koude gele rakkers het warme bed opgezocht.
Overnachting KOA Grand Island in een cabin, kosten $52,45 incl. tax en 10% KOA korting.
Vandaag gereden 37 mile.

Dag 6 zondag 05-09-2004 Grand Island – Pulaski

Vanmorgen zijn we om 08:30 weer gaan rijden, eerst een zak ijs voor de cooler en postzegels gekocht en de kaarten gepost.
Via de US-190 noord de Seaway Trail weer opgezocht om deze weer de hele dag te volgen, via de NY-18/250/140/140A en B en nog een stukje NY-3 noord kom je dan in Pulaski uit.
Onderweg kom je door leuke dorpjes en de steden Rochester en Oswego maar daar valt niet veel te beleven.
De route is wel mooi en brengt je onder andere door een zeer gevarieerd fruitteelt gebied waar de oogt net was begonnen, appels, peren maar ook volop perziken en ook hier zo nu en dan nog een wijngaard.
Tijdens een sanitaire stop hebben we nog een poosje op een bankje gezeten in het gemeentelijke park aan het meer, zwemmen mocht niet maar de watertemperatuur was ook niet erg zwem-achtig.
Verder ook hier weer heel veel dure huizen langs de waterkant.
Om 15:00 uur waren we al bij de campground en konden we inchecken, niet echt een kleine campground alles bij elkaar rond de 1.800 standplaatsen.
We kregen een trailer met zicht op het meer, wonen we ook eens 2 dagen op stand, bij het inchecken krijg je een kaartje mee met je locatie en de route, dat was nodig ook het was bijna 1,5 mile van de ingang tot de trailer.
Een schitterend ding van 3 bij 12 meter met woonkamer, keuken, badroom en 2 slaapkamers, alles er op en aan behalve een airco, in de woonkamer en grote slaapkamer hing er wel een grote ventilator aan het plafond en stonden er nog 2 losse verplaatsbare ventilators dus die hebben we maar alle 4 aangezet.
Eerst de koffers naar binnen en even wat kouds drinken, de slaapzakken aan de waslijn gehangen om te luchten dan kunnen we die alvast inpakken want die hebben we niet meer nodig het bed is al opgemaakt, alle spullen uit de cooler in de koelkast en daarna naar Pulaski gereden om boodschappen te doen, in de trailer kunnen we zelf koken want er zit ook een gasfornuis en een magnetron in, ook nu weer een savingscard voor de verzameling er bij deze keer van P&C Food & Pharmacy.
Terug naar de campground en daar eerst 2 wasjes gedraaid, daarna op het terras van de trailer van de zon ondergang genoten.
Niet zo lang meer buiten gezeten want je werd opgevreten door de muggen, na het eten nog even naar de televisie gekeken om weer wat op de hoogte te zijn van het wereldnieuws.
Overnachting Brennan Beach campground in een trailer, kosten $ 104,74.
Omdat het een Good Sam Campground is gevraagd of we korting kregen als Good Sam Member maar dat was niet mogelijk voor een huurtrailer, als je met je eigen camper komt krijg je als lid 10% korting.
Vandaag gereden 223 mile.

Dag 7 maandag 06-09-2004 Thousand Islands

Vanmorgen om 08:30 uur weer gaan rijden, eerst naar Pulaski om te tanken $ 1.939 dat was de goedkoopste die we zagen de rest zat allemaal boven de $ 2,00, ook hier is goed merkbaar dat de olie duur betaald wordt en als je dan in een toeristisch gebied zit doen ze er nog wat extra bovenop.
De route van de Seaway Trail weer opgepakt, ook nu kon je weer weinig van Lake Ontario zien behalve als je een stukje langs een jachthaven reed, in de buurt van Cape Vincent wonen de echte rijke mensen, tenminste als je op de benzineprijs afgaat $ 2,339 per gallon gelukkig zit onze tank voor ¾ vol.
Vanaf Cape Vincent wordt de route wel een stuk mooier je ziet veel meer kust en je zit hier al in het Thousend Island gebied dus zie je veel eilandjes.
Doorgereden tot Alexandria Bay onderweg bij Subway weer een foot long gehaald, net voor je Alexandria Bay ingaat vind je aan de rechter kant van de weg een informatiehuisje waar je ook hotels en boottochten kan reserveren, hier zijn we gaan vragen naar de mogelijkheden voor een boottrip.
De dame had er 2 voor ons, de Two-Nation Tour van 2 ¼ uur kosten $ 14, 65 p.p. kan ook met lunch aan boord maar die was al volgeboekt, niet zo erg de lunch zit in onze rugzak en de Millionaire Row Tour van 1 uur kosten $ 8,??.
We hebben voor de 1ste gekozen en kunnen al binnen een half uur aan boord dus gelijk naar de haven gereden en de auto op de gratis parkeerplaats van de Uncle Sam Boat Tours gezet en naar de aanlegpier gelopen.
Na 10 minuten konden we inschepen aan boord van de Alexandria Belle, een 3 decks boot met een volledig open boven dek, daar zijn we dan ook maar vlug naar toe gegaan zodat we rondom vrij uitzicht hebben, de mensen die zich ingeschreven hadden voor de lunch moesten eerst naar het lowerdeck voor het eten.
Trossen los en onderweg, natuurlijk kregen we eerst weer de gebruikelijke veiligheid regels uitgelegd, en daarna bleef deze meneer aan de microfoon om te vertellen wat we allemaal te zien kregen, en dat was heel veel eerst langs de Millionaires Row waar je het ene na het andere schitterende bouwwerk te zien kreeg het een nog groter en duurder dan het andere, met prachtig aangelegde tuinen, hier resideert de upper-upper class gedurende de zomermaanden.
Na een klein uurtje werd er even terug aangelegd om de mensen die alleen voor deze tour geboekt hadden weer aan wal te zetten, daarna ging de tour naar het Canadese deel van 1000 Islands ook hier waren bijna alle eilandjes bebouwd met soms eenvoudige maar vaker grote huizen en zelfs kastelen.
Veel van deze optrekjes zijn trouwens van Amerikanen, aan de vaste wal van Canada waren ze nog een nieuw kasteel aan het bouwen compleet met tennisbanen zwembad en diverse watervallen die de rivier inliepen kosten rond de $ 42.000.000.
We kwamen ook langs een dorpje wat volledig van de watersport leeft in de zomer wonen er 1.500 mensen de hun brood verdienen met verhuur en onderhoud van motorboten, en in de winter wonen er nog 3 mensen om de boel een beetje in de gaten te houden de rest trekt naar het zuiden om daar te werken, niet zo gek idee bij -50 F.
De Canadese eilanden zijn veel natuurlijker dat komt omdat ze bij wet beschermd zijn, je mag er alleen maar bouwen op een natuurlijke open plek, 1 of meer bomen rooien om te kunnen bouwen kost je jaren procederen voor je ontheffing krijgt.
Als laatste kwamen we langs Boldt Castle wat een liefdesdrama verhaal op zich zelf is.
George C. Boldt de man achter o.a. het Waldorf Astoria Hotel kocht het eiland begin 1900 om er een kasteel voor hen en zijn gezin neer te zetten, gedurende 4 zomers verbleef de familie op het eiland terwijl 300 werklieden aan het 6 etages en 120 kamers tellende kasteel bouwden, in 1904 kwam er een telegram naar het eiland waarin Boldt opdracht gaf onmiddellijk te stoppen met alle werkzaamheden zijn vrouw Louise was onverwacht overleden.
Boldt was hier zo van ondersteboven dat hij de bouw liet stilleggen, hij is nooit meer op het eiland geweest en het kasteel is nooit meer afgemaakt.
Tot 1977 werd het aan weer en wind overgelaten, toen is er een stichting gekomen die de gebouwen is gaan restaureren tot de staat waar het in 1904 was.
Het mag niet verder opgeknapt worden als tot de staat waar het bij stillegging van de bouw was, ook mag het niet bewoond worden.
Om alles te bekostigen moet men voor een bezoek aan het eiland een Fee betalen van $ 5.25 p.p.
Terug in Alexandria Bay nog een uurtje de Seaway Trail gevolgd en toen via de I-81 zuid terug gereden naar Pulaski en daar nog wat boodschappen gedaan.
Terug op de campground eerst alle ramen van de trailer open gezet, het was binnen 32 graden terwijl het buiten 26 graden was.
Na het eten hebben we een koffer ingepakt met spullen die we niet meer nodig hebben.
Overnachting Brennan Beach campground in een trailer, kosten $ 104,74.
Van daag gereden 242 mile.

Dag 8 dinsdag 07-09-2004 Pulaski – Carlstadt NJ

Vanmorgen wat later opgestaan en op het gemak ontbeten lekkere pancakes.
Om 09:00 uur zijn we gaan rijden, eerst nog even tanken nu waren we $ 1.899 per gallon kwijt.
De I-81 zuid weer opgezocht en richting Binghamton gereden, tijdens een sanitaire stop net voor de grens met Pennsylvania op een rest area nog een couponbook meegenomen.
Daar stond ook het hotel wat wij voor de laatste 4 nachten hadden geboekt in met coupon $ 48,00 geboekt via Internet $70,00 verschil $22,00 per nacht daar moeten we wat aan doen.
Over de I-81 zuid verder PA in, bij Scranton nog gezwaaid naar PeeJee van allesamerika.com ik weet niet of hij het gezien heeft, want door verschillende wegwerkzaamheden had ik alle aandacht nodig voor de weg.
Na een stuk I-380 oost zijn we de I-80 oost opgegaan richting New Jersey, onderweg nog gestopt bij een rest area voor nog een paar couponbooks want je moet 1 coupon per nacht inleveren, maar er waren alleen maar coupons voor PA te vinden.
Tijdens een stop bij een tankstation met winkels een footlong bij Subway gehaald, en toen we naar buiten liepen zag Annie dezelfde couponbooks leggen als we al hadden dus er gelijk nog een paar meegenomen.
Op een mooie rest area met uitzichtpunt onze footlong opgegeten en een beetje van het uitzicht genoten.
Via de I-80 verder gereden om via de NJ-17 naar de NJ-120 te rijden en daar ging het fout, een afslag gemist of over het hooft gezien ik dacht het nog op te lossen met door te rijden naar de NJ-3 en dan de NJ-120 te nemen maar we zijn gaan zwerven en zaten op een gegeven moment bijna in Jersey City, terug gereden en de NJ-120 alsnog gevonden toen was ook de NJ-503 vlug gevonden en reden we zo naar het hotel, achteraf hadden we de afslag richting Giants Stadium moeten nemen dat had minstens 1 uur zoeken uitgemaakt.
Ons bij de hotelreceptie gemeld en de reservering voor de volgende 3 nachten geannuleerd, de meneer wilde weten waarom en toen we de coupons lieten zien zei hij dat dat niet kon, gelukkig hadden we de reservering die via een e-mail bevestigt was bij ons, daarin staat dat men zonder extra kosten kan annuleren 24 uur voor aankomst en dus hebben we deze heer uitgelegd dat de reservering voor komende nacht blijft staan en de volgende 3 nachten via een coupon zullen gaan.
De mededeling dat men maar 1 nacht op een coupon kan boeken hadden we dus al mee gerekend.
We kregen een kamer op de 2de verdieping geen lift dus dat werd weer schouwen, gelukkig kan de zwaarste koffer in de auto blijven want die hebben we niet meer nodig.
’s Avonds wezen eten bij Burger King die aan dezelfde weg zit 2 mile verderop, want na het avontuur van vanmiddag was ik niet van plan om in het donker nog eens naar het hotel te moeten zoeken.
Toen we terug kwamen in het hotel hebben we geïnformeerd hoe we in New York City kunnen komen met openbaar vervoer, dat was gemakkelijk want de bus stopt op 200 meter van het hotel en brengt je rechtstreeks naar de busterminal op de 42ste straat.
Heel de reis tot op heden veel verschillende dieren gezien, Deer, Fox, Racoon, Wezel, Skunk, Coyote, Eekhoorn in verschillende soorten, Porqeupine, een soort Marmot en Opossum, helaas wel allemaal doodgereden langs de kant van de weg.
In levenden lijve alleen Deer en verschillende soorten Eekhoorn.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $ 79.80 incl. tax.
Vandaag gereden 319 mile.

Dag 9 woensdag 08-09-2004 Carlstadt en omgeving.

Vanmorgen wakker geworden van de REGEN, zal je altijd zien net als je het niet kan gebruiken giet het pijpenstelen, dus zullen we voor vandaag een alternatief moeten zoeken.
Eerst maar even wachten op een andere kamer, omdat we met een kortingscoupon komen moeten we van kamer veranderen, deze zijn iets kleiner ook het bed zou wat kleiner zijn.
Om 10:00 uur is de kamer nog niet klaar, door het slechte weer zijn er veel files en vertragingen en dus is de housekeeping later, omdat we wel willen weten hoe veel kleiner kamer en bed zijn vragen we of we de kamer even mogen zien, dat is geen probleem de grote valt best mee de kamer is 1 meter korter en het bed iets smaller maar het andere bed kon je wel met 3 man in dus zal dat best gaan de nieuwe kamer heeft zelfs een koelkast wat de oude niet had dus kan de cooler bij het grofvuil en hoeven we geen ijs meer te kopen.
We nemen de kamer en leggen alle spullen zo lang in de auto zodat we weg kunnen.
De vriendelijke dame van de receptie legt ons uit hoe we bij een hele grote mall kunnen komen en dus gaan we onderweg naar de Garden State Shopping Mall.
Al vlug blijkt dat het verkeer veel hinder ondervind van het slechte weer, op de N-17 komen we in een file terecht en van 4 banen wordt het 3 dan 2 en uiteindelijk moeten we over 1 baan langs een gigantische plas water, de weg staat voor ¾ onder water en dan zo diep dat je er niet doorheen kan rijden.
De mall was vlug gevonden, daar hebben we het grootste deel van de dag doorgebracht.
In een boekenwinkel vond ik eindelijk een nieuwe Rand McNally Roadatlas, we hadden al overal gekeken maar kwamen hem niet tegen ook niet bij de Walmarkt.
Wel verschillende andere zoals een atlas van Discovery maar die voldeden niet aan mijn wensen, hier hadden ze zelfs de 2005 uitgave al dus kunnen we weer een paar jaar vooruit.
Op het gemak alle winkels bekeken, ook nu vonden we weer een winkel die alleen maar haloween spullen verkocht, helaas was dat voor 95% kostuums dus kon Annie weinig vinden om de tuin mee te versieren, iets wat ze vanaf onze eerste reis in 1999 doet, tot op heden zijn we nog steeds de enige die dat doen bij ons op het dorp maar wie weet krijgt het nog navolging, alleen jammer dat je in Nederland zo weinig kan vinden hoewel het nu toch een beetje begint te komen dus zullen de echt leuke dingen op den duur ook wel te koop zijn.
Tussen de middag lekker gegeten bij de chinees in de mall en op de terugweg bij Subway weer een footlong gehaald voor de avondmaaltijd.
Op the Weather Channel zagen we dat het ontzettend veel had geregend, de subway in NYC was heel de morgen gestremd geweest omdat ze het water niet weg konden pompen en dus was het een geweldige verkeerschaos geweest, wij blij dat we niet naar NYC gegaan zijn wat wel de bedoeling was.
Voor NY en PA werden flashflood waarschuwingen afgegeven en zelfs nog een tornado waarschuwing, dus we zien wel wat de dag van morgen brengt.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $54,72 incl. tax, met kortingscoupon.
Vandaag gereden 27 mile.

Dag 10 donderdag 09-09-2004 NYC

Vanmorgen weer vroeg opgestaan, om 08:30 stonden we al bij de bushalte voor de bus naar NYC, kosten $2,80 p.p. enkele reis van Washington Ave. naar de Port Authority Bus Terminal aan de 42ste street daar waren we binnen 20 minuten.
Op de weg er naar toe hadden we ons al verbaasd over de hoeveelheid bussen die richting de terminal reden, in file 3 rijen dik alleen maar bussen zie je in Nederland niet maar in de terminal wat het echt gigantisch en dan waren wij nog maar op 1 niveau.
In de terminal eerst even gekeken hoe het nu verder moest en daarna de subway opgezocht, nu was het buiten al enorm broeierig maar ondergronds was het helemaal niet te harden van de warmte, door de vele regen van gisteren en de hoge temperatuur leek het wel of je een stoombad instapte zowel in de gangen als op de perrons droop het water van je af zodra je maar een ooglid bewoog gelukkig waren de wagons voorzien van airco dus was het daar aangenaam.
We hebben eerst line 9 naar South Ferry genomen en zijn toen door Battery Park naar de Ferry voor Liberty en Ellis Island gelopen.
In Castle Clinton kaartjes gekocht en dan de grote tent in voor de security check, die is daar nog veel uitgebreider dan op een Airport alle zakken moesten leeg zelf portemonnee en mapjes met creditcard e.d. moesten in een bakje net als broekriem en horloge dat heb ik nog niet eerder moeten doen, ook mijn mouwloze overhemd die ik als een jas los aanhad en waar verder niets inzat moest mee door de machine, toen kon ik de verleiding niet weerstaan om te vragen of hij ook mijn onderbroek wilde, en eindelijk eens een gast met humor ik kreeg als antwoord ” als er metaal inzit wel”.
De man achter de monitor zat wilde dat ik mijn rugtas open maakte want daar zaten sleutels in zei hij, klopt helemaal waar laat jij je autosleutels was mijn vraag, het probleem waren de labeltjes die er aan zaten maar je dat heb je met een rental dus toen hij zag dat het labels van Hertz waren was het in orde.
Annie was in paniek er zit een mes en een schaar in mijn rugtas zei ze, ja dat zag de persoon die achter de monitor zat ook en dus werd er een hogere bijgeroepen die vroeg of hij in de tas mocht kijken, ja hoor zei Annie er zit een mes en een schaar in zei ze er gelijk achteraan, klopt zei de meneer en dat mag niet u mag ze terug brengen naar het hotel of de auto en anders inleveren maar dan krijgt u ze niet meer terug.
Even terug vonden we geen optie en dus hebben we ze ingeleverd, het mes was om een appeltje te schillen en de schaar om eventueel een pleister te knippen dus appel met schil opeten en zorgen dat we vandaag geen pleisters nodig hebben.
In line voor het boarden van de ferry en op weg naar Liberty Island, het water was redelijk ruw met een golfslag van ongeveer 1 meter dit samen met een zwaar bewolkte lucht leverde helaas geen mooie skyline van de city ondanks dat toch nog wat foto’s gemaakt waarbij het gat wat de Twin Towers hebben achter gelaten goed opvalt.
Op Liberty Island een rondje gelopen en het beeld langs alle kanten bekeken, we zijn er niet in geweest volgens de informatie kon men niet helemaal naar boven en dan wordt het toch minder interessant.
Ondanks dat men voor men aan boord van de ferry mag al helemaal gecontroleerd wordt moet men hier weer door de poortjes en mag men geen rugzak meenemen als je het beeld in wil volgens mij redelijk overdreven want je kan tussentijds geen kant op dus waar wil je iets vandaan halen als men kwade bedoelingen heeft.
Terug op de ferry en naar Ellis Island, schitterend mooi maar wel beklemmend als men de tijd neemt om wat meer van de geschiedenis van dit eiland en zijn functie in het verleden te leren vooral de foto’s laten een diepe indruk achter.
We hebben nog gezocht naar een familielid van Annie maar konden daar zo vlug niets over vinden (later thuis via Internet wel maar toen had ze wat meer informatie om mee te starten) ook in de muur buiten konden we de naam niet vinden maar als je daar goed wil zoeken kan men wel 2 dagen op het eiland doorbrengen.
Op het eiland nog een hotdog gegeten en buiten rondgekeken en daarna de ferry naar NYC weer genomen.
Te voet naar Ground Zero gegaan, ondanks dat het al weer 3 jaar geleden is maakt dat een diepe indruk op een mens daar zal het kruis wat er staat ook wel aan bijdragen, jammer dat er inmiddels een aantal verkoopkramen rond staan.
Toen we er waren liepen er veel filmploegen rond maar dat had waarschijnlijk met de datum te maken, want ook op TV werd er veel aandacht aan besteed.
Verder gelopen richting City Hall onderweg bij een Deli wat te eten en koud drinken gekocht en dat op een bankje in de schaduw van een paar bomen in City Hall Park opgegeten en gelijk onze voeten wat rust gegeven.
Hierna zijn we naar Brooklyn Bridge gelopen en hebben we nog wat rondgekeken in de winkels op Pier 17 via Fulton terug gelopen naar de subway en met line 3 weer naar 42ste street.
Daar nog wat rondgekeken en uitgezocht hoe we terug kunnen met de bus, deze bracht ons in 15 minuten weer naar het hotel waar eindelijk de voeten omhoog konden.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $54,72 incl. tax, met kortingscoupon.
Vandaag gereden 0 mile gelopen heel veel.

Dag 11 vrijdag 10-09-2004 NYC

Vanmorgen eerst een kamer voor de laatste nacht geregeld, hoewel we dachten dat we de kortingcoupon nu niet konden gebruiken kregen we toch de kamer voor de lage prijs alleen werd er nu omdat het weekend is $ 5,00 extra gerekend voor de 2de persoon, ook goed als we alles bij elkaar tellen hebben we toch de prijs van 1 nacht uitgespaard door de coupons te gebruiken.
Met de bus van 08:45 weer naar NYC gereden, we zijn eerst te voet naar het Empire State Building gegaan en daar gelijk in de line voor een ticket naar het Observatory deck.
De rugtassen moesten weer door de röntgen maar verder werd nu niet gecontroleerd de line was redelijk lang maar ging vrij vlot, er liepen een aantal personen die probeerde te ronselen voor een 2 in 1 ticket met de Skyride, voor zo ver ik het begreep een film van 22 minuten, je kon dan een comboticket kopen en mocht de rij wachtende verlaten om zou vlugger aan de beurt zijn, hoe meer er uit de rij gaan hoe vlugger wij aan de beurt zijn dus doe je best.
Als je eenmaal een ticket hebt moet je voordat je de lift in mag weer langs een security punt waar je dan weer wel door een pieppoort moet.
Het wachten viel best mee, het koste ons nog geen uur om vanaf binnenkomst helemaal boven te komen, je gaat in een ruk naar de 80ste verdieping daar moet je verplicht langs de fotograaf ook als je aangeeft geen foto te willen.
Daarna nog een stukje met een lift tot op de 86ste verdieping waar je dan naar buiten kan.
Daar wachtte ons een werkelijk adembenemend uitzicht langs alle kanten van het gebouw, gelukkig was het nu wel mooi helder weer ook de wind was veel minder dan gisteren want anders is het niet zo aangenaam op daarboven in de openlucht te staan.
Aan elke kant van het gebouw is een plaquette waar de belangrijkste gebouwen opstaan die in het zichtsveld liggen, aan de kant richting dowtown staan de Twin Towers als stippellijn ingetekend dan word nog eens duidelijk wat voor inpakt deze gebouwen hadden op de skyline van NYC.
Eenmaal weer buiten zijn we naar Penn Station gelopen en de subway in en met line 3 naar de 86ste street gereden om de rest van de dag in Central Park door te brengen.
Een schitterend park en wat een rust midden in deze drukke stad, in de staten van NYC moet je bijna in looppas om met de stroom voetgangers mee te lopen maar zodra men het park binnen gaat lijkt het wel of iedereen 3 versnellingen terug schakelt
Heel op het gemak een deel van het park bekeken, volgens mij het je minimaal 2 dagen nodig om heel het park te doen.
Jammer dat er nergens een plattegrond van het park te krijgen is zodat je jezelf een beetje kan oriënteren, er staan wel geregeld plattegronden langs de paden maar daar staat dat vaak niet op waar je op dat moment staat.
Tussen de middag even het park uit om een warme maaltijd te scoren bij een van de vele kraampjes die je op bijna elke straathoek tegen komt, in het park een leuk plekje gezocht en daar van onze maaltijd genoten.
Toen onze voeten aangaven dat het wel genoeg was voor vandaag de buitenkant van het park weer opgezocht en met de subway weer naar de 42ste straat gegaan, in de terminal nog een paar boodschappen gedaan en bij de Deli ons avondeten gehaald, met de bus weer terug naar het hotel.
Na het eten de koffer ingepakt voor zo ver als dat mogelijk was en de gevolgen van Ivan een beetje gevolgd op TV.
Overnachting, kamer in Econo Lodge Hotel Carlstadt, kosten $ 60,42 incl. tax.
Vandaag gereden 0 mile, gelopen eigenlijk net iets te veel aan de voeten te voelen.

Dag 12 zaterdag 11-09-2004 NYC – JFK – Atlantic Oceaan

Vanmorgen op het gemak de koffer verder ingepakt en alles in de auto gedaan, de sleutel van de hotelkamer ingeleverd en op het gemak gaan rijden, eerst een stukje over de NJ- 503 noord naar de I-80 die ik in eerste instantie west nam in plaats van oost gelukkig hadden we dat vlug door dus de volgende exit er af en er weer op nu in de goede richting.
Via de Palisades Interstate Parkway noord zijn we New York State ingereden een mooie route, daarna via een stukje US-202 over de Hudson River naar de Taconic State Parkway zuid en de I-87 oost Daarna wilde ik de I-678 zuid nemen maar die hebben we gemist omdat er op de borden Hutchinson River Parkway stond i.p.v. I-678.
Weer over de brug naar Long Island, dat is trouwens de enige brug waar men beide kanten moet betalen alle andere was het maar 1 kant uit betalen en de andere kant vrij.
Omdat we nog redelijk wat tijd over hadden voor we op het vliegveld moesten zijn dachten we een beetje toeristisch te rijden, dat viel iets tegen omdat we er niet mee gerekend hadden dat ook op Long Island veel wegen met de naam i.p.v. wegnummer op de borden staan en er ook op de wegen zelf geen wegnummers te vinden zijn reden we verkeerd en kwamen we op Williamsburg Bridge uit die ons rechtstreeks de Lower East Side van NYC inbracht.
Dat was schrikken, gelijk de eerste mogelijkheid genomen om een U-turn te maken en weer vlug terug naar Brooklyn waar we eerst een heel stuk onder de spoorbaan zijn blijven rijden wat ook wel een rare gewaarwording is, het lijkt mij niet echt prettig om daar te wonen want dat ding houd een enorm lawaai als hij langs rijdt.
Uiteindelijk het vliegveld maar eens opgezocht en onderweg de tank nog vol gedaan, Long Island is dus duur want goedkopen dan $ 2,139 konden we niet vinden, mogelijk heeft de nabijheid van JFK hier ook mee te maken want al die rentals moeten natuurlijk nog tanken voor ze de auto inleveren.
De Auto ingeleverd bij Hertz en met de Airtrain naar terminal 3, waar Delta Airline is gevestigd eerst maar even inchecken en ondanks dat we best vroeg waren kon de dame ons geen raamstoelen geven dus wordt dit de eerste keer dat van alle vliegreizen dat we niet aan het raam zitten.
Volgens mij had ze geen zin om te zoeken want het vliegtuig was lang niet vol.
Eerst de koffers ingeleverd en toen nog een poosje naar buiten om nog even aan mijn verslaving toe te geven, daarna bij starbuck nog een ijskoffie gedronken.
De gate opgezocht, 1,5 uur later konden we aan boord, toen iedereen aan boord was mochten we eventueel ergens anders gaan zitten, omdat een ander paar graag in het middenstuk wilde zitten om naar het grotere tv-scherm te kijken konden we toch weer aan het raam zitten.
Keurig op tijd kwam het vliegtuig los van de gate, alleen duurde het opstijgen nog even want er was een rij van 15 vliegtuigen voor ons ondanks dat wist de captain te melden dat de verwachte aankomsttijd op AMS 07:15 uur was terwijl we uitgingen van 08:00 uur volgens de tickets, terwijl de lucht mooi rood kleurde van de ondergaande zon stegen we op voor de thuisreis.
Overnachting in het vliegtuig. Niet geslapen
Vandaag gereden 182 mile.

Dag 13 zondag 12-09-2004 Atlantic Ocean – AMS – Biggekerke

Om 07:25 uur raakte de wielen de landingsbaan van Schiphol, we waren 35 minuten vroeger dan gepland dat kwam omdat we de restanten van Frances achter ons hadden en dus een flinke wind mee hadden.
Eerst de koffers ophalen, toen we op de bagage afdeling kwamen stond de vlucht nog niet eens op de monitor dus maar even een peukje gedaan, onze koffers kwamen redelijk vlug van de band ook nog alle 2 gelijk dus konden we weg.
Voor het eerst op Schiphol werd ons door de douane gevraagd waar we vandaan kwamen en of we was hadden aan te geven, nee natuurlijk niet, einde oefening en wel thuis.
Om 08:15 uur zaten we in onze eigen auto en reden van P-3 af richting Biggekerke waar we om 10:30 uur het garagepad opdraaide, zalig rijden op zondagmorgen geen files, jammer dat ze in Vlissingen de brug nog open draaide voor een jachtje maar dat geeft gelijk aan dat je weer thuis bent.
Auto uitladen en katten eten geven want onze dochter ligt nog in bed dus willen die beesten graag eten, in de kas nog wat water gegeven want een deel van de planten had dorst.
’s Middags nog een uurtje de ogen dicht gedaan en ’s avonds de hond opgehaald van haar logeeradres.
Overnachting ons eigen bed.
Vandaag gereden, weet ik niet precies in de USA houd ik dat keurig bij maar in NL nooit ik denk rond de 225 kilometer.
Totaal gereden 1842 mile waar we 50,01 gallon voor nodig hadden met een gemiddelde prijs van $ 1,919 per gallon.

Epiloog

Dit was onze eerste trip aan de oostkust van de USA.
NY City is een ervaring apart, enorm druk met een heel rustig Central Park in het midden, door het slechte weer hebben we 1 dag in moeten leveren en dus niet alles kunnen doen, dus zullen we er mogelijk nog wel eens terug komen.
NY State is schitterend met een heel afwisselend landschap met prachtige watervallen, heel mooie bossen en ook in september nog volop wildflower in bloei.
Hoewel we PA en NJ alleen maar over de interstate gezien hebben denk ik dat je ook hier prachtige gebieden hebt die een nader bezoek zeker waard zijn.
In NY zowel State als City is de brandstof flink aan de prijs.
Ook de gewone boodschappen zijn er duurder dat in the West.
Reizen met een auto en hotel/motel en cabin overnachtingen is niet onze manier van vakantie houden geef ons maar een Camper.
Men is aan deze kant van de USA niet zo beleeft in het verkeer als in het zuidwesten, er wordt hard gereden en er wordt vlug getoeterd als men even twijfelt, om in te voegen moet je gewoon brutaal zijn en de auto er tussen duwen.
Het gebruik van wegnamen i.p.v. wegnummers op de bebording werk soms verwarrend.
Volgens mij is NY de enige State waar de exitnummers opvolgend zijn en niet gekoppeld aan de mijlen van de weg, dat is even opletten meestal reken ik uit hoe ver ik moet naar de volgende exit maar dat gaat hier niet op.

Onze volgende reis is alweer geboekt, weer 4 weken met een camper van LA naar Dallas van 17-04-2005 tot 17-05-2005
 

© USA4ALL & Rob Wondergem