Dit is een dag tot dag verhaal van onze eerste reis naar Amerika in 1999.
We waren hiervoor nog nooit met een camper op reis geweest of hadden gevlogen dus was het een heel nieuwe ervaring.
De droom om een keer naar Amerika te gaan bestond al langer en was voornamelijk ingegeven door mijn hobby namelijk het kweken van cactussen.
Men wil ze dan ook wel eens in het (wild) zien, of te wel op hun natuurlijke groeiplaats zoeken, dat kan natuurlijk van Canada in het noorden tot Vuureiland in het zuiden.
Waarom dan Amerika, ten eerste de taal, engels spreken we namelijk allebei, ik kan me daarnaast ook nog in het Duits redden maar meer talen beheersen we niet.
Maar ook de natuur in zijn algemeen sprak ons aan en in het zuidwesten liggen de nationale parken dicht bij elkaar toch zeker voor Amerikaanse begrippen.
In 1999 waren we 25 jaar getrouwd en dat was een mooie gelegenheid om de droom werkelijkheid te doen worden, een etentje voor de familie in plaats van een groot feest en ook de financiële middelen waren aanwezig.
Maar dan hoe te beginnen (toen hadden we nog geen Internet) dus eerst naar de ANWB voor reisgidsen en een paar boeken over het zuidwesten.
Hoe gaan we reizen, een bustoer? Nee, we houden van onze vrijheid en als het ergens mooi is moet je langer kunnen blijven.
Auto en hotel/motel? Nee, 4 weken leven uit de kofferbak trok ook niet echt.
Dus werd het een camper, lekker je huis bij je eten en drinken binnen handbereik en slapen waar je het leuk vind.
De vakantiebeurs in Utrecht bezocht en die had dat jaar net Amerika als thema dus daar weer een berg info gevonden en nog meer reisgidsen.
Een deel van deze gidsen vielen gelijk af want geplande reizen met alle campgrounds al geboekt was niet ons idee.
Het werd uiteindelijk Hotelplan, geboekt via het ANWB-reisburo.
Een eis van Annie was een rechtstreekse vlucht, omdat ze toch wel wat angst had om te vliegen, (het zal toch niet haar hobby worden) dus dat werd Martinair (toen vlogen die nog wel op de westkust) want die was de goedkoopste.
Dan een camper, de grote was niet zo moeilijk maar bij welke verhuurder, een viel er af omdat men niet mocht roken in de campers, de andere twee werden prijstechnisch vergeleken en toen bleef El-Monte over, achteraf gezien een goede beslissing want de berichten die we later van Cruise horen en konden lezen in reisverslagen waren niet echt goed te noemen.
Toen was het tijd om de route uit te zetten aan de hand van boeken, Rand McNally atlas, verhalen en adviezen, zo kreeg ik van een medewerker van het reisbureau de tip om met de klok mee de reizen omdat we anders half oktober door Tiogapass kwamen en die was dan mogelijk al gesloten door sneeuwval.
Een oproep in het blad van de cactusvereniging leverde niet meer op dan het contact met een familie in Green Valley bij Tucson om als we daar in de buurt kwamen een paar dagen bij hun te verblijven, hier hebben we ook gebruik van gemaakt.
En dan na bijna een jaar vanaf het eerste idee is het zover.

Dag 1 / donderdag 23-09-1999 Amsterdam-Los Angeles

De rit naar schiphol verliep voorspoedig geen files onderweg, een wonder want meestal staat het stil tussen Rotterdam en Delft, mede hierdoor konden we ons om 11.30 uur al melden bij de balie van Martinair, een voordeel hiervan was dat we nog konden kiezen voor stoelen bij het raam.
De vlucht stond gepland voor 13.45 dit werd 14.00 uur voor we de lucht in gingen, de vlucht was mooi, weinig bewolking en dus ruim zicht naar beneden.
Het was wel erg lang en dus ging de beperkte beenruimte toch wel meespelen, een gelukje was dat we met twee personen drie stoelen hadden zodat je nog wat kom gaan verzitten.
Om 16.15 localtime geland op LAX.
De eerste ontmoeting met de Amerikaanse douane was niet echt vriendelijk te noemen, we werden met veel geschreeuw als ganzen op 1 rij achter elkaar gestuurd daarbij liepen er twee honden tussen de mensen door, een meisje wat bang was voor honden raakte dan ook flink overstuur.
Men stond met zes man/vrouw te kijken wie er allemaal uit het vliegtuig kwam en al voor de paspoortcontrole werden er verschillende mensen uitgehaald om een aantal vragen te beantwoorden daar zat ik natuurlijk ook weer tussen (man met lang haar op een paardenstaart?) omdat tijdens de landing mijn oren waren dicht geslagen viel dat niet mee maar dat begrepen ze gelukkig, verder geen problemen dus konden we naar buiten.
Hierna eerst een peuk opgestoken, 13 uur zonder nicotine valt niet mee een mens zou er van gaan beven.
Toen de shuttlebus van Continetal Plaza Hotel gezocht, deze bracht ons naar het hotel voor de eerste nacht in de USA, deze overnachting is trouwens verplicht als men een camper huurt en via een intercontinentale vlucht aankomt.
Dit kan ik ergens goed begrijpen want men is toch redelijk uitgeput na zo’n reis, een huurauto kan men wel gelijk ophalen, maar deze verhuurders zitten dan ook op het vliegveld en ik geloof niet dan de mensen die een auto gehuurd hebben nog ver zullen rijden.
Om 20.00 uur localtime lagen we in bed in Nederland was het dan ook al 05.00 dus stonden we al bijna 24 uur op onze benen.

Dag 2 vrijdag 24-09-1999 Los Angeles/Oxnard

Vroeg naar bed betekend ook vroeg wakker om 05.00 uur waren we allebei dan ook klaarwakker, eerst maar eens lekker douchen, hoewel lekker, in LA zit er volgens mij meer chloor in het water dan er in Nederland in de zwembaden zit, dit was goed te ruiken en de huid wordt er ook redelijk droog van dus in smeren kan zeker geen kwaad.
Om 06.00 uur konden we aan het ontbijt.
Volgens de informatie van het reisbureau konden we de camper pas na 13.00 uur ophalen, wel kan men vanaf 08.00 uur naar
El-Monte bellen, dit hebben we door een medewerker van het hotel laten doen, zo’n eerste keer is alles toch een beetje vreemd en een persoonlijke uitleg is dan toch wat beter te volgen dan een telefonische.
Ik heb geen idee hoe het bij andere verhuurders gaat maar bij El-Monte kijken ze niet op een uurtje, er werd ons meegedeeld dat we om 09.30 uur opgehaald zouden worden en om 09.25 stond de shuttlebus dan ook voor het hotel en binnen 45 minuten stonden we op het verhuurstation.
Eerst kregen een video met uitleg over de camper te zien met Nederlands commentaar, omdat het binnen erg druk was kregen we alvast uitleg in de camper zelf waar we alles konden vinden en zo, hierbij bleek de kraan in de keuken niet goed te werken, geen probleem wij naar binnen voor de papierwinkel en de camper naar de werkplaats.
Toen we weer buiten kwamen was de camper ook weer terug gewoon een nieuwe kraan gemonteerd, dus konden we op weg dit was nog voor 12.00 uur dus mij hoor je niet klagen.
Tijdens de rit naar El-Monte hadden we op Rosecrans Av. Een supermarkt van Luckys gezien, daar wilde we naar terug om boodschappen te doen maar helaas, afslag gemist en na 2 minuten in een vreemde auto ben je nog niet zo ver dat je gelijk een U-turn maakt dus uitkijken naar een volgende winkel.
Na wat zoeken de I-5 noord gevonden en deze opgedraaid, is dat schrikken 5 banen en allemaal vol verkeer, dus meerijden met het verkeer en even uitzoeken hoe de bewegwijzering werkt, dat eenmaal onder de knie kan een kind de was doen.
Via een stukje I-10 west naar Santa Monica en hier de oude hwy 1 noord opgegaan om via de kust richting San Francisco te rijden.
Op de tweede heuvel zagen we de eerste cactussen al staan, aangeplant dat wel maar als Cactofiel gaat je hart toch sneller slaan.
Onderweg de eerste boodschappen gedaan bij Ralphs onder andere drinkwater want het kraanwater vinden we niet te (zui..) drinken, gelijk ook onze eerste beginners fout gemaakt door niet bij de diepvriesafdeling te kijken naar maaltijden, in tegenstelling te Nederland zijn die hier namelijk ruim voldoende en erg gemakkelijk, zeker als men een microwave in de camper heeft.
Zo’n eerste dag is toch wel even wennen dus niet zo ver gereden, in Oxnard een campground gezocht, dit ging erg gemakkelijk omdat we bij El-Monte een campgroundboekje met campgrounds in Californie hadden gekregen.
Evergreen Trailerpark niet echt bijzonder, een groot trailerpark met vaste plaatsen en achterin een paar plaatsen voor trekkers.
Kosten $ 24.75 incl. tax
Vandaag gereden 100 mile.

Dag 3 zaterdag 25-09-1999 Oxnard/San Francisco

Om 07.00 uur wakker, eerst maar ontbijten en dan de camper opruimen, niets vergeten want alles wat je laat liggen of niet vast zet krijg je gegarandeerd binnen een half uur in je nek als je moet remmen.
Dit wordt een reisdag ook al omdat we gister niet zo ver waren gereden als gepland was, eerst nog een stuk over hyway 1 langs de kust maar door het nevelige weer was er weinig van de pacific te zien, wel veel protserige huisjes in lichtblauw en roze met allerlei torentjes en rare uitbouwsels die je in Nederland nooit door de welzijnscommissie zou krijgen.
Om wat tijd te winnen de US-101 noord opgezocht, deze is wel erg saai om te rijden als je zo’n 200 mile door een groentetuin met alleen maar ijsbergsla en bloemkool rijdt wil je wel eens wat anders.
In Redwood City een plaatsje gevonden bij Trailer Villa uit het campgroundboekje een zelfde soort campground als gisteren alleen lag deze tegen San Francisco Bay.
Kosten $ 25.00
Vandaag gereden 354 mile.

Dag 4 zondag 26-09-1999 San Francisco/Waterford

Ook vandaag weer om 07.00 uur wakker, we willen vandaag een deel van San Francisco bekijken en al een stuk richting Yosemite NP rijden dus om 08.00 uur van de campground weggereden naar SF.
Hier willen we voor het druk wordt (het is tenslotte zondag) Fisherman’s Warf en Pier 39 bekijken.
Goed plan, maar dan moet je niet met een camper reizen, je bent namelijk niet welkom op de parkeerterreinen zelfs niet om 08.30 met de mededeling dat je voor 11.00 uur weer weg denkt te zijn.
Dus dit gedeelte maar vanuit de langzaam rijdende camper bekeken, hierna zijn we naar de Golden Gate Promenade gereden hier konden we zonder problemen parkeren en daarna een wandeling over de promenade maken.
Vanaf deze promenade heb je een mooi uitzicht op zowel de Golden Gate Bridge als Alcatraz, daarna zijn we over Masonstreet en Lincoln Blvd. door het Golden Gate NRA gereden (dit is een erg mooie route) om via de S-35 zuid op de Hyway 1 zuid uit te komen, deze hebben we gevolgd tot Half Moon Bay (zeer mooie kustroute) om via de S-92 naar de I-280 zuid tot San Jose te rijden.
Via de I-680 noord, de I-580 oost en de I-205 oost en een stukje S-99 zuid kwamen we bij Mondesto uit hier de S-132 oost genomen naar Waterford.
Onderweg nog boodschappen gedaan bij Luckys konden we weer eens warm eten.
Een campground gevonden in Waterford, de Big Bear mooie campground met volop bomen in plaats van de betonplaten die tot nu gehad hebben.
Het kantoortje was niet bemand, maar omdat er genoeg lege plaatsen waren zijn we gewoon ergens gaan staan.
In de wasgelegenheid was ook een laundry dus ook gelijk maar een was gedraaid voor $ 1.50 schoon en droog.
Kosten campground $ 23.00
Vandaag gereden 208 mile.

Dag 5 maandag 27-09-1999 Waterford/Yosemite NP

Vanmorgen eerst de site betaalt, het was geen probleem dat we waren gaan staan en daarna vertrokken richting Yosemite NP.
Via de S-132 en de J-20 oost naar Buck Meadows gereden hier de S-120 oost opgereden om via de Big Oak Flat Entrance in Yosemite NP uit te komen, voor het park eerst nog getankt want de prijs in de parken is meestal flink hoger, ook even naar huis gebeld 11.00 pacifictime = 20.00 in Nederland en de familie gerustgesteld dat alles goed verloopt.
Bij de ingang gelijk een (toen nog) Golden Eagle Pass gekocht voor $ 50.00 dat halen we er met het aantal parken wat we willen bezoeken gemakkelijk uit, gelijk even naar de camp-mogelijkheden gevraagd, maar dat zou met een camper wel eens moeilijk kunnen worden.
Hierna een grote tour door het park gemaakt, nu is september voor de watervallen natuurlijk wel het verkeerde tijdstip maar ook zonder watervallen is het een prachtig park.
Op een van onze wandelingen kreeg ik toch een beetje disneygevoel toen ik iemand aan een ranger hoorde vragen om hoe laat ze de waterval aan zouden zetten.
Zeer veel foto’s en dia’s gemaakt, hier ook de eerste cactussen en Yucca’s (in het wild) gevonden.
Hierna terug gereden naar de kruising met Tioga Road de S-120 en deze opgereden onderweg bij Porcupine Flat campground nog gekeken voor een plaatsje, er waren er nog verschillende vrij maar die waren niet geschikt voor een camper dus zijn we doorgereden via Tuolumne Meadows, waar we nog een mooie hike hebben gedaan, naar Tioga Pass Entrance hier het park verlaten en na een paar mile bij Tioga Lake een campground gevonden van de National Forest.
Prachtige locatie met maar 14 plaatsen geen hookups alleen een pittoilet en een waterpomp met zwengel.
De kosten voor de standplaats moest je in een envelopje doen die je weer kwijt kon in een soort melkbus bij de restroom, als je dat in Nederland doet geloof ik niet dat de beheerder veel zou verdienen.
De avond was kraak helder en omdat er nergens geen verlichting was hadden we een sterrenhemel zoals we nog nooit gezien hadden, ik wist niet dat er zo veel sterren aan de hemel stonden.
Kosten campground $ 11.00
Vandaag gereden 183 mile.

Dag 6 dinsdag 28-09-1999 Tioga Pass/ Death Valley NP

Vandaag vroeg wakker 06.30 uur, niet zo gek als je bedenkt dat de ramen van de camper dichtgevroren zaten, maar we zitten ook op 9900 feet dat is 2970 meter en vanaf de campground konden we een stukje eeuwige sneeuw zien liggen.
Helaas was ik even vergeten hoe de kachel in de camper werkte dus zijn we maar vlug gaan rijden zodat het warm werd van de motor.
Via de S-120 oost naar Lee Vining gereden dat gaat flink naar beneden en dus was de kou vlug over.
Hierna de US-395 zuid op richting Bishop, bij Lone Pine de S-136 zuid genomen deze gaat bij Keeler over in de S-190 oost die op een gegeven moment in Death Valley NP uitkomt.
Let goed op de brandstofmeter want gasstations zijn dun gezaaid en Death Valley is niet echt een plaats om droog te vallen.
Men komt eerst langs Panamint Springs een motel met campground en gaspomp maar die laatste is out of service, de route gaat door en over een prachtig berggebied waar overal watertanks staan voor de auto en borden met het advies om de airco uit te zetten om oververhitting van de auto te voorkomen, bij Stovepipe Wells Village is weer een motel met campground en gasstation met shop de prijzen zijn hier best redelijk, hier vlakbij liggen de Sanddunes een mooi gebied waar men via een goed begaanbare gravelroad een stuk in kan komen mooi hike gebied mits het niet te warm is.
Bij het Visitor Center Furnace Creek is ook weer een hotel met campground en gasstation die laatste is een echte touristtrap men betaald zeker $0.75 meer per gallon als bij Stovepine Wells.
Na een bezoek aan Badwater en Zabriskie Point waar men een prachtig uitzicht heeft zijn we richting Death Valley Junction gereden met de bedoeling op daar een campground te zoeken, maar die was er dus niet, het campground boekje van El-Monte gaf aan dat er wel waren in Pahrump dus doorgereden over de State Line Road.
In Pahrump een site gevonden bij de Seven Palms een eenvoudige campground maar wel met veel bomen wat in deze omgeven zeker niet onbelangrijk is bij temperaturen van 35+.
We zitten nu in Nevada.
Kosten campground $ 16.25
Vandaag gereden 310 mile.

Dag 7 woensdag 29-09-1999 Pahrump/Zion NP

Vandaag zullen we drie staten aandoen, Nevada, Arizona en Utah.
Via de S-160 oost rijden we eerst naar Las Vegas voor ons deze reis geen stopplaats maar als je er al zo veel over gehoord en gelezen hebt wil je het toch ook wel eens echt zien dus hebben we de strip vanuit het zuiden afgereden, dat het daar om 09.00 uur al zo druk was verbaasde ons toch wel.
Na de strip de I-15 noord opgezocht, deze bij exit 75 weer verlaten om via de S-169 oost naar Valley of Fire SP te rijden geen nationaal maar een state park dus en Golden Eagle is hier niet geldig maar voor $ 5.00 kan men zich toch geen buil vallen.
In het park verschillende uitzichtpunten bezocht vooral de Rainbow Vista en White Domes zijn de moeite waard, ook een paar korte hikes gedaan en tot de slotsom gekomen dat dit park een langer bezoek zeker waard is en dus gaat hij op het lijstje voor een volgende trip.
Via de oostkant het park verlaten en verder over de S-169 noord tot je bij exit 93 weer op de I-15 noord uitkomt, na een stukje Arizona kwamen we dan in Utah (let op hier gaat de klok weer 1 uur vooruit), voorbij Washinton afslaan naar de S-9 oost richting Hurricane, gelijk doorgereden naar Zion NP en in het park een site gevonden op de Watchman campground, hier heeft men alleen een elektra hook-up dus water uit de eigen tank en afvalwater bij je houden, er is bij de uitgang wel een dumpstation om vuilwater te lossen en schoonwater in te nemen.
’s Middags nog een deel van het park bekeken, hierbij zagen we verschillende bergbeklimmers als vliegen tegen een loodrechte wand naar boven klimmen, ook een paar trails gelopen vooral de korte trail naar Weeping Rock was mede gezien de hoge temperaturen een verademing.
Kosten campground $ 14.00
Vandaag gereden 282 mile.

Dag 8 donderdag 30-09-1999 Zion NP, Bryce NP/Capitol Reef NP

Het wordt een gewoonte 07.00 uur opstaan en rond 08.00 uur van de campground wegrijden, maar zo heb je ook wat aan je dag zeker gezien het aantal mile die we afleggen.
Vanmorgen eerst de rest van Zion NP gekeken en dan richting Bryce NP, als men door Zion over de S-9 oost verder wil moet men door 2 tunnels, deze zijn rond 1920 aangelegd en toen waren de auto’s nog niet zo groot, personenauto’s kunnen elkaar passeren maar een camper moet in het midden van de tunnel rijden, hiervoor wordt het tegemoet komende verkeer stilgezet, dit wordt door een ranger aan beide zijde van de tunnel gedaan, kosten voor deze service $ 10.00 per camper goed voor een retour rit binnen 7 dagen.
Bij Checkerboard Mesa nog een stop gemaakt een mooi uitzichtpunt op een berg die op een schaakbord lijkt.
Via de US-89 noord en de S-12 oost naar Bryce Canyon NP gereden, hier zijn we gelijk doorgereden maar het eindpunt en toen langs alle viewpoints terug gereden dit heeft hier 2 voordelen.
1) alle viewpoints zitten aan goede goede kant van de weg dus geen gevaar van oversteken.
2) men heeft de zon in de rug.
Bryce is eigenlijk niet onder woorden te brengen zo mooi, als klein kind maakten wij op het strand torentjes door nat zand door onze handen te laten lopen, in Bryce is er een reus bezig geweest alleen had hij veel meer kleuren zand tot zijn beschikking in de loop van de dag veranderen deze kleuren dan weer afhankelijk van de stand van de zon.
Wij hadden Bryce verkeerd ingeschat en er daarom een doortrek park van gemaakt met geen tijd om een hike te maken, dus hebben we gelijk al tegen elkaar gezegd als we in 2001 weer gaan moet Bryce een paar dagen op de planning zodat we er kunnen hiken.
Terug het park uit en weer de S-12 oost op richting Torrey, dit is een werkelijk prachtige route dwars door Dixie National Forest waar men zelf boven op de bergen rijdt tussen bossen van Aspen en Pine in schitterende herfstkleuren, het is wel opletten want het is een Open Ranch gebied en dus kan men in, of gelijk na elke bocht koeien op de weg verwachten, hebben we ook gehad maar we werden al voor de bocht gewaarschuwd door tegemoet komend verkeer.
Bij Torrey de S-24 oost op naar Capitol Reef NP hier gelijk doorgereden naar de Fruita campground binnen het park, men moet ook eens geluk hebben we hadden namelijk de laatste nog beschikbare plaats, het vastleggen en betalen hiervan ging weer d.m.v. een envelopje.
Geen hook-up en toen geen generator na 16.00 uur, wat we te vroeg vonden om al te eten dus vandaag dan maar eens junkfood eten bij Wendy’s die we een paar mile terug hadden gezien, overigens hebben ze bij Wendy’s naar ons idee de lekkerste hamburgers van alle fastfoodketens.
Maar eerst hebben we nog een route in het park gereden en een hike gedaan, hierbij verschillende kleine cactussen kunnen fotograferen, na het eten de route naar Capitol Gorge nog gereden.
Kosten campground $ 10.00
Vandaag gereden 278 mile

Dag 9 vrijdag 01-10-1999 Capitol Reef NP/Arches NP

Na een frisse nacht opbreken en onderweg naar Arches NP.
Eerst nog een deel van Capitol Reef bekeken langs de Fremont River.
Vervolgens doorgereden over de S-24 oost, tussen Hanksville en de exit 147 van de I-70 is dit een lange rechte saaie weg waar men om het half uur een auto tegen komt, meestal met een grote boottrailer er echter, op deze weg ook onze eerste coyote gespot.
Na een stuk I-70 oost bij exit 180 de US-191 zuid richting Moab genomen.
Arches NP eerst voorbij gereden op zoek naar een campground, het is vrijdag en dan moet je niet tot laat in de middag wachten anders zijn ze misschien vol, ook zaten de vuilwatertanks vol en was het schoonwater op dus moest er een en ander gebeuren.
Een site gevonden bij Riversite Oasis aan de Colorado river een mooie campground met naast elke site een aantal bomen voor schaduw en mooie vlakke plaatsen met picnicktafel en BBQ.
Omdat het nog maar 11.00 uur was konden we op het gemak Arches NP gaan bekijken, in het park eerst doorgereden naar Devils Garden, hier een mooie hike gedaan waar we verschillende arches konden bekijken en er onderdoor lopen, na het viewpoint van Delicate Arch en Balanced Rock doorgereden naar de Windows Section, hier naar de noord en zuid window gelopen.
Het was prachtig weer en dus op de open vlakte bloedheet, per trail van zo’n 2 uur hadden we per persoon dan ook 1.5 liter water gebruikt ook een pet kan onder deze omstandigheden geen kwaad.
Rond 17.00 uur waren we terug op de campground deze was ondertussen inderdaad vol en dus hebben we lekker buiten gezeten en genoten van de bedrijvigheid van al die Amerikanen die weekend kwamen houden, wat je dan soms ziet is voor een Nederlander niet altijd te bevatten, een grote pick-up truck met een 35 feet trailer er achter, daar gaat de achterkant van naar beneden als een laadklem en dan komen er 2 qwats en 3 of the road motors uit, het vloerkleed uitrollen meubels op zijn plaats en klaar is Kees, wat zo’n combinatie kost heb ik geen idee van maar het is mooi om naar te kijken, als je met zo’n trein in Nederland op de weg gaat kom je niet ver denk ik zeker niet met rijbewijs B-E .
Kosten campground $ 22.50
Vandaag gereden 197 mile.

Dag 10 zaterdag 02-10-1999 Canyonlands NP/Cortez

Zoals we nu gewend zijn om 08.00 uur van de campground vertrokken, via de US-191 noord naar de S-313 west richting Canyonlands NP maar eerst nog even afslaan naar Dead Horse Point SP, dus geen Golden Eagle maar i.v.m. een feest die dag mochten we er voor niets in.
Dit is een klein park en was in 1999 nog een vaak vergeten park, toen nog heel mooi, op het smalle stuk van het park is er aan beide zijde van de weg nog ongeveer een meter berm voor men een afgrond van tientallen meters heeft, vroegen werden er wilde paarden naar toe gejaagd en werd de doorgang afgesloten met doornbossen, na een paar dagen ging men terug en haalde de beste paarden er van tussen, als men alle bruikbare paarden had verzameld werd er een cowboy terug gestuurd om de rest vrij te laten, dat is een keer vergeten waarschijnlijk omdat de cowboy dronken was, omdat er op het zo genoemde eiland geen water is en het er zeer warm kan zijn waren alle paarden gestorven vandaag de naam.
Op het eiland struikelt men over de hagedisjes en squirs (soort eekhoorn) ook hebben we er enkele mooie cactussen gevonden.
Er zijn een paar korte (het park is te klein voor grote) hikes uitgezet d.m.v stapeltjes stenen, deze hikes zijn niet zo moeilijk.
In 2003 zijn we er terug geweest, het park was volledig verkracht ten behoeve van het toerisme, alle hikes waren geasfalteerd en er was een grote overdekte pergola gebouwd bijna alle beplanting was verdwenen en ook de campground was geasfalteerd en met full hook-up.
Erg jammer en de $ 7.00 intree zeker niet meer waard, het enige wat nog hetzelfde was is het uitzicht op de Colorado River.
Hierna naar Canyonlands NP, het Island in the Sky gedeelte, in het park doorgereden naar Grand View Point Overlook waar je een schitterend zicht hebt op zowel de Green River als de Colorado River, deze beide komen in het park samen, op de terugweg kwamen we op een van de andere viewpoint de Amerikanen van de campground weer tegen, in het park zijn verschillende route uitgezet over dirtroads waar men met 4X4, mountainbike en off the road motoren overheen kan, zeer stijl en met scherpe haarspeldbochten een prachtig gezicht maar zeker niets voor beginners.
Terug over de S-313 naar de US-191 deze zuid gevolgd tot Monticello hier via de US-666 naar Cortez in Colorado.
Hier een campground gezocht en gevonden bij Lazy G Motel and Campground, toen we het terrein opreden kwam er net een andere camper af de chauffeur had zijn duim naar beneden, eenmaal op de campground, die achter het bijbehorende motel lag begrepen we waarom het zag er niet echt mooi uit.veel vaste bewoners die in de loop der tijd een heleboel troep rond hun verblijven hadden verzameld, maar goed de trekker plaatsen zagen er redelijk uit en het is maar voor 1 nacht dus we zien wel, na deze ervaring kijken we wel eerst even rond op een campground voor we besloten of we er wilde staan, dit vindt men overigens meestal geen enkel probleem.
Kosten campground $ 18.99.
Vandaag gereden 231 mile.

Dag 11 zondag 03-10-1999 Mesa Verde NP/Canyon de Chelly NM

Na weer een koude nacht (vorst) al vroeg vertrokken, via de US-160 oost naar Mesa Verde NP. Om 08.00 uur waren we al in het park.
Doorgereden naar het eind, wat nog best ver is, en dan op het gemak terug komen, dit geeft in veel parken het mooiste beeld omdat men dan de zon in de rug heeft, maak ook altijd eerst een stop bij het visitor center hier vind en krijg je veel informatie over het park en de mogelijkheden.
Veel rotswoningen en nog oudere pitwoningen gezien, tijdens een van de vele korte hikes kwamen we midden op het pad een grote zwarte spin tegen, na het nemen van wat foto’s zijn we ieder weer onze eigen weg gegaan, ook hier weer verschillende cactussen kunnen fotograferen.
Terug naar Cortez en hier de US-160 west naar Four State Corners genomen, je ziet er mensen zich in allerlei bochten draaien om maar met een lichaamsdeel in elk van de 4 staten te staan, maar wij gingen er heen omdat er een speciale cactus moet groeien.
Na 2 uur zoeken nog niet gevonden wel verschillende andere cactussen maar niet diegene die we zochten, nog wel een soort gekko kunnen fotograferen.
We zitten nu in Navajo gebied, de toegangsprijs van $ 2.00 komt ten goede aan deze stam, ook vind men hier net als op veel andere plaatsen in Navajocountry houten verkoopstalletjes waar men allerlei handwerk verkoopt, als wij souvenirs willen kopen we ze altijd bij deze stalletjes i.p.v. in winkels zo blijft er naar ons gevoel minder aan die bekende strijkstok hangen.
We rijden verder over de US-160 west richting Canyon de Chelly NM en na ongeveer 1 mile zien we de gezochte cactus ineens in de berm staan, stoppen en achteruit rijden om hen te fotograferen als je dan uitstapt zie je er ineens tientallen op een paar m², dus mijn dag kon niet meer stuk, hierna doorgereden en via de US-191 zuid naar Canyon de Chelly.
Een campground gevonden binnen het park kosten $ 0.00 dit vind ik eigenlijk een gemiste kans voor de indianengemeenschap maar dit kan men oplossen door een donatie achter te laten in de daarvoor bestemde bus in het visitorcenter.
Let wel op met alcohol dit is Navajogebied en dus niet zo verstandig om met een borrel of biertje buiten te gaan zitten.
Kosten campground $0.00.
Vandaag gereden 210 mile.

Dag 12 maandag 04-10-1999 Canyon de Chelly/Monument Valley

Vanmorgen eerst de South Rim van Canyon de Chelly gereden, eerst weer naar het eind tot Spider Rock Overlook, via alle andere overlooks weer met de zon in de rug terug, bovenop de rim verschillende hikes gedaan, er is in het park 1trail die naar de bodem van de canyon gaat waar men alleen naar beneden mag namelijk de White House Trail, verder is de Canyon alleen toegankelijk met een gids.
Canyon de Chelly heeft net als Mesa Verde veel rotswoningen, hiervan zijn er 2 toegankelijk met een indianengids, in de Canyon wonen en boeren nog verschillende families om hun privacy te beschermen is de Canyon niet vrij toegankelijk op eigen gelegenheid.
Dit park is nog niet zo bekend maar zeer zeker de moeite waard om te bezoeken, ook de noord rim heeft verschillende mooie uitzicht punten die we nu door tijdgebrek helaas niet gedaan hebben, maar we komen hier zeker terug.
Tijdens de hikes wordt je constant gevolgd door zwerfhonden maar zolang je die geen eten geeft zal je daar geen problemen mee hebben, ook nu weer heel wat cactussen gevonden.
In Chinle nog boodschappen gedaan en naar huis gebeld dit lukte deze keer niet collect maar via de creditcard lukte het wel.
De route van gisteren terug gereden tot de US-160, nu echter de US-191 noord blijven volgen tot Bluff, hier de US-163 west en via Mexican Hat naar Monument Valley NM.
Let op de lokale mannelijke bevolking die men te voet tegen komt, zelfs in the middle of nowhere, deze hebben soms de hele weg nodig, vuurwater kunnen ze nog steeds niet tegen.
Als men over de US-163 bij de afslag naar Monument Valley komt vanaf Mexican Hat gaat men links naar Monument Valley en recht naar een supermarkt, gasstation en campground, als men niet op de campground bij het monument wil staan moet je die nemen want andere campgrounds zijn er niet.
Ga ook eerst een site reserveren want vol is vol, toen wij bij het kantoor stopten kwam er ook net een bounder (is een camper op stadsbus formaat) aanrijden de deur vloog open en moeders van zo’n 150 kilo schoon aan de haak rende naar binnen om ons voor te zijn, heel jammer van de inspanning want er was genoeg plaats en zij was waarschijnlijk een hele avond buitenadem.
Mooie campground met een binnen zwembad.
Omdat het inmiddels al ruim 16.00 uur was niets meer ondernomen behalve een duik in het zwembad en een paar wasjes gedraaid in de laundry.
Op veel campgrounds vind met een laundry, de machines werken meestal op $ 0.25 munten dus kan men die het beste een beetje sparen, soms hangen er wisselautomaten waar je $ 1.00 0f 5.00 biljetten in kan doen.
Kosten campground $ 22.00 – 10% op vertoon van de ANWBcard +tax is $ 21.58 per nacht we blijven 2 nachten
Vandaag gereden 227 mile.

Dag 13 dinsdag 05-10-1999 Monument Valley NM

Vandaag kan alles eens op het gemak, we moeten niet zo ver.
Het is bewolkt vanmorgen (voor het eerst deze reis) en fris, dus een dikke trui aan en een jas mee.
Ondanks dat Monument Valley een National Monument is geld onze Golden Eagle hier niet maar voor $2.50 p.p. ben je binnen dus dat is zeker gezien de bestemming van de centen geen probleem.
Zodra je uitstapt staat de eerste indiaan al naast je om zijn diensten aan te bieden, maar we willen eerst even rond kijken en het Visitorcenter bezoeken, ook zoeken we liever zelf onze gids uit er zijn er tenslotte genoeg zeker als je zo vroeg bent.
In de winkel van het Visitorcenter vond ik de lang gezochte oorbel en hanger in de vorm van een cactus, dus begon de dag goed.
Toen we terug kwamen bij de camper waren er weer verschillende indianen die hun diensten als gids aanboden, met een van hen (Herbert) zijn we gaan onderhandelen, niet over de prijs dat vind ik onder de gegeven omstandigheden geen pas hebben.
Herbert bood ons 2 verschillende trips aan 1 van een uur en 1 van twee uur, omdat de routes op elkaar aansloten en niet overlapten vroeg ik hem of we ze konden combineren, daar moest hij even over nadenken, zeker nog nooit zo’n rare bleekneus gehad die drie uur wou stofhappen, maar hij stemde toe voor $ 35.00 p.p. en hier stemde wij weer mee in dus konden we op weg.
En stofhappen werd het zeker volgens Herbert had het er sinds april geen druppel mee geregend.
Ik ga hier niet heel de tour beschrijven die kan men in genoeg reisverhalen en tourboeken van reisbureaus vinden.
Behalve de bekende punten en natuurlijk de verkoopstalletjes bracht Herbert ons helemaal in het achterland op een locatie waar je nadat hij de motor had uitgezet een absolute stilte kon ervaren, geen wind, geen vogel of ander dier kon men er horen, alleen de ademhaling van ons drieën meer niet, dit geeft toch een vreemd gevoel aan de mens.
Bij terugkomst bleek dat we 3.5 uur onderweg waren geweest, maar het waren 3.5 prachtige uren, daarom raad ik iedereen aan, ga niet met je eigen auto het park in, je mag dan trouwens ook niet overal komen, ga met een gids je krijgt dan ook veel meer uitleg, ga als het kan ook vroeg, omdat we zo vroeg waren konden we met zijn tweeën met een gids mee, toen we terug kwamen zagen we de auto’s afgeladen met 10 tot 14 personen het park in gaan, ik geloof niet dat je het park dan zo beleeft als wij dat nu gedaan hebben.
Na afloop kregen we van Herbert nog een zegen mee voor onze verdere reis.
Nadat we de verkoopstalletjes aan het begin van de weg nog bezocht hadden en daar cadeautjes voor de thuisblijvers hebben gekocht zijn we terug gereden naar de campground en hebben daar de middag doorgebracht in het zwembad om al het rode stof uit de poriën te krijgen.
Kosten campground net als gister $ 21.58.
Vandaag gereden 13 mile.

Dag 14 woensdag 06-10-1999 Monument Valley NM/Grand Canyon NP

Om 07.45 zijn we al op weg, we hebben vandaag een lange rit voor de boeg niet alleen naar de Grand Canyon maar we willen onderweg ook nog een Hopidorp bezoeken en dat is zo’n 150 mile extra.
Na de US-163 zuid gaan we de US-160 west op tot Tuba City hier nemen we de S-264 oost naar Walpi om daar een zeer oud Hopidorp te bezoeken, helaas hebben we ons in de mesa vergist zodat we in het verkeerde dorp uitkwamen, boven op de mesa een zeer vervallen dorpje maar wel op elk huis een antennemast voor de televisie, gezien de blikken van de bewoners waren we hier niet echt welkom, ook stormde het boven erg hard zodat we maar vlug terug gereden zijn, onderweg nog een galerie bezocht met Hopikunst maar deze was zo duur dan we ook hier maar vlug uitgekeken waren.
Dus over de S-264 west weer terug naar Tuba City om de route te vervolgen, jammer van de 150 mile en de 4 uur maar dat kan gebeuren.
Tussen Kayenta en Tuba City was het soms al mistig van een zandstorm, maar voorbij Tuba City op de US-89 zuid richting Cameron moesten we soms stapvoets rijden omdat het zicht helemaal weg was, ook alle ramen en luchtroosters dicht ander werd het binnen net zo mistig.
Wel een rare gewaarwording hoor, zo is de mist geel dan weer rood en alle kleuren die er tussen zitten maar ze noemen het gebied waar we nu doorrijden niet voor niets Painted Desert.
Bij Cameron de S-64 west op richting de Grand Canyon, onderweg op een Overlook nog gestopt om te eten en te kijken naar de Little Colorado River die een eind verderop in zijn grote broer, of is het zus uitkomt, hier niet te lang blijven staan want het stormt nog steeds en dat gaat gepaard met kleine zand/grind hoosjes die de camper geselen.
Omdat we de wind schuin op kop hebben moet men op dit gedeelte wat ook nog eens flink naar boven gaat het stuur goed vast houden.
Maar waar blijft nou die Canyon, je rijdt constant tussen de jeneverbessen en op een gegeven moment komt men bij de entrance, waar men weer de nodige informatie krijgt, zoals we altijd doen als we een nieuw park in komen parkeren we op de eerste mogelijkheid om deze informatie en zeker de kaart die er bij zit te bekijken, zo krijgen we een idee hoe het park in elkaar zit.
We besluiten om eerst helemaal door te rijden naar de Village om er op Trailer Village een campsite te bespreken, maar ja dan komt je bij Desert View en zie je DE Canyon dus stoppen.
Het is maar goed dat de mens met allerlei spieren en botten aan elkaar zit want anders lag je onderkaak gegarandeerd op de bodem van de Canyon, zo’n grote 3-D puzzel hadden we nog nooit gezien, dit is niet te beschrijven, dat kan men ook niet op foto of film overbrengen op andere mensen, dat moet je gewoon zelf gezien hebben en ook dan is het eigenlijk niet te bevatten.
Na hier toch weer een uurtje te hebben rondgekeken zijn we snel doorgereden naar de campground om een site te boeken, gelukkig zijn er nog 4 plaatsen vrij, eer we klaar waren met inschrijven was de campground vol.
Camper op zijn plaats gezet en aangesloten op de hook-up, en dan te voet naar het Visitorcenter om nog wat meer informatie.
Terug naar de camper om te eten en om te kleden, ’s avonds koelt het er vlug af, nu te voet weer naar de Canyon achter het Visitorcenter, het is al donker maar we hadden eerder in de week van een indiaan die we spraken in Canyon de Chelly gehoord dat er op de noord-rim 4 bosbranden waren door blikseminslag, deze waren dan ook goed te zien in het donker, je zag het vuur regelmatig oplichten als er weer een nieuwe boom in vlammen opging.
Vandaag gingen we ook weer 1 uur terug in de tijd, je blijft je horloge verzetten.
’s Avonds heeft het nog even geregend hooguit 10 druppels op het raam van de camper maar het was regen, dit was de enige regen in 4 weken dus niet klagen.
Kosten campground $ 63.69 voor 3 nachten, dat is $ 21.23 per nacht.
Vandaag gereden 384 mile.

Dag 15 donderdag 07-10-1999 Grand Canyon NP

Vannacht heeft het weer gevroren we hebben dan ook beneden geslapen i.p.v. in de cap-over, dit vanwege de temperatuur, in de cap-over komt de kou langs alle kanten en zeker als het vriest is dat erg koud, op onze volgende trip gaan de eigen slaapzakken dan ook mee, dat is warmer dan de dekens die bij de camper horen.
Omdat de camper vandaag niet van zijn plaats zal komen hebben bij het opstaan ook de kachel aangezet, anders doen we dat niet zo vlug omdat het tijdens het rijden vlug genoeg warm is.
Vandaag gaan we de west-rim verkennen en daar zijn particuliere voertuigen verboden, gezien de zeer goede shuttle verbindingen geen enkel probleem en voor het hicken wel zo rustig dat je geen rekening hoeft te houden met al die auto’s.
Bij de ingang van de campground stappen we op de Village Loop Shuttle die ons tot het beginpunt van de West Rim Shuttle brengt, hier kan men overstappen op de shuttle naar Hermits Rest, maar wij willen het eerste stuk lopen, dit is geen enkel probleem, de bus stopt op de heenreis bij elk Viewpoint, alleen op de terugweg stopt hij er maar bij een paar dus dat moet je even in de gaten houden anders moet je naar een volgend punt lopen of een terug.
Het eerste gedeelte van de West Rim Trail is een mooi betonpad wat ook goed te doen is met een rolstoel, na Maricopa Point word het een gravelpad, men heeft er prachtige vergezichten op de North Rim, ook de rookpluimen van de branden zijn goed te zien, ook komt er geregeld een heli over met een waterzak er onder om deze branden te bestrijden, het is een mooi gezicht als ze zo’n zak leegstorten.
Ook de Colorado River is op verschillende punten goed te zien en in een van de stroomversnellingen zagen we 3 rubberboten die aan het raften waren.
We hebben er voor gekozen om ’s morgens te hiken i.v.m. de temperatuur, een lange broek en trui terwijl ’s middags een korte broek en T-shirt nog te warm is, toch moet je ook ’s morgens al water meenemen om uitdroging te voorkomen, en niet wachten met drinken tot je dorst krijgt maar geregeld een beetje drinken.
De West Rim is een prachtig wandelgebied mede omdat er geen auto’s mogen komen, maar een mens voelt zich er kleiner dan een mier als je langs de Rim loopt.
We hebben vandaag dan ook zeer veel foto’s en dia’s gemaakt, en ook hier hebben we weer heel wat cactussen, agave en yucca’s gevonden.
In de namiddag hebben we weer de shuttle genomen naar Yaki Point, ook verboden voor auto’s, om daar de sunset te fotograferen, gelukkig was het hier niet zo druk toch wel een voordeel als je een beetje buiten het seizoen gaat, de sunset op 07-10-1999 was om 06.06 p.m. volgens The Guide, het krantje wat je krijgt bij het binnenkomen van het park, zo zie je maar, aanpakken en niet weggooien maar gebruiken ze bevatten een heleboel informatie en worden per 2 of 3 maanden aangepast.
De sunset was schitterend zeker als je de camera vastzet op 1 punt en dan geregeld een foto maakt krijg je een mooie serie foto’s waar je de schaduw in ziet groeien.
Na de sunset de eerste shuttle terug genomen, want als de zon weg is zakt de temperatuur gelijk met 20 tot 25 graden, dus terug naar de camper, kachel aan en eten koken.
Het was een vermoeiende maar ook prachtige dag geweest.
Kosten campground $ 21.23
Vandaag gereden 0 mile

Dag 16 vrijdag 08-10-1999 Grand Canyon NP

Vandaag komt de East-Rim aan de beurt, dit gaat weer met de camper omdat hier (nog) geen shuttle rijdt, anders hadden we die zeker genomen want het werkt zeer ontspannend, zeker voor diegene die moet rijden, je komt ogen te kort.
Maar eerst gaan we naar Tusayan net buiten het park via de South Entrance om te tanken.
Hierna het park weer in en doorgereden naar Desert View, aan de andere kant van het park, zo kunnen we met de zon en de view-points aan de goede kant weer terug richting Village.
Alle view points meegenomen, ook dit stuk van de Canyon is schitterend en in de morgen uren ook lekker rustig, hoe korter we naar de Village kwamen hoe drukker het werd, ook omdat het later werd natuurlijk, maar een mens is en blijft toch een kuddedier.
Bij Grandview Point stapten net een lading Japanners uit een bus met de mededeling ”U heeft 10 minuten” een groep mieren is niet zo druk als deze groep, alles moest op de foto, maar daar moet dan ook iedereen nog voor gaan staan, ik denk dat ze thuis pas zien van o ja daar ben ik ook geweest kijk maar ik sta daar op de foto.
Een praatje met de chauffeur leerde ons dat deze groep om 05.00 gestart was in Phoenix, al 2 parken gedaan had en hierna via Zion NP, Bryce NP en Capitol Reef NP zou rijden om in Moab te slapen, de USA in 1 week je moet het maar zien zitten.
Wij hebben in ieder geval een hele dag om de East-Rim te doen en dan is het nog opschieten vonden we.
Bij Moran Point konden we de gevolgen van een (gecontroleerde) bosbrand zien, 1 jaar na dato, het is verbazingwekkend waar de natuur in zo korte tijd tot in staat is, zo veel bloemen als er zelfs in oktober nog bloeiden, maar ook het aantal jonge bomen en struiken wat je nu al tussen de verbrande resten kon vinden.
Mather Point en Yavapai Point waren vooral omdat is ondertussen al 15.00 uur was erg druk, zodat je moest zoeken naar een parkeerplaats, ook het maken van foto’s zonder dat er mensen opstonden was even zoeken of wachten tot ze weg waren.
Zeker voor het parkeren zal een shuttlebus een uitkomst zijn, maar het komt er aan, mogelijk word het in de toekomst helemaal verboden om de Grand Canyon met je eigen auto te bezoeken.
Er zijn plannen voor grote parkeerterreinen bij de ingang en het vervoer binnen het park met trein en bus, zeker de natuur zal dat ten goede komen.
Nu kan het zeker op de drukste viewpoints flink naar benzine stinken.
Kosten campground $ 21.23.
Vandaag gereden 62 mile.

Dag 17 zaterdag 09-10-1999 Grand Canyon NP/Phoenix

We gaan weer verder naar het zuiden, de warmte tegemoet, maar eerst nog even naar de bioscoop om 08.30 uur zaten we in Tusayan in het IMAX-theater, ’The Hidden Secrets’ een film over de Grand Canyon, zijn ontdekking en ontwikkeling, dit alles op een speciaal scherm, waardoor je denkt dat je zelf in dat bootje of die heli zit, je gaat zelf mee bewegen, een schitterende film en heel wat goedkoper dan een echte helivlucht, een kaartje kosten $ 8.00 voor een helivlucht ben je meer dan $ 100.00 kwijt.
Via de US-180 zuid richting Flagstaff, hier kom je langs Humphreys Peak de hoogste berg van Arizona en een bekent skioord, na Flagstaff de S-89A zuid op richting Sedona, je rijd dan door Oak Creek Canyon een schitterend gebied door een smalle Canyon, het is een gelieft recreatie gebied voor de inwoners van Flagstaff en Phoenix.
Bij Slide Rock SP nog een paar uur gestopt en gewandeld, men kan via zeer gladde rotsen naar beneden roetsen in het water, als een wildwaterbaan in een pretpark, niet zo goed voor je zwemgoed en het water was steenkoud, wel een prachtig wandelgebied.
Na Sedona, een mooi stadje maar wel duur, via de S-179 zuid naar de I-17 zuid welke naar Phoenix gaat.
Rijdend over de I-17 zagen we overal Opuntia’s, een soort schijfcactus die men in verschillende soorten in bijna alle staten van de USA kan vinden, maar nergens zagen we de zo bekende Saguarocactus, die grote palen uit de cowboyfilms, tot we weer over een heuvel kwamen en in de achteruitkijkspiegel ineens de hele heuvel vol zagen staan, of ze wilde zeggen tot hier en niet verder, klopt ook wel want meer naar het noorden is het te koud voor deze soort.
Maar als je dan een afslag neemt om ze eens van dichtbij te bekijken zijn ze ineens niet meer te vinden, jammer dan, bij Tucson zijn er 2 NPs speciaal voor deze cactussen dus komen we ze vast nog wel tegen.
Men kan de I-17 ook al in Flagstaff nemen, dat is een stuk korter en sneller maar dan mis je een mooie route, in 2001 gaan we weer en dan willen we hier een paar dagen blijven en o.a. de Verde Canyon Railroad nemen, een heen en terug tour van een uur of 4 door een Canyon waar alleen die trein inkomt.
Via de I-17 doorgereden naar Phoenix en dan de US-60 oost genomen richting Mesa en Schottsdale, op zoek naar een campground en toen begonnen de eerste problemen.
Campgrounds genoeg, maar we waren nergens welkom, waarom, we waren gewoon te jong, al deze campgrounds zijn voor mensen van 55 jaar en ouder, dus zagen we ons al ergens op de parking van een outletstore staan voor de nacht toen de beheerder van campground 7, of was het 8, ons verwees naar een KOAcampground bij Apache Junction, 3 exits verder, met dank, wij weer op weg, de campground was snel gevonden en er was ook nog plaats dus geboekt voor 3 nachten en naar onze site gereden.
Voor mij was het of ik thuis kwam de beplanting bestond naast een aantal bomen voor schaduw, niet zo gek bij 40 graden, namelijk alleen maar uit cactussen, wat wil je nog meer als cactofiel.
Bij het betalen begon probleem nummer 2, mijn creditcard weigerde dienst, gelukkig nog genoeg kasgeld en travellercheques, maar niet genoeg voor de rest van de vakantie.
Aan de zeer vriendelijke dame van de receptie gevraagd of zij op de computer kon zien waarom mijn card geweigerd was, ja, zei ze, u zit aan uw maximum, shit hoe kan dat, dus wij gaan rekenen wat er zo ongeveer mee gedaan was, kan niet dachten we, kan wel, de bank was namelijk vergeten om het maandbedrag op te trekken zoals we hadden afgesproken, maar goed op zaterdagmiddag rond 17.00 uur localtime ben je vlug klaar, gelukkig wel genoeg geld en cheques voor het weekend en maandag eerst maar bellen.
40 graden dus de airco van de camper op volle toeren en zelf het zwembad in.
Na het eten nog een was gedraaid en in de laundry gekeken tussen alle folders, wat er in de omgeving te doen is, hier zaten ook verschillende kortingsbonnen tussen, zijn wij Nederlanders toch gek op, zeker als je creditcard het niet doet.
Kosten campground $ 24.00 per nacht – 10% op de KOA-card van Hotelplan + tax = $23.76
Vandaag gereden 282 mile.

Dag 18 zondag 10-10-1999 Phoenix

Het is best lekker wakker worden in de warmte, na 3 nachten met de ijsbloemen op de ramen gaat vanmorgen gelijk de airco aan i.p.v. de kachel, gezien de geplande dagindeling kunnen we rustig starten, moet je ook doen als het zo warm is.
Voor vandaag staat een bezoek aan de Desert Botanical Garden in Phoenix op het programma, dus om 08.30 uur op het gemak richting Mesa gereden, om 09.00 waren we er al, lekker op tijd nog niet druk en dus konden we een plaatsje in de schaduw zoeken voor de camper, anders is het net een sauna als je er na een paar uur weer instapt.
Het is nu al 30 graden dus, pet op, fotospullen aan de schouder en genoeg water meenemen, kosten voor het bezoek $0.00 p.p. met een guest-pass, gewoon een kortingsbon uit de laundry van de campground.
De Botanical Garden laat in eerste instantie alle planten zien die in de desert van Arizona groeien, maar daarnaast is er ook een grote aanplant van cactussen uit andere delen van noord en zuid Amerika, dus dat was een aantal uren echt genieten.
In Nederland moet men deze planten, als je ze buiten wil houden, kan alleen in de zomer uitgezonderd de winterharde soorten, vaak schermen tegen de vele regen, in de Botanical Garden was ook een deel van de planten geschermd met doek en/of gaas maar hier was het bedoeld om de planten te beschermen tegen verbranding.
Een prachtig park maar op zijn Amerikaans, veel te netjes, op de paden kon je een potje 10 over rood spelen, zo vlak lagen ze, maar ja als er een steen 1 millimeter te hoog of te laag zit en er mocht eens iemand over vallen, kost dat gelijk $ ????? aan smartengeld.
Zelf de zogenaamde wildpaden zagen er uit of er een medewerker achter iedere bezoeker aanliep om het pad weer aan te harken.
De beplanting was schitterend, dus als je eens kennis wil maken met de beplanting van de desert van Amerika zeker een bezoek waard, maar er zijn nog meer van dit soort parken, blijf lezen en je komt er nog 2 tegen.
Op de terugweg gezocht naar een grosery om de boodschappen aan te vullen, winkels genoeg maar als je ze nodig hebt geen grosery, uiteindelijk een gevonden, het leek wel een soort Amerikaanse Aldi een outletgrosery, maar goed we hadden weer voor een paar dagen eten.
Rond 15.00 uur terug op de campground, een mooie tijd bij deze temperaturen, dus eerst wat eten en daarna lekker lui in en bij het zwembad.
Kosten campground $ 23.76.
Vandaag gereden 50 mile.

Dag 19 maandag 11-10-1999 Phoenix

Voor de verandering vandaag eens uitgeslapen, we waren om 08.00 uur uit bed, foei toch, op het gemak gegeten en wat huishoudelijke karweitjes gedaan.
Om 10.00 uur de kids gebeld, dat kon gelukkig collect, wat moet je anders zonder creditcard, dan heb je 3 handen vol met $0.25 munten nodig, aan onze zoon gevraagd of hij de financiële problemen bij de bank op wil lossen.
Vandaag gaan we een beetje in de stad rond kijken, dus op het gemak naar Phoenix gereden en daar was rond gekeken, onder andere het Hard Rock Café bezocht en daar een paar T-shirts en een overhemd gekocht.
Verder nog een paar Outletcenters bezocht en ons eigenlijk verbaast over wat men daar verkoopt we vonden o.a. een winkel die alleen maar Halloween spullen verkocht en dan niet omdat het eind van de maand Halloween is maar het hele jaar door.
Ook de kleding die men draagt blijft je verbazen, een dame van ruim in de 70, volledig in zuurstokroze gekleed tot schoenen en tas toe, dat zie je in Nederland alleen met carnaval.
Het is vandaag buiten in de schaduw ruim 38 graden, dus is het in de Outlets met airco nog wel uit te houden maar daarbuiten is het toch minder, daarom op het gemak terug naar de campground en daar lekker bij het zwembad gelegen, we hebben tenslotte vakantie.
Kosten campground $ 23.76.
Vandaag gereden 73 mile.

Dag 20 dinsdag 12-10-1999 Phoenix/ Geen Valley

We trekken weer verder, eerst via de US-60 oost richting Superior, naar Boyce Thompson Arboretum SP, een park wat in eerste instantie is opgezet als particuliere verzameling van cactussen en andere droogte minnende planten door William Boyce Thompson in 1924, nu is het een state park.
Het park is grotendeels opgezet als natuur park met de bestaande beplanting, die later is uitgebreid met cactussen uit andere delen van Amerika, het park heeft een veel natuurlijkere uitstraling dan de Botanical Garden, ook de paden zijn in de natuur uitgezet zodat men hier en daar flink moet klimmen, de enige compensatie naar de bezoekers is dat men op de steilste stukken traptrede in de rotsen heeft uitgehakt.
Onderweg wordt men door middel van borden ook gewaarschuwd voor slangen, maar de enige slang die wij gezien hebben was een tuinslang, om de planten bestemd voor de verkoop die in pot staan water te geven.
We hebben er een hike gedaan van 3 uur en erg genoten, dit park is zeker als men belangstelling heeft voor de natuur een bezoek waard.
Terug over de US-60 west tot Florence Junction, hier de S-79 zuid op en via Florence richting Tucson, je rijdt hier voor een groot gedeelte dwars door de katoenvelden.
Daar waar de S-79 overgaat in de S-77 kom je langs Biosphere-2, maar dat heeft niet onze belangstelling zodat we doorgereden zijn naar Tucson, een klein stukje over de I-10 oost en dan naar de I-19 zuid richting Nogales (Mexico).
De I-19 is volgens mij de enige weg in de USA waar de afstanden ook in kilometers wordt aangegeven.
De weg gevolgd tot de exit naar Green Valley, waar we een paar dagen zullen verblijven bij een Amerikaanse familie waar we via het cactusblad mee in contact gekomen waren, en daarbij werden uitgenodigd om de dagen dat we in de buurt van Tucson waren bij hen door te brengen.
Hier waren we rond 16.00 uur zodat we voor het eten ons zelf nog wat op frissen en wat nader kennis maken met elkaar.
Na het eten nog een paar uur buiten gezeten en wat ervaringen uitgewisseld, deze familie had een half jaar in Nederland gewoond.
Kosten campground $ 0.00 we slapen bij de familie Kliewer en de camper staat geparkeerd op de oprit.
Vandaag gereden 182 mile.

Dag 21 woensdag 13-10-1999 Tucson en omgeving

Vandaag weer vroeg opgestaan, en eerst de E-mail bekeken, hoera bericht van het thuisfront, de bankproblemen zijn opgelost, volgens onze zoon, binnen het kwartier, toch een voordeel als je op een klein dorp woont waar de bankmanager iedereen kent.
Rond 08.30 uur zijn we samen met Vernon, in zijn auto naar het Arizona-Sonora Desert Museum gereden, waar we als gasten van Vernon voor niets naar binnen mochten.
Hier kan men zowel de planten als de dieren die in de Sonora Desert leven bekijken, net als Boyce Thompson Arboretum zeer mooi en natuurlijk van opbouw, ook is er een grote gaasserre met een heleboel Hummingbirds, hier kan je via een sluis in zodat je tussen de vogels kan lopen.
In een van de winkeltjes kwamen we een originele Rainstick tegen, gemaakt van een cactusskelet met de dorens er andersom ingedrukt, ze zijn vooral bekend als muziekinstrument bij de straatmuzikanten uit Peru, in Nederland zie je ze ook wel eens te koop maar dan zijn ze van bamboe of plastic en heeft men er spijkers ingeslagen.
Na de lunch zijn we doorgereden naar Saguaro West NP, daar eerst het Visitor Center bezocht, door de dienstdoende ranger werd ons afgeraden om te gaan hiken, i.v.m. de temperatuur deze lag boven de 104F.
Daarom een deel van het park met de auto bekeken, zo blijft er ook nog wat over voor een volgende reis.
Hierna nam Vernon ons mee naar een grote cactus nursery zodat we ook eens konden zien hoe men hier onze planten kweekt,
Niet in kassen dus maar in tunnels met schermgaas tegen de zon, ook de tafels zijn heel eenvoudig van onbehandeld hout gemaakt, het klimaat is hier zo droog dat het toch niet rot.
’s Avonds zijn we met Vernon en Diane op de campus van de University of Arizona in Tucson naar de musical Chicago geweest, ook dit is een beleving op zich, aanvang 7.30 Pm en om 9.30 Pm klaar, en dan zie je iedereen vlug naar huis gaan, een avond cq nacht leven is hier nauwelijks te vinden.
De musical op zich was heel mooi alleen gaat het bij ogenblikken zo snel dat je als Nederlander goed op moet letten anders ben je de clou kwijt.
Kosten campground $ 0.00
Vandaag gereden 0 mile maar ons laten rijden in een grote Cadi met lederen bekleding, alleen begrijp ik nog steeds niet wat men met stoelverwarming moet in een state waar het nooit kouder is dan 15 graden.

Dag 22 donderdag 14-10-1999 Saguaro East NP/Tombstone

Nog maar 1 week te gaan, het gaat veel te snel, maar ik denk dat iedereen dat zo zal ervaren.
Om 08.00 uur stappen we weer samen met Vernon en Diane in de grote Cadi, je zou er aan kunnen wennen, om eerst Saguaro East NP te gaan bekijken, omdat het nu nog niet zo warm is kunnen we hier wel verschillende korte hikes maken.
Saguaro East ziet er heel anders uit dan West, dit park is dan ook een stuk ouder, wat ook aan de natuur te zien is, men vindt er erg weinig jonge Saguaro’s, wel vind je hier veel meer verschillende soorten cactussen, ook de andere begroeiing kent meer soorten dan het westelijke park, ook hier weer veel foto’s gemaakt.
Tegen de middag zijn we doorgereden naar Tombstone, om ook nog wat van de oude western cultuur op te snuiven.
Na eerst in een kleine bar de lunch te hebben gebruikt hebben we het stadje bekeken en wat in verschillende winkeltjes rondgeneusd, hier vonden we o.a. een leuk muurornament gemaakt van ijzer, met de voorstelling van een oud wagenwiel met daarnaast een roadrunner en een Saguarocactus, deze cactus was dan weer gemaakt van prikkeldraad, de afmeting was zodanig dat hij precies plat op de bodem van een koffer paste, dus kan men hem nu aan de muur van ons huis bewonderen.
De Mainstreet is mooi om te bekijken met al zijn oude gebouwen en houten walkway, alleen jammer dat je er gewoon mag parkeren, het valt niet mee om een foto te maken zonder modern blik er op.
Het voordeel van een paar dagen bij een Amerikaanse familie logeren is niet alleen dat je zelf niet hoeft te rijden, maar ze weten ook verschillende plaatsen waar je waarschijnlijk zo aan voorbij zou gaan.
In Tombstone kan je de grootste rozenstruik ter wereld vinden, deze is 8.000 square feet en in 1885 geplant door een schotse dame, die in Tombstone kwam wonen na een huwelijk met een mijningenieur, zij kreeg na dit huwelijk door haar familie in Schotland een kist met struiken uit haar thuisland toegestuurd, met o.a. Rosa ’Lady Banksia’, de hele struik wordt over een trelliswerk van stalen pijpen geleid en zit in april vol met miljoenen witte bloemen, de stam van deze struik heeft nu een doorsnee van zo’n 1.5 meter, het bij behorende huis is ingericht als museum met de originele meubels en inrichting uit dezelfde tijd als de roos is geplant.
Een leuke ervaring maar eigenlijk moet men dit in april, mei zien als de roos in bloei staat.
’s Avonds als afscheid bij de Mexicaan wezen eten.
Kosten campground $ 0.00.
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 23 vrijdag 15-10-1999 Green Valley, Organ Pipe Cactus NM/ Yuma

Na een paar heerlijke dagen bij Vernon en Diane Kliewer gaan we vandaag weer verder, het wordt ook tijd want we beginnen nu ook al tegen elkaar in het engels te praten.
Omdat we het een aantal dagen rustig aan hebben kunnen doen vandaag maar weer eens een flink aantal mile maken, geintje, dat was zo gepland.
Via de I-19 noord tot exit 99, hier nemen we de S-86 west tot Why, waar we afslaan naar de S-85 zuid richting Organ Pipe Cactus NM.
Let wel op dat men de tank voldoet voor men Tucson verlaat want de eerst volgende pomp is pas bij Why en dat is een heel lang stuk, in 2001 was er een nieuwe pomp geplaatst in Sells, dat is ongeveer half in tussen Tucson en Why.
In het park eerst weer naar het Visitor Center, hier weer informatie over het park gekregen, de S-85 is een doorgaande weg richting Mexico er is dus geen Entrance waar je de informatie krijgt.
Op de kaart van het park gekeken wat de mogelijkheden zijn, 2 routes allebei over gravel wegen, de Ajo Mountian Drive en de Puerto Blanco Drive, vanuit deze routes zijn er weer verschillende trails uitgezet om te hicken.
We kiezen voor de eerste route deze is 21 mile lang en kan in 2.5 uur gedaan worden, gezien mijn belangstelling voor cactussen kan je daar minimaal 1.5 uur bijtellen, dus duurt de tweede route van 50 mile zeker driekwart dag en die hebben we helaas niet.
Normaal moet men alles in de camper al goed vastzetten, als men zo’n route gaat rijden is een extra inspectie zeker nodig als je alles heel wil houden.
Er was zoveel te zien onderweg dat we er 5 uur over gedaan hebben en zeker 2 rolletjes van 36 opname aan dia’s volgeschoten hebben.
Van alle cactusparken die we op deze reis bezocht hebben vonden we hier de meeste en mooiste soorten, dus dit park staat voor 2001 zeker weer op het programma en dan in het voorjaar met alles in bloei, dat gaat zeker 5 diarolletjes kosten.
Terug over de S-85 noord tot Why, hier de S-86 west tot Gila Bent, hier de I-8 west op naar Yuma.
Daar een campground gezocht dat werd Winterhaven RV Park, een trailerpark met wat trekkerplaatsen, mooi verzorgde campground, we kwamen er vrij laat aan en dus was het kantoor al gesloten maar dan kon je net als in de NPs d.m.v. een envelopje met het sitenummer en de centen er in 1 nacht blijven staan.
Kosten campground $ 24.00.
Vandaag gereden 373 mile.

Dag 24 zaterdag 16-10-1999 Yuma/ Joshua Tree NP

Volgens Annie was er vannacht een aardbeving geweest, heel de camper stond te schudden en te beven, ik heb geslapen als een roos dus je zal het wel gedroomd hebben zei ik tegen haar, maar bij aankomst in Joshua Tree NP bleek daar een beving van 7.0 op de Richterschaal te zijn geweest, zonder schade overigens, zo maak je nog eens wat mee, als je niet slaapt tenminste.
Om 08.00 uur waren we weer onderweg, via de US-95 noord, een lange saaie weg, naar Quarzsite hier de I-10 west genomen en bij Blythe de staatsgrens met California weer over, dat gaat trouwens niet zomaar men moet zich melden en de agent vraagt dan waar je vandaan komt, zeg niet Nederland want ze hebben niet allemaal gevoel voor humor, wat de reden hiervoor is weet ik niet, misschien i.v.m. de strenge eisen aan voedselproducten, want met een boterham of appel uit het vliegtuig ben je ook niet welkom.
Maar goed, voor ons geen problemen hier, dus verder over de I-10 tot Desert Center, hier gaan we de S-177 noord op, maar eerst nog even tanken want het is een heel lang stuk naar Twentynine Palms en men vindt er niets anders dan Creosotebush, die branden wel maar de motor van de camper loopt er niet op.
Tip! Tank in Blythe, want de pomp in Desert Center is volgens mij de duurste in de USA.
De S-177 komt uit op de S-62 deze nemen we west naar 29-palms.
Hier waren we al voor 12.00 uur, dus eerst een campground gezocht, vrij vlug gevonden dankzij het boekje van El-Monte,
29 Palms RV & Golf Resort een heel mooie campground met een 18 hole golfbaan.
Eerst maar even wat eten, tijdens het eten zagen we een (miep-miep) Roadrunner over de campground rennen, maar die was zo vlug dat een foto maken niet lukte.
Na het eten het noordelijke gedeelte van Joshua Tree NP bekeken, en een paar korte hikes gedaan, hierbij kwamen we verschillende keren een coyote tegen, deze waren zo gemakkelijk dat ze wel tam leken, ik denk dat ze door veel mensen gevoerd werden en daarom zo gemakkelijk waren.
Ook de gevolgen van de grote branden in mei 1999 waren goed te zien, hoewel de ondergroei zich al weer volop aan het hestellen was, de Joshua Tree’s zijn indrukwekkend, maar ook de andere planten waren plaatselijk ruim aanwezig dus ook hier weer een rolletje vol geschoten.
’s Avonds na het eten nog een poosje in de spa gezeten en een rondje sauna gedaan, het zwembad werd helaas net verbouwd.
Kosten campground $ 21.20 inclusief 10% korting met de AAA-pass.
Vandaag gereden 295 mile.

Dag 25 zondag 17-10-1999 Joshua Tree NP/San Diego

Om 08.00 uur zijn we weer op weg, via de S-62 west naar White Water hier de I-10 west tot Beaumont, S-60 west tot Riverside en hier de I-215 zuid, deze gaat over in de I-15 zuid naar San Diego, hier nog een stukje I-5 zuid naar Chula Vista daar om 11.30 al een campground gevonden La Pacifica RV Park.
’s Middags zijn we naar de Mexicaanse grens gereden, maar hier was het zo druk dat we maar weer vlug weggereden zijn, toen het Coronado (schier)eiland bezocht en daar een paar uur op het strand gezeten, ook nog wezen pootjebaden in de pacific het water was echter zo koud dat we maar niet zijn wezen zwemmen.
Er was een groepje pelikanen aan het vissen, mooi gezicht als die zich van een paar meter hoogte in het water laten vallen en dan met een snavel vol water weer boven komen.
’s Avond nog lekker wezen zwemmen in het zwembad van de campground, dat was heel was lekkerder water als in de pacific, ook nog een laatste was gedraaid.
Kosten campground $ 21.89 incl. tax en $ 2.00 voor de elektra aansluiting, dit was de eerste campground waar dat apart berekend werd.
Vandaag gereden 235 mile

Dag 26 maandag 18-10-1999 San Diego/Newport Beach

We komen steeds dichter bij huis, vandaag zijn we naar onze laatste tussenstop voor Los Angeles gereden.
Vanaf de campground eerst op het gemak een deel van San Diego bekeken, en daarna zoveel mogelijk de oude hyway 1 noord gevolgd, doordat men soms door militairgebied komt kan men niet overal langs de kust blijven rijden, via o.a. Encinitas, Carlsbad en Oceanside naar Newport Beach gereden.
Onderweg in een Outlet nog de laatste souvenirs voor de thuisblijvers gekocht en toen in Newport Beach een campground gezocht.
Omdat we een bord gemist hadden reden we eerst te ver, zodat we op een smal weggetje langs de baai uitkwamen, gelukkig eenrichtings verkeer want een tegenligger had er nooit langs gekund.
In de herkansing de campground wel gevonden, Newport Dunes RV Resort, zag er vreselijk duur uit, maar dat viel toch nog mee, alleen de plaatsen aan de baai waren erg duur maar die waren voor heel grote campers.
Gelegen aan een mooie baai, met zwemstrand, de baai staat in open verbinding met de pacific dus de watertemperatuur laat zich raden, geen probleem want er is ook een groot zwembad met spa (bubbelbad).
Voor deze laatste dagen staat er eigenlijk niets meer op het programma, dus zien we ter plaatsen wel hoe we dat invullen en kunnen we nog wat ontspannen voor we weer terug naar huis gaan.
Vandaag ook voor de laatste keer naar huis gebeld, het telefoon verkeer in Amerika begrijp ik nog steeds niet, in het Outletcenter voor de eerste keer geprobeerd, telefoons vind je om de 100 meter, kon daar niet collect maar ook niet met de creditcard, dan niet goedendag, 2 straten verder andere telefoon andere compagnie, collect call to the Netherlands please, oke sir no problem what number please, snappen jullie het, ik niet.
Na de lunch zijn we naar Balboa Island gelopen, en hebben we daar wat rondgekeken, een heel leuk eilandje, iedere vierkante meter is bebouwd, maar met hele leuke huisjes alleen is het geen optie op er te gaan wonen na ons pensioen, nog even gekeken bij de raam bij de plaatselijke makelaar, maar de prijzen begonnen pas bij $ 1.500.000, net boven ons budget dus. Dat kon je ook al zijn aan het soort boten die aan de steigers lagen.
Daarna lekker wezen zwemmen in de pool en ontspannen in de spa.
Kosten campground $ 75.90 voor 3 nachten is $ 25.30 per nacht.
Vandaag gereden 131 mile.

Dag 27 dinsdag 19-10-1999 Newport Beach en omgeving

Vanmorgen uitgeslapen tot 08.15, een mens zou lui worden, omdat er niet veel op het programma staat gaat ook het ontbijt op het gemak.
Daarna zijn we naar Costa Mesa en Santa Ana gereden, daar zouden volgens de folders die we bij de receptie van de campground verzameld hadden 3 grote Malls moeten zijn, we hebben er maar 1 kunnen vinden en die was dan ook nog gesloten.
Doorgereden naar Huntington Beach en daar een stuk langs de oceaan gelopen, ook nog even over Balboa-schiereiland gereden, hier niet gestopt want daar willen we vanmiddag nog te voet naar toe.
Onderweg de laatste boodschappen gedaan en terug gereden naar de campground.
Na de lunch eerst nog een poosje naar het zwembad geweest.
Om 16.00 uur te voet naar Balboa Island gegaan daar wat Halloween spullen gekocht, natuurlijk ook Tric or Treet Candy in een speciaal winkeltje, daar hadden ze zelfs echte Hollandse drop (katjes en kokindjes) smaakte best lekker na bijna 4 weken.
Het eiland verder over gelopen naar het pontje wat naar Balboa schiereiland gaat, hier kunnen 3 of 4 auto’s op en 40 personen kosten $ 0.50 p.p.
Op het schiereiland staan een aantal prachtige oude gebouwen en aan de oceanzijde is een wandelpier, op deze pier stonden een heleboel mensen te vissen, voornamelijk Vietnamezen , er werd redelijk wat gevangen, alleen moest men dan wel snel ophalen, onder de pier zwom een zeeleeuw rond en die leek er wel op getraind om de vis vak de haak te vreten, leuk om te zien, wat de vissers dan zeiden weet ik niet, ik spreek geen Vietnamees maar netjes was het niet volgens mij.
Het pontje weer terug genomen en weer over Balboa Island gelopen, daarbij de tuinen bewonderd, ze waren bijna allemaal versierd i.v.m. Halloween en sommige waren echt schitterend.
Bij de chinees wezen eten, daar kwamen we precies op tijd binnen, ze hebben daar een soort happy-uurtje waarbij men voor $ 8.90 een voor, hoofd en nagerecht heeft, kom je wat later dan ben je voor hetzelfde menu $ 22.50 kwijt met als enig verschil dat er dan een tafelkleedje op de tafel ligt.
Telling ’s avonds leerde dat we nog $ 0.41 aan cashgeld over hebben.
Kosten campground $ 25.30.
Vandaag gereden 41 mile.

Dag 28 woensdag 20-10-1999 Campground

Vandaag wordt dus echt de laatste volle dag in Amerika.
Vanmorgen weer uitgeslapen tot 08.25, we worden steeds luier, na het ontbijt de campground eens goed bekeken en een rondje rond de baai gelopen, onderweg nog wat schelpen geraapt.
Na de lunch nog een paar uur naar het zwembad geweest en toen toch maar met frisse tegenzin begonnen om de koffers in te pakken en ons mobile huisje van de laatste 4 weken schoon te maken.
Gelukkig hoef je bij El-Monte de buitenkant niet schoon te maken, want in 4 weken verzamelt zo’n camper toch een flinke hoeveelheid aan insectenlijken.
’s Avond onze laatste magnetron maaltijd gebruikt met een grote troostijs er achteraan, een mens moet toch wat op de laatste dag.
Kosten campground $ 25.30.
Vandaag gereden 0 mile.

Dag 29/30 donderdag 21 en vrijdag 22-10-1999

Het is echt over, om 07.00 uur opgestaan en ontbeten, daarna de laatste hoekjes van de camper schoongemaakt, je maakt nu eenmaal geen keuken schoon als je hem nog moet gebruiken, ook de laatste restjes jam, boter en afwasmiddel weggedaan.
We kunnen op weg voor het laatste stukje naar Los Angeles, om 08.10 uur weggereden van de campground, via Jamboree Road naar de S-73 noord en dan de S-55 oost naar de I-5 noord richting Norwalk, midden in de ochtendspits, maar dat ging toch erg vlot, om 09.30 uur waren we al op het verhuurstation van El-Monte.
Camper ingeleverd en de laatste formaliteiten afgehandeld.
Toen begon het lange wachten, om 11.00 uur werden we door de shuttlebus van El-Monte naar LAX gebracht, waar men keurig bij de goede vertrekhal wordt afgeleverd, daar waren we dus al om 12.00 uur, de vlucht was echter pas om 18.15 uur, dat werd dus rondhangen, om 15.00 uur konden we inchecken, dan ben je in ieder geval je koffers kwijt, daarbij kregen we te horen dat de vlucht was geannuleerd en er een nieuwe vlucht was met een tussen stop op Oakland, dus nieuwe vlucht vertrek LAX 17.10 uur, landing Oakland 18.25 uur, vertrek Oakland 19.45 uur en aankomst Schiphol 22-10-1999 om 16-45 dus een zeer lange en vermoeiende vlucht.
We hadden weer stoelen bij het raam, alleen waren er nu maar twee, omdat er van 2 vluchten 1 gemaakt waren zat het toestel ook nog vol, zodat men niet ergens anders kon gaat zitten, ook de beenruimte was minder maar dat was misschien verbeelding.
Al bij al veel tijd doorgebracht in het gangpad beetje lopen en een praatje maken met de andere passagiers, daarbij ervaringen uitgewisseld en verschillende goede tips gekregen voor een volgende reis.
Mede omdat je in het donker vliegt lijkt het extra lang te duren, op de heenreis kon je nog een beetje naar buiten kijken.
En dan zakt het toestel door de bewolking en wat denk je gelijk worden de ramen nat, ja hoor we zijn weer thuis het regent.
Om 19.00 uur waren we weer thuis in Biggekerke, maar dan belt natuurlijk heel de familie om te vragen hoe het geweest was dus vielen we om 23.30 uur eindelijk als een blok in bed.
Geen campground meer.
Vandaag gereden 31-mile.

EPILOOG

Dit was onze eerste trip naar Amerika.

Het vliegen viel in zo verre tegen dat men erg weinig beweging ruimte heeft, althans in de toestellen van Martinair, de verzorging aan boord was goed.

We hadden na de terugreis meer last van een jetlag dan op de heenreis.

Hoewel we deze trip 4685 mile dat is 7538 kilometer gereden hebben kan ik niet zeggen dat het een belasting was.
Het rijden met een camper is heel eenvoudig, brede wegen, op de meeste plaatsen is er ook voor het parkeren rekening gehouden met campers, automaat en cruisecontrol, zodat het alleen maar een dagje wennen is aan de lengte en breedte van de camper.
Hoewel je soms in reisverslagen slechte ervaringen leest over camperhuur zijn onze ervaringen zeer positief, maar dat kan natuurlijk per verhuurstation en zeker per verhuurmaatschappij verschillen.

Plan je route van te voren, als je daar een goede atlas voor gebruikt moet dat geen probleem zijn, zorg in de route voor een paar opties om de route te verkorten, zodat je een tegenvaller in het rijden op kan vangen of ergens wat langer kan blijven.

Het rijden in de USA is een verademing in vergelijking met Nederland, met is veel toleranter, bij het invoegen krijg je voldoende ruimte, ook ritsen hebben ze daar goed geleerd, niet zoals in Nederland racen tot het eind van je baan en hem er dan maak tussen knallen, maar ruim op tijd en rustig tussen voegen.

Verplaatsen van park naar park liefst in de morgenuren, na de middag zijn de campgrounds binnen de parken vrij vlug vol, omdat we buiten het seizoen gaan zaten hebben we nergens onze neus gestoten maar het was wel een paar keer kantje boord.

Ook de hulp en informatie die met in National en State Parks en op particuliere campgrounds krijgt is goed en uitgebreid.

Voor ons was het een schitterende vakantie, waar we veel gezien en in geleerd hebben.
 

© USA4ALL & Rob Wondergem