Vrijdag morgen 19 september om 04.30 uur gaat
de wekker. Ik hoor hem wel maar heel erg ver weg. 10 minuten later
er toch maar eens uit. Om 05.30 staan Jaap en Erika voor de deur om
ons weg te brengen dus dan moeten we wel klaar zijn. Snel onder de
douche en om 05.40 uur zijn wij klaar voor vertrek. Heerlijk hoor om
weg gebracht te worden. 07.50 uur zijn we op Schiphol en na het
emotionele afscheid gaan we inchecken. Nu nog 3 uur rondlopen, langs
alle duty free winkels maar niets kopen he. Na de nodige
formaliteiten mogen we eindelijk het vliegtuig in, 8 ½ uur vliegen
naar Philadelphia want daar moeten we overstappen. Na enige
vertraging vertrekken we uiteindelijk 3 uur later naar New York. In
een vliegtuigje waar nog geen 40 man in kunnen. Vanaf La Guardia
airport gaan we met de taxi naar ons hotel op Long Island,
Greenpoint Avenue 3317. Het hotel ligt pal tegenover een enorme
begraafplaats met de mooiste en grootste graven. Onze hotel kamer
ziet er goed en verzorgd uit. Omdat het zo’n lange dag is geweest
besluiten we bij het hotel te blijven en er een beetje op tijd in te
gaan. We maken later op de avond nog wel even een rondje om wat
drinken in te slaan. De buurt hier nodigt niet er erg uit om eens
leuk rond te lopen. Om 21.00 uur gaan we op bed en natuurlijk ook
hier zijn we een paar keer s’nachts wakker.
Zaterdag 20-09 sta ik om 05.20 uur al onder de
douche. Niet lang daarna is Roelof ook wakker. We kleden ons aan en
om 06.15 zitten we aan het ontbijt. Nou echt goedkoper kan het niet,
alles plastic. Borden, bestek en zelf de kopjes. Dit viel ons erg
tegen. Daar kwam nog bij dat het er blauw was van de rook want ze
hadden net iets laten aanbranden. Met de shuttlebus van het hotel,
die ons naar de metro bracht,zijn we toen om 07.00 uur op pad
gegaan. Om 07.30 uur liepen we in hartje New York. Geweldig!!! Het
was nog erg rustig en we hadden een wandelroute uit het boekje
gehaald. Die volgde ook langs The Empire State Building en die zijn
wij op geweest. 86 verdiepingen omhoog, wat een uitzicht,
fantastisch!!! En we waren blij dat we dit zo vroeg in de morgen
hadden gedaan want toen wij weer naar beneden gingen stonden ze al
rijen dik te wachten om ook naar boven te kunnen. Toen zijn we naar
Ground Zero gelopen. Een beste tippel maar erg de moeite waard. Er
was op een paar plekken te zien hoe het er op dit moment uit ziet.
Ze zijn druk bezig om er weer iets neer te zetten. Na dit alles naar
Battery Park. We nemen hier de Ferry naar Staten Island. Deze ferry
is gratis en vaart langs het Vrijheidsbeeld, de tocht duurt een
kleine 25 minuten, nadat de boot heeft aangelegd horen we dat we
allemaal van boord moeten en moeten wachten op de volgende om terug
te kunnen naar Manhattan. We gaan echter snel van boord en maken een
rondje om nog net op tijd terug te keren om Linéa recta terug te
gaan. Wanneer we terug zijn nemen we de metro naar Time Square en
gaan naar 5th avenue, we lopen 5th in Noordelijke richting en gaan
onder andere een kijkje nemen bij Abercrombie & Fitch en Apple,
Roelof wordt er helemaal blij van… We nemen nog een kijkje in het
Central Park en tegen de tijd dat het donker wordt begeven we ons
andermaal naar Time square en maken foto’s van al die mooie
lichtjes. We besluiten dat het leuk geweest is voor vandaag, we
nemen de metro terug naar Greenpoint Avenue en lopen nog ruim een
kilometer terug naar ons hotel.
21 september 2008
Het was rond kwart voor zeven dat we wakker
waren, nadat we weer van het heerlijke ontbijt hebben genoten moeten
we uitchecken in het hotel en zetten onze koffers bij de receptie.
De shuttle brengt ons naar lijn 7 van de metro en we stappen
ongeveer een half uur later uit bij de Brooklyn Bridge. We lopen de
brug over en schieten een paar mooie plaatjes van de skyline van NY.
Het is echt geweldig weer, volgens de verwachting wordt het zo’n 27
graden en het is rond 9 uur al erg lekker hier… We worden wel een
beetje gestoord van alle joggers en fietsers die zonodig de bridge
moeten gebruiken als trainingsobject… In het Seaport shopping Centre
bij Pier 17???!!! Hebben we een Abercrombie gevonden… We gaan eerst
voor wat drinken en een broodje ei met ham bij de buurman zitten.
Het schetst onze verbazing dat het eten hier wordt geserveerd (net
als in ons hotel) op plastic bordjes en met weggooi bestek
(waarschijnlijk is afwassen hier erg duur…) We eten in no-time onze
broodjes op en gaan de A&F store binnen. Dit is de betere
Abercrombie van NY ze hebben hier ten minste sale en de maatkeuze is
iets ruimer dan de XS en de S die ze voornamelijk hebben op 5th.
Tegen half een kiezen we er voor om weer terug te gaan naar ons
hotel. We nemen de subway die helaas niet stopt bij “onze” halte,
we nemen de eerstvolgende stopmogelijkheid (we zijn niet de enigen)
het is vreselijk druk op dit station en vanuit down town blijven de
metro’s maar komen en mensen uitzetten op dit station. Wanneer er
eindelijk een metro aankomt duiken we allemaal op de metro en persen
we ons naar binnen, nooit geweten dat er zoveel mensen in een metro
pasten. We lopen vanaf het metrostation ruim 20 minuten naar ons
hotel, we wachten hier tot de shuttle weer terugkomt en ons naar de
luchthaven La Guardia brengt. We vliegen met Delta airlines via
Cincinnati (OH) door naar Las Vegas (NV). We komen rond 23:00 aan
op Vegas airport, nooit geweten dat dit zo’n grote luchthaven was.
We nemen de shuttle naar de autoverhuurbedrijven (vooraf boeken,
scheelt enorm in de kosten) Nadat de medewerken van het verhuur
bedrijf wel erg lang naar zijn scherm heeft gekeken en geprobeerd
heeft ons nog een update aan te smeren krijgen we de sleutel mee en
zoeken we onze Suzuki in de parkeergarage op. Nadat we de navigatie
geïnstalleerd hebben en we satelliet ontvangst hebben vervolgen we
onze weg naar het Stratosphere hotel. We zijn vlak voor middernacht
als we het gokpaleis binnenstappen, het is er druk en overal zitten
de mensen aan de gokkasten en speeltafels…
Wij zoeken onze kamer op en proberen wat te
slapen.
22 september 2008
We worden wreed ontwaakt door de schoonmaak om
een uur of 6, “sorry I thought I can clean this room” krijgen we te
horen, nee dus even wachten!!!
We slapen hierna niet meer en Roelof zoekt in
de omgeving naar wat eetbaars als ontbijt. We ontbijten en gaan rond
half 10 op pad, ons eerste ritje door Las Vegas leidt ons naar de
Las Vegas Premium Outlets. De winkels zijn nog niet open en na een
klein rondje nemen we eerst een cappuccino bij Starbucks. We lopen
daarna wat rond en kijken hier en daar gaan we een winkel in. De
prijzen zijn hier echt een stuk beter dan bij ons in Europa (normaal
gesproken kost het hier een Dollar ten opzichtte van bij ons een
Euro, als je dan de discount van de outlet ook nog eens meeneemt
wordt je wel erg hebberig voor relatief weinig geld)
Op de terugweg zijn we langs de Wells Fargo
bank gegaan, Roelof heeft daar een rekening geopend. (dit kan erg
handig zijn bij het kopen van dingen in Amerika, soms is daar nl een
Amerikaans rekening nummer of creditcard voor nodig) Dit duurde toch
allemaal erg lang en nadat we de bank hebben verlaten zetten we
koers naar ons volgende hotel. We hebben deze nacht geboekt bij
Treasure Island aan de strip in Las Vegas. We krijgen onze kamer op
de 33e verdieping met zgn. Strip view. Als we uit ons
raam kijken, kijken we zo over de strip richting het vliegveld, het
is echt een geweldige plek. We douchen en kleden ons aan voor “ons”
grote moment om 19:00 uur. We lopen nog wat over de strip op zoek
naar Abercrombie slippers, die Roelof nog graag aan wilde hebben
ipv. zijn witte Floris schoenen. Uit eindelijk een taxi gepakt bij
ons hotel, een leuke man die nog even een erg romantisch liedje
opzette van Julio Iglesias. Toen we bij de chapel aan kwamen was er
nog een stelletje voor ons bezig met hun mooiste dag van hun leven.
Wij hebben ons keurig even afzijdig gehouden en gewacht op onze
beurt. Om kwart voor zeven mochten wij ons inschrijven en na dat
onze getuige Heather nog even had gevraagd of ik echt geen bloemen
wilde, stond nl. leuk op de foto’s zei ze, mochten we even buiten
wachten. We werden op gehaald en naar de chapel geleid. Het zag er
leuk uit en absoluut niet kitsch. Achterin stond een complete
installatie voor de muziek en het maken van de dvd. Roelof kreeg en
zender om en moest vooraan bij het altaar gaan staan, bij de
minister. De bruidsmuziek begon te klinken en ik moest rustig naar
mijn aanstaande man lopen, nou rustig was het zeker niet en voor ik
het wist stonden we naast elkaar. De minister preekte enige mooie
woorden en toen kwam het I Do. We moesten de minister nazeggen en de
ringen om elkaars vinger schuiven. Na dit, samen arm in arm naar de
uitgang en de zender kon af. De fotosessie kon beginnen. In allerlei
voor ons ongemakkelijke standjes kwamen we nogal onnatuurlijk op de
foto. Toen we de chapel uitliepen klonken de weddingbells en konden
we snel nog wat foto’s maken van de chapel maar wij mochten er
beslist niet zelf meer bij op. Het slot ging op de deur en wij
moesten een man volgen om foto’s uit te zoeken. Nou dit was echt
vreselijk. Zoals ik al zei stonden we erg gemaakt op de foto’s en
tot overmaat van ramp konden we maar 1 foto uitzoeken en daar
krijgen wij dan 8 van. We konden ze wel allemaal krijgen op cd maar
dan moesten we nog even 135 dollar bij betalen, de ratten. Omdat de
foto’s niet heel erg mooi waren hebben we dat maar niet gedaan, het
was goed zo. Met een dvd en ons certificaat zijn we terug gelopen
naar de strip. We hebben onderweg erg gelachen om dit alles en
natuurlijk weet je dat je gewoon een nummer bent maar stiekem hoop
je toch op een beetje betere persoonlijke service en aandacht. Het
is per slot van rekening iets wat je niet zo maar doet. Het was een
bijzondere ervaring en voor ons goed zo. We zijn man en vrouw en dat
wilden we alle twee erg graag. Het gaat om het gevoel en dat is
goed.
Erg romantisch is het niet maar deze dagen
matten je af, veel gereis en een hoop tijdsverschil dus toen we
terug waren in ons hotel zijn we beide moe maar voldaan gaan slapen.
Op naar een nieuwe en laatste dag in Vegas…
23 september 2008
We doen deze morgen rustig aan, we werden weer
eens gewekt door de housekeeping!! We liggen loom in bed en kijken
wat tv, rond 11 uur checken we uit en gaan we naar de Recorder’s
Office om te vragen van hoe en wat met ons huwelijkscertificaat. We
keren echter teleurgesteld terug, zolang het nog niet bij hun binnen
is kunnen ze niets voor ons betekenen. Normaliter duurt het ongeveer
10 werkdagen tussen de voltrekking van het huwelijk en het
beschikbaar hebben in de systemen van de “ Recorder of state”. We
besluiten onze papierwinkel in te vullen en naar ze op te sturen. We
zoeken naar een nabijgelegen postkantoor om hier postzegels en
enveloppen te kopen. We vullen de papieren in, we schrijven een
check uit voor het te betalen bedrag en doen het geheel op de post.
Als het goed is ligt er bij thuiskomst over 3 weken een zgn.
Certified copy van het huwelijkscertificaat te wachten. (deze moeten
we andermaal naar de VS sturen om een appostille te verkrijgen die
je moet hebben om het huwelijk in Nederland rechtsgeldig te maken).
We gaan nog eens terug naar de outlet van gisteren, we kopen er nog
een trolly bij om onze kleren in te stoppen. Wel balen, dezelfde
koffer bij dezelfde winkel is nu acht dollar duurder dan gisteren.
Met een “yesterday we had a special promotion” kunnen we het doen,
we nemen hem echter toch mee, ze zijn erg handig…
We vullen de rest van de dag met het bezoeken
van de strip, we nemen nog wat foto’s bij het meest gefotografeerde
punt van Vegas het welkomst bord met “Welcome to the faboulous Las
Vegas” en we parkeren onze auto bij Treasure Island om vervolgens
nog wat aan de strip te lopen.
We zoeken hier nog een tijdje naar wat anders
te eten dan Wendy’s en Mc Donalds, maar daar zakt ons de moed al
snel van in de schoenen. Het is of in verhouding erg duur of als het
er goed uitziet voor een redelijke prijs is het vol!! We gaan dan
maar rond een uur of zeven ’s avonds naar het vliegveld en leveren
onze huurauto terug in. We eten nog wat bij Ruby’s diner en wachten
dan op onze vlucht naar Philadelphia (via Cleveland (Ohio)) Onze
vlucht vertrekt om half twaalf, om half zeven zijn we in Cleveland
(+3 uur er weer bij gekregen en brak van weer een nachtje
overslaan…)
Onze vlucht van Cleveland naar Phili vertrekt
om half acht, we komen rond negen uur aan in Philadelphia. We
wachten hier een tijdje (komt beter uit ivm het huren van de auto)
24 September 2008
We zijn dus inmiddels in Philadelphia en gaan
tegen elf uur naar het verhuur bedrijf van onze Chrysler 300. We
hopen zo dat we die auto ook krijgen…Hij staat er nl. wel, een creme
kleurige. Roelof glimt al van opwinding. Het duurt erg lang voordat
we eindelijk onze auto in kunnen want ik stond er natuurlijk niet op
als tweede chauffeur, er is ook altijd wel iets hier in Amerika.
Eindelijk krijgen we de sleutels en wat een wrede auto is het, erg
mooi hoor!! We installeren ons zelf en gaan op weg. Onderweg zoeken
we met de mac nog naar een hotel en die vinden we in Bellawr, een
Howard Johnson. s’Middags hebben we boodschappen gedaan bij de
Wal-Mart en daar ook twee magnetron menu’s gekocht. Ach en dat is
best te eten.
25 September
Vanmorgen op weg naar Washington. We hadden al
een hotel geboekt voor twee nachten dus dat was geregeld. We wisten
dat er even voorbij Washington een grote outlet was dus daar zijn we
eerst heen gereden. We zijn een beetje Abercrombie addict en we
hadden gelezen dat hier een Abercrombie outlet store was… nou dit
viel nogal tegen, ze hadden er echt niet de mooie spullen die ze
normaal in de winkel hebben liggen, ze ruimen hier echt de oude meuk
op… Het was echter wel een hele grote outlet en zeker de moeite
waard om te bezoeken. (Potomac mills heet het) De reis er naar toe
duurde wel lang, we kamen door Washington en in de spits is dit echt
geen pretje. De terugweg daar in tegen ging erg voorspoedig en we
waren rond een uur of half 10 ’s avonds weer terug in ons hotel en
Cherverly.
26 September
Vandaag staat Washington op het programma, na
het ontbijt regelen we het shuttle busje van het hotel naar de
metrolijn. We worden daar rond kwart over tien afgezet, onze
vriendelijke chauffeur legt ons even uit van hoe en wat op het metro
station. We kopen kaartjes en zoeken waar we naar de metro moeten,
we worden aangesproken en gevraagd “ down town?” en we worden naar
de juiste metro gedirigeerd… We stappen uit bij de Ronald Reagan
building om naar het Witte huis te gaan. We zoeken op de kaart en
worden andermaal aangesproken door een vriendelijke Amerikaan die
ons de weg wijst naar het Witte huis. We zien nu de bordjes en
vervolgen onze weg naar het Witte huis. Het valt ons op dat er in
deze straat waarin we lopen ineens wel erg veel politie is, op elke
hoek van het kruispunt en ook midden op het kruispunt verschijnt
politie, ze vegen in no-time de auto’s van de straat en laten
anderen stoppen. De wegen worden afgezet met politie auto’s en we
vragen ons af wat er staat te gebeuren… Na een klein half uurtje
verschijnen er 6 motoren in de straat en deze nemen hun positie in
vlak voor onze neus, we moeten verder achteruit en worden nu toch
wel erg nieuwsgierig… Na een tijdje begint het ineens te rijden en
politie auto’s vliegen links en rechts om de boel echt af te zetten,
eerst komen er grote zwarte wagens en daar tussen zwarte limo met de
Amerikaans vlag voorop. Na vijf minuten wordt de boel opgeheven en
mag het verkeer verder. We vragen aan de agent die vlak bij ons
staat of dit misschien de president was, hij blijft strak voor zich
uitkijken maar laat wel even los dat het om de president van
Afghanistan gaat…. Leuk om eens mee te maken zo’n circus. We lopen
verder en we zien al gauw het Witte huis, we zijn aan de goeie kant
en staan voor het welbekende hek met grasveld voor het Witte huis,
het is er nog niet echt druk en we maken wat foto’s. We vervolgen
onze weg naar het WWII monument in het park vlakbij. Van daaruit kun
je de ene kant op mooi naar Capitol Hill kijken en aan de andere
kant ligt het Lincoln memorial. We lopen naar Lincoln memorial en
brengen een bezoekje aan Lincoln… We lopen weer terug richting de
metro en doen onderweg een broodje en een coke. We nemen de metro
naar Arlington cemetery en ook hier kun je tegen betaling een sight
seeing tour maken. (het is werkelijk niet te geloven) Het is echt
een immens terrein en er liggen 340.000 mensen begraven en als we
het goed hebben begrepen komen er dagelijks 40 a 50 overledenen bij.
We kopen onze kaartje voor $ 7.50 pp en gaan naar de bus. We gaan
eerst naar het graf van J.F. Kennedy en zijn vrouw Jacky Onassis,
daarna stoppen we bij de changing off the guards bij de graven van
de unknown soldiers (uit de verschillende oorlogen) We lopen naar de
wisseling terug en nemen nog een kijkje bij de monumenten ter
nagedachtenis aan de space shuttle rampen en de gevallenen bij de
bevrijding van de gijzeling in de 80’er jaren in Iran. We gaan weer
in het busje met bejaarden en laten ons naar de uitgang brengen. Het
is echt indrukwekkend om zo’n grote begraafplaats te zien…
We lopen terug naar de metro en gaan naar het
Pentagon, we komen boven de grond en staan pal naast het gebouw,
immens groot gebouw, we kunnen er natuurlijk niet in, het wemelt in
de hele stad van politie en security en noem maar op, overal road
blocks en soms lijkt het wel alsof er iets erg staat te gebeuren… We
duiken weer in de metro en bezoeken Pentagon city, een heel groot
winkel centrum, (4 verdiepingen en zeker 200 winkels) we kopen hier
wat stickers van de stars en stripes en eten een broodje bij de
Subway. Na nog een overheerlijke Starbucks cappuccino gaan we met de
Metro naar Capitol Hill, ook hier wemelt het van de politie en we
zijn getuige van een K-9 in action die de bloemen en omgeving
checkt. Captiol Hill ligt achter hekken die geblindeerd zijn en we
gaan een trap op om toch een beter uitzicht te krijgen, het wordt al
schemerig maar de foto’s lijken goed. We zien nog 2 mannen (politie)
lopen met een grote zwarte tas op de rug, het lijkt op een hockeytas
maar wij vermoeden dat er zeker geen hockeystick in de lange zwarte
tassen zit… Er is vast weer iets belangrijks gaande, de straat is
auto vrij en er worden opgedofte dames (en heren) voor de deur
uitgezet. We gaan terug naar de metro en gaan naar het metro station
waar we vanmorgen afgezet zijn. We bellen het hotel en die zegt de
chauffeur te sturen, en anderhalf uur later zijn we al weer in ons
hotel!!!! Sorry vergeten….
27 september 2008
Vandaag op weg naar Williamsburg. We hadden van
te voren een hotel geboekt, super 8 zag er erg goed uit op internet.
We nemen de snelweg naar onze volgende stop. Williamsburg schijnt
een beetje op de zaanse schans te lijken dus we zijn erg benieuwd.
Om half drie komen we aan bij ons hotel. Het ziet er een beetje oud
uit maar we gaan naar onze kamer. Het lijkt op het oog wel wat maar
het is echt drie keer niets. Het is oud allemaal, de douchekranen en
douche kop vallen bijna van de muur, het bed is een verschrikking en
dan denk je dat je alles gehad hebt, overdag komt er elk uur een
enorm goederentrein lang en ’s nachts tussen 1 en 5 uur niet. Je
hoort hem van verre al aankomen en als hij dan zo’n beetje naast ons
hotel langs dendert heb je het gevoel dat je je tenen moet intrekken
en je zit rechtop in bed van de enorme toeter die af gaat. Op zich
heeft het natuurlijk wel wat zo’n trein maar niet naast je hotel.
Het zijn kilometers lange treinen maar waarom naast ons hotel…?????
Roelof heeft ook zo’n beetje de hele nacht geen
oog dicht gedaan, hoofd en rugpijn van dit rotbed.
Je zal het bijna vergeten na zo’n nacht maar
nadat we onze koffer op onze kamer hadden gezet zijn we de omgeving
gaan verkennen, ze hebben hier een outlet dus daar ga je dan even
heen toch…
Toch nog een spijkerbroek gekocht en wat Tommy
onderbroeken.
We hebben ’s avonds in een outback steakhouse
super gegeten, tenminste normaal eten en geen snelle hap. Ook wel
eens lekker hoor…
28 september
Wat een k*t nacht. 1 ding wil ik er over zeggen
en dat is voor ons geen super 8 meer, NOOIT meer. Vandaag historisch
Williamsburg in. We hadden gisteren al even een rondje gemaakt en
toen al besloten vandaag Williamsburg te verkennen, we parkeren onze
auto en lopen door de hoofdstraat van colonial Williamsburg (die
overigens auto vrij is) De mensen zijn 19e eeuws gekleed
en doen zo ongeveer wat men in die tijd deed in de verschillende
winkeltjes (o.a. tuigmakerij, zilversmederij en schoenen makerij).
Het is er al redelijk druk en we gaan niet echt de gebouwen in maar
genieten van de schoonheid van de gebouwen van toen. Het is
overigens al erg warm en vochtig, het voelt dan ook klam aan
vandaag. We gaan vandaag koerszetten naar Gettysburg een rit van
zo’n 5,5 uur. Onze route gaat via Charlottesville, dit is een klein
plaatsje gelegen in de bergketen de Appalachen. We lunchen hier in
het historische centrum (niet echt een bijzonder plaats zijn we
beide van mening) we lopen nog wat rond om verder te rijden richting
Gettysburg. Rond half zeven ’s avonds zijn we in Gettysburg, buiten
Gettysburg zie je al de beelden en tekens van de veldslagen die hier
in het verleden hebben plaatsgevonden. Het wordt al snel donker als
we Gettysburg doorrijden op zoek naar een hotel. We zoeken nog even
op internet en gaan dan naar een hotel Bleu Sky Inn even buiten
Gettysburg. Er is hier haast geen mens maar de receptioniste kijkt
even moeilijk of het nog mogelijk is om gebruik te maken van
kortingscoupon van Roomsaver… We hebben “geluk” er is nog wat vrij…
onze kamer is eenvoudig en schoon, we zijn erg vroeg maar duiken ons
bedje in en kijken televisie.
29 september 2008
Vandaag bekijken we Gettysburg, nou we lopen
een rondje om de rotonde. Het is niet heel erg bijzonder. Er staan
wat oude gebouwen die ook op een historische lijst staan en verder
zijn er leuke kleine winkeltjes met veelal antique of boeken. We
besluiten verder te gaan naar Lancaster, opzoek naar de Amisch.
Lancaster is een plaatsje waar niet heel erg veel gebeurd denken wij
dus we rijden door. We zien opeens onderweg richting Wagontown een
koets staan met een paard ervoor dus ze zijn hier wel. In Wagontown
aangekomen staat het nog niet vol van de Amisch. We besluiten een
boerenweggetje in te gaan en ja hoor daar hangen de grote zwarte
pakken en jurken al aan de lijn, we zijn er. Af en toe kom je een
koets tegen en op het land wordt gewerkt. Erg primitief, nog met
paard en wagen en natuurlijk in onze ogen erg back to basic. Knap
dat deze mensen dit leven zo vasthouden. We maken wat foto’s van wat
kinderen en een oudere man die maïs aan het oogsten zijn. Niets geen
tractor of maishakselaar maar gewoon 5 paarden, een kar en een
snijmachine. We rijden verder wat het voelt ook wel een beetje
vervelend dat je zo naar ze staat te kijken. Onderweg schieten we
nog wat plaatjes en gaan dan op weg naar Hersey, de chocoladestad.
Het is nog net een uurtje open dus we lopen naar binnen. Eerst laten
ze ons zien hoe de beroemde Hersey chocolade wordt gemaakt. Leuk! En
daarna het winkeltje in natuurlijk. Toen we uit de attractie stapten
kregen wij van een vrouw twee chocolaatjes, heerlijk, Bliss heette
het. In het winketje waar alles natuurlijk vreselijk duur is zoeken
we de Bliss en nemen we ook een zakje van de beroemde Hersey Kiss
mee. Mensen komen er echt weg met zakken en zelf dozen vol
chocolade. Wij hebben ‘maar’ 2 zakjes chocolaatjes en willen ze
natuurlijk direct proeven. Eerste de Kiss, nou echt wij vinden ze
niet te eten. We hebben ze dan ook in ons hotel laten liggen en dat
wil wat zeggen. De Bliss is heerlijk en eten we dan ook zelf op.
Onderweg vind je aan de snelweg allerlei
kortingsboekjes voor hotels dus zo kwamen wij ook bij de Howard
Johnson in Harrisburg. We checken in en gaan een hapje eten bij
familie restaurant Perkins. Nou dat is ook 1 keer en niet weer.
Slapen en op naar de volgende dag.
30 september.
Ontbijten en dan in de auto, we hebben een
lange reis voor de boeg. Zes en half uur rijden naar de Niagara
Falls. Het is redelijk goed te doen en het scheelt natuurlijk dat we
beide rijden. Onderweg weer de nodige ongelukken gezien, die zijn
hier erg hoor. Geen kleine deukjes maar grote klappers. Tegen vier
uur zijn we in ons motel, Knights Inn. We eten bij de overburen…The
Pizza Hut.
Morgen naar de Falls…
1 oktober
Vanmorgen eerst op zoek naar een Abercrombie
store, ik wilde een truitje die ik had gekocht aandoen en merkte dat
er een gat in zat. Ruilen is geen probleem bij Abercrombie en dus
ook zo gedaan. Ook nog wat andere dingetjes gekocht zoals Ro zijn
verjaardags cadeau, een nieuwe A&F jas.
Toen op naar The Falls, wat hadden we weer een
geluk met het weer, het was droog en de zon scheen af en toe. Het
was een geweldig gezicht, wat een prachtig natuurverschijnsel. We
hebben tickets gekocht voor de Maid of the mist, een boot tochtje
van een half uurtje die bijna tot in de watervallen vaart. We
stonden eerste in de rij dus vroegen een man wat de beste plaatsen
waren, nou dat hebben we geweten. Links bovenin had hij gezegd.
Gelukkig kregen we een prachtige blauwe regencape want anders was je
echt helemaal kletsnat geworden. Nu waren alleen onze onderbenen
kletsnat. Maar wat een pracht gezicht om zo dichtbij de watervallen
te komen. Eerst vaar je langs de Amerikaanse waterval, Bridal Veil
die al groot is maar dan kom je bij de Canadese falls, Horseshoe en
die zijn nog groter. Echt enorm. Terug aan wal zijn we nog naar een
hoger gelegen punt gelopen en daar zei een erg vriendelijke
Amerikaan dat we over de brug moesten lopen naar het eilandje want
vandaar uit had je een mooi uitzicht en hij had gelijk. We hebben
ook daar erg mooie plaatjes geschoten.
Op naar Canada, en dan moet je de grens over…
Wij werden natuurlijk weer het hemd van ons
lijf gevraagd, wat we in Canada gingen doen, waar we verbleven, hij
moest ons reisschema zien. Ach het zal ons ook eens makkelijk afgaan
om ergens te komen. Als het de douane op het vliegveld niet is dan
is het wel bij de grenscontrole. Maar goed we mochten verder. Het
begon onderweg vreselijk te regenen, wat hebben we een geluk gehad
bij de Falls. Slapen bij Howard Johnson.
2 Oktober.
Toronto in vandaag. Het weer zat ons weer mee.
Het was frisjes maar droog. We parkeerden onze auto in de Yongstreet
en lopen de straat een stukje in, daar vinden we shopping center
Eaton. We kijken daar wat rond, het is een heel groot complex en er
zijn zeker 4 verdiepingen met winkelplezier hier. Het valt ons op
dat de prijzen in dit land een stuk hoger liggen dan in de VS. In
onze beleving zeker 20 procent voor dezelfde producten. We verlaten
de mall en gaan eten een eindje verderop in de straat. Uitsmijter en
tosti hebben we besteld, het is er goed te eten en ook nog eens goed
betaalbaar…
We vervolgen onze route door downtown Toronto
op weg naar de CN Tower, de weg gaat voornamelijk door een groot
zaken centrum, overal staan de gebouwen sky high met grote
spiegelende muren. Het is zo’n 20 minuten lopen van het
winkelcentrum naar de CN Tower. We kopen onze kaartjes voor de
glasbodem vieuw en de skypod ride… De eerste lift brengt ons tot een
hoogte van 342 meter, het gaat razendsnel en het is ook hier erg
rustig. We genieten van het uitzicht, werkelijk adembenemend… We
gaan naar de glasbodem vloer en kijken even voorzichtig naar
beneden. We durven het beide echter niet aan om over de glazen
platen te lopen. We willen heel graag maar iets in ons brein zegt
NEE!!! We gaan nu naar de lift en die brengt ons tot 447 meter, de
zgn skypod view. ( de totale hoogte van de toren is 553 meter en
wordt gebruikt als zendmast) Het is een 360 graden view, er is
schuin glas en je kijkt dus ook zo naar beneden, je ziet onder meer
de ring met de glasbodem ruim honderd meter onder je. We maken nog
wat foto’s, het weer klaart op en de regen verdwijnt ( door de regen
hadden we nog een wat minder uitzicht door bij de glasbodem ring)
Weg gaan nog een keer naar de glasbodem om te
kijken of we onze angst kunnen overwinnen… Het lukt en voorzichtig
zetten we onze eerste stappen op het glas… Nu je het eens gedaan
hebt gaat het je gemakkelijker af en durf je steeds makkelijker over
het glas te lopen, erg spectaculair om te zien zo recht onder je
zo’n kleine wereld… We besluiten dat het genoeg is geweest en nemen
de lift naar beneden. We lopen terug naar de auto en vertrekken
richting Kingston (zo’n 200 km van Toronto) Het verkeer zit wederom
muurvast en het duurt zeker een uur voordat we echt op weg zijn!!!
We rijden in nog zo’n 2 uurtjes naar Kingston, het weer is slecht en
van tijd tot tijd vallen er heftige regenbuien. Wanneer we in
Kingston aankomen zoeken we een hotel, ze zijn ons hier te duur
(vanaf zo’n 100 CAN $) We googlen en komen uit in het plaatsje
Gananoque en ligt op 30 km van Kingston, de prijzen zijn hier een
stuk vriendelijker. We hadden in Kingston online geboekt bij Howard
Johnson en we krijgen weer een prima kamer. Het is inmiddels 8 uur
’s avonds en we zoeken wat te eten, we komen uit bij Maclain
Landing (Family restaurant) Het begon al goed we werden begroet als
late visitors… We bestellen wat en de nog aanwezige gasten
verdwijnen stuk voor stuk. Halverwege onze maaltijd beginnen ze af
te ruimen en we krijgen het gevoel snel door te moeten eten omdat we
anders in het donker komen te zitten en het personeel naar huis
gaat!! We worden nog gevraagd of we iets na willen, Mo antwoord
snibbig doe maar niet, jullie willen afsluiten toch? Dit wordt
beaamt en we krijgen onze rekening. We gaan naar de kassa en
betalen, na de creditcard transactie laat de kassier ons weten dat
we nog geen tip hebben gegeven…. Ro antwoord dat we dat niet doen en
dat we niet tevreden waren, we hebben gezegd dat we nagenoeg
weggekeken werden en we gaan weg, ze praat nog tegen ons maar we
hoeven het niet meer te horen. We kopen nog snel een bakkie ijs en
vruchtensap bij de super en gaan naar onze hotelkamer.
3 oktober 2008
We rijden deze morgen naar Montreal, we weten
niet echt wat we moeten verwachten en hebben er behalve een grote
kathedraal ook niet echt wat over opgezocht.. We rijden Montreal
binnen en gaan naar de toerist information office, we krijgen een
kaart van de stad en kijken er eens wat op, we lopen wat blokjes om
en besluiten onze reis voort te zetten terug naar de VS… Het is koud
en de wind waait erg guur in Montreal en we zijn het beide snel zat
hier, de kathedraal zien we vanuit de verte en sturen onze wagen
snel weer richting de VS. We zijn in no-time de stad uit en rijden
door een toch wel wat vlakker Canada dan we tot nu toe hebben
gezien. Af en toe grote velden met maïs afgewisseld met stroken bos.
We rijden in een korte tijd naar de grens met de VS (in Vermont) een
alleraardigste douanier stelt ons kort wat vragen en we mogen zonder
problemen weer de VS in. (zo kan het ook zeggen wij tegen elkaar)
We stoppen even bij een informatie centrum van
Vermont maar we vinden niet echt wat we zoeken. We besluiten de
snelweg te verlaten en laten TomTom koers zetten naar Bar Harbor in
Maine en de snelwegen te vermijden. Nou dat hebben we geweten, we
gaan de snelweg af en rijden binnen korte tijd om een onverhard stuk
weg, we kijken elkaar aan en zeggen “wat is dit” dit is wel erg
landelijk… We rijden een aantal uren achter elkaar en zien veel
mooie kleine dorpjes en een geweldig gekleurde natuur om ons heen.
We zien blij verheugd vandaag onze eerste Moose langs de weg, we
rijden terug om het dier vast te leggen, hij blijft eerst even
poseren maar vindt het dan wel genoeg en neemt de benen, we glimmen
beide van oor tot oor, we hebben een Moose gezien in het echie. We
rijden tot een uur of half zeven ’s avonds als we door Errol (New
Hempshire) rijden en Mo een leuk motel ziet, we draaien even
verderop (we vinden het wel genoeg geweest voor vandaag (er blijft
voor morgen nog zo’n 5,5 uur over om in Bar Harbor te komen) We
praten even met de eigenaar en krijgen een kamer. Hij is nog aan het
schoonmaken en vraagt hem even vijf minuten te geven… We vragen naar
de super in de buurt en komen bij de General store in Errol uit,
raar maar waar, ze hebben hier “ alles” wat je nodig bent. We gaan
terug en nemen onze intrek in onze kamer. We hebben nog niet warm
gegeten en vragen nog even aan de eigenaar of er iets te eten is in
de buurt… We gaan naar een dorp verderop, het is zo’n acht mile
rijden, het duurt erg lang, wanneer we bijna de moed opgeven zien we
rechts het bord in de bossen, we zijn er… Bull Moose is een lokale
eetgelegenheid en naar ons idee doet het ook dienst als plaatselijke
pub. We worden gastvrij ontvangen en bestellen wat te eten. Wanneer
we alles voor ons zien verschijnen snappen we dat dit echt plaatsen
zijn waar de lokale bevolking komt eten, je moet wel elke dag in het
bos werken om deze maaltijden zonder problemen te kunnen verstouwen…
Ze vraagt of we een box willen om het mee te nemen, we bedanken en
gaan terug naar Errol, Mo rijdt en onderweg zien we nog een keer een
Moose langs de kant van de weg staan, hij blijft gelukkig staan en
is in geen geval voornemens onze auto te kussen (gelukkig)
We slapen erg slecht in het motel, het bedje
was wel erg smal en de koelkast houdt ons lekker uit de slaap….
4 oktober 2008
We rijden deze dag naar Bar Harbor, Mo rijdt
het eerste stuk en we rijden eerst 2,5 uur voor we stoppen in een
klein plaatsje om wat te eten, een plaatselijke diner zit redelijk
vol. (dat moet wel goed zijn…) we nemen wat eieren met home made
wheat toast en vervolgen onze weg. We genieten ook deze dag erg van
de afwisseling van de leuke dorpjes die we op onze route tegenkomen.
Het is soms echt of de tijd hier stil heeft gestaan. Het kost
misschien wel wat meer tijd maar is zeker een welkome afwisseling
ipv de snelwegen waarop je alleen maar bos aan beide kanten ziet… we
besluiten niet helemaal naar Bar Harbor door te rijden en checken
rond half vier in bij een motel in Trenton (zo’n 20 minuten van Bar
Harbor) We gaan even naar de Wal-Mart om water en chocolade in te
slaan en gaan dan naar Bar Harbor. (eens even kijken of het de
moeite is om er morgen terug te komen) We nemen de park loop bij
Acadia National park en kijken wat rond in het park, we nemen de
verkeerde afslag en komen op een one way loop, we zoeken met pijn en
moeite een weg naar buiten en vinden die en komen 6 mijl later aan
in Bar Harbor. Het doet er erg gezellig aan en we maken even een
ritje door het dorp, we vinden een plekje voor de auto in de haven
en lopen het dorp in. Het ziet er allemaal erg leuk en gezellig uit.
We lopen heen en weer door de belangrijkste straat van het dorp en
gaan terug naar een tentje dat ons gelijk al was opgevallen… Geddy’s
heet het en we gaan naar binnen om wat te eten, het is er druk en we
moeten ongeveer een kwartiertje wachten aan de bar. We hebben een
first class table aan het raam, we eten zalm en pizza en het smaakt
hier prima. We besluiten te gaan en zeker morgen terug te gaan naar
Bar Harbor voor de foto’s en het dorpje bij daglicht…
Rond negen uur zijn we in het hotel, Ro is moe
en ligt gelijk te slapen….
5 oktober 2008
We gaan eerst deze morgen terug naar Bar
Harbor, ook bij daglicht ziet dit dorpje er geweldig uit, het is al
vroeg erg druk daar. We vinden een plekje voor onze auto en lopen
wat door het dorpje en gaan naar een tijdje terug naar onze auto en
zetten koers naar het een andere tak van het schiereiland. (Bas
Harbor) Het is hier niet half zo toeristisch dan in Bar Harbor, we
bekijken de vuurtoren en rijden het hele eiland rond. We gaan weer
terug naar Trenton en zijn rond de avond in Bangor, we gaan nog even
naar de Bangor Mall en we boeken een kamer in het Super 8 motel
(deze keer wel een goeie) en slapen erg slecht die nacht!!!
6 oktober 2008
We rijden vandaag weer naar de kustlijn en
volgen de Highway1 in zuidelijke richting. We doen de plaatsjes
Bucksport, Belfast en Camden aan. Het zijn over het algemeen leuke
aandoenlijke haven plaatsjes en het is leuk om er even rond te lopen
maar we vinden verder dat er niet echt veel te beleven is voor ons.
We rijden verder zuidelijk en maken een stop bij de factory outlets
van Freeport. Het weer is met name in de ochtend geweldig, strak
blauwe lucht, wel fris maar erg lekker weer. Later in de middag
trekt het dicht en valt er af en toe een buitje. Het is zeker niet
hinderlijk, we zitten immers in de auto op dat moment. We rijden
verder naar Portland en boeken daar bij Travellodge een kamer. We
gaan die avond lekker eten bij Outback steakhouse (hadden we een
keer eerder gegeten en was erg goed bevallen) We eten weer heerlijk
deze avond en gaan als afsluiter nog even langs in de Main Mall van
Portland, met een volle buik keren we terug in ons hotel.
7 oktober 2008
We slapen erg lang… het is al 9 uur geweest als
we beide de ogen open doen. We maken gebruik van het ontbijt en gaan
richting Downtown Portland. We kopen bij een “ honden winkel ” 2
halsbanden voor onze doggies met daarop de Stars en Stripes. We
drinken een bakkie bij de Starbucks en gaan verder… we rijden verder
naar Kennebunkport, het stadje is overladen met antiek. Zowel
levende wezens (oudjes) als antiekzaken. We hebben blijkbaar net
geluk, er zijn net wat bussen met oudjes van eoa cruise gedropt en
dat is duidelijk te merken. We zien een schip liggen dat wordt
gebruikt voor het whalewatchen, we zoeken het ticketbureau wat er
bij hoort, tot onze grote spijt is het gesloten en gaat het volgend
jaar mei weer open (daar kunnen we niet op wachten) We gaan terug
het dorp in en genieten even van het dorpje, het ziet er echt
allemaal geweldig uit hier, leuke gezellige winkeltjes. We rijden
verder naar Kittery en boeken hier een hotel (days inn) (nooit doen
zouden wij zo zeggen… oud krot)
We internetten en zoeken nog even naar een
whale watch optie. We reserveren voor morgen, we zeggen nog tegen
elkaar zullen we wel niets meer van horen…
We gaan nog even de baan op om een broodje te
eten bij de Subway. Eenmaal terug in het hotel zien we tot onze
vreugde dat er gereageerd is op onze reservering, we vertrekken
morgen om 10 uur uit de haven van Rye Harbor om alsnog Walvissen te
gaan kijken!!!
8 oktober 2008
Wat hebben we een geluk, het weer is prachtig!!
We gaan vandaag walvissen kijken in Rye Harbor. We vertrekken om
tien uur en moeten er 15-30 min. van te voren zijn. Tijd genoeg dus
nog, het is acht uur NL. Om tien voor negen vertrekken we en het is
een half uurtje rijden. We komen aan op Ocean blv en vragen daar
waar de boot is voor onze tocht, 8 miles verder zegt de man en het
is inmiddels twintig voor tien. We rijden de blv. af en komen
uiteindelijk bij onze boot, we zijn op tijd. De motor wordt gestart
en we gaan. Er zitten nog ongeveer 30 personen op. We varen een heel
stuk uit de kust voordat we onze eerste walvis zien. Hij is niet
echt dichtbij maar we zien hem wel, het is een minkey whale.
Ongelofelijk zo mooi. Af en toe komt hij weer boven om lucht te
halen. We varen verder en zien dan twee bultrugwalvissen. Het is
ongelofelijk maar de biologe die mee is kent ze allemaal bij naam en
weet er een hoop over te vertellen. Deze twee walvissen komen elk
jaar terug en zijn een stelletje. Prachtig om te zien hoe synchroon
ze in en uit het water komen. Er komt nog een zonnevis bij onze boot
langs en die is zo apart om te zien. Verder de zee op komen we de
grootste walvis soort tegen die er is. Hij is traag en blijft lang
onder water waardoor we er weinig van zien. Ze schijnen hem hier
maar weinig te zien. We varen nog iets verder en spotten nog een
walvis. Hierna gaan we terug, we zijn inmiddels vier uur verder en
moeten nog een heel eind terug. Het was een geweldige dag en een
fantastische tocht, zeer zeker de moeite waard. En dat voor $ 29,-
pp.
We gaan naar onze auto en rijden richting
Salem, de heksenstad van Amerika. We zien het huis waar de rechter
woonde die ervoor heeft gezorgd dat een aantal heksen vroeger hier
werd opgehangen, The Witch House. We rijden langs het oudste museum
van Amerika en gaan dan opzoek naar een hotel die we vinden in
Wackfield. Hier blijven we twee nachten want we zitten hier dichtbij
Boston. ’s Avonds drinken we een biertje in de bar waar ook juist
een karaoke avond is, erg gezellig!!
9 Oktober
Vandaag gaan we Boston in, het is wederom
prachtig weer. We gaan tegen tien uur op pad want dan is de grootste
drukte wel weg op de highway. We komen Boston in wat zo’n 12 miles
van ons hotel is en zoeken naar een parkeerplaats. Het parkeren hier
is duur en soms moet er dubbel geparkeerd worden wat inhoudt dat je
je sleutels moet af geven en zij je auto weg zetten, zonodig. Dit
doen wij niet en we duiken een parkeergarage in. We vragen aan een
‘bellboy’ waar hier de leuke winkels zitten en hij wijst ons ‘a
very nice street’. We komen eraan en de Prada en de Gucci komt ons
al tegemoet, ja dit is zeker een hele fijne straat. We lopen hem
door want wij vinden dit wel erg leuk om te zien en hoe verder we de
straat in lopen hoe gewoner het eigenlijk wordt. We drinken een kop
koffie bij Starbucks, die hier wel duurder is en doen nog een rondje
winkelstraat. We besluiten het voor gezien te houden en rijden naar
een grote shopping mall. Hier vermaken we ons wel want ook hier zit
natuurlijk weer een A&F. We gaan naar ons hotel en kopen onderweg
bij een supermarkt nog wat fruit en brood. We gaan op tijd slapen.
10 Oktober.
Het is korte broeken weer en vandaag gaan we
Harvard University in Boston bekijken. Gelukkig hebben wij Tom Tom
dus we komen er wel. Nou we hebben heel Boston gezien en de Tol
wegen drie keer!!! Wat een drama zeg, er zijn hier zoveel wegen dat
het zelf met onze Miep erg moeilijk is. Uiteindelijk komen we op
Harvard Square en nemen maar aan dat hier ergens in de buurt ook
Harvard zelf zit. Parkeren hier is een drama want overal staan ‘tow
away zone’ bordjes, dus daar wagen wij ons niet aan. We tuffen
Boston nog door en zetten koers naar Cape Codd. Hier komen we tegen
een uur of vijf aan, weer een Howard Johnson. We hadden al geboekt
dus lekker makkelijk dit keer. We eten bij de ‘outback’ en liggen
lekker op tijd op bed. Morgen Cape Codd verder verkennen…
11 Oktober.
We gaan naar Hyannis op Cape Cod, hier staat
het JFK Memorial museum, JFK staat je al voor de deur op te
wachten…. We lopen wat door het dorpje en genieten van een goede
lunch bij een heel klein tentje iets van de grote weg af Great
Breakfast of zo iets heet het, het duurde ruim een half uur om 2
omeletten te serveren maar de smaak was prima. TomTom heeft ons de
kustlijn van Connecticut en omgeving laten zien… We hadden gekozen
voor geen snelwegen… De snelweg liep echter langs de kust, we zijn
dus verder landinwaarts gestuurd en hebben echt uren gedaan om een
klein stukje op de kaart verder te komen… We gaan via de tolbrug bij
Portsmouth??? (opzoeken) de baai over, we rijden door tot New Haven
en checken daar rond half negen ’s avonds in bij La Quinta inn.
12 oktober.
Vandaag gaan we naar Elizabeth New Jersey om de
laatste inkopen te doen bij de Abercrombie Outlet voor we morgen
naar huis vliegen!!!
We hebben eerst een heerlijk ontbijt gehad in
ons hotel en zijn toen richting New Jersey gereden. Het is zoals het
al een aantal dagen is, prachtig weer. De drukte valt mee en dus
twee uurtjes later zijn we er. Het is er enorm groot. De A&F outlet
valt erg tegen maar Roelof kan er toch nog een paar T-shirts vinden
en ik een truitje.
We rijden richting Long Island want daar
brengen we onze laatste nacht door. We rijden eigenlijk een beetje
om New York heen en ik probeer aldoor nog wat mooie plaatjes te
schieten van de omgeving en van The Empire State Building die we in
de verte zien. We rijden door de ‘Queens Midtown’ tunnel en moeten
hier
$ 8,- voor betalen. Als we de tunnel uit zijn
nemen we de bocht naar rechts en voor we het weten zitten we
middenin New York, echt geweldig!!! We rijden langs Broadway en 5th
Avenu en natuurlijk naast The Empire State. Dit is echt heel erg
leuk om mee temaken. We duiken nu de Lincoln tunnel in waar we $ 5,-
voor moeten betalen en rijden naar Smithtown. We slapen in een
econolodge en zodra we zijn aangekomen halen we onze auto leeg. We
moeten onze koffers goed gaan inpakken dan hoeven wij dat
morgenvroeg ook niet te doen. We eten ons galgenmaal bij The outback
en gaan daarna slapen.
Het zit er op, we hebben een geweldige vakantie
gehad. Het was druk en vooral de eerste week met alle
tijdsverschillen soms erg vermoeiend. Het was leuk om weer eens in
Vegas te komen en natuurlijk vooral om daar te trouwen. Het heeft
wel iets bijzonders als je toch niet te veel bijzonders wil en het
met je tweetjes wil doen. Verwacht geen romantiek want volgens mij
is die zelfs daar ver te zoeken. Eigenlijk om het even heel plat te
zeggen; betalen, trouwen en oprotten. Wij vonden het goed zo
alhoewel wij het natuurlijk ook leuker hadden gevonden als er iets
meer aandacht aan je besteed zou worden. Genoeg hierover, we zijn
man en vrouw en ik ben trots om te zeggen dat ik Monique Blanken
ben!!!
We hebben ongelofelijk veel geluk gehad met het
weer. Eigenlijk hebben we alleen regen gehad als we onderweg in de
auto zaten en koud is het ook niet echt geweest. Er waren dagen bij
dat we blij waren met onze hoodies maar Roelof heeft ook nog vaak
zijn korte broek aan gehad.
We hebben veel gezien en gedaan en angsten
overwonnen…Denk aan het belopen van de glazen bodem van de cn tower.
Prachtige natuur gezien, ik heb een aantal
Amerikanen horen zeggen dat dit de mooiste periode van het jaar is
qua kleur en natuurschoon..
Kortom een mooie vakantie…
