(advertentie)
15 juni vertrek naar San Fransisco via London Heathrow
16 juni vrije dag in San Fransisco
17 juni via Gold Country naar Sonora
18 juni via Yosemite National Park naar Fresno
19 juni via Kings Canyon / Sequioa National Park naar Bakersfield
20 juni via Mojave Desert naar Las Vegas
21 juni via Zion National Park naar Bryce Canyon
22 juni vrije dag in Bryce Canyon
23 juni via Capitol Reef National Park naar Torrey
24 juni via Natural Bridges National Park naar Bluff
25 juni Canyon de Chelly
26 juni via Monument Valley naar Lake Powell / Page
27 juni vrije dag in Page
28 juni via Grand Canyon National Park naar Williams
29 juni via Flagstaff naar Phoenix
30 juni vrije dag in Phoenix
1 juli via Joshua Tree National Monument naar Palm Springs
2 juli naar Los Angeles
3 juli vrije dag in Los Angeles
4 juli via Santa Barbara naar San Simeon
5 juli via 17 Miles Drive naar San Fransisco
6 juli vrije dag in San Fransisco
7 juli vertrek naar Amsterdam via London Heathrow
8 juli aankomst Amsterdam
Dit is een verslag van onze
huwelijksreis die wij in december 2002 hebben geboekt bij WRC Reizen. Wij hebben
voor de fly-drive ‘Coast and Canyons’ gekozen, omdat deze een grote variëteit
aan natuur, amusement en omgeving biedt. De vluchten, de huurauto en alle
hotelovernachtingen waren vooraf vastgelegd.
Zondag 15 juni
Vanochtend om 7
uur haalden mijn ouders ons op. Nog geen kwartier later staan we op
Schiphol en checken we in bij de balie van British Airways. Nadat we
afscheid hebben genomen lopen Patrick en ik door de douane en
brengen ons tijd door met het bekijken van winkeltjes (en kopen we
een eau de toilette en een spel voor de Gamecube). Om 9.55 uur
vertrekt onze vlucht met wat vertraging richting Londen. Prima
vlucht, heerlijk kort, maar helaas moeten we hierna nog een aardig
eind reizen. Onderweg krijgen we een sandwich en iets te drinken.
Rond 10 uur lokale
tijd landen we op Londen Heathrow. Hier moeten we zo’n 3,5 uur door
zien te brengen. Na een vroege lunch bij McDonald’s en opnieuw wat
winkels kijken vertrekken we rond 14 uur richting San Fransisco. Een
prachtig toestel met televisieschermen in de stoel voor ons. Keuze
uit een tiental films en circa 12 radiozenders. We krijgen een setje
met daarin een tandenborstel, warme sokken en een lapje om je ogen
te bedekken. Onderweg kijken we wat films (“How to lose a guy in 10
days”), maar slapen lukt niet erg.
Rond 17 uur lokale
tijd komen we aan in San Fransisco. De koffers zijn al heel snel op
de band en ook door de douane zijn we al snel. Nu op zoek naar de
ruimte waar we onze huurauto kunnen ophalen. We volgen de bordjes
Car Rental en via de Air Shuttle (soort monorail) komen we bij het
kantoor van Avis. Hier hebben we nog 2 wachtenden voor ons, maar we
worden al snel geholpen. Alles gaat heel snel, een kopietje van
Patrick’s rijbewijs en een handtekening en we kunnen al door naar
parkeervak C19 waar onze auto klaar staat. Een roomwitte Buick Regal
3.8-V6 mét navigatiesysteem, wat ons heel vrolijk stemt !
Direct het adres
van ons eerste hotel ingetikt en al snel zijn we op weg naar hartje
centrum. Ons hotel ligt op de hoek van Market Street en mcAllister
Street en heet Renoir Hotel. Na 30 minuten komen we hier aan. We
parkeren even voor de deur en checken in. Het parkeren kost hier €
25,- per dag, maar zondagavond mag gratis worden geparkeerd voor de
deur van het hotel. Helaas moeten we de auto dan morgenochtend wel
om 7 uur weghalen, maar het scheelt ons $ 25,- parkeerkosten,
aangezien deze per nacht berekend worden. Op onze kamer hebben we
uitzicht op Market Street en op de zwervers die hier de nacht
doorbrengen. We lopen nog even een stukje richting Carl Jrs waar we
onze eerste hamburger eten en gaan dan rond 21.00 uur naar bed.
Maandag 16 juni
6.30 uur
opgestaan. We hebben de autosleutel naar de receptie gebracht, zodat
deze nu een dag in de betaalde parkeergarage kan staan. Daarna terug
naar de kamer om te douchen. Om 7.15 uur staan we buiten op straat.
Makkelijke schoenen aan, want dit wordt een vermoeiende dag. Eerst
maar even ontbijten. Aan de overkant treffen wij een koffiebar waar
we beiden kennismaken met de grootte van een ‘large coffee’ en een
donut eten. Daarna lopend naar het Civic Center dat ongeveer 5
minuten van het hotel ligt. Een werkelijk prachtig oud stadhuis met
daaromheen meerdere prachtige gebouwen, zoals de bibliotheek en het
gebouw van de Verenigde Naties.
We lopen verder
over Market Street. Tegenover de San Fransisco Shopping Mall kopen
we een dagkaart voor het openbaar vervoer. Dit kost $ 6,- per
persoon en we kopen er ook gelijk twee voor de laatste dag van onze
vakantie, als we weer in S.F. zijn. Per ‘cable car’ (Powell Hyde
lijn) vertrekken we naar de andere kant van de stad. Wat een
belevenis, echt geweldig. Dit hebben we al zo vaak op tv gezien,
maar nu ben je er zelf. We stappen uit bij een van de laatste
haltes, Lombard Street.
Dit gedeelte van
deze lange straat is bekend. Men noemt het wel de kronkeligste
straat, de helling is zo hoog dat men minstens 4 bochten moet
draaien om beneden te komen. De straat is verder prachtig met vele
bloemen en de Victoriaanse huizen ernaast. Heel leuk om hier een
tijdje te kijken naar de auto’s die hier naar beneden komen.
We lopen verder
richting de baai over een steile helling. Links zien we de Golden
Gate brug al liggen, echt schitterend en schuin rechts zien we
Alcatraz, het gevangeniseiland. Zoveel herkenning van tv en films,
onvoorstelbaar. Het is prachtig weer, dus we zien de rode kleur van
de brug heel goed. Bij de balie van Blue and Gold Fleet kopen we
onze Alcatraz tickets voor 6 juli alvast. Het reserveren via
internet wilde in Nederland steeds maar niet lukken, maar gelukkig
hebben we nu toch de felbegeerde kaartjes in handen ! Bij Pier 39
bekijken we de kolonne zeeleeuwen die met hun geluid de hele pier
bezetten. We nemen vervolgens de bus naar Coit Tower op Telegraph
Hill. Vanaf hier hebben we een schitterend uitzicht over de stad.
Even rondgelopen en daarna per bus weer terug naar Fisherman’s Wharf.
We nemen vervolgens de F-line (tram) naar het Financial District.
Dit gedeelte ligt ook aan Market Street, maar dan aan de andere kant
van de stad. Heel indrukwekkend om tussen deze wolkenkrabbers te
lopen.
We vervolgen onze
weg richting Alamo Square, waar we een tijdje genieten van het
uitzicht op de prachtige Painted Ladies (de Victoriaanse huizen uit
de serie “Full House”) en op de achtergrond de wolkenkrabbers van
Financial District. Per bus gaan we weer verder naar het Golden Gate
Park, waar we een stukje gewandeld hebben. Weer met de bus verder,
dit keer naar de Golden Gate brug. We lopen een eind de brug op,
terwijl het verkeer langs ons raast. Ook vanaf hier weer een
prachtig uitzicht over de stad. Per bus gaan we terug naar Union
Square, dichtbij ons hotel. Een groot plein, omringd door grote
warenhuizen, zoals Macy’s, Nike Town en grote winkels van bekende
merken. We eten hier een Whopper bij Burger King en winkelen in de
San Fransisco shopping Mall.
Na een uurtje gaan
we met de F-line terug naar het hotel. Het is inmiddels 16.45 uur en
we zijn kapot ! Even op bed gelegen en ons opgefrist. Twee uur later
gaan we met de bus naar Market / Powell Street en lopen via Union
Square naar China Town. Nadat we hier een tijdje hebben rondgelopen
zijn we teruggelopen richting Market Street. Bij Wendy’s eten we een
taco-salade en onderweg naar het hotel kopen we wat blikjes drinken.
Rond 20.15 uur zijn we terug op de kamer. Ontzettend moe, maar wat
geweldig dat we alle dingen van ons ‘verlanglijstje’ ook echt gezien
hebben. We kunnen nu onze laatste vakantiedag echt bewaren voor
Alcatraz en de dingen die we wellicht nog een keer willen zien.
Dinsdag 17 juni
Rond 6.30 uur
laten we de auto ophalen van de betaalde parkeergarage. Daarna
douchen en de koffer weer ‘inpakken’. We ontbijten opnieuw aan de
overkant en nemen wat extra donuts mee voor onderweg. Rond 7.45 uur
vertrekken we uit San Fransisco. We vertrekken richting Yosemite
National Park. Onderweg stoppen we bij een grote supermarkt met de
naam “Food 4 Less”, waar we onder andere een piepschuimen koelbox
voor $ 2,- kopen. Ook slaan we een voorraad blikjes en wat chips in.
We rijden door richting de plaats Sonora, waar we de eerste nacht
zullen overnachten. Hier komen we rond 11.30 uur aan. Beetje vroeg,
maar we kunnen gelukkig al inchecken in hotel “Inns of California”.
Nadat we de
koffers naar binnen hebben gebracht rijden we richting Yosemite. Via
een prachtige weg langs het Don Pedro Lake en met diverse fotostops
komen we bij de ingang van het park. Hier kopen we de National Parks
Pass voor $ 50,-. Hiermee hebben we toegang tot alle nationale
parken van Amerika. De kaart is een jaar geldig. We komen rond 13.30
uur aan in Yosemite Village. We kijken even wat rond, maar blijven
niet te lang, want morgen hebben we ook nog tijd om hier wat meer te
gaan bezichtigen. Op de terugweg rijden we langs het Colombia
Historic Park. Hier staan circa 50 oude houten gebouwen, zo uit een
Western film. Een oude postkoets, saloon, hoefsmid en dergelijke,
erg leuk. Op de terugweg naar het hotel tanken we en we zijn rond 18
uur in het hotel. We hebben even geluierd en gedoucht en daarna
hebben we gegeten bij Denny’s, een soort McDonald’s maar hier wordt
je bediend aan tafel. Daarna nog even gekeken bij “Ross – Dress for
less”, een soort outlet -achtige winkel met leuke kleding en
accessoires. Direct een wit hemdje gekocht voor $ 8,-. Opnieuw langs
de supermarkt om blikjes en aluminiumfolie te kopen. Rond 21.30 uur
liggen we op bed.
Woensdag 18 juni
Vanochtend al
vroeg wakker, lekker gedoucht en wat smsjes verstuurd naar het
thuisfront. Daarna door naar de supermarkt om wat verse broodjes,
beleg en yoghurt te kopen. De broodjes smeren we direct bij de
winkel en doen we in de koelbox. Rond 7.45 uur gaan we al richting
Yosemite. We stoppen bij Bridal Veill Fall, een prachtige
nevelachtige waterval. Het is erg koud door deze nevel die langzaam
op je neervalt. Daarna rijden we door naar Yosemite Village, waar we
de shuttlebus nemen richting Mirror Lake. Onderweg zien we veel
eekhoorns. We hebben wat broodjes mee in de rugzak en ook een fles
energiedrank, dus we lunchen aan het water van dit meer. Rond 13.00
uur gaan we richting de zuidkant van het park en stoppen bij een
aantal uitzichtpunten waar we foto’s maken. Via de zuidingang van
het park gaan we verder richting Fresno. Hier slapen we in het Best
Western Village Inn hotel. Na het inchecken gaan we nog even naar de
shopping mall tegenover het hotel, maar hier staan de helft van de
winkels leeg. Terug op de kamer slapen we bijna 2 uur lang. Rond 18
uur stappen we in de auto om een stukje te rijden. We eten bij Taco
Bell en tanken bij AM-PM. Rond 20.15 uur zijn we op de kamer. We
bekijken de kaart voor morgen alvast en kijken wat tv. Rond 22.00
uur gaan we slapen.
Donderdag 19 juni
2003
Vanochtend zeer
vroeg opgestaan, 6.30 uur, het is bijna geen vakantie meer…
Om half 8 zitten
we in de auto richting Kings Canyon National Park. Rond 9 uur komen
we hier aan. Eerst even langs het Visitors Centre voor een mooie
kaart. We zien enorm veel eekhoorns. We parkeren de auto en lopen
een eindje richting General Grant Tree, the Nations Christmas Tree.
Echt een enorme boom. Heel lastig om hier een foto van te maken,
want het is bijna niet uit te leggen hoe groot dit is.
We rijden verder
naar Cedar Grove en Zumwalt Meadow. Opeens staat er een prachtig
jong hert aan de rechterkant van de auto, dus we stoppen
voorzichtig. Het beestje laat zich rustig fotograferen terwijl het
voor de auto langs loopt en aan de linkerkant van de weg rustig van
een struik gaat eten. Er zijn helemaal geen andere mensen, dus het
voelt heel bijzonder.
We rijden verder
langs de prachtige Kings River. Onderweg even gestopt bij Grizzly
Falls voor een foto en een blikje drinken. Daarna rijden we door
naar Sequoia National Park, het Giant Forest. We lopen via een
aangegeven route naar de welbekende General Sherman Tree. Dit is het
grootste levende organisme ter wereld. De boom heeft een omtrek van
circa 31 meter en is meer dan 3000 jaar oud. We lopen nog een stukje
door dit bos met reuzenbomen en vertrekken rond 14 uur verder
richting het zuiden. We rijden via de 198 door de bergen en drinken
een cola bij Taco Bell in Visalia. De laatste 60 mijl rijden we over
de snelweg (99) naar Bakersfield. We komen hier rond 17.00 uur bij
het Ramada Limited Inn. Nadat we gedoucht hebben, gaan we even
tanken en langs een groot winkelcentrum in de buurt van het hotel.
Hier eten we bij restaurant Red Robin, een soort veredelde Denny’s,
maar net even iets gezelliger en echt Amerikaans ingericht in de
stijl van de 50’er jaren. Nadat we bij de supermarkt nog wat inkopen
hebben gedaan voor morgen, gaan we rond 21.30 uur al lekker naar
bed.
Vrijdag 20 juni
7.00 uur opgestaan
en een half uur later al op weg richting Barstow. Vandaag wordt een
weg met vooral snelweg-kilometers via de I15 naar Las Vegas. Een
vrij saaie route. Al vrij snel begint er een lampje op het dashboard
te branden met de melding ‘low tire’. We zijn bij het eerstvolgende
plaatsje gestopt en naar een garage gereden, maar de bandenspanning
is gelukkig in orde en een lekke band is er niet te constateren. Dus
vervolgen wij onze weg, mét brandend lampje. In de buurt van Barstow
halen we wat boodschappen en stoppen we bij de grote Outletmalls van
Barstow. Even 2 uur uitgebreid gewinkeld, waarbij we direct een paar
mooie Timberland sandalen voor $ 29,- kopen en twee Ralph Lauren
t-shirts voor $ 9,- per stuk. Dat is nog eens leuk winkelen ! We
lunchen bij Burger King en rijden verder naar Las Vegas.
Zodra we Nevada
binnen rijden, treffen we een soort oase aan: een plaats middenin de
woestijn met enkel casino’s, winkels en restaurants ! Zodra we een
half uur verder rijden, verschijnen de borden langs de kant van de
snelweg al, waarbij hotels de kamers en de diverse shows aanprijzen.
Dan opeens in de verte zien we Las Vegas liggen. Een heel speciaal
gezicht. Zoals gezegd: “in the middle of nowhere” verschijnen opeens
een Eiffeltoren en een vrijheidsbeeld. Rond 15 uur komen we aan in
ons hotel ‘Circus Circus’ aan het einde van de welbekende Strip.
Helaas, bij het inchecken blijkt, ondanks ons voucher, dat de
reservering niet bekend is. Tot nu toe hadden we dit probleem nog
niet gehad en juist hier..... waar zoveel te zien is, lopen we tegen
dit probleem aan. De receptioniste belooft te gaan bellen met de
reisorganisatie en adviseert ons om de stad vast in te gaan. Maar
aangezien we eerst nog even willen douchen en ons willen omkleden,
besluiten wij in elk geval vast een kamer via onze creditcard te
betalen. Zo krijgen we vast een sleutel mee en of er nu wel of geen
reservering bekend is, dat zien we in Nederland wel weer. We zijn
hier maar 1 nacht, dus dat laten we ons niet afnemen. En daarnaast,
we hebben ons voucher waaruit blijkt dat we echt een reservering
hebben, dus wij staan sterk.
Op de kamer gaan
we lekker douchen en dan richting Strip. Per shuttlebus ($ 1,65 per
persoon) laten we ons vervoeren naar het begin van de Strip, bij
hotel Mandalay Bay en Luxor. Hier zijn we uitgestapt en vanaf hier
zijn we lopend de hotels en diverse dingen gaan bezichtigen. Veel
foto’s gemaakt van deze waanzinnige omgeving, het lijkt wel een
kermis in het groot. Vooral de hotels waar binnen een volledige
andere wereld is gemaakt, zoals Aladdin of The Venetian vonden wij
heel bijzonder. Uiteraard even bij de witte leeuwen in The Mirage
gekeken en naar de grote zaal in Caesars Palace waar Celine Dion
elke avond optreedt.
We eten onderweg
een broodje bij Subway en rusten even uit in het Fashion Centre.
Even languit op de bank onder het genot van een sterke bak Starbucks
Coffee. We lopen verder richting Stratosphere Tower. Hier willen we
graag naar boven, om de Big Shot mee te maken, maar helaas: er staat
een enorme rij. Daarnaast vraagt men $ 8,- per persoon om boven te
komen en dan nog eens $ 10,- per persoon voor de attractie. Wij
slaan dus even over. We lopen terug naar ons hotel, het is inmiddels
al tegen 22.00 uur en het is dus prachtig verlicht op de Strip. In
ons hotel vermaken we ons nog even in Adventure Land (een indoor
pretparkje) en bij de diverse kermis-achtige attracties in het
hotel. We winnen nog een pluchen aapje bij het ballen-gooien.
Uiteraard gaan we ook nog even langs de receptie om te verifiëren of
onze reservering nu in orde is, maar dat is gelukkig zo. Geen kosten
op de Visa dus.
Ook vergokken we
nog voor ongeveer $ 1,-, waarbij we wel wat winnen maar dit direct
weer verspelen. Rond 23 uur liggen we op bed.
Zaterdag 21 juni
Vandaag weer een
prachtige dag voor de boeg. We vertrekken om 8.30 uur uit Las Vegas
via de I15 naar het noorden. We tanken en drinken koffie bij AM-PM.
Via de GSM proberen we naar huis te bellen, maar op een of andere
manier wil het niet lukken, terwijl het bereik optimaal is. Dan maar
weer even een sms naar het thuisfront.
Rond 12.30 uur (Mountain
Time) komen we aan in Zion National Park. Werkelijk een prachtig
park met een zeer indrukwekkende tunnel dwars door de bergen. We
rijden verder richting Bryce Canyon National Park over de prachtige
Route 9 en de 89 Noord. Zeer indrukwekkend. Rond 15 uur komen we aan
in Tropic bij ons hotel, Bryce Valley Inn. Werkelijk een dorpje van
niets, maar heel gezellig. We lopen een klein stukje en gaan even
voor het plaatselijke tankstation, annex restaurant, annex hotel,
annex snoepwinkeltje op een bankje zitten. Rond 17 uur zijn we op
onze motelkamer. Even rusten en tv kijken. Om 18.45 uur gaan we
eten, bij het plaatselijke restaurant dat de prachtige naam Hungry
Coyote draagt. Een zalige steak. Na het eten nog een stukje gelopen
en waarbij we nog een bruidsfeest aantreffen met een heus
bruidspaar. Leuk om even te kijken, want nog geen anderhalve week
geleden stonden we zelf ook zo ! Weer even op het bankje gezeten met
een grote bak Haagen Dazs ijs en vervolgens op de kamer nog een
beetje gekaart en lekker vroeg gaan slapen.
Zondag 22 juni
Beetje uitgeslapen
en rond 8.30 uur opgestaan. Na het douchen ontbijten we weer bij de
Hungry Coyote. Patrick neemt een zwaar ontbijt en ik kies voor wat
pannekoekjes met stroop (totaal $ 12,-). Na het ontbijt even tanken
en daarna door naar Bryce Canyon. Al bij aankomst zien we prachtige
zachtroze en oranje tinten waar dit park zo bekend om is. We rijden
naar het Visitors Centre en halen weer een kaart. We besluiten om de
(alom aangeprezen) wandelcombinatie Queens Trail / Navajo Trail te
gaan lopen. Dus, rugzak om, drinken en broodjes mee. We lopen via
Sunrise Point naar beneden. Werkelijk een adembenemende kloof, ook
wel Manhattan genoemd. Dwars door de roze spelonken waarbij de zon
af en toe om de hoek komt schijnen. Door de ijle lucht een redelijk
vermoeiende tocht, maar we rusten onderweg veel en genieten zo van
deze prachtige omgeving. Zoiets hebben we nog niet eerder gezien.
Totaal doen we 2 uur over deze wandeling. Daarna rijden we door naar
Rainbow View Point in het zuiden van het park. Ook hier weer een
prachtig uitzicht over de canyon.
Rond 14.30 uur
zijn we terug in het hotel. We draaien een was in het washok en eten
ondertussen een broodje en een kop cup-a-soup (leve de dompelaar).
Even lekker in bad geweest om al het Bryce-stof af te spoelen en
daarna gaan eten bij HooDoo restaurant, dat gevestigd is in het
tankstation, annex pension, annex … Heerlijke barbecue gerechten.
Daarna weer even buiten op het bankje gezeten. Rond 20.15 uur zijn
we weer in de auto gestapt om de zonsondergang bij Bryce Canyon te
zien. We gaan hiervoor naar Inspiration Point, maar bij aankomst is
de zon al onder. We zijn dus iets te laat. Al met al is het vrij
fris boven en is een trui best aan te raden. Rond 21.30 uur zijn we
terug in het hotel, dat dus vrij dicht bij het park ligt. Even wat
te drinken gekocht en de koffers weer een beetje ingeruimd. Morgen
vertrekken we uit deze mooie omgeving. Om 22.45 uur liggen we op
bed.
’s Nachts ben ik
een beetje misselijk van de barbeque-kip …
Maandag 23 juni
8.30 Uur
opgestaan. De auto weer ingeruimd en bij het tankstation wat
keeltabletten gekocht, want het ziet er naar uit dat ik een
welbekende airco verkoudheid onder de leden heb. Rond 9 uur
vertrekken we richting Capitol Reef National Park via weg 12.
Onderweg stoppen
we bij Escalante Canyon voor een prachtige fotostop en zien we
opnieuw 2 grote herten met gewei die de weg oversteken. Heel
indrukwekkend. Via Dixie National Forest (16 graden, dus koud !!)
rijden we naar Torrey. We eten hier een broodje bij Subway en vragen
wat inlichtingen over Capitol Reef bij de plaatselijke toerisme
dienst. Hier krijgen we opnieuw een mooie kaart en uitleg over de
wandelingen die we hier kunnen doen.
Omdat we nog niet
kunnen inchecken in ons hotel besluiten we eerst naar het park te
rijden. We maken een wandeling richting Capitol Gorge. Deze is 1
mijl lang, dus niet echt ver. Maar er staat een harde wind en door
de nauwe kloof waait er enorm veel stof om ons heen. Het laatste
stuk is een behoorlijke klim. Boven aangekomen drinken we wat en
eten we een (meegebracht) broodje. Teruggekomen bij de auto is het
inmiddels 15 uur dus we rijden richting het hotel via de vele
fruitplantages in dit park. Even gestopt om wat fruit te plukken
(wat hier gewoon mag), maar de kersen en abrikozen zijn nog niet erg
rijp. Opnieuw zijn we een hert dat zich tegoed doet aan het
afgevallen fruit. We checken in bij het Best Western Capitol Reef.
Mooie schone kamers met balkon én uitzicht op Capitol Reef.
Werkelijk schitterend. We gaan even aan het zwembad liggen, maar er
staat veel wind en er is veel bewolking. Daarom maar terug naar de
kamer.
Rond 17.30 uur
gaan we terug naar het park en maken we de wandeling naar Hickman
Bridge. Deze is ook 1 mijl, maar met fors klim- en klauterwerk.
Aangekomen bij Hickman Bridge zien we de natuurlijk gevormde brug
van rotsen. Opnieuw heel mooi. Anderhalf uur later zijn we terug bij
de auto. We gaan naar het hotel om te douchen en daarna eten bij het
Rim Rock restaurant aan de overkant. Opnieuw uitzicht op het park en
heerlijk gegeten ! Op de kamer nog even geluierd en rond 21.30 uur
naar bed.
Dinsdag 24 juni
Vandaag hebben we
ons een beetje verslapen. Waarschijnlijk door het heerlijke bed en
de rustige omgeving. We hadden om 6.30 uur op willen staan, maar het
is inmiddels 7.30 uur. Rond 8.15 uur gaan we onderweg. Via de 24 en
de 95 komen we terug bij de uitwateringen van de Colorado en dus van
Lake Powell. Echt een schitterende weg dwars door de bergen, met
rondom de roodstenen kleuren van de canyon. Rond 10.30 uur komen we
aan bij Natural Bridges National Park. Een wat kleiner park met
daarin 3 grote natuurlijke bruggen die we stuk voor stuk bekijken.
Geen must, maar zeker een aanrader als men deze weg toch rijdt. Rond
12 uur komen we aan in Mexican Hat, een plaatsje aan de rand van
Monument Valley. Hier komen we duidelijk in het navajo gebied, want
alle plaatsnamen duiden op indianen en dergelijke. We eten een
broodje bij een tankstation en vervolgen onze weg naar Monument
Valley. De weg ernaar toe (163) is al een beleving op zich, want
constant zie je de duidelijke contouren van de diverse ‘tafels’ van
dit park.
Daar aangekomen
rijden we binnen en betalen de entreekosten van $ 5,- per auto. We
besluiten de Valley Drive te rijden. Een tour over een onverharde
weg van circa 17 mijl, dwars door het park. Onderweg zien we diverse
kleine zandverstuivingen en het is zeer indrukwekkend. We kopen een
zilveren ketting bij een van de indianen aan de kant van de weg voor
$ 10,-. Na ongeveer 2 uur rijden we verder richting Kayenta, waar we
ons hotel (Holiday Inn Kayenta) aantreffen. Er waait een enorme
zandstorm, dus van buiten lopen komt nu niet veel. Aan de overkant
van het hotel is een klein winkelcentrum waar we even naartoe gaan.
Maar hier is helaas niet veel te doen. We eten iets bij Burger King
en blijven die avond op onze kamer. Veel spelletjes kaarten, tv
kijken en rond 22.30 uur naar bed.
Woensdag 25 juni
Lekker een beetje
uitgeslapen en pas rond 9 uur opgestaan. Eerst even naar huis gebeld
in de lobby van het hotel. Alles gaat gelukkig goed. Rond 10.15 uur
vertrekken we uit Kayenta. Deze plaats vonden wij niet zo’n succes,
waarschijnlijk mede door de zandstorm. Het ligt echter wel heel
centraal voor de bezoeken aan Monument Valley en Canyon de Chinle
waar we vandaag naartoe gaan. We rijden allereerst naar Four
Corners. Het enige punt in Amerika waar 4 staten bij elkaar komen,
namelijk Colorado, New Mexico, Arizona en Utah. Zeer commercieel en
toeristisch en vol met souvenierwinkeltjes van de indianen. We
rijden een stuk terug over de 160 en buigen af via de 191 zuid naar
Chinle, waar we al na de middag aankomen. We lunchen even bij Taco
Bell en checken om 14 uur in bij het Best Western Canyon de Chinle.
We zijn allebei
erg moe en hebben een ‘ Nationale Parken’-dip en besluiten enkel
even een korte rondrit door het park te maken. We stoppen bij een
aantal punten langs de South Rim. Opnieuw een prachtig park met
onder andere een aantal rotswoningen. Rond 15.30 uur zijn we terug
bij het hotel. Na te hebben getankt gaan we lekker naar het zwembad
en vermaken ons daar een tweetal uurtjes. Na het douchen gaan we
eten bij het restaurant van het hotel. Hierin is tevens een Pizza
Hut gevestigd en wij gingen voor de pizza. Maar de kaart ziet er
aantrekkelijk uit met een variatie aan gerechten waardoor we
uiteindelijk allebei geen pizza kiezen. Rond 22.30 uur liggen we op
bed.
Donderdag 26 juni
Vroeg opgestaan,
7.00 uur. Rond 7.45 uur zijn we op weg richting Tuba City (via 191
zuid en de 264 west). Hier ontbijten we rond 10.00 uur bij McDonald’s
en proberen de nieuwe McGiddles uit. Een soort pannekoekjes met
daartussen een gebakken eitje, kaas en wat spek. Wij vonden het niet
zo’n succes, die combinatie van zoet en hartig. Daarna rijden we
rond 10.45 uur door naar Page over de 89.
De tijd gaat weer
een uur terug en zo komt het dat we al rond 12.00 uur in Page
aankomen en helaas nog niet kunnen inchecken. Daarom even
rondgelopen bij DamPlaza, een klein winkelcentrum en een klein
rondje gereden door het centrum. Bij de plaatselijke bibliotheek
kunnen we even internetten en zo mailen we het thuisfront onze
belevenissen van de afgelopen 10 dagen. Het internetten kost hier
$ 5,- voor een
uur. Nog even op Telegraaf.nl het laatste nieuws bekeken en daarna
door naar het bezoekerscentrum van de Glen Canyon Dam. Hier is echt
een hele strenge controle. Je mag hier niet naar binnen met tassen
etcetera en je moet door de metaaldetector. We boeken hier een
rondleiding door de dam voor morgenochtend om 9.30 uur. Deze
excursie is gratis en duurt ongeveer 45 minuten. Daarna rijden we
door naar Wahweap Bay Area. Hier boeken we een boottocht voor
morgenavond. We blijven namelijk 2 nachten in Page en willen graag
Lake Powell, waar Page aan ligt, wat beter bekijken. We lunchen nog
even bij McDonald’s met uitzicht op het meer en gaan daarna door
naar het hotel. We kunnen inchecken en krijgen een mega-grote kamer
met, helaas, 2 eenpersoonsbedden, wat niet zo leuk is als je op
huwelijksreis bent. We liggen zo’n 1,5 uur bij het zwembad, maar het
is erg heet en het zwembadwater is ijzig koud. Daarna lopen we naar
Walmart, een ontzettend grote winkel met allerlei artikelen. Van
kleding tot medicijnen, van sportartikelen tot fotoservice en van
autobanden tot flessen water. Hier kopen we een paar leuke dingen,
waaronder een broek voor $ 11,- en een shirtje voor $ 5,-. Dat is
nog eens leuk winkelen ! Na het douchen gaan we eten bij Denny’s,
vlakbij de dam. Het eten viel dit keer een beetje tegen. Terug naar
het hotel waar we al vroeg naar bed gaan in verband met de steeds
heviger wordende verkoudheid en keelpijn.
Vrijdag 27 juni
7.45 uur
opgestaan, waarna we van het ‘gratis’ ontbijt van dit Comfort Inn
hotel kunnen proeven. We rijden met de auto naar de dam, waar om
9.30 uur de rondleiding begint. We zijn met een behoorlijke groep.
Het is duidelijk dat het animo voor deze tours groot is. De dam is
de op 4 na grootste dam van Amerika en is behoorlijk indrukwekkend.
Per lift dalen we vanuit het bezoekerscentrum tot op de rand van de
dam. We staan dus bovenop de dam en kijken over Lake Powell. Er
wordt van alles verteld over de bouw van de dam en de Colorado
rivier. We gaan vanaf de dam verder met de lift naar beneden, naar
het laagste punt van de dam. Hier staan we gelijk aan het niveau van
de rivier. Ook zien we de grote aggregaten die de stroom opwekken
vanuit deze dam. Na 45 minuten gaan we met de lift weer naar boven.
De gids vraagt aan alle aanwezigen waar men vandaan komt. Iedereen
komt uit Amerika en wij zijn de enige Europeanen, tot grote
verwondering van alle Amerikanen. Dat was wel een leuk moment:
“Wauw, the Netherlands !!”. Al met al een hele leuke rondleiding die
we zeker aanbevelen aan toekomstige Glen Canyon bezoekers.
Daarna gaan we
terug naar het hotel en kopen bij de Basha’s naast het hotel een
stokbrood en 2 heerlijke salades. Ook brengen we een filmrolletje
naar de Walmart
1-uur service.
Volgens een dame van het bezoekerscentrum kunnen we leuk aan het
strand liggen bij Lone Rock, dus met koelbox vol lekkers vertrekken
wij rond 11.30 uur naar dit strand. Helaas zien we nergens een bord
en dwalen we hopeloos af. Op het moment dat we omkeren, slaat echter
een grote steen in de voorruit. Direct een enorme scheur die
duidelijk verder loopt. We schrikken behoorlijk, want met deze
warmte weet je nooit wat zo’n scheur kan doen. Daarom op zoek naar
een tankstation, waar we de weg vragen naar een zogenaamde Carglass
vestiging.
De dame bij het
station verwijst ons naar Page Fast Glass. Gelukkig kunnen we dit
snel vinden, want het adres stond niet in het navigatiesysteem. Hier
worden we uiterst vriendelijk geholpen. Deze dame begrijpt onze pech
en bekijkt de voorruit. Al snel wordt geconcludeerd dat deze niet
meer te repareren valt, er moet dus een nieuwe ruit in. Ze belt voor
ons met Avis en wij worden door haar doorverwezen naar het Avis
kantoor op de luchthaven van Page. Hier aangekomen krijgen we al
snel een andere auto. Wel jammer, want deze beviel enorm, maar we
durven er ook niet mee verder te rijden. Dus we leveren onze Regal
in voor een Buick Century. Een soortgelijke auto in de juiste
klasse, maar wel zonder lederen bekleding, zonder cd-speler en
vooral … zonder navigatiesysteem. Dat is dus wel even balen. Maar we
zijn blij dat het hier gebeurt en niet in ‘the middle of nowhere’.
We zetten alle spullen over. Een beetje uitgelaten rijden we
uiteindelijk terug naar Lone Rock. We kunnen het nu wel vinden. Men
was met de weg bezig en had het bordje even weggehaald ...
Rond 13.30 uur
komen we hier aan en genieten even van onze picknick op het strand.
We hebben inmiddels behoorlijke trek gekregen. We vermaken ons
ongeveer 2 uurtjes aan het water en gaan rond 16.00 uur terug naar
het hotel. We halen de foto’s op. Ze zijn mooi gelukt, maar helaas
niet in ‘glans’. Die mogelijkheid hebben ze niet. We besluiten de
andere 5 rolletjes dus niet naar deze service te brengen. Het
ontwikkelen was wel voordeliger dan bij ons, namelijk $ 9,- voor 25
APS foto’s. Terug in het hotel gaan we douchen en we vertrekken rond
17.30 uur richting Wahweap Marina. De boottocht kost $ 60,- voor 2
personen en duurt anderhalf uur. We wilden aanvankelijk een langere
tocht maken, maar deze duurde 7 uur en kostte direct
$ 85,- per
persoon, wat wij een beetje te veel vonden. De boot vertrekt op tijd
en we varen naar Antelope Canyon, een prachtige vernauwing in de
rotsen. De boot komt een heel eind, maar moet uiteindelijk achteruit
weer terug, omdat het te smal wordt. Door het tijdstip schijnt de
zon prachtig op de rode rotsen, heel indrukwekkend. Na het varen
rijden we naar het centrum. Bij Pizza Hut bestellen we een large
pizza voor met zijn tweetjes, maar deze is zelfs nog te groot voor
ons samen. We nemen 3 stukken mee in een ‘doggy bag’. Eenmaal in het
hotel gaan we vrij vroeg slapen. De keelpijn en verkoudheid zijn nog
steeds niet weg helaas.
Zaterdag 28 juni
7.45 uur
opgestaan. Opnieuw gebruik gemaakt van het ontbijt van het hotel. We
zetten de koffers in onze ‘nieuwe’ auto en kopen nog wat blikjes en
brood bij Basha’s. Rond 9.15 uur vertrekken we over de I89 naar het
zuiden. Halverwege slaan we rechtsaf voor de 64 richting Grand
Canyon. De weg leidt eerst door het prachtige Kaibab National Forest,
waarna we bij de ingang van de Grand Canyon komen.
Het is enorm druk,
omdat het zaterdag is waarschijnlijk. We stoppen direct bij het
eerste uitkijkpunt en daar ligt ‘ie dan … de Grand Canyon. Doordat
het behoorlijk heet is, is het zicht niet zo mooi. Maar
indrukwekkend is het wel. Ondanks dat vinden wij Bryce Canyon
mooier, de kleuren, de omgeving en misschien ook wel omdat het daar
zo lekker rustig was. We lunchen onderweg aan een picknicktafel,
waarna we doorrijden naar de zuidingang bij Tusayan aan de 180. Hier
lopen we even een stukje, want we zijn nog veel te vroeg voor onze
helicoptertour. Deze hebben we in Nederland reeds via internet
geboekt, omdat we zekerheid wilden hebben.
Rond 13.45 uur
besluiten we vast richting vliegveld te gaan. We hebben geboekt bij
Papillion. Een prachtig gebouw met diverse zonnig gekleurde
helicopters. Het is echt heel druk. Bij het inchecken betalen we de
kosten, zo’n $ 400,- voor 2 personen. Een behoorlijk bedrag dus. We
worden gewogen voor de stoelverdeling in de helicopter en dan blijkt
dat er met de tour van 14 uur nog plaats is. We besluiten hierbij
mee te gaan, anders moeten we nog een uur wachten. We mogen al snel
naar buiten, samen met de 3 andere medepassagiers. Er wordt een foto
gemaakt voor het toestel, welke we later kunnen kopen. De andere
passagiers komen uit Costa Rica. Dan is het zover, we mogen
plaatsnemen. Patrick en ik zitten tegenover elkaar, wat heel erg
leuk is. Zo kunnen we een beetje oogcontact houden, want praten is
echt niet mogelijk. We krijgen een zweterige koptelefoon op. Dan is
het zover, het toestel stijgt op. Onze pilote, een Aziatische dame,
vertelt het een en ander over het Kaibab bos waar we overheen
vliegen. Dan komt het moment waarop we zolang gewacht hebben, er
klinkt muziek in onze oren en dan …. vliegen we boven de canyon.
Echt een kippevel moment, heel bijzonder. De diepte is enorm en diep
daaronder zien we de azuurblauwe Colorado stromen. Echt heel
indrukwekkend. We hebben gekozen voor de Imperial Tour, die totaal
50 minuten duurt. Na deze 50 adembenemende minuten komen we terug op
veilige bodem. De foto kopen we niet, $ 15,- vinden we iets te veel
van het goede.
We vertrekken en
rijden verder naar het hotel in Williams. Een prachtig hotel in
landelijke omgeving: Quality Inn Mountain Ranch Resort. We gaan
lekker douchen en vertrekken rond 17.30 uur naar Flagstaff. Deze
plaats ligt hier ongeveer 20 mijl vandaan en is wat groter. We
rijden even rond en kijken wat winkels en gaan dan eten bij Garcia’s,
een Mexicaans restaurant waar we heerlijk eten. Natuurlijk even
smsen naar het thuisfront dat we veilig uit de helicopter zijn
gestapt. Rond 21 uur zijn we terug in het hotel.
Zondag 29 juni
Om 8.00 uur zijn
we opgestaan. Na het douchen schuiven we aan bij het ontbijt van het
hotel. Echt een geweldig ontbijt, lekker met vers fruit, broodjes en
sap. Dit hotel is echt een aanrader ! Rond 9.15 uur vertrekken we
over de 40 richting Flagstaff, waarna we de 89A door de Oak Creek
Canyon nemen. Een prachtige route, langs meerdere leuke punten,
zoals het Slide Rock State Park en het mooie plaatsje Sedona. Een
paar mijl na Sedona treffen we een prachtige Outletcentrum aan. Hier
stoppen we even om te winkelen. We kopen weer het een en ander,
zoals 2 shirts van Tommy Hilfiger en een pantalon van GAP voor $
15,-.
Rond 11.30 uur
vertrekken we hier weer, over de I17 naar Scottsdale. We stoppen nog
even bij Montezuma’s Castle, waar je ook gratis entree hebt als je
een National Parks Pass hebt. Het is enorm heet en we hebben hier
maar kort even rondgelopen. Daarna door om wat kilometers te maken.
Even voor Phoenix treffen we opnieuw een Outletcentrum aan. Hier
lopen we even rond en eten iets bij Burger King. Rond 15.00 uur
komen we aan bij ons hotel, het Best Western Papago Inn. Als we
inchecken blijkt dat we hier de bruidssuite krijgen ! Een leuke
kamer op de 1e etage met een rond bed, iets op een
verhoging en met een verlaagd plafond. Allemaal spiegels eromheen.
De kamer is af met een open haard, die vooral bij deze hitte (ca. 43
graden) heel welkom is…. Helaas geen rond bad, maar het idee is erg
leuk. We genieten even van het zonnetje aan het zwembad en gaan dan
rond 17.45 uur richting Old Scottsdale. Leuke winkels in een oud
centrum, maar door de verstrengende hitte loopt er niemand en de
winkels zijn ook gesloten in verband met de zondag. We rijden verder
naar Scottsdale Fashion Square, een mooi overdekt winkelcentrum,
heerlijk met airconditioning. Ook hier gaan de winkels bijna dicht.
Op ons kaartje zien we verderop nog een winkelcentrum, namelijk de
Arizona Mills. Het is circa 20 minuten rijden, maar daar aangekomen
treffen we echt een verschrikkelijk groot winkelcentrum aan. Met een
bioscoop, dus we kopen direct kaartjes voor de film The Hulk voor
vanavond. Eerst eten we een hapje Chinees bij een restaurant op het
gigantische foodcourt. De film begint om 19.40 uur. Bewapend met een
grote bak popcorn en een grote frisdrank genieten we van de film.
Heel leuk om dit in Amerika ook eens mee te maken. Het kost niet
veel meer dan in Nederland, namelijk $ 8,- per persoon. Rond 22.15
uur zijn we in het hotel, waar we nog iets drinken op de kamer.
Maandag 30 juni
Vandaag blijven we
nog een dag in Scottsdale. We staan rond 8.30 uur op en zitten al
rond 9.30 uur in de auto richting Arizona Mills. We drinken een kop
koffie bij Starbucks onderweg. In dit winkelcentrum brengen we de
hele ochtend door. We hebben opnieuw aardig wat gekocht, maar het is
ook allemaal zo aantrekkelijk. Dit keer een stapel onderbroeken voor
Patrick, een Levi’s spijkerbroek voor $ 19,95 en een korte broek
voor $ 6,- bij Ross. In de dierenwinkels worden hier in Amerika
gewoon puppies verkocht. Dat was voor ons wel even schrikken. Een
konijn of een vogeltje vinden we in Nederland al zielig, dus hondjes
helemaal. Rond 12.30 uur rijden we terug naar het hotel, waar we
onderweg bij Carl Jrs de lekkerste hamburgers eten.
De rest van de
middag liggen we lekker aan het zwembad. Ondertussen draait er weer
een wasje in het washok. Kaartje leggen, boek lezen, gewoon even
ontspannen en het vakantie-gevoel krijgen. Door al dat reizen
vergeet je soms dat je op vakantie bent om uit te rusten. Rond 17.30
uur houden we het voor gezien. Op de kamer lekker gedoucht en rond
18.30 uur richting Scottsdale Fashion Square. Hier kopen we voor
mijn verjaardag een prachtig horloge van DKNY. Dit had ik in
Nederland al gezien en hier kostte het € 159,-. Bij Macy’s betalen
we nu ‘slechts’ $ 100,- inclusief tax. Een prachtig verjaardagskado
dus. We eten iets bij Denny’s en gaan rond 21.30 uur terug naar het
hotel, waar we nog wat tv kijken. Vanavond vroeg gaan slapen.
Dinsdag 1 juli
Vandaag zijn we om
7.45 uur opgestaan en reeds om 8.15 uur waren we onderweg via de I10
richting het westen. Het ontbijt hebben we overgeslagen en daarom
eten we rond 11.00 uur een broodje bij Subway in Blythe, net over de
grens van Californië. Rond 12.30 uur komen we aan bij de Desert
Outlet Stores vlakbij Palm Springs. Ook hier strekken wij de benen
even en wordt er weer wat gekocht. Dit keer een paar sportsandalen
van Nike voor $ 29,95 , 2 paar sportschoenen van Nike voor $ 80,- en
nog een Levi’s voor $ 19,95. Rond 15.30 uur komen we aan in Palm
Springs, waar we ons heel veel van voorgesteld hebben. Helaas valt
dit een beetje tegen, wellicht ook door het mindere hotel (Best
Western). Tot nu toe zijn de hotels prima. Schone kamers, voldoende
handdoeken etcetera, maar dit hotel komt duidelijk minder goed over.
Het zwembad is vies en ligt vol met bloembladeren. Het maakt een wat
onverzorgde indruk. ’s Avonds even rondgereden en gekeken bij een
winkelcentrum en tevens gegeten bij Carl Jrs. Opnieuw wat spullen
gekocht bij Ross, wat toch wel een beetje onze favoriete winkel is
geworden. Daarna op de kamer tv gekeken. Later op de avond hebben we
de auto nog een beetje opgeruimd. Er lag inmiddels aardig wat
rotzooi in.
Woensdag 2 juli
Om 7.45 uur
opgestaan en circa 40 minuten later zijn we op weg richting Los
Angeles. De route is vandaag niet lang. Wel hebben we veel files
onderweg. Als we bij L.A. aankomen, hangt een dikke laag smog boven
de stad. We rijden allereerst via de I10 naar Santa Monica. Hier
houdt de snelweg tevens op. We parkeren de auto in een parkeergarage
en wandelen richting Santa Monica pier. De bekende pier met de oude
draaimolen. Het strand van Santa Monica is erg mooi met een wilde
zee en tevens bekend van de serie ‘Baywatch’. We lopen een stukje
langs het strand en komen bij Muscle Beach, een stukje strandweg
waar diverse sporters de spieren aan het werk zetten. Helaas is het
erg rustig en valt er weinig te zien. Het is dan ook erg warm. Santa
Monica beschikt over een leuk winkelcentrum (overdekt) en een aantal
gezellige winkelstraten eromheen. We lunchen bij Charlie’s Burgers
en lopen daarna buiten langs de winkels. Een heel gezellige plaats
met terrasjes en fonteinen. Zoiets hadden we tijdens deze reis nog
niet eerder gezien. Bij Starbucks bestellen we een Frappucino. We
zien hier al die dagen al veel mensen mee rondlopen en het bevalt
uitstekend. Ik ben fan van de vanille variant en Patrick van de
koffie variant. Een echte aanrader met dit warme weer.
Rond 13.30 uur
vertrekken we weer over de I10 richting ons hotel. Deze ligt aan
Wilshire Boulevard, namelijk het Howard Johnson Wilshire Royal
hotel. We komen hier rond 14.15 uur aan. We kunnen parkeren op het
terrein naast het hotel voor $ 5,- per dag, dus dat is aanzienlijk
goedkoper dan in San Fransisco. Daarnaast is het wel makkelijk dat
je nu zo bij de auto kunt en dat kon in S.F. niet. We checken in en
krijgen een kamer op de 11e etage. Vanuit de badkamer
zien we de letters HOLLYWOOD in de heuvels staan. Het is een oud
hotel, maar het heeft wel haar charmes. Nadat we de koffers hebben
bovengebracht, lopen we naar het metrostation. Dit is ongeveer 10
minuten lopen. Hier kopen we een kaartje en gaan per metro naar
Hollywood – Highland. Dit station zit direct aan Hollywood Boulevard
en naast het Mann’s Chinese Theatre. We lopen hier een stukje, maar
het is enorm druk, want de film Terminator 3 gaat vandaag draaien.
Allereerst kopen we een Citypass bij het loket van Starline Tours.
Hiermee kunnen we een aantal attracties bezoeken voor de prijs van $
69,- per persoon. Onder andere Universal Studios, waar we morgen
naartoe gaan (kost normaal $ 43,-) en een Starline tour (kost
normaal $ 29,-). Om 15.40 uur maken we een Starline tour. In een
minibusje met circa 10 personen leidt een Zwitser ons allereerst
richting het welbekende Hollywood-bord. Het is niet duidelijk te
zien vanaf deze plaats helaas. Daarna rijdt hij ons in 2 uur rond
door de duurdere wijken van Beverly Hills, Hollywood en Bel Air. Erg
leuk om al deze luxe te zien. We komen langs diverse huizen van
artiesten, zoals Halle Berry, Leonardo di Caprio, Aaron Spelling,
the Playboy mansion, Ozzy Osbourne, Nicolas Cage en ga zo maar door.
Ook rijden we over Rodeo Drive. Leuk om mee te maken en om gezien te
hebben. Rond 17.30 uur zijn we terug bij Mann’s. Hiernaast zit een
museum, het Entertainment Museum. Ook hier krijgen we toegang met de
Citypass. Ondanks dat het museum om 18 uur sluit, gaan we toch even
naar binnen. We krijgen een privé rondleiding langs diverse
requisiten van tv series, films etcetera. Zo staan we opeens in een
ruimteschip van Star Wars. Wat wel heel leuk was, is dat dit museum
de originele decorstukken uit de serie Cheers heeft staan. Dus daar
staan we opeens in het café van Sam Malone. Heel leuk. Even samen
aan de bar gezeten waar Norm altijd zat. Na het museum lopen we een
stukje over de Walk of Fame en zien we de hand- en voetafdrukken
voor Mann’s Chinese Theatre. Rond 20.15 uur nemen we de metro terug
naar het hotel. Een erg vermoeiende dag.
Donderdag 3 juli
Vandaag naar
Universal Studios ! Om 7.30 uur opgestaan en 8.00 uur lopend naar de
metro. Onderweg een bak koffie en een kaascroissant gehaald bij een
koffietentje. Rond 8.45 uur komen we aan bij halte Universal City.
We moeten een behoorlijk steile klim maken naar de entree van het
park. Het zweet staat ons op de rug. Maar met de metro scheelt
behoorlijk. Een ticket kost $ 2,70 per persoon en voor parkeren bij
Universal Studios betaal je al $ 8,-. Daarnaast betaal je ook het
parkeergeld bij het hotel, dus je bespaart behoorlijk door met de
metro te gaan. Je moet er wel een klim voor over hebben …
Op advies van
anderen gaan we bij binnenkomst van het park direct richting de
Studio Tour. In een open kar worden we door het studiocomplex van
Universal gereden. De uitleg onderweg is heel leuk en leerzaam en er
worden diverse filmfragmenten vertoond. Ook zijn er onderweg wat
leuke actiemomenten, zoals in een scene uit de film ‘Metro’ en een
stukje ‘Jaws’. Daarna lopen we direct naar de attractie ‘ Back to
the future’. De wachttijden zijn nu nog minimaal namelijk. Bij deze
attractie neem je plaats in een DeLorean waarbij je via een
Omniversum-achtig scherm een soort tocht door de ruimte maakt. Heel
mooi gemaakt met enorme geluidseffecten. Het park bestaat overigens
uit 2 delen: een bovengedeelte, waar je binnenkomt en een
benedengedeelte, waar je met roltrappen kunt komen (verklaart ook
onze klim van die ochtend). We besluiten naar beneden te gaan, omdat
we eerst de zogenaamde ‘rides’ willen doen. Bij Jurassic Park staat
een rij van 15 minuten. We hebben geluk en mogen plaatsnemen op de 1e
rij van een lange bak, bevestigd op een baan in het water. De
attractie is erg mooi gemaakt en lekker verkoelend, want meerdere
malen krijgen we wat water in ons nek gespoten door de dino’s. Het
laatste stuk van de attractie is echt geweldig, maar zal ik hier
verder niet verklappen !
Na deze stunt
bezoeken we de show van de film ‘Backdraft’, ook weer zo’n mooi
staaltje stuntwerk. Daarna door naar Terminator 2, een 3D show met
echte acteurs. Erg indrukwekkend. We lunchen in het park: voor $ 8,-
per persoon krijgen we een broodje warm vlees met saus, wat frietjes
en een bakje koolsla. Ook kopen we een grote Jurassic Park beker
voor $ 10,- die we de rest van de dag voor $ 1,- per keer kunnen ‘refillen’.
De rest van de
middag brengen we boven door met onder ander ‘Spiderman – the
Musical’, een special effects show, het spookhuis van ‘The mummy’,
een dierenshow van Animal Planet en een 4D film van Shrek. Tot slot
bezoeken we om 18 uur de spectaculaire show van ‘Waterworld’. Tot
slot nog een keer in Jurassic Park, omdat het zo leuk was. We eten
nog een kleine pizza in het park en kijken nog wat winkeltjes. Rond
19.30 uur gaan we terug naar de metro en om 20 uur zijn we zeer moe
aangekomen in het hotel. Lekker douchen en lui op bed tv gekeken.
Vrijdag 4 juli
Toen we vanochtend
om 8.15 uur wegreden uit Los Angeles was het erg rustig op straat.
Vandaag is het feest in Amerika: the 4th of July,
Independence Day. Amerikanen zijn vrij en genieten volop van deze
festiviteiten. Tijdens deze vakantie kwamen wij in supermarkten al
vele malen feestartikelen met de print van de Amerikaanse vlag
liggen: servetten, vlaggetjes, slingers, feesthoedjes, autostickers,
noem maar op.
Wij rijden via de
I10 opnieuw naar Santa Monica en nemen vanaf daar de kustweg langs
diverse mondaine plaatsen, zoals Malibu, Oxnard en Ventura. We
rijden door Santa Barbara, waar het behoorlijk druk is aan het
strand. In de tuinen van de huizen zitten families samen gezellig te
lunchen of te barbequen. Wij lunchen bij een combinatie van Carl Jrs
en Green Burrito, waardoor ik kan kiezen voor een taco salade en
Patrick voor een hamburger-menu. Onderweg winkelen we nog even bij
Ross en Wallmart, waar weer het een en ander gekocht wordt. We
rijden verder langs de kust richting San Simeon, waar wij de nacht
zullen doorbrengen. We komen rond 14.30 uur aan bij het Silver Surf
Motel, wat door de weg wordt gescheiden van een rotsstrandje. De
temperatuur is hier aanzienlijk lager. Bij het inchecken krijgen we
een fles wijn aangeboden in verband met onze ‘ honeymoon’. We lopen
een eindje door het dorpje en luieren even in de kamer. Na het
douchen gaan we met de auto naar Cambria, een iets grotere plaats
zo’n 10 minuten verderop. We eten bij een Ierse pub en kiezen voor ‘
fish & chips’. Erg lekker gegeten en in een leuke ambiance. Dit is
wel eens iets anders dan de zoveelste fastfood keten. Na het eten
lopen we nog een stukje via de prachtige kust, waarbij we nog een
zeehond in het water zien. Rond 19.45 uur zijn we in het hotel. Na
wat tv te hebben gekeken is het wachten op het vuurwerk in verband
met Independence Day, maar helaas doet men in San Simeon niet mee.
Daarom vroeg naar bed…
Zaterdag 5 juli
Door luidruchtige
(Nederlandse) buren aan beide kanten van onze kamer staan we om 7.45
uur maar vast op. Na het douchen en uitchecken gaan we via kustweg
nummer 1 in de richting van Carmel. Het is behoorlijk mistig, maar
de weg is adembenemend met haar vele haarspeldbochten. Achter elke
bocht wacht weer een prachtig uitzicht op de zee. Rond 10.30 uur
komen we aan in Carmel. Bij een tankstation halen we koffie en wat
donuts. Dan beginnen we aan de bekende 17-Miles drive over het
schiereiland van Carmel / Monterey. We betalen $ 8,25 tol, wat wij
behoorlijk veel vinden. De nationale parken pas is hier helaas niet
geldig. Het is enorm druk en dus rijden wij in file-stijl over de
aangelegde wegen. Een luxe resort met diverse golfbanen, waaronder
het beroemde Pebble Beach. De totale route hebben wij in 1 uur
gereden, waarbij we een drietal keer hebben gestopt om naar de
zeehonden op het strand te kijken. Helaas waren ze niet erg
duidelijk te zien en door de vele toeristen was het niet zo leuk.
Wij hadden hier wat meer van verwacht.
We vervolgen de
weg richting Monterey, maar ook hier is het enorm druk in verband
met het feestweekend en is nauwelijks parkeerruimte te vinden.
Daarom rijden we door richting San José. Onderweg stoppen we bij een
enorme outlet, waarbij we weer heerlijk geshopt hebben. Ook hier
weer genoten van een heerlijke Starbucks Frappuccino, zalig ! We
rijden verder naar San Fransisco, waar we om 17.15 uur aankomen in
hotel The Monarch aan Geary Street. Een zeer onvriendelijke meneer
helpt ons bij het inchecken en snapt niet dat wanneer je op
honeymoon bent, je liever geen aparte bedden wilt hebben. Duurde
even voor we dit uitgelegd hadden…
Het parkeren kost
hier opnieuw $ 21,- per dag, maar aangezien er verder weinig
mogelijk is, laten we de auto dus wegbrengen door het hotel. Na het
douchen lopen we via Geary Street naar Union Square, wat op circa 10
minuten afstand ligt. Ook dit hotel ligt weer zeer centraal en in
een wat betere wijk dan het eerste hotel (wat vol was op deze datum
in verband met Independence Day). Het is behoorlijk koud in de stad.
Schijnbaar hebben wij op onze 1e dag hier heel veel geluk
gehad. Nu is het echt noodzakelijk om een trui of jas aan te hebben.
We lopen even langs de winkels en Patrick koopt bij Footlocker 5
mooie basis t-shirts voor $ 20,-. We besluiten te gaan eten in
Chinatown. We kiezen voor restaurant Four Seas, een enorm restaurant
waar we even moeten wachten op een beschikbare tafel. We kiezen een
rijsttafel van het menu. Deze kost $ 17,50 per persoon. Het is
lekker, maar niet bijzonder. Van een restaurant in Chinatown hadden
we iets meer verwacht. Ook zijn de porties niet zo groot als in
Nederland (waar je altijd veel te veel krijgt). Na het eten terug
naar het hotel waar we rond 21.00 uur aankomen.
Zondag 6 juli
7.45 uur opstaan.
Al om 8.30 uur lopen we naar Market Street, omdat we opnieuw graag
met de cable car naar Fisherman’s Wharf willen. Gelukkig hebben we
op onze eerste dag al een openbaar vervoer kaart gekocht, zodat we
nu niet opnieuw in de rij hoeven te staan. Niet voor het kopen van
de kaart, maar wel voor de cable car. Het ziet zwart van de mensen,
voornamelijk Japanners. Toch maar aangesloten in de rij, want een
ritje met de cable car is toch echt uniek en een belevenis.
Uiteindelijk kunnen we na ongeveer 20 minuten mee richting de haven.
Omdat het nog vroeg, en zondag, is, is Ghiardelli Square nog niet
geopend. Daarom maar even ontbeten bij McDonald’s (waar je overigens
uitstekend kunt ontbijten en heel veel keuze hebt). Rond 10.30 uur
moeten wij ons melden bij gate 2 van Blue and Gold Fleet. Er staat
een enorme rij en als je vandaag een ticket zou kopen voor een
bezichtiging van Alcatraz, moet je minstens tot aanstaande donderdag
wachten !
Onze boot vertrekt
om 10.45 uur en in 10 minuten komen we al aan bij het beroemde
gevangeniseiland. We lopen vanaf de boot naar boven en krijgen daar
een ‘walkman’ voor de audio-tour mee. Een prachtig systeem waarbij
je in diverse talen wordt rondgeleid door de stem op je ‘walkman’.
Het is werkelijk indrukwekkend. We zien onder andere de cellen, de
eetzaal, de keuken, de luchtplaats en de cel van Al Capone, alias
Scarface. Door de stemmen van ex-gevangenen, die vertellen over hun
ervaringen op Alcatraz is het heel indrukwekkend. Ook wordt er
verteld over de vele ontsnappingspogingen, waarvan er maar weinig
gelukt zijn. Buiten, rondom het cellencomplex, zijn heel veel nesten
met jonge zeemeeuwen. Het uitzicht op de stad is heel mooi, omdat de
wolkenkrabbers door de mist inderdaad nauwelijks zichtbaar zijn. We
nemen de boot terug om 12.15 uur en lopen een stukje in de omgeving
van Fisherman’s Wharf. Dan nemen we de historische tram (F-line)
richting Financial District, omdat we tussen de wolkenkrabbers
willen lopen. Omdat het nu zondag is, is het hier heel rustig en
minder leuk dan de eerste dag dat we hier kwamen. We nemen de bus
terug naar het hotel, waar we ons even opfrissen en even tot rust
komen. Naast het hotel is een grote bioscoop en we besluiten vast
kaartjes te kopen voor de film van vanavond: T3, oftewel het 3e
deel van Terminator met Arnold Schwarzenegger. We gaan vervolgens
lopend naar Union Square waar we iets eten bij ‘Jack in the box’,
ook weer een fastfood keten. We zitten een tijdje op het plein van
Union Square en winkelen onder andere bij Macy’s en Nike Store (waar
je minstens het dubbele betaald voor Nike artikelen dan bij de vele
Nike outlets die we onderweg zijn tegengekomen). Heerlijk om die
luxe winkels allemaal te bekijken. Rond 17 uur gaan we terug naar
het hotel. Lekker douchen en even luieren. Morgen zit deze vakantie
erop en gaan we richting huis, wat ook wel weer lekker is. Om 18.30
uur eten we bij Mel’s Drive Inn. Een typisch 50’er jaren restaurant
in de sfeer van bijvoorbeeld ‘ Happy Days’. Overal juke boxes bij de
tafel waar je je eigen muziek kunt uitzoeken. We eten iets lichts,
omdat we laat geluncht hebben. Om 19.45 uur begint de film. Opnieuw
een indrukwekkende grote zaal met heerlijke stoelen en een supergoed
geluid. Heerlijk genoten van deze film. Rond 22 uur gaan we terug
naar het hotel voor onze laatste nacht in Amerika.
Maandag 7 juli
9 Uur opgestaan,
dit keer hoeven we ons niet te haasten. We pakken de koffers
helemaal uit en vervolgens weer netjes in. Lekker rustig wakker
worden, het is notabene mijn verjaardag vandaag. Door het
tijdverschil en de vreemde situatie zouden we dat bijna vergeten.
Rond 10.30 uur checken we uit en laten we de auto halen. We rijden
vervolgens naar Fisherman’s Wharf, waar we allereerst een half uur
zoeken naar een betaalbare parkeerplek. Die is er niet. Het begint
bij $ 5,- per uur en dat vinden we iets te veel van het goede. Toch
moeten we nog een paar uur zien door te komen, omdat we pas laat in
de middag vliegen. Daarom geparkeerd op een plek waar we slechts een
uur mogen staan, maar wel $ 1,- per uur betalen. Dan maar om het uur
de meter bijvullen. We lopen opnieuw, een beetje doelloos, langs de
haven. Het blijft een leuk en gezellig, maar wel heel toeristisch
deel van de stad. We lunchen bij ‘ In & Out’ en nemen broodjes mee
voor op het vliegveld bij ‘Subway’.
Tegen 13.30 uur
vertrekken we richting de luchthaven. Het inleveren van de auto gaat
heel makkelijk. De auto wordt gescand via de streepjescode onderaan
de voorruit. We mogen de auto leeghalen en vertrekken, alles is in
orde. Dus niet meer naar een balie met lange rijen enzovoorts. We
nemen opnieuw de monorail naar de vertrekhal voor internationale
vluchten en we mogen zelfs al inchecken. Het is weliswaar nog 3 uur
voor vertrek, maar toch checken we vast in. Het lukt ons om goede
plaatsen bij de nooduitgang te krijgen, doordat Patrick op zijn
tenen gaat staan bij de incheckbalie. Zijn (dan) 2 meter is een
groot contrast met mijn 1 meter 60, dus het gaat erin als koek. Een
lange rij voor de douane, waar we opnieuw de schoenen uit moeten
doen en we vele tassen opengemaakt zien worden. Daarna begint het
oneindige wachten. We nemen plaats bij een bankje met uitzicht op de
landingsbaan en spelen ondertussen een spelletje kaarten. Toch gaat
de tijd wel snel en we kunnen op tijd aan boord. Prachtige plaatsen
met wel anderhalve meter beenruimte. Vrij snel na het opstijgen
krijgen we een warme maaltijd, waarna we proberen te slapen. Bij mij
lukt het aardig, want als ik wakker wordt, ‘hoeven’ we nog maar
anderhalf uur. Over meevallers gesproken…
Op Londen moeten we helaas weer 2,5 uur wachten,
waarbij we opnieuw heel veel kaarten. Ook deze vlucht vertrekt op
tijd en dus landen we keurig netjes om 18.10 uur lokale tijd in
Amsterdam. In de regen uiteraard, maar wel met een prachtige
herinnering aan onze huwelijksreis.
©
USA4ALL & Léonie Hennik
