Augustus 2007

Dag 1

1 Augustus 2007

Nieuwegein -  Amsterdam – San  Francisco

5502 mi / 8855 Km

73°F / 23°C 

4:30 staan we op, snel wassen, aankleden en ontbijten. En vervolgens zitten we veel te vroeg op de bank te wachten tot de taxi zou komen. 6:00 zou de taxi er zijn. 6:00 uur geen taxi, maar wel een telefoontje dat ie wat later komt. 6:45 is ie er eindelijk, en gaan we op weg naar schiphol. De chauffeur dacht hetzelfde als ons en reed stevig door. Inchecken ging heel vlot (vooraf gedaan op het internet) en we konden dus eigenlijk zo doorlopen. Nog even tax free shoppen, koffie drinken en om 11:30 vertrokken we met vlucht KL-605 welke eigenlijk om 11:00 uur zou moeten vertrekken. De vlucht was goed verzorgd en zeer aangenaam, en we hadden wind mee dus landen we netjes op tijd om 13:05 in San Francisco.

Het gaat goed…we staan vooraan in de rij voor de douane, maar Anita is haar telefoon kwijt. Ze hoorde in het vliegtuig wel iets vallen, maar dacht er verder niet over na….had ze dat maar wel gedaan. We konden het toestel nog net uit het vliegtuig vissen, maar toen we terug kwamen bij de douane stonden we achteraan. Twee en een half uur later  waren we de douane door en konden we de koffers op halen. Deze lagen ergens achteraf al op de grond.

Huur auto ophalen (en dat ging gelukkig heel snel en gemakkelijk) en op weg…nou ja…ik heb nog nooit in een automaat gereden, dus wel even wennen. De TomTom ging aan en op weg naar het Handlery hotel in San Francisco. Ingecheckt (altijd spannend of ze de reservering hebben) en op naar de kamer. Tom was zo moe dat hij een glazen deur over het hoofd zag en daar dus frontaal tegen op botste. Ondanks de moeheid toch nog even een paar boodschapjes gedaan en iets gegeten. De bediening was wel apart, een vrouw met een antieke enorme bril met sokken over de panty’s…het eten was ook niet zo geweldig, maar we hebben iets gehad.

Terug in het hotel en daar nog even gezwommen in het mooie zwembad en toen om 19:30 naar bed….wat hebben we geslapen….maar ja als je na gaat dat het in Nederland inmiddels 4:30 ’s nachts is en dat we dus met zijn allen al 24 uur op zijn…..is dat niet zo gek.

Dag 2

2 Augustus 2007

San  Francisco

0 mi / 0 Km

73°F / 23°C

Om 5:00 uur is iedereen klaar wakker, koffie gezet (en dat is best handig als dat op de kamer aanwezig is, zelfs als het niet zo’n lekkere koffie is). Om 6:00 uur gaan we op weg, volgens TomTom is het een half uur lopen naar pier 33 vanwaar vervolgens naar Alcatraz zouden gaan. Bult op bult af, bult op…nog eventjes…nog even…het wordt steeds steiler….en we staan boven op een heuvel vanwaar we een geweldig uitzicht op San Francisco hebben en in de verte Alcatraz. We gaan een klein eindje naar beneden, waar we vervolgens eten in een leuk rustig tentje. We bestellen een kleine koffie en een toast met ei en toast met kaas….Lekker!!! De kinderen eten hun vingers erbij op, en dat terwijl ze bijna niets lusten en die kleine koffie, nou dat was dus een soepkom koffie, maar wel erg lekker.

Even later lopen we verder naar pier 39 vanwaar we verder lopen naar pier 33 lopen en zo op de boot kunnen stappen. Blij dat ik thuis online al kaartjes had gekocht betaald en uitgeprint, want de rij is enorm, en er is echt geen plek meer. De boottocht naar Alcatraz is kort en is wel aangenaam en geeft een mooi uitzicht op de Golden gate brug welke in dichte mist is gehuld. Alkatraz is heel mooi en zeer interessant. Er is een boel afgesloten en vervallen is, of zoals de Amerikanen zeggen: terug gegeven aan de natuur. De audio tour is ook heel leuk en interessant, je krijgt een MP3 achtig ding waar je de taal kunt kiezen, en ja…ook Nederlands zodat ook onze Lotte van 7 alles kan beluisteren en meemaken. Op Alcatraz veel mooie foto’s gemaakt waaronder een prachtige panorama van San Francisco.

Terug in San Francisco gaan we naar Pier 39 wat erg leuk en gezellig en niet zo heel druk is. Mooie houten trappetjes, draaimolen en winkeltjes. Ook hebben we de zeeleeuwen gezien en Alcatraz vanaf de pier bewonderd. Die zeeleeuwen maken best veel herrie ondanks hun kleine aantal maar verder gebeurd er weinig. Hier hebben we wat kleren gekocht voor de kinderen met San Francisco erop. Eten deden we bij de MacDonalds, en dat smaakte hetzelfde als thuis  heerlijk. Nog even over de Fisherman’s warf gelopen en naar de verse vis en vooral veel krab gekeken in alle soorten en maten.

Terug in het hotel even gezwommen en voor de TV gehangen en wat uitgerust. Later nog naar China Town geweest. Hier hebben ze hele leuke winkeltjes welke tot de nok toe vol zitten met werkelijk waar alles wat je kunt verzinnen. Terug op Union Square speelt er een Jazz band en zijn er mensen aan het dansen. ’s Avonds eten gehaald in een wok restaurant en voor de kids kip nuggets. Om 20:30 gaan we allemaal slapen…iedereen is doodop….

 

Dag 3

3 Augustus 2007

San  Francisco – Monterey

168 mi / 270 Km

73°F / 23°C

Om 6:30 uur is iedereen klaar wakker, brood gesmeerd en koffie gezet. Vandaag verlaten we San Francisco en gaan we via Highway 1 naar Monterey. Uitgecheckt en de auto opgehaald en vervolgens eerst nog even San Francisco door. Bult op bult af en toen via de 49-Mile Scenic Drive langs de kust van San Francisco gereden. We kwamen door een enorm park midden in San Francisco en reden erdoor op weg naar de Golden Gate brug. De Golden Gate was erg mooi, maar was grotendeels bedekt in mist. Aan de andere kant genoten van het mooie uitzicht op San Francisco.

De Golden Gate weer over en toen wederom via de 49-Mile Scenic Drive richting Monterey over de Highway 1. TomTom had er wel moeite mee, deze wilde via Highway 101 naar Monterey, en dus zijn we uiteindelijk via Santa Cruz op de Highway 1 terecht gekomen. Het uitzicht op de oceaan is adembenemend en we zijn op diverse punten gestopt om ervan te genieten, en waarschijnlijk hebben we in de verte zelfs een walvis gezien. Ook bij Pigeon Point Licht Station was het heel mooi. Ook verder langs deze weg was het fantastisch al was er op veel plaatsen mist, zelfs om 3 uur ’s middags.

We rijden Monterey binnen. Buiten de stad is het een drukte van jewelste, er wordt van alles verbouwd aardbeien, doperwten, maïs, etc. Ons hotel ligt in het centrum, maar lijkt meer op een motel, en dat zwembad….dat is wel erg klein. Ingecheckt en toen Monterey in om wat te eten. Ze hebben daar de Fisherman;’s Warf van San Francisco een beetje na gebouwd met al die winkeltjes en trappetjes. Wel leuk en gezellig. Wat het eten betreft zit je goed als je van clam chouder en willekeurig ander sea-food houd. Wij houden er niet van, dus word het kip-nuggets met frites. Na het eten nog wat rondgelopen en daarna werd het al wat donker en gingen we terug naar het hotel. Daar aangekomen de kids nog even voor de TV met Cartoon Network, Cola en chips en vielen toen in slaap. Pa en Ma praten en drinken nog wat en gaan om 21:30 ook slapen.

Dag 4

4 Augustus 2007

Monterey -  Visalia (Seqouia NP)

312 mi / 502 Km

56°F / 15°C - 102°F / 39°C

Om 5:30 uur is iedereen wakker en de koffie is klaar. Heerlijk geslapen ondanks dat een horde luidruchtige Amerikanen langs ons raam kwamen. Vandaag is het inclusief ontbijt. Broodjes, donuts, krentenbrood, etc. Best lekker maar wel klein als dat allemaal bij de receptie staat….We gaan vroeg weg want we hebben een lange rit voor de boeg van 4 en een half uur (203 mile). Eerst Monterey uit. Waar het nog mistig en dus een beetje koud is. Al vrij snel word het aangenamer. Onderweg een enorme Target winkel binnen gelopen en toen door de bergen in.

Onderweg is het enorm droog en het uitzicht is dus droog en dor. Het is duidelijk al een hele tijd droog. En zo uit het niets een prachtig mooi meer wat uiteraard een recreatie gebied was. Verderop voor de eerste keer getankt..wat een gepruts, maar het is gelukt en nu weet ik hoe het hier werkt (eerst betalen, dan tanken). Tussen alle droge en dorre stukken zitten vrij veel plekken waar iets verbouwd word. Tomaat, uien, knoflook, heeeel veel knoflook en dat ruik je. Alles is ook zo massaal de vrachtwagens met de knoflook en tomaten, en dan de een na de andere achter elkaar door. En dan een paar mijlen verder was het weer droog en dor. Op de plekken waar dus van alles verbouwd word, word wel stevig bewaterd, en als je weer op zo’n droog stuk rijd weet je hoe het eruit zou zien als ze dat niet zouden doen.

In deze buurt zie je ook geen enkel huis, alsof er niemand woont, en dan ineens een dorp met zo’n enorme Wal-Mart. En dan zie je weer een hele tijd niets en dan ineens koeien, duizenden koeien en dat kon je goed ruiken ook. En net zo plots als het opdook is het weer weg en rijden we weer in een dor en droog landschap.

Een tijd later komen we aan in Visalia, ingecheckt in het hotel en eerst even gezwommen. Daarna nog even naar Sequoia. 3 kwartier staat in een folder, en dat klopt aardig. Wat er echter niet bij staat is dat je dan bij de ingang bent, en dat je nog 30 mile verder moet om bij het Giant Forest te komen. En dat stuk gaat met zo’n 10 mile per uur, haarspeldbocht na haarspeld bocht. Het uitzicht onderweg maakt echter al een heleboel goed. Wat is het hier prachtig. Onderweg de berg op word er aan de weg gewerkt en moeten we een kwartier wachten voor een stoplicht. Dan komen we in het Giant Forrest. Wat zijn die bomen groot. Langs de kant ruimte genoeg om te stoppen en foto's te maken. Een eindje verder komen we bij een museum met veel informatie over de bomen en hun leefomgeving. Als we het museum hebben bekeken, gaan we weer terug naar Visalia want we hebben honger. Dan ineens staat ie daar....en beer...midden op de weg....hij ziet ons en weg is ie weer voordat de kinderen hem zien of we een foto kunnen maken. Schitterend zo'n echte "knuffelbeer". Verder op weer in de file voor de wegwerkzaamheden.

Terug in Visalia zijn we gaan eten bij Izzy's BBQ Rib Shack.....en dat is echt heeeeerlijk!!! Om 21:00 uur zijn we terug in het hotel. Snel omgekleed en de kinderen vielen snel op bed in diepe slaap. Pa en Ma drinken nog wat en vallen daarna ook om....

Dag 5

5 Augustus 2007

Visalia (Seqouia NP / Kings Canyon)

171 mi / 275 Km

76°F / 25°C - 87°F / 31°C

Om 5:15 uur iedereen weer wakker. We hebben heerlijk ontbeten in het hotel, we konden wafels maken, brood roosteren, etc. Heerlijk. Om 6:45 uur op weg naar Kings Canyon. We volgen braaf  de  bordjes, maar deze houden ineens op...en rijden we op een hobbelweg en deze zou overgaan in een zandweg, maar dat kan niet goed zijn en we gaan terug. Terug gekomen in een dorpje zijn we wel verbaasd over het aantal mensen dat we tegen zijn gekomen, en die gaan toch niet allemaal die zandweg in...toch? TomTom aangezet en een dorpje tussen het dorpje waar we nu waren en Kings Valley opgezocht en toen vertelde TomTom dat we naar links af moesten de Highway 245 volgen i.p.v. rechtdoor Kings Canyon bordjes volgen.

We gaan de bergen in en het word smaller en steiler. Maar wat is het hier mooi. We slingeren verder omhoog en komen aan in Badger. Badger is een dorp met 140 inwoners maar ze hebben een eigen brandweer kazerne en zelfs de schoolbus stopt hier (waardoor je jezelf afvraagt waar de school is...). We gaan verder omhoog (het is wel een eind via deze weg) maar het uizicht word steeds mooier. We moeten op een gegeven ogenblik recht door maar een bord zegt dat iedereen links af moet, dus doen we dat maar. Daar konden we bij een kassa de bon die we gekocht hadden voor Sequoia National Park laten zien en mochten we verder. Dit deden we ook nadat we een zeeeer vriendelijke "veel plezier" in ontvangst hadden genomen. Toen konden we dus rechtdoor waar we eerder links af moesten.....

Kings Canyon is een heel mooi park wat vrij veel op Sequoia lijk, maar dan met wat minder grote bomen. In het informatie centrum / museum is veel informatie te vinden. We hebben hier ook geroken en geknuffeld met een sequoia, want je verwacht het niet maar ze zijn heel erg zacht en ruiken heerlijk. We rijden van Kings Canyon zo Sequoia in en gaan naar de “Grant Tree”, en wat is die groot! En mooi!.....geweldig. Na de “Grant Tree” hebben we gepicknickt op een plek waar allemaal barbecues staan. Iedereen mag ze gebruiken…behalve wij….Vanwege de droogte mochten ze niet gebruikt worden vanwege brand gevaar  Hebben wij weer….Ondanks dat was de picknick heerlijk.

We gaan naar de “Sherman Tree” een boom waar een parkeerplaats bij is, maar deze was lang niet groot genoeg, gelukkig hadden we toch snel een plekje. Na een redelijke wandeling naar beneden komen we bij de “Sherman Tree”, en wat is die groot zeg….Enorm. Als we uitgekeken zijn gaan Lotte en Anita verder naar beneden omdat ze de klim naar boven niet meer halen. Tom en Ik lopen naar de auto en pikken ze later op. Nog even naar het informatie centrum  waar we gisteren ook waren en even naar “Beatle Rock” voor een spetterend uitzicht. Daarna weer terug naar Visalia, en we eten wegens enorm succes wederom bij Izzy’s. 2 Kippen voor het hele gezin, de hele tafel stond vol en er kwam nog meer….en lekker!!!. Izzy’s the place to be zou ik zeggen. Na het eten nog even zwemmen in het zwembad bij het hotel, en om 9:30 uur liggen we allemaal op 1 oor….Zzzzzzz..

Dag 6

6 Augustus 2007

Visalia (Seqouia NP)  - Oakhurst (Yosemite NP)

160 mi / 258 Km

68°F / 20°C - 87°F / 31°C

Dit keer om 6:30 uur opgestaan. Dit keer door de wekker. Lekker ontbeten en toen op weg naar Oakhurst vanwaar we naar Yosemite National Park zullen gaan. Voor we Visalia verlaten even pinnen, bij de Rabobank nota bene . Maar dat ging niet zo soepel met 3 miepen die een bank runnen terwijl ze niet weten hoe de pin automaat werkt….De weg naar Oakhurst is saai en gelukkig duurt deze maar kort (2 uur). Veel industrie terrein gezien met van alles wat en alles een beetje en alles leek een ongeordend zootje. Zelfs nieuwe aanhangers zijn zo neer gezet dat deze meteen 2e hands lijken, maar dat komt weer redelijk goed uit anders zouden ze toch maar opvallen tussen die bedrijven die aan ijzer recycling doen…..Dan komen we in de buurt want we gaan de bergen weer in. Na wat op en neer door de bergen komen we in Oakhurst. Oakhurst lijkt groot maar is het niet echt. Het is 1 lange straat tegen de bergwant geplakt met wat zijstraatjes. Het is helemaal ingesteld op toerisme voor Yosemite, allemaal hotels en restaurants…That’s It.

Het was nog vroeg dus hebben we geluncht bij “Lake bass”. Een heel mooi meertje maar om er bij te komen viel niet mee. Het is een aaneenschakeling van privé gebiedjes en overal bij iedere weg naar het meertje zag je een bordje “Private Property”. Is toch raar, een recreatie gebied maar je kunt er als toerist bijna niet bij komen….Toch nog een plekje gevonden en kunnen genieten van deze prachtige plek. Na de lunch Yosemite in. Even naar Wawona om een indruk te krijgen van de afstanden en wat er te zien is. Even bij Pinoneer yosemite Historic Center gekeken naar hoe de pioneers vroeger woonden en leefden. Heel indrukwekkend, alles is van hout, huis, tafel, stoel en zelfs het bed en de WC (Welke uiteraard een plekje buiten heeft gekregen).

In Yosemite al wat souvenirtjes gekocht (waaronder een hele mooie knuffelbeer voor het hele gezin) en toen naar het hotel. Ingecheckt en nog even wat eten bij….jawel….de MacDonalds. En de Mac was wel heel bijzonder en ik heb zoiets nog nooit gezien. Een complete Mac gerund door…2 mensen!!! Inclusief een Mac drive!!! En we kregen het eten niet later dan in Nederland en nog goedkoper ook!. Na het eten een wasje gedaan bij een wasserette en even zwemmen in het zwembad van het hotel, maar niet te lang want het was aardig afgekoeld. Daarna weer onder de wol. Dit keer niet al te moe maar we willen morgen niet al te laat naar Yosemite en dat zal een lange dag worden.

Dag 7

7 Augustus 2007

Oakhurst (Yosemite NP)

126 mi / 203 Km

65°F / 18°C - 80°F / 27°C

6:30 uur iedereen op behalve Lotte…die heeft wat meer tijd nodig. We gaan om 7 uur ontbijten (lekker toast, wafels, koffie, jus, etc) dan even tanken en dan op weg naar yosemite. Het is niet ver naar Yosemite, maar binnen het park….. eerst naar “Glacier Point”. Al zig-zaggend naar boven en naar beneden en dan 34 mile later …. wat een uitzicht…geweldig. Prachtige granieten rotsen met watervallen. Er was zelfs een brand heel in de verte. Als je dan goed naar beneden keek zag je daar een miniatuur riviertje, wegen en een hotel (of iets dergelijks).

Verder naar Yosemite’s Vistitors Center nou ja verder, eerst 20 mile terug en dan verder. Onderweg nog gestopt bij de “Bridalveil Fall” (bruidssluier waterval) maar daar kwam niet echt veel water vanaf, maar dat wat er vanaf kwam werd door wind heel mooi verstuift. Bij het Vistors Center eerst even rond gekeken en toen door naar “Yosemite Fall”. Prachtig….maar….waar is het water?. Door een en ander na te vragen komen we erachter dat het al geruime tijd zo droog is en dat de Fall daardoor droog is gevallen. Ik wist dat het droog was maar dit…?.

Toen met de bus naar “Vernal Fall” (Ja met de bus, een gratis shuttle die je afzet waar je moet zijn zodat je niet hoeft te lopen). Daar aangekomen eerst een hotdog en een ijsje gehad. Toen we daar zaten kwamen we erachter dat het nog 2 uur lopen zou zijn naar de top, of 3 kwartier tot een brug waar je ze ook kon zien. Tot daar zijn we ook gegaan maar ook dat viel behoorlijk tegen doordat we veel te weinig water mee hadden genomen (dom dom!!). Maar het was wel mooi, maar het meer iets van een romantisch beekje dan een waterval….En dan maar weer naar beneden. Het is best stijl en er is geen muurtje of iets om je tegen te houden en het is er erg stoffig. Verder naar beneden en daar nog wat souvenirtjes gekocht en toen achteraan in de rij naar Oakhurst.

We hebben in Oakhurst pizza gegeten. We hebben een small besteld omdat die mini wel heel klein leek. Ik kreeg hem niet op en Anita ook niet. Dan te bedenken dat er nog een Medium, Large en een Supper is!!. Op naar het hotel, douchen en Zzzzzz.

Dag 8

8 Augustus 2007

Oakhurst (Yosemite NP) – Santa Rosa

245 mi / 394 Km

79°F / 27°C - 80°F / 27°C

We hebben een beetje uitgeslapen. We hebben dan ook een lange rit voor de boeg van ruim 5 uur. We zijn dan ook om 8 uur opgestaan en daarna ontbeten ma ar dat was minder…toen ging iedereen. Na het ontbijt uitgecheckt en we wilden nog een wasje doen in de wasserette maar die was dicht. Dan maar op weg. Eerst de bergen uit, was wel een beetje saai. Alles bruin/geel vanwege de droogte. Onderweg nog anderhalve koe gezien en een heuse cowboy die nog eens anderhalve koe aan het vangen was. Later werd het groener (er werd dus gesproeid) en dus kwamen er weer fruitbomen en maïs velden langs de kant van de weg. Verderop de snelweg…ook saai.... Bij de grote steden wel veel te zien…hoofdzakelijk rommel. Wat wel opvallend is dat overal 1 of meerdere camper verkoop en verhuurders zitten. Maakt niet uit hoe groot of hoe klein het gat is waar je langs komt er zit er altijd wel 1.

Omdat het zo’n lange rit is spreken we af dat we gaan lunchen bij het eerste fast food restaurant waar we langs komen, en het word…..”Jack In The Box”. Na een heerlijke lunch verder over de saaie weg. Onderweg zomaar uit het niets honderden nee misschien wel duizenden windmolens. Een fraai gezicht om tussen deze grote apparaten door te rijden. In Santa Rosa komen we langs een Toys ‘R us en daar hebben we iets voor de kinderen gekocht. En net als alles hier is de Toys ‘R us ook veel groter dan bij ons.

Bij San Francisco in de buurt word het uitzicht weer mooier over de Bay Bridge met de Golden Gate in de verte (uiteraard in de mist). En dan kachelen we verder op een drukke weg van San Francisco naar Santa Rosa waar we regelmatig een opstopping hebben wegens werkzaamheden. Dit moet dan de wijnstreek zijn, maar vanaf de snelweg zie ik daar niets van.

Ingecheckt in het hotel en toen eerst een wasje gedaan. En daarna gegeten bij Jade’s BBQ. Kinderen Chicken Wings met frites en wij rijst met Curry en BBQ Chicken…heeeeerlijk. Na het eten dobberen Anita en de kids in het zwembad van het hotel en daarna de kinderen nog in bad, waarna we allemaal lekker voor de TV hangen.

Dag 9

9 Augustus 2007

Santa Rosa - Monterey / Carmel

438 mi / 705 Km

65°F / 18°C

We slapen wat uit, het is tenslotte vakantie en ontbijten doen we op de kamer. Santa Rosa ligt midden in de wijnstreek maar we houden geen van beiden van wijn, dus....wat gaan we doen?. Het blijkt dat Charles Shultz hier heeft gewoond en dat hier dus een Snoopy / Peanuts museum is, en aangezien we dat allemaal leuk vinden daar gaan we dus naar toe. Het museum is pas om 11 uur open dus checken we uit en rijden we eerst even wat rond. Als het bijna 11 uur is gaan we eerst de giftshop in en drinken wat bij de ijsbaan die erbij hoort. De giftshop is op zich al bijna een museum met allemaal oude strips en beelden.

Het museum is open. Het is relatief klein en ruim opgezet. Bij binnenkomst worden we welkom geheten door een oudere praatgrage dame die van alles wil vertellen, maar ook vooral alles wil weten over waar we vandaan komen. Het museum is erg mooi en informatief. Veel tekeningen en informatie over hoe Snoopy en Peanuts tot stand kwamen. Welke invloeden Charles heeft gehad en waar hij heeft getekend. Zijn werkkamer is nagemaakt in het museum zodat je kunt zien hoe hij werkte. Ook is er veel informatie over wat Charles allemaal heeft gedaan heeft voor de buurt zoals b.v. de ijsbaan en een sportveld die hij heeft laten aan leggen. Ook konden onze kinderen daar zelf tekenen en deze konden daar opgehangen worden, maar dat mocht niet want de tekeningen moesten weer mee naar huis. Bij het verlaten van het museum hebben we nog een knuffel van snoopy gekocht van zo'n 50cm groot. Exclusief voor het museum gemaakt voor maar $15,-!!.

Rond 1 uur gaan we richting San Francisco, en bij San Francisco nog even naar Muir Beach geweest. De weg er naar toe was heel mooi maar het strand viel wat tegen. Dan wederom over de Golden Gate brug welke weer in de mist staat waardoor ik niet 1 foto heb waar de brug in zijn geheel op staat. Door San Francisco en dan volgen we Highway 1. Het eerste stuk is erg mooi ondanks de mist maar daarna begint het een beetje eentonig te worden en word het doordat we niets anders zien dan mist een saaie reis. Ook het feit dat we een uur in de file hebben gestaan deed niet veel goeds....

Aangekomen in Monterey hebben we gegeten bij Denny's en dat was lekker. Steak met aardappelpuree en ik met gebakken aardappeltjes. Heerlijk...kan ik iedereen aanraden. Ook de bediening was super en dat allemaal voor een belachelijk lage prijs. Ze komen zelfs meerdere malen vragen of je een re-fill wilt. Na het eten even naar de Fisherman's Warf geweest voor het uitzicht en de winkeltjes. We hebben zelfs nog een jong zee hondje gezien in een roeibootje. Het is inmiddels laat geworden dus gaan we naar het hotel, douchen en effe uitpuffen op het bed.....

Dag 10

10 Augustus 2007

Monterey / Carmel - Pismo Beach

167 mi / 269 Km

65°F / 18°C

Een beetje uit geslapen en rond 8 uur ontbeten. De ruimte waar we konden ontbijten was vol dus namen we het mee naar de kamer. Dit hotel waar we nu zitten tot nu toe is de slechtste van allemaal. We checken uit en volgen de 17-mile drive. ook nu is het mistig en zien we niet veel. Verderop klaart het wat op en zien we meer. Het i s hier erg mooi en ook de huizen zijn aanzienlijk beter. Later bij een makelaar naar binnen gekeken en daar zagen we dat de "huisjes" hier voor 5 to 7.5 miljoen $ weg gaan....We rijden Carmel binnen. Een mooi gezellig dorpje met gezellige winkels en restaurants.

Na een tijdje in Carmel te hebben vertoeft rijden we verder via Highway 1 naar pismo Beach. De mist is er wel maar het zicht is redelijk. Veel mooie stukken kust gezien met die karakteristieke rosten op de kustlijn...geweldig mooi. Langs de wel bekende Big Sur gereden en nog veel meer adem benemende uitzichten gezien. Lunch hebben we genoten op een mooie plek langs Highway 1. Toen we daar zaten te eten ging de eigenaar er van door op zijn fiets met grasmaaier motor, ons achter latend met een bordje met “I’ll be back in five…”,  om vervolgens terug te komen met een radio…..die aangezwengeld moest worden. Nog even getankt en toen gingen we weer verder. Een uurtje later kwamen we aan in Pismo Beach. We hebben meteen ingecheckt in het hotel. We hadden een kamer met balkon (op de begane grond) en nog geen 10  meter van ons balkon de oceaan….geweldig.

Even wat boodschapjes gedaan en gegeten en toen Pismo Beach in. Het is een leuk en levendig stadje waar een hoop te doen is. We hebben op het strand gewandeld en gespeeld, op de boulevard naar artiesten en muzikanten gekeken. Ook daar heb ik een echte bak koffie gehad. Dat is in de hotels niet mogelijk zonder naar een Starbucks te gaan. Toen we weer in de auto zaten ging er een lampje branden “Maint Req.” (Onderhoud nodig, olie verversen).

Terug in het hotel gebeld met het verhuur bedrijf, maar werd zeer vriendelijk verzocht om de volgende dag terug te bellen. Toen iedereen in bad of onder de douche waarna ik ook bijna opgerold in een veel te klein bad ging liggen….Ipod aan, whisky erbij en …. liggen…. Het is nu 23 uur en iedereen slaapt, ik neem er nog 1 en duik er dan ook in.

Dag 11

11 Augustus 2007

Pismo Beach  - Santa Barbara

113 mi / 182 Km

62°F / 17°C - 69°F / 22°C

Wederom een beetje uitgeslapen en ontbeten op de hotel kamer en gebeld met Alamo (verhuur bedrijf van de auto). Dit keer een stuk minder vriendelijk werd ik verzocht om later als ik een uurtje van Santa Barbara was nog eens te bellen omdat ze dan wisten of ze een andere auto voor me hadden.Nog een laatste blik op het mooie uitzicht en dan op weg. Geen mist dit keer, niet zo verwonderlijk want we reden niet langs de kust. Later wel weer bij de kust en daar was de mist ook weer maar n iet hinderlijk. Het uitzicht was niet spectaculair maar wel  frappant. Links dor en droog en rechts van de weg mooi groen…. De reis ging snel en voorspoedig en voor we het wisten waren we in Goleta. Goleta is een plaatsje vlak voor Santa Barbara en hier zouden we de auto kunnen omruilen. Toen we daar aankwamen was er nog een lampje gaan branden, dat de benzine ook bijna op was. Onze toyota (mid size) werd omgeruild voor een pontiac Grand Prix (full size) zonder extra kosten. De tank was niet vol maar dat vond ik niet erg omdat de andere leeg was .

Het was een mooie grote auto en om dat te vieren…lunch at Wendy’s. We werden geholpen door Mexicanen, en wat die allemaal vertelden …. Ik zou het niet weten ik kon ze niet verstaan. We hebben wel gekregen wat we wilden en dat was ook nog lekker. De Big Coke die je erbij besteld, die is dus echt groot. Bijna een liter!. En dan te bedenken dat er mensen zijn die de beker 3 maal vullen….

Al snel op weg naar het hotel en we konden al snel inchecken. Wij naar de kamer. De suite? Dat ka n toch niet? Ze hebben maar 1 suite en die zouden wij hebben? Maar er is maar 1 bed…dat kan niet kloppen en ik terug naar de receptie. Maar het klopte wel en da bank was uitklapbaar in een bed. Dit hotel was heel mooi. 2 Zwembaden in een mooie romantische binnenplaats en dus gingen we meteen zwemmen terwijl Anita de was deed . Toen de was klaar was kwam Anita er ook bij. Na het zwemmen het centrum in. Een leuk centrum met (te) veel winkeltjes.

Gegeten bij een (echte) Italiaan. De ober dacht ons een plezier te doen en begon duits tegen de kinderen te praten, maar of dat een verbetering was????. Een echte pizza gegeten en de kids spaghetti. Erg lekker. Na het eten de pier nog even op. Wat gek was is dat je op de pier mocht parkeren wat niet bevorderlijk was voor de veiligheid en gezelligheid. Al snel werd het donker en besloten we weer te gaan. Al snel was het pik donker en ware n we blij dat we in het hotel waren. Nog even iets drinken en iets gezelligs doen en dan weer naar bed….

Dag 12

12 Augustus 2007

Santa Barbara - Long Beach

122 mi / 196 Km

68°F / 20°C - 84°F / 29°C

Half negen opgestaan en buiten de deur bij Denny’s gegeten….heerlijk. Wij hadden een broodje (toost) met ei, ham en kaas samen met Hash Browns (rösti). Tom had pancakes en Lotte had een broodje van Anita gestolen en dus een heerlijk broodje ei gehad. Tom moest eerst niets hebben van Maple Sirop maar toe hij eenmaal geproefd had….ging dat er heel rap in . Ook de koffie die deed wonderen. Erg lekker allemaal, Wat ons opvalt is wat er rond ons heen word besteld: Steaks!. En dat voor ontbijt?. Na het ontbijt zijn we naar de Santa Barbara Mission geweest. Een mooi gebouw en omgeving. Het geeft een goede indruk hoe de missionarissen en de indianen leefden. Dan op naar Malibu. De rit was kort en niet onaangenaam. In Malibu staan veel mooie huisjes langs de kust die waarschijnlijk een hoop geld kosten, maar het enigste wat wij daarvan hebben gezien is de achterkant (en die was minder mooi). Het was hier erg druk. Het leek alsof heel Amerika hier moest zijn om op het stand te liggen. Dit hat tot gevolg dat een zootje was. Langs de weg (waar je niet mag parkeren) stonden ze soms dubbel geparkeerd. Overal staan ze, met als gevolg dat wij er niet bij kunnen en dat we door rijden naar Santa Monica.

In Santa Monica was het ook erg druk. $8,- betaald voor een parkeer plek die erg moeilijk te vinden was. Toen de pier op. Daar is een permanente soort van Kermis met reuzenrad en al. Erg leuk met al de verschillende artiesten die er rond lopen en hun ding doen. Het strand is ook erg mooi. Daar staan van die bekende strandhuisjes zoals je die ook op TV ziet. Na een tijdje gingen we verder naar Long Beach. Na een drukke 5 en soms 8 baans weg komen we aan bij de Queen Mary in Long Beach. Inchecken ging goed en toen naar onze kamer. Het is een kamer die lang geleden waarschijnlijk erg luxe zal zijn geweest. Veel, heel veel hout werk met figuren erin. Vandaag de dag is het kitsch en niet meer luxe. Het douche putje heeft de afgelopen jaren goed dienst gedaan als haren verzamelaar en de rest zit er ook niet erg fris uit. Op de rest van h et schip was niet veel te doen. Naast de veel te dure winkels was er een ruimte waas we niet in mochten omdat we kinderen bij ons hadden en daar was een wijn proeverij (alsof we onze kinderen wijn zouden geven). Een ander gedeelte was afgezet vanwege een trouwerij en daar konden we dus ook niet komen. Verder waren er barretjes en restaurants dicht en dat wat open was moest je chique gekleed in of was zo duur….

Dus gingen we met de gratis shuttle bus Long Beach in om te eten en rond te kijken. Rond 21:00 was het donker (pik donker) en omdat we hier niet echt bekend zijn voelen we ons niet echt op ons gemak en gaan we terug naar de Queen Mary. Daar aangekomen was er muziek op het Sun Deck en die was zeer luid en de dreun was nog dezelfde als toen we weg gingen (house). We hebben nog even TV gekeken en toen naar bed. Morgen een lange rit naar: LAS VEGAS.

Dag 13

13 Augustus 2007

Long Beach – Las Vegas

300 mi / 483 Km

75°F / 24°C - 111°F / 44°C

Opstaan en op weg. De Queen Mary viel ons tegen. De muziek dreunde nog tot 1:30 uur door waarna er op werd geruimd en dat was ook goed hoorbaar. Op een of andere manier verwacht je een sfeer van vroeger, maar die was er gewoon niet. Het was gewoon een oude boot. Uitgecheckt en op weg. Onderweg nog even ontbeten bij Carl’s Jr. Lekkere Hash Browns broodje ei e.d. Anita had een ontbijt wrap met ei. Heerlijke koffie met nog een re-fill voor in de auto. Voordat we L.A. uit waren zaten we al een uur in de auto. Ontzettend groot maar dat merk je bijna niet omdat alles laagbouw is. Halverwege nog even in Calico geweest.

Calico is een spook stadje halverwege Las Vegas midden in de woestijn. Dit stadje is opnieuw opgebouwd toen er niemand meer woonde. Oorspronkelijk was het een zilver mijn. Het stadje groeide toen er zilver werd gevonden en werd kleiner toen de zilver prijs daalde en rond 1955 woonde er nog 1 vrouw. Rond die tijd is het opnieuw ook weer  opgebouwd. Het is er heel leuk maar ook erg warm 111ºF.

Dan zijn we weer blij dat we in de auto zitten met airco. Onderweg kom je af en toe een huis tegen of zelfs iets dat op een dorp lijkt. Het eerste wat ik me dan afvraag is wat die mensen hier zouden doen in de middle of no-where. De woestijn is uiteraard erg warm en droog maar bestaat hoofdzakelijk uit rotsen en van die bolvormige struikjes. Onderweg veel, heel veel mensen gezien met pech gezien. Het is er namelijk niet alleen warm maar je rijd ook door de bergen en die combinatie word veel auto’s schijnbaar te veel. Dan denken we dat we er zijn, maar het is slechts een voorstandje van Las Vegas. Ook daar hotels en casino’s maar dan veel minder.  In Las Vegas aangekomen eerst naar een prachtige winkel geweest waar ze echt alles hebben (eten) en daar wat boodschappen gedaan. En deze winkel is het bewijs dat ook in de U.S.A. het mogelijk is om in een winkel voor een mooi prijsje groente en fruit te kopen.

Dan naar het hotel. Dat is zo gevonden. Gewoon richting de hoge gebouwen toe met een hoop bling bling en je zit op de strip, Inchecken in Circus Circus is een geduldige taak. Ik heb een half uur in de rij moeten staan.  Eindelijk we kunnen naar onze kamen. We zitten op de 29e verdieping, helaas met uitzicht naar achter en niet op de strip. Het levert wel een mooi vergezicht op. Wat opvalt is dat hier geen koelkast is en dus zetten we het drinken maar voor de airco. Dan naar beneden. Ze hebben hier winkels, restaurants  en zelfs een circusje (vandaar de naar). We hebben 1 act gezien (voor de volgende moet je een half uur wachten). En dan is er nog de Adventuredome Theme Park. Hier is alles wat een kleine kermis ook heeft. Achtbaan, waterbaan, schommel schip, draaimolen en heel veel kleine dingen als vissen, grijpautomaaten, te veel om op te noemen.

Dan gaan we eten. Papa mag kiezen, dat is niet moeilijk: The Garden Grill. De kids kunnen hier zelf pizza maken wat ons leuk lijkt, maar ze nemen chicken strips met patat. Pa en Ma nemen samen de mixed BBQ platter met frite. Alles van de BBQ, ribbetjes, kip, brisket…heerlijk. Daarbij bestellen we een biertje maar we krijgen een emmer met daarin 4 biertjes (hoeven we niet meteen na te bestellen). Na het eten zitten we allemaal vol en lopen we nog even door het casino.  Hey…een poker tafel. Pa speelt een spelletje terwijl Anita met de kids naar de kamer gaan. Hellaas heeft Pa geen geluk, maar wel het verstand het verlies te beperken tot $50,-. Dan ga ik ook maar slapen .

Dag 14

14 Augustus 2007

Las Vegas

20 mi / 32 Km

109°F / 43°C

Vandaag Las Vegas bekijken. We lopen dwars  door het casino om de voor deur te bereiken. Dan de strip op. Het is nog maar 9 uur ’s morgens vroeg maar de hitte is al enorm 42°C (wat wil je in de woestijn). We lopen wat en duiken af en toe een winkeltje in voor souvenirs. Er zijn veel mensen die ons kaartjes aan proberen te smeren voor shows, uitstapjes en van alles en nog wat. Las Vegas is een grote bouwput. Naast ieder hotel of casino is een andere ruimte waar iets nieuws word gebouwd. We lopen verder maar het word Anita te veel en gaan terug. We besluiten om de strip later met de auto nog een keer te doen.

Terug in het hotel willen we zwemmen. Dat is een hele zoektocht, lift in lift uit, naar de andere kant van het hotel, lift in, lift uit en dan ergens achteraan is het zwembad. Het is echter klein, druk en het stinkt er en dus besluiten we het toch maar niet te doen. Dan nog maar even de Adventuredome in waar de kinderen diverse knuffels winnen en welke allemaal mee gaan naar de kamer. Anita doet even een dutje en de kids spelen met de knuffels en de gameboy. Ik ga even naar beneden om gratis bonnetjes verzilveren. Dat is een hele toer. Eerst moet je in de rij staan waar je een pasje krijgt met $5,- speelgeld. Met een ander kaartje krijg je nog eens $10,- speelgeld, en als je met weer een ander bonnetje je e-mail adres opgeeft krijg je nog eens $15,-. Samen is dat toch $30,- en daar kan Anita mooi mee op de slot-machines spelen, maar kon dat niet gewoon met 1 bonnetje?.  Met nog weer een ander bonnetje krijg je $15,- aan chips voor b.v. Black-Jack voor $10,-. Daarvoor moet je echter wel eerst met een ingevuld bonnetje eerst weer naar de andere kant van het casino waar je weer een ander bonnetje in moet vullen voordat je het krijgt…. Toen weer terug naar de kamer waar ik de nieuwste aanwinsten liet zien waarna we met zijn allen het casino in doken.

Omdat de kinderen niet bij de apparaten mogen kijken we vanaf de green zone hoe Anita speelt. Even later loop ik en de kids even rond om te kijken wat er zoal gebeurd. Als we terug komen heeft Anita al $50,- gewonnen. Terwijl ik samen met de kinderen die $50,- verzilveren verspeeld Anita de rest van de gratis $30,-. Anita ging daarna met de kinderen naar de spelletjes terwijl ik ging Black-Jacken met de gratis muntjes. Het ging goed, wat minder, wat beter en een half uur later stond ik op met dezelfde $15,- waarmee ik kwam. Toen werd het moeilijk, Anita zoeken. Ik heb ander half uur gezocht voordat ik ze had gevonden, geeft een aardig idee hoe groot het was. Het bleek dat ze op een andere plek waren dan waar ik dacht dat we afgesproken hadden…..beter afspreken dus!!.

Het is inmiddels eten ’s tijd geworden en we gaan naar de Mac (Ja … ook die zit in het hotel…). Daarna de auto in en de strip op. Het schemert al een beetje en dus kunnen we goed alle licht effecten zien. Wat een lampen en wat is het druki… Doorrijden doet het verkeer niet maar dat is niet erg er is genoeg te zien. Heel indrukwekkend. Als we terug zijn bij het hotel is het al lang donker.

Nog even een gokje wagen?...Anita gooit $20,- in de slot machine….dat duurde niet lang…Nog even met de kinderen naar de spelletjes waar ze nog meer knuffels en punten winnen. Daarna gaan Anita en de kinderen naar de kamer. Douchen, punten tellen en nog wat drinken en dan slapen. Ik ga nog even pokeren, het beviel goed ondanks dat ik gisteren verloren had. Vandaag houd ik het om 2 uur  ’s nachts voor gezien met $75,- winst. En wat ik niet wist is dat het drinken tijdens het spel gratis is! Had ik eerder moeten weten.  Dan snel naar bed want  morgen een lange dag.

Yes!! Gepokerd in Las Vegas en ik heb gewonnen!!! (Ja ik weet het, niet veel maar ik heb gewonnen!!!)

Dag 15

15 Augustus 2007

Las Vegas – San Diego

328 mi / 528 Km

114°F / 46°C - 75°F / 24°C

Vandaag alles ingepakt want we gaan weer naar een ander hotel. Ver weg in…San Diego. Voor we gaan eerst de punten van de kinderen inwisselen, maar dat kan niet voor een uur of 10. Daarna uitchecken. Dat is gek, we moeten $2,- betalen voor de telefoon terwijl we niet gebeld hebben. $1,- per dag of je nou belt of niet…bij mij heet dat oplichting. Bij mij alleen is dat niet erg maar als je dat bij 2000 gasten doet….. Goed, wij op weg. Eerst ontbijt en dan voor de laatste keer over de strip en naar de outlet stores. In de outlet stores wat kleding en souvenirs gekocht en dan echt op weg. Na een uurtje of 3 onderweg in mariposa geluncht bij de Burger King (dat mag als je de hele dag in de auto zit…). Toen verder, nou ja verder…tot aan San Bernardino waar ze met een brug bezig waren en waar 2 ongelukken waren. Dus dat duurde 1,5 uur langer dan gepland.

Uiteindelijk komen we om 19:30 uur aan in ons hotel in San Diego. Inchecken gaat gemakkelijk waarna we de koffers naar de kamer slepen. Ik kijk even rond wat er allemaal te doen is en vind een bar, het zwembad en wat winkeltjes. Ik ga terug naar de kamer om de kinderen te halen om te zwemmen. Kan nog net 3 kwartier….heerlijk warm… Anita voelt het water en besluit er ook nog even in te komen. Er is zelfs een gloeiend heet bubbelbad, heerlijk is dat na een dag in de auto… Na het zwemmen douchen of in bad en dan … rust. Morgen naar de dierentuin.

Dag 16

16 Augustus 2007

San Diego

33 mi / 53 Km

75°F / 24°C - 90°F / 32°C

Vandaag naar de San Diego Zoo Het gaat om 9:00 open dus we staan op tijd op. We besluiten onderweg ergens te ontbijten, maar de weg er naar toe was kort (5 min.) dus we waren er zonder te ontbijten. Dan maar in het park ontbijten. We kopen kaartjes 3 voor 1 (3 parken in 1 kaartje. San Diego Zoo, Wildlife Park en Seaworld). Eenmaal binnen blijkt dat er niets te ontbijten valt…dan maar wachten tot er iets open is en dan vervroegde lunch.

De zoo is geweldig mooi. Met de kaartjes die  we hebben kunnen we ook gratis met de bus (binnen de zoo) en op die manier snel van de ene naar de andere kant, weten we meteen waar wat is en incl. wat tour info van alle beesten waar we langs komen. We lopen wat af, en het is heel warm (30 tot 35°C) en Lotte heeft daar geen zin in. We besluiten een buggie achtige trolley te huren voor $9,-. Lotte erin, tassen erop…ideaal. We nemen de tour bus waar Lotte in slaap valt. Toen de tour voorbij was werd ze wakker, maar ze had niet geslapen hoor….ben je gek…. .

De zoo is mooi aangelegd met brede wandelpaden met duidelijke borden en ook buiten de kooien is er genoeg te zien. We kopen een grote souvenir beker cola. Deze is wel prijzig $9,- maar die kun je dan de hele dag gratis laten vullen, en dat is niet verkeerd bij deze hitte (en dat hebben we ook regelmatig gedaan). Een aantal hokken zijn leeg zoals van bijvoorbeeld de gorilla’s dat was erg jammer, maar er waren genoeg andere dingen te zien waaronder: de Panda beer. Ze hebben er nu 5. Pa, Ma, Broer en zus en…nog een kleintje van 2 weken oud. Dat was ook de reden waarom we alleen broer en zus hebben gezien…pa en ma waren ergens anders…

Toen we weg gingen was het 19:00 uur en hadden we veel…heeeeel veel gelopen. We gingen eerst even wat boodschapjes doen (o.a. iets voor het ontbijt van morgen en wat drank voor vanavond). Daarna nog wat gegeten en toen naar het hotel. Het is laat en we zijn ontzettend moe. Douchen en Zzzz….

De zoo is erg mooi en zeker de moeite waard om naar toe te gaan. Het is schoon, ruim en prettig om te lopen en te kijken.

Dag 17

17 Augustus 2007

San Diego

14 mi / 23 Km

84°F / 29°C

Vandaag naar Seaworld. Voordat we gingen wat broodjes gesmeerd en dan op weg. Het is niet ver en we zijn er dus zo. Weer zo’n buggie achtig ding gehuurd, maar deze is niet zo stevig en de tassen kunnen er dus niet boven op. Als eerste hebben we de show Riski Rescue gezien. Dit is een show met 2 zeeleeuwen en 3 mensen die op een onderzeer zitten. Ook doet er een kleine otter mee die af en toe door de scène heen rent om b.v. een blikje cola te brengen. Erg leuke show. Seaworld is ook ruim opgezet en naast iedere attractie is een winkeltje waar je knuffels e.d. kunt kopen van de show of attractie ernaast.

Dan gaan naar Shamu kijken en dat is groots opgezet. (Shamu is de orka uit de reclames van Seaworld). Als eerste werden er militairen ge-eerd en alle militairen moesten staan om een applaus in ontvangst te nemen??!! (Een beetje te?). De show zelf is wel mooi en ik ben blij dat we niet vooraan zitten, want de eerste 10 rijen zijn klets nat. Verder hebben we nog een dolfijnen show gezien en nog veel meer waaronder allerlei dieren als schildpadden, haaien, vissen, etc.

Anita en Lotte wilden nog dolfijnen voeren maar daar waren we net een paar minuten te laat voor. Anita kon er nog net 1 aaien maar Lotte net niet. Toen zijn we allemaal Bat Rays (vleermuis rog) gaan aaien. Ze zijn rubberig en slijmerig, heel raar. Als we allemaal uitgeput zijn gaan we terug naar het hotel. Daar hebben we een uurtje in het zwembad gedobberd om op krachten te komen. We hebben pizza laten bezorgen met BBQ kippenpootjes voor Tom. Die waren echter wel erg heet…arme Tom. En dan vroeg naar bed.

Dag 18

18 Augustus 2007

San Diego

130 mi / 209 Km

75°F / 24°C - 90°F / 32°C

Vandaag een beetje uitgeslapen tot 8 uur. Ontbijten doen we onderweg naar de San Diego Wildlife Park. We volgend de instructies van het hotel om er te komen. Onderweg zien we een Denny’s en denken…dat was lekker en dus gaan we er naar toe om te ontbijten. Anita en ik nemen een Eggs on my hammy (toast, ei, bacon en kaas met wat hash browns), Tom neemt weer pancakes en Lotte toast met ei. En nog een heerlijk kop koffie voor ons. Weer op weg komen we erachter dat we niet goed zitten en dus terug moeten de interstate 5 op. Bij een tank station hoor ik dat we nu wel goed zitten. Weer een kwartier later zijn we er.

Het is al erg warm en bij binnenkomst zijn we verrast. Ze hebben in de palmen verneveling installaties opgehangen welke zeer verkoelend werken. Ook dit is een heel mooi ruim opgezet park. Zeker het begin van het park is mooi met veel schaduw. Later is het minder met de schaduw en is het aanzienlijk warmer geworden (heet is een beter woord 32°C). We volgen de safaritour. Deze was mooi met veel informatie over de dieren. Tijdens deze safari gezien d at de dieren op mooie ruime stukken naast elkaar leven. Later in de middag geluncht in de schaduw zodat we de warmte een beetje konden ontwijken.

Na de lunch verder, maar het is te warm. Aangezien we toch alles al hebben gezien besluiten we met de auto (lees airco) naar Seaworld te gaan waarvan we denken dat het daar tegen de avond koeler en niet zo druk zou zijn en dat we daar dus de avond shows konden kijken en wat eten. Wat zaten we ernaast….het was nog drukker dan gisteren!. We hebben daar heerlijk gegeten: BBQ’ed chicken. Dat vinden de kinderen ook lekker dus nemen we 2 halve kippen….heerlijk, om je vingers bij op te eten. Dan willen we nog iets van het park zien, maar vanwege de drukte is dat haast onmogelijk. We proberen van alles maar alles zit vol en nergens kunnen we door.

We besluiten te gaan, maar zelfs het vinden van de uitgang was een uitdaging in deze drukte, en in het donker ziet het er toch anders uit. Nog een souvenirtje en dan naar het hotel. Rond kwart over 10 zijn we er en een half uur later is alles in diepe rust….. Met deze temperatuur is zo’n lange dag vol met veel lopen een slopende bezigheid….

Dag 19

19 Augustus 2007

San Diego - Los Angeles

182 mi / 293 Km

86°F / 30°C - 103°F / 40°C

Vandaag uitgeslapen. De kinderen (en wij trouwens ook) waren daar echt aan toe. Na het uitchecken wilden we nog ergens ontbijten. De keus was onbekend, maar ik wilde naar Gaslamp Quarters. Ik heb een kruising uit een foldertje ingevoerd in TomTom en daar gingen we. Ik weet niet waar we uitkwamen, maar het was niet Gaslamp Quarters. Nog een tijd rond gereden op zoek naar een leuk tentje maar helaas. Dan maar richting Los Angeles. Onderweg komen we een bord tegen “La Jolla”. Dat is een mooi strand met grotten en daar wil ik wel naar toe. De rest van Amerika denkt waarschijnlijk hetzelfde want het was één grote file. We konden niet eens in de buurt komen van het strand, laat staan parkeren. Met tegenzin gaan we verder richting los Angeles.

Ook daar hadden we niet veel geluk mee want na een tijdje …file…en niet zo’n kleintje ook. Het was inmiddels 2 uur ’s middags en dachten dat als we nu van de snelweg afgingen het later wel beter zou gaan. We kwamen bij een heel chique uitziend dorpje aan. Daar was echter niets te vinden, geen Mac, Burger King, Wendy’s, niets. Ook geen winkel of tankstation. Alleen grote nette huizen met elektrische hekken. Omdat we niets kunnen vinden volgen we maar weer TomTom richtin Los Angeles. Dan vlak voor we de snelweg weer opgaan is daar een enorm winkel centrum met Starbucks en al.

We hebben daar een hele mooie grote winkel gezien (met groente afdeling en al) en daar verkochten ze vlees….rib-eye van 3 cm dik! en niet duur. Dat moeten we in Nederland ook hebben. Toen we uitgekeken, gegeten en gedronken hadden was het inmiddels 4 uur geworden. Wij de snelweg weer op en….nog steeds file. Rond 6 uur ’s avonds komen we in Los Angeles aan. Ik ga samen met de kinderen naar het zwembad om wat rond te dobberen. Na het zwemmen wat eten gehaald, heerlijk chinees. Na het eten een klacht ingediend bij de receptie over de afvoer van het bad welke niet werkte. Na een tweede telefoontje werd deze netjes verholpen. En toen…naar bed. Wederom een dag in de auto, dat is toch heel erg vermoeiend….

Dag 20

20 Augustus 2007

Los Angeles

55 mi / 89 Km

80°F / 26°C

Vandaag gaan we Hollywood in. We beginnen op Hollywood Boulevard. TomTom geeft 10 minuten aan, maar helaas…file. Over dat kleine stukje doen we ruim een uur. Auto geparkeerd achteraf natuurlijk veel te duur) en toen eerst ontbeten / geluncht. Daarna de Walk of Fame al naar beneden kijkend naar de sterren af gelopen. Gestopt bij o.a. Hollywood Guinness World of Record en samen met dat entree kaarten kregen we ook toegang tot het Hollywood Wax Museum. Was leuk om de langste en de dikste man ter wereld te zien. Wat ook interessant was, was de kortste vrouw ter wereld….dat was namelijk een Nederlandse. Het Wax Museum was behoorlijk verstoft, en volgens mij al helemaal geen wax. Het enige beeld wat mooi en echt leek was het beeld van Samuel L Jackson. Schitterend. De rest was leuk maar bij lange na niet echt lijkend.

We zijn verder de boulevard af gelopen en wat souvenirs gekocht. Dan vinden we eindelijk een postkantoortje waar we eindelijk de kaartjes die we in San Francisco al gekocht en geschreven hadden op de bus doen. De vrouw die ons hielp was een chinese en vroeg waar we vandaan kwamen. Toen ze dat wist begon ze natuurlijk over klompen en dat het volgens haar toch echt niet gemakkelijk kon lopen. Dan drinken we nog een lekkere bak koffie bij Starbucks met uitzicht op het Hollywood Sign. Dan rijden we over de Sunset Boulevard, maar daar is geen glitter nog glamour meer te vinden. Wel een hoop stoffig en vervallen eet en vreet tentjes en souvenir shops.

Dan gaan we naar Beverly Hills…Rodeo drive…. Het moment dat je Beverly Hills binnen rijd merk je dat. De overgang van huizen hutje mutje met een hoop zooi rond huis verander plots in netjes onderhouden villa met een keurige tuin. Dan rijden we over Rodeo Drive, de duurste winkel straat. Ik heb Anita niet uit laten stappen omdat ik bang ben failliet te gaan. Louis Vutton, Chanel, Dior, etc. Maar veel meer dan een (dure) straat van 500 meter zonder winkelend publiek is het niet….

We hebben op de Hollywood Boulevard een sterrenkaart gekocht en besluiten de woning van Rosanne op te zoeken. We rijden de Santa Monica Mountains in en komen op Mulholland Drive en missen de woning van Rosanne. Het zit namelijk verstopt achter hek. Hekken veel hekken zie je hier wel, allemaal beveiligd. De wat kleinere, nog steeds enorme villas die we wel kunnen zien zijn wel enorm mooi. Zo staan er huisjes waar je eerst de inrit ziet en 100 meter verder de uitrit…We rijden verder de Mulholland Drive op en genieten van het prachtige uitzicht op Los Angeles. Dan gaan we weer naar beneden richting het hotel. In het hotel meteen weer even zwemmen. Anita rust even uit en geniet van een biertje. Na het zwemmen gaan we eten. We besluiten naar de Farmers Market te gaan. Dit is een markt met vis, vlees, groente, van alles. Ook eet tentjes. We lopen wat over de markt en gaan dan wat eten in één van de eet tentjes. Heerlijk, en als we het op hebben kijken gaan we terug naar het hotel. Als we bij het hotel komen is het pik donker en 10 uur geweest. Morgen weer terug naar Nederland….

Dag 21

21 Augustus 2007

Los Angeles – Amsterdam - Nieuwegein

16 + 5571 + 33 mi / 25 + 8965 + 53 Km

80°F / 26°C

Vandaag gaan we terug naar Nederland. Dus we slapen eerst wat uit, pakken dan de koffers in en checken uit. Voor de laatste keer ergens ontbeten. Bij Carl’s Jr. dit keer, want als je op zoek gaat naar een Denny’s vind je hem niet….Dan gaan we richting vliegveld, en komen daar veel te vroeg aan. We konden meteen inchecken en de koffers afgeven. 1 koffer was 2.5Kg te zwaar (souvenirs) en dat koste helaas $50,-. Toen nog even tax free geshopt en toen gewacht  op de vlucht. Dat ging gelukkig vrij snel en stapten even later in het vliegtuig. Tijdens de vlucht hebben we plek geruild met mensen die niet bij de uitgang wilden zitten zodat ze hun benen konden strekken….Tom en ik vonden dat helemaal niet erg.

De vlucht was voornbij voor we er erg in hadden. Langs de douane gezoeft (gaat heel anders dan in de U.S.A.). Dan een taxi naar huis. Koffers uitgepakt…(echte) koffie….slapen….

Totaal

22 Dagen

Totaal excl. vlucht: 3170 mi / 5102 Km

Totaal incl. vlucht: 14206 mi / 23500 Km

Deze vakantie in Californië en Las Vegas was geweldig en zeker voor herhaling vatbaar. Deze vakantie bestaat uit een 7-daagse rondreis (San Francisco, Monterey, Sequoia & King Canyon NP, Yosemite NP en Santa Rosa) , een 4-daagse rondreis (San Francisco, Monterey, Pismo Beach, Santa Barbara en Long Beach) en losse stukken (Las vegas, San Diego en Los Angeles). We hadden wat pech met de temperatuur welke een beetje aan de hoge kant was (en er was ook bijna het gehele jaar geen neerslag gevallen). We gaan zeker nog een keer naar Californië en Las Vegas. We zullen dan waarschijnlijk enkele hotels laten liggen, maar andere zeker nogmaals boeken. De Nationale parken zullen we zeker nogmaals bezoeken want deze zijn zeer zeker de moeite waard. De dieren parken in San Diego zijn uitzonderlijk mooi en ook zeker een tweede bezoek waard. Las Vegas is een eind rijden, maar ik had het niet willen missen. En San Francisco…..een absolute must bij een volgend bezoek.

 

Deze reis was niet mogelijk geweest zonder de uitzonderlijk goede zorgen van:

Kuoni en Arke reizen

Daarvoor heel veel dank.

© USA4ALL & Gert Jan Klanderman