Dag 1: 24 april
Hoewel we dit keer al weer voor de 15-de keer (of was het meer ?) naar
de VS vertrekken, ben ik elke keer weer bloednerveus. Heb ik alles
goed geregeld, ben ik niks vergeten, gebeurt er niks, hoe gaat de
vliegreis. We hadden dit keer voor het eerst United Airlines en ik
moet zeggen dat dat niet slecht was. Leuke keuze uit 3 menu's, ruim
langskomend met drankjes, iets meer beenruimte en 6 videokanalen met
een schermpje in de achterkant van de stoel
voor je. 2 kanalen met films en 4 kanalen met Discovery, tekenfilms,
comedy etc. We vertrokken redelijk op tijd en na een rustige reis
arriveerden we voor de overstap in Washington Dulles. Omdat dat de
airport was van binnenkomst in de USA, moest je daar de koffers
ophalen en na passage van de douane weer inleveren voor de doorreis.
En ..... de papieren laten controleren en bestempelen door de
vriendelijke dames en heren van de VS Immigration Service. En ik wist
het, maak nooit grapjes (in het gunstigste
geval mag je weer achter in de rij gaan staan als straf) en toch deed
ik het weer. Bij het laten zien van de eindbestemming (Las Vegas)
vroeg ze: "en wat gaan we daar doen ?" Mijn antwoord:
"Nou, wat dacht U, raad eens !" Fout, fout. Maar het bleef
bij een ijzige stilte en een blik waar de honden geen brood van lusten
! De volgende keer geef ik gewoon heel lief antwoord en dat raad ik
iedereen aan.
We vertrokken een half uur te laat vanuit Washington en dat betekent
ook een half uur later in Las Vegas. En dat laatste stukje is toch 4
en een half uur, met aankomst om 8 uur in de avond plaatselijke tijd
en dat is voor ons lichaam toch 5 uur de volgende ochtend en dan heb
je toch wel slaap. Ik kan nou eenmaal niet slapen in een vliegtuig !
Maar de aankomst in de avond op
Las Vegas blijft een prachtgezicht. Het vliegveld ligt vlak bij de
Strip, dus zie je alle lichten, die Vegas dat aparte geven als een
soort aankomstwelkom vanuit je vliegtuigstoel. Auto van Alamo (wat een
knots weer, 2 types hoger dan besteld !) was snel geregeld en toen
maar via de Strip vlug naar het hotel, Circus Circus. Snel over de
Strip ? Forget it. Bijna een uur deden we er over, een chaos, zoals
altijd, maar we waren gelijk weer gewend aan Vegas, je hebt tenslotte
ruim de tijd om je ogen uit te kijken in de file.
Dag 2: 25 april
Vroeg op, heel vroeg. Het lichaam went niet onmiddellijk aan het
tijdsverschil van 9 uur, dus vanaf 5 uur LV-tijd: thee drinken, TV
kijken en rustig douchen. Wel eens in de rij gestaan voor het eten om
kwart voor 7 in de ochtend ? Wij wel, maar we waren dus niet de enigen
bij het ontbijtbuffet van Circus Circus. Las Vegas heeft behalve het
gokken en de vele attracties ook het voordeel dat je veel en lekker
tegen vrij weinig geld kunt eten. Ontbijtbuffet doe je voor ongeveer $
5/$ 7 maar de kwaliteit is sterk wisselend. Er zijn hele goede
buffetten en hele slechte. Circus Circus hangt daar wat tussenin, geen
topper. Daarna om 7.45 uur (!) de nieuwe hotels bekijken die we nog
niet kenden van vorige bezoeken. Zo zagen we The Venetian, Paris,
Bellagio en Mandalay Bay. Bij onze terugkeer in LV aan het einde van
de vakantie zal ik alle hotels even kort beschrijven, maar ze worden
steeds prachtiger, verrassender
en....luxer. Na het avondeten naar het oude LV gegroepeerd rondom
Fremont Street en daar een aantal malen de Fremont Street Experience
bekeken. Moeilijk te beschrijven, een overkapte straat van zo'n
kilometer lang met een lichtshow op de binnenkant van die overkapping.
Muziek, lichtjes: fantastisch, een must voor elke LV-visitor. Parkeer
de auto in de grote parkeergarage aan het begin van de straat en laat
de parkeerkaart afstempelen bij 1 van de casino's. Ze doen bijna
allemaal mee en het parkeren is dan gratis. Niet vergeten, want anders
kost het je bij het uitrijden veel geld. Het was vandaag 96
graden F, een all-time high voor 25
april, hebben wij weer !
Dag 3: 26 april
Redelijk normaal opgestaan (het lichaam went snel) om 7 uur en na het
eten de auto gepakt en via de I 15 (richting Los Angeles) naar
Stateline op de grens van Nevada en California. Is ongeveer 40 minuten
rijden. Vergis je niet, want vlak voor die stategrens ligt nog een
ander kleiner casinocomplex, minder leuk dan deze, deze heet Primm
Valley. Herkenbaar aan de hoge rollercoaster aan de linkerkant. Hier
zitten 3 grote casino's boordevol attracties,
rollercoaster, waterattractie, reuzenrad, monorail en een groot
factory-outlet winkelcentrum. Heel modern, ruim opgezet, met goede
winkels. Een factory-outlet is een soort fabrieksverkoop- winkel, die
je in de VS veel ziet. Belz-outlet is er ook een voorbeeld van. Ik
kocht hier bijvoorbeeld wat overhemden met korte mouw bij de Gap.
Later zag ik in de "gewone" Gap-winkel deze hemden staan
voor $ 29,95. Ik kocht ze voor $ 16,95 ! En kwalitatief volgens mij
hetzelfde. Na het winkelen, kopen, eten terug naar Vegas, waar we op
tijd in Rio wilden zijn, een hotel/casino even buiten de Strip. Goed
te zien rood/blauw vanaf de I 15. Waarom op tijd in Rio ?
Daar is elke dag vanaf 14 uur om de 2 uur een carnavalsoptocht in de
lucht. Met muziek, showgirls/men, fraaie carnavalswagens hangend aan
het plafond aan een soort rail en ze delen gratis grappige
kettingen uit.Heel leuk in mijn herinnering, maar...... no show on
wednesday ! Beter opletten dus. Dan maar naar een ander casino buiten
de strip, Sam's Town op de Boulder Highway, waar de locals komen.
Helemaal in cowboystijl met op de binnenplaats van het casino/hotel
een enorme overdekte tuin met park,
watervallen en vanaf 6 uur elk uur een lasershow die best leuk is om
te zien (al was het maar 1 keer).Verder een heel goed buffet in Sam's
Town voor weinig geld. 's Avonds nog wat rondgebanjerd op de
Strip, met verbazing weer in de casino's MGM, Luxor, Caesar's,
Excalibur, Treasure Island en Mirage rondgekeken, maar daar kom ik op
terug ! Las Vegas, wat ben je toch een gekke, maffe, maar oh zo leuke
stad !
Dag 4: 27 april
Ontbeten in Circus Circus en om 9 uur op weg naar onze volgende stop,
St. George. Niet zo bijster interessante weg, waarbij nog op te merken
is, dat op deze weg, weer de I 15, richting Salt Lake City, een ingang
is van de Valley of Fire. Een prachtig staatspark, met mooie rode
rotsformaties en een leuk bezoekerscentrum. Waren we al eens geweest,
maar nu niet gedaan, maar beslist een aanrader. Zulke fraaie natuur zo
dicht bij Las Vegas. Koffie
gedronken in alweer een gokstad, Mesquite op de grens van Nevada en
Arizona. Toen via een klein stukje Arizona in Utah binnengekomen.
Bleek het een uur later te zijn, want we hadden de tijdsgrens (de VS
heeft er 4) gepasseerd. Aangekomen in St. George toch maar even
gekeken, hoewel het veel te vroeg was, of we al konden inchecken in de
Ramada Inn en ja hoor, dat kon ! Lekker makkelijk, konden we de
koffers en zo alvast wegzetten en op weg naar Zion National Park, op
een 45 minuten rijden. De volgende dag zouden we weinig tijd hebben
voor een uitgebreid bezoek, dus dit was een goede oplossing. Leuke
route naar Zion met veel natuurfraais te zien. Bij de ingang van Zion
een parkenpas gekocht voor alle nationale parken. Kost $ 50 voor de
auto met inzittenden. Dit bleek geen kat in de zak te zijn, want we
hebben er de hele vakantie veel gebruik van gemaakt. Als je je
bedenkt, dat
de eenmalige toegang voor de meeste parken $ 10 en voor de grotere (bv
Yellowstone) $ 20 is, dan is de rekensom vrij simpel te maken. Zion is
een fraai park, indrukwekkende rotsen, niet zo verrassend, omdat de
natuur wat lijkt op Europese bergland- schappen. Wij zijn geen
wandelaars, maar als je dat wel bent dan valt er veel te beleven.
Vergeet het bezoekerscentrum niet, want daar krijg je van de Rangers
uitgebreide voorlichting en op werkelijk alle vragen hebben ze
antwoord. Wij konden nog met eigen auto er rondkarren, maar dat zou
eind mei wijzigen. Dan zou het alleen nog mogelijk zijn om met een
gratis bus het park in te gaan. Auto achterlaten in Springdale, vlak
voor de ingang. Heel leuk is de wandeling helemaal aan het einde van
de weg door Zion, bij de Temple of Sinawava. Dan moet je het water in
en via de rivier Virgin River door een hele smalle canyon wandelen, er
is geen pad, zo smal is het, Zion Canyon Narrows. Duur ongeveer 90
minuten. Vraag eerst even of het water niet te hoog staat bij het
bezoekerscentrum. Na Zion terug naar het hotel, waar veel winkels in
de buurt waren, dus de avond was, vooral met dit lekkere weer (25 C)
dik voor mekaar.
Dag 5: 28 april
Na een goede nachtrust (ik heb in een motel in de VS bijna noch nooit
een echt slecht bed gehad !) en een lekker ontbijt op weg. Over dat
ontbijt. Er zat volgens de info een complimentary (gratis dus)
continental breakfast bij de hotelprijs inbegrepen. Nou is dat meestal
best te doen, jus, koffie/thee, cereals (cornflakes en zo) met melk,
geroosterd boterhammetje met jam/boter, een of ander zoet gevalletje
en wat vers fruit. Hier bestond het uit slechts koffie/thee en een
klef croissant-achtig broodgeval. Niet dus, dan maar eggs, bacon,
hashbrowns (soort gebakken aardappel) en
toast bij Shoney's op de hoek. Maar nogmaals, vaak valt zo'n gratis
continental ontbijt best mee is onze ervaring. Op weg dus via Zion NP
en Bryce NP naar Torrey, onze volgende slaapplaats. We moesten door
Zion, via de 9 die een stukje door het park loopt om bij Bryce te
komen. Bij de ingang even wuiven met de vers aangeschafte National
Parks Pass (een lekker gevoel) en via een schitterende route door een
nauwe tunnel het park door. We vonden dit stuk Zion eigenlijk mooier
dan de gisteren gereden weg,naar het noorden het park in. Na Zion
blijft de weg mooi. Na een paar uur genieten is het de beurt aan Bryce
NP. Op ons gemakje via 3 uitzichtpunten de schoonheid bekeken, Sunrise,
Sunset en Bryce Point. Ontroerend mooi. Vooral van het uitzicht op Bryce Point was het
moeilijk om afscheid te nemen. Dit park heeft voor mij meer schoons te
bieden dan Zion, maar ja, dat krijg je als je gaat vergelijken. Ook
nog wat gegeten in het park en dan is daar de onverbiddelijke klok, we
moeten nog zo'n 200 kilometer via prachtige, maar bergje-op /
bergje-af-wegen
en dat rijdt uiteraard niet echt door. Via 3 uur prachtige
vergezichten bereiken we uiteindelijk Torrey, aan de voet van het
Capitol Reef NP, wat we niet zullen bezoeken. We logeren in Cap.Reef
Best Western en dat is niet slecht. Kamer met balkon en romantisch
uitzicht op mooie rode rotsen, behorend bij het national park
Dag 6: 29 april
In Nederland wordt vandaag Koninginnedag gevierd, maar daar
merken we hier niets van. Gek dat die Yanks daar niks aan doen.
We begonnen de rit via een scenic route richting Salt Lake City
met een zonnetje, maar dat liet ons steeds meer in de steek naarmate
we hoger kwamen. De borden vertelden dat we op 8500 feet zaten en dat
konden we merken ook, we zaten in de wolken. Voor het eerst van mijn
leven moest ik vandaag remmen voor een hert dat de weg overstak. Voor
eenvoudige stadsbewoners als wij toch iets bijzonders. Langzaam
verandert de scenic route in een drukke verkeersweg: we naderen
een grote stad: Salt Lake City. Na het inchecken bij het hotel maar
even genoten van de geneugten van een grote stad: winkelen en een
lekker restaurant.
Dag 7: 30 april
Vandaag, zondag, maken we er maar een religieus dagje van. Na
het gratis continental ontbijt (dit keer uitzonderlijk uitgebreid en
goed) op weg naar de Mormonen. Daar is Salt Lake City tenslotte
beroemd om, het Vaticaan van de Mormonen. Op weg naar Temple
Square zie je dat SLC een fraaie stad is, schoon en een beetje
Europees aandoend, net als San Francisco. De auto was eenvoudig te
parkeren, zondagochtend, en we konden nog net een concert bijwonen van
het beroemde Mormon Tabernacle Choir. Elke zondagochtend is er een
radioconcert met koor en orgel.
Ook als je er eigenlijk niet van houdt (zoals wij) is het toch
indrukwekkend. Na het concert staan buiten al de zusters opgesteld
voor de rondleiding. Verzin een taal en de mormonen hebben wel een
zuster voorradig die jouw taal spreekt. Nederlands ? Geen probleem
meneer, zuster Amelie komt u zo halen voor prive rondleiding. Ai,
sorry, zuster Amelie is verhinderd...........spreekt u ook Engels ?
Uiteindelijk toch een priverondleiding in het Engels van een Franse
zuster die voorouders had in Noord Brabant dus waren we toch een
beetje "thuis". Eerst het geloof, de historie en een kijkje
in o.a. het Tabernakel. Dan het bezoekerscentrum met
(echt theatraal Amerikaans) een toespraak van een gigantische Jezus
Christus in.......het Nedelands. Zuster was niet opdringerig en
hield aan ons geen nieuwe mormonen over. Ook een bezoekje later thuis
van Nederlandse mormonen heb ik kunnen tegenhouden. Trouwens, als je
iemand uit de vriendenkring met een bezoekje van Mormonen wil
verrassen.......overal liggen kaarten, waarop je zo'n bezoekje kunt
aanvragen.......Ik zeg verder niks !! Op eigen gelegenheid nog even de
tuin, kerk, musea bezocht en toen was het voor ons einde religie. Voor
alle duidelijkheid, dit hele gebeuren
als beschreven is gratis. Aan de overkant van Temple Square nog even
wat geshopt en toen richting de besneeuwde bergen, richting Plant
City, een van de plekken waar in 2002 de Olympische Winterspelen
gehouden worden, oa het schansspringen en de afdalingen.Plant City is
een hele luxe wintersportplaats, waar het straks niet goedkoop zal
zijn. Wel mooi, hoewel er nu bijna geen sneeuw meer lag. Oh ja, het
weer ? Fantastisch, zonnetje 20 graden !
Dag 8: 1 mei
Een behoorlijke rit vandaag, zo'n 500 kilometer richting Jackson Hole.
Als je via de I 15 Salt Lake City verlaat, dan zie je dat ze
gigantisch bezig zijn met de infrastructuur ivm de Olympische Spelen.
Opbrekingen, omleidingen, versmallingen, nieuwe bruggen en af/opritten
met als gevolg nu: files. Toen we dat gehad hadden en na een uurtje de
I 15 verlieten om weer een scenic route te volgen werden we rijkelijk
beloond met weer een hele fraaie route met natuurschoon en dit
keer uitzonderlijk veel sneeuw. Niet op de weg, maar langs de randen,
soms wel zo'n meter hoog. En dat beeld veranderde (gelukkig) niet tot
aan Jackson. We rijden in deze vakantie veel (ik schat zo'n 6500
kilometer), dus je moet zorgen dat het ook rijdend onderweg een
feestje blijft. Vandaag was ik daar
gelukkig weer in geslaagd. Ik heb bij de planning vooraf thuis gebruik
gemaakt van
www.freetip.com, waar
je ook voor een scenic route kon kiezen. Voortreffelijke site. Op een
enkele uitzondering na, klopte alles perfect. Jackson is een echte
vakantieplaats, in de winter de sneeuw en skigenot en in de zomer
uitvalsbasis voor de nationale parken Teton en Yellowstone. Het barst
er van de gezellige winkeltjes en eetgelegenheden, alleen nu was het
(tussenseizoen) aan de zeer rustige kant. Het weer gedroeg zich
ook vandaag weer voorbeeldig.
Dag 9: 2 mei
De oorspronkelijke planning was door Teton NP en Yellowstone NP
naar onze volgende slaapplek: West Yellowstone. Foute planning,
want de zuidingang van Yellowstone zou pas op 15 mei opengaan na de
winterslaap. Dat zelfde probleem hebben we ook overmorgen als we door
Yellowstone Park naar Cody willen. Ook nog dicht. Een les dus voor
toekomstige voorjaarsreizigers. Check eerst even op de
Yellowstone-site wanneer alles exact opengaat. Goed, dus via de
oostkant omrijden, maar we wilden toch Teton NP bezoeken en omdat de
reistijd naar West-Yellowstone hooguit 2 uur was hebben we dat eerst
maar gedaan. Geen spijt van. Fraai park, nadat we met de pas gezwaaid
hadden een flinke rondrit gemaakt en af en toe even van mooie
vergezichten genoten. Tussen de wilde bisons gereden en ook aan de
kant van de weg een hele grote groep herten bespied. Wat is het toch
heerlijk om de auto ergens neer te zetten, te gaan zitten en helemaal
geen storende stadsgeluiden te horen, alleen de stilte. Na deze
Teton-ochtend terug naar Jackson Hole voor de lunch en daarna richting
West Yellowstone. Redelijk fraaie route, in ieder geval niet
vervelend. Laat in de middag in een toeristenstadje, West Yellowstone,
waar we een goed Best Western-hotel hadden met zeer ruime kamer,
koelkast en free continental breakfast van goede kwaliteit. Bij de
grote brand in het park een aantal jaren geleden, 1988, was dit dorp,
liggend vlak bij de west-ingang van Yellowstonepark bijna geheel in
vlammen opgegaan, maar op het laatste moment draaide de wind. Er is
een Grizzly Discovery Center met beren en wolven, dat een goede naam
heeft (niet bezocht) en een Imax-theater (wel bezocht) waar je op dat
grote scherm alvast kunt zien , wat je de volgende dag in het echt
gaat bekijken. Nuttig. Veel winkels en eettenten, maar net als in
Jackson, tussenseizoen zorgt voor relatieve rust.
Dag 10: 3 mei
Een van de hoogtepunten: Yellowstone Park. Hoewel we qua meegebrachte
kleding op koud en slecht weer in Yellowstone gerekend hadden, was het
toch korte broeken/T-shirt weer! In de loop van de dag wordt het zo'n
graad of 17/18 met zon. Als we in de auto stappen 's ochtends moeten
we echter ijs krabben.......We zwaaien weer vrolijk met onze NP-pas,
maar dit keer wil de Ranger even de handtekening vergelijken met die
op mijn paspoort, ze controleren dus toch ! Maar dan: adembenemd,
fantastisch. We rijden tussen 10-tallen bisons door, moeten uitwijken
voor herten en genieten.Sommige wegen in Yellowstone zijn nog gesloten
vanwege de sneeuw (welke sneeuw ?) maar de weg naar de noordingang en
naar de geijser Old Faithfull zijn open. We gaan eerst naar het
noorden en zien onderweg al allemaal stoom uit beekjes komen, de
heetwaterbronnen. Is dat echt warm ? Ga jij eens voelen. Jazeker.
Verderop: een grote stoomwolk in de lucht. Het blijken de Norris
geijsers te zijn met als topper een hevig rokende (gisteren heeft ķe
een grote uitbarsting gehad) Old Steamboat. Wat een fantastisch
gezicht. Rondom deze stoomboot
nog een heel wandelpad tussen borrelende, pruttelende, rokende
bronnen. Spookachtig mooi. Dan verder noordwaarts naar Mammoth Hot
Springs. Daar was ook een bezoekerscentrum en was er wat te eten. De
Mammoth Hot Springs zijn fraaie witte kalksteenformaties met hete
bronnen er tussenin. Knap vermoeiend door de vele trappen en het
enorme hoogteverschil. Gelukkig is er ook nog een tweede stuk Springs
waar je met de auto langs kunt. Dan leidt de route weer zuidwaarts
naar Old Faithfull, zo genoemd omdat 'ie zeer regelmatig en
betrouwbaar gaat spuiten, zo ongeveer om het uur. In het zonnetje
zittend wachten samen met vele anderen op het spuitwonder en ja hoor,
exact op de door Rangers voorspelde tijd begon het spektakel. Het was
inmiddels al weer laat in de middag, tijd om huiswaarts te gaan. Op
weg naar West Yellowstone kwamen we een nog een aantal
geyser-formaties tegen, die opvielen door de grote hoeveelheid stoom
en de mooie kleuren van de steenformaties. Toch is in het hele park
duidelijk te zien dat de grote brand van 1988 behoorlijke sporen heeft
nagelaten. Veel kale stukken met stronkjes. Duurt jaren voordat de
nieuwe aanplant zichtbaar is. We zijn laat terug in het hotel,
vermoeid, roodverbrand, maar oh zo voldaan.
Dag 12: 4 mei
De dag in West Yellowstone begint fris en nat. Voor het eerst echt
regen in de vakantie, maar in de loop van de ochtend wordt het droog
en zelfs echt warm. Ik had gepland een korte rit van ongeveer 2 uur
door het park oostwaarts naar Cody om daar nog wat Buffalo
Bill-geschiedenis te bekijken. Maar de oostingang gaat pas morgen, 5
mei open ........Les: goed informeren van tevoren. Nu is het een omweg
noordelijk langs het park en dan weer zakken naar Cody, zo'n 7 uur
rijden.. Het eerste stuk was best leuk en afwisselend, na Laurel
richting zuid werd het een vervelende lange
saaie weg. Pas vlak voor Cody viel er weer te genieten. Cody is een
leuk gezellig toeristenplaatsje, beroemd om zijn Buffalo Bill-historie.
Alles staat dan ook in het teken van die beroemde cowboy. Er is zelfs
een heel groot Buffalo Bill-museum, dat de moeite waard schijnt te
zijn. Ik kan dat niet bevestigen, want het museum was al gesloten toen
wij er arriveerden. Maar de vele winkels waren ook leuk, hoewel ik die
ene echte Stetson
(cowboyhoed van zeer goed merk) toch maar niet gekocht heb.
Dag 13: 5 mei
Realiseer mij bij het opstaan, dat ik gisteren 4 mei niet stilgestaan
heb bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Doe het nu even
kort. Vandaag een geplande lange rit, 650 kilometer, naar Rapid City.
Na een saai uurtje wordt de route zeer fraai. Big Horn Mountains met
scherpe haarspeldbochten, herten, moose (ook een hert), sneeuw langs
de weg en indrukwekkende vergezichten. Zit in ons geheugen gegrift !
Dan nog een heel stuk I 90 naar Rapid City in South Dakota. Lang maar
niet echt vervelend. Rapid City is een niet zo indrukwekkende stad
maar boordevol met hotels. Want het is de uitvalsbasis voor de Black
Mountains, boordevol toeristische attracties. En daar komen wij ook
voor. Morgen. Het hotel Imperial Inn is een misser, gauw vergeten.
Dag 14: 6 mei
Vandaag veel gedaan, veel gezien. Eerst vroeg naar het Black Hills
Visitor Center in Rapid City voor een fikse stapel brochures. Wat
hadden ze er veel. Toen via een scenic route naar Mount Rushmore, waar
de presidenten Washington, Jefferson, Roosevelt en Lincoln in de
rotsen staan uitgehouwen. Vorig jaar is er een gigantisch groot
bezoekerscentrum met filmtheaters,
tentoonstellingen, eetgelegenheden en vlaggenparade van alle
Amerikaanse staten geopend, hetgeen deze plek wat meer allure geeft.
Het geheel maakte op ons veel indruk. We hebben ook nog een wandeling
gemaakt onder de koppen door via een mooi speciaal aangelegd
wandelpad. Het is gratis, alleen voor het parkeren moet je fiks
betalen. Toen naar het vlakbij gelegen
plaatsje Keystone, een soort Valkenburg / Volendam met eettentjes,
souveniershops en hotels. Lekker weer, dus geluncht op een terras in
het zonnetje. Vervolgens naar het Custer State Park, waar de grootste
kudde Bisons van de VS zou zijn. Wel wat wild tegengekomen, herten,
berggeiten en wilde ezels, maar de bisons konden we slechts in de
verre verte ontwaren. Toch wel leuk, zeker door de scenic road er
naartoe. Om onze portie "dieren in de natuur" toch te halen
voor vandaag een bezoekje gebracht aan een safaripark, Bear Country
USA. We telden wel zo'n 100 vrij rondlopende beren. Aan het einde nog
een minidierentuin met hele
jonge beertjes. Tuurlijk, schattig om te zien.
Dag 14: 7 mei
Vandaag 400 kilometer richting Casper. Weer bestaat uit regen en af en
toe een zonnetje, maar we zijn beter gewend. We kwamen via de (alweer)
scenic road langs de Jewel Cave, de tweede grootste grot van de VS, de
derde van de wereld. Ik dacht via mijn informatie begrepen te
hebben dat de grot nog in winterslaap was, maar dat had ik gelukkig
fout. Dus kaartjes gekocht voor een klimmerige rondleiding ver onder
het aardoppervlak. Anderhalf uur, 795 traptreden, totaal 250 miles (!)
aan gangen, waarvan wij er 3 procent bezochten. Indrukwekkend en
fascinerend.
Temperatuur onder de grond zomer en winter zo'n 49 F. Daarna door naar
Casper. Kan ik vrij kort over zijn, saai. Casper ? Onaantrekkelijke
provincieplaats zeker op zondag. Maar je moet toch ergens slapen !
Dag 15: 8 mei
Vandaag een echte "verplaats"-dag. Geen bijzondere zaken te
melden. Waren bijtijds in Rock Springs, ook zo'n nietszeggende
provinciestad, vroeger een zeer drukke steenkolenmijnplaats, waar nog
wat overblijfselen in het historische stadshart te vinden zijn. Motel,
een Comfort Inn, zeer de moeite waard. Behalve een goed continental
breakfast hadden ze ook nog een gratis happy hour tussen 5 en 7.En
daar werd, ook door ons, zeer druk gebruik van gemaakt. En de kamers
waren ook nog behoorlijk. Hoewel, was dat zo, of dacht ik dat na al
die alcohol ? Ik realiseer mij, dat we in deze vakantie heel wat
staten aandoen: Nevada, Utah, Idaho,Wyoming, Montana, South Dakota,
Colorado en Arizona en dat zijn er toch 8. Het weer was gammel
vandaag, maar het Weather Channel zegt dat 't beter wordt !
Dag 16: 9 mei
In tegenstelling tot de afgelopen 2 dagen rijden (redelijk saaie
route, zeer matig weer) vandaag een bijzonder fraaie rit. Hoge bergen,
fraaie vergezichten, sneeuw, wild op de weg, haarspeldbochtenwerk:
fantastisch. Ook nog onderweg een bezoekje gebracht aan het Dinosaur
National Monument. Een gebied waar heel veel overblijfselen van dino's
gevonden zijn en nog worden gevonden. Op een plek hebben ze over de
vindplaats
een heel gebouw heengezet met veel glas en daar een interessant
bezoekerscentrum van gemaakt. Toch nog hier een behoorlijke tijd
doorgebracht.Was trouwens ook weer met onze parkenpas te bezoeken.
Eind van de middag na een rit tussen rotsen die steeds roder van kleur
werden, gearriveerd in Moab, een druk en gezellig touristenplaatsje,
barstend van de jonge mensen, rafters, mountainbikers, wandelaars en
meer van dat soort zeer sportief volk. Logisch, want Moab, gelegen
tussen 2 nationale parken aan de Colorado River biedt veel
mogelijkheden. Trouwens, uitstekend weer vandaag.
Dag 17: 10 mei
Het weerrecept van vandaag: zon, warm, maar later op de dag veel wind.
Een dagje natuur. Eerst naar het Arches National Park (weer die pas
nodig), de grootste concentratie van natuurlijke rotsbogen (arches)
ter wereld. En allemaal prachtig roodbruin van kleur.
Voor ons een van de hoogtepunten van de reis. Hoewel wij geen
wandelaars zijn, toch een fikse 3 uur gewandeld om nog meer te kunnen
genieten van al deze dingen. Na dit bezoek even terug naar Moab voor
de late lunch en daarna naar het andere NP, het Canyonlands National
Park. Weer zwaaien met de pas. Dit park is ook fraai, maar wellicht
was de combinatie niet zo gelukkig: in de morgen overdonderd door
Arches NP en ja, dan valt dit wat tegen. Leek een beetje op de Grand
Canyon, maar dan in het klein (wie trap ik op de tenen ?). 's Avonds
rustig TV gekeken, veel van hetzelfde, herhalingen, oude series,
reclame, eigenlijk hetzelfde als thuis. Op MTV viel ons 1 programma
op, The Tom Green Show, volkomen maf. Ik voorspel dat als een
Nederlandse zendgemachtigde het aandurft om deze show hier uit te
zenden, het een groot succes wordt.
Dag 18: 11 mei
Alweer zo'n mooie rit vandaag, ongeveer 450 kilometer, waarvan
400 kilometer van uitzonderlijke schoonheid. Vanaf Moab langs
de onderkant en de zuidelijke ingang van het Canyonlands National
Park, heel fraai. Daarna via veel bergen en dalen richting
Monument Valley. Je waant je in cowboyfilmsfeer en je verwacht
elk moment John Wayne die te paard naast je komt rijden.
Roodbruine tafelbergen, waar je ook maar kijkt. Onderweg veel
indianenverkoopstands met prachtig materiaal. Besloten om niet het
Monument Valley NP in te gaan, we vonden deze rit al fraai genoeg.
Toen het laatste rukje naar Page, vlakbij Lake Powell in de Glen
Canyon. Daar waren we tijdig in ons hotel, maar het bleek dat we nog
een uur extra hadden, want we hadden weer de tijdsgrens
gepasseerd, maar nu andersom, waardoor we een uur wonnen.
Dus naar de Glen Canyondam en brug plus bezoekerscentrum.
Het aardige was, dat we vanuit onze hotelkamer uitzicht hadden
op deze dam. De Glen Canyondam lijkt op de Hooverdam, iets smaller en
slechts 4 meter lager. Ook hier gaat het meer, Lake Powell, over in de
rivier Colorado, maar alles is hier veel minder commercieel dan bij de
Hooverdam. Het parkeren is gratis en, tot onze verbazing ook de
perfecte rondleiding was gratis. Een rondleiding van anderhalf uur,
waarbij je eigenlijk net zoveel te zien kreeg als bij de Hooverdam.
Dus, als je beide plaatsen bezoekt, vergeet de Hooverdam en doe deze.
Je mocht alleen geen enkele tas (ook geen heuptas of rugzak) meenemen
en er was ook geen mogelijkheid om het ergens in kluisjes op te
bergen. Enige minpuntje ! Na de rondleiding doorgereden naar een
jachthaven aan de overkant van Lake Powell, het plaatsje Wahweap.
Lekker gegeten met uitzicht op de zeer vele boten. Het weer was goed
vandaag, alleen wat erg winderig.
Dag 19, 12 mei
Kort ritje vandaag, van Page naar Flagstaff, ongeveer 3 uur rijden.
Onderweg weer veel Navajo-indianen-vrouwen die zelf gemaakte
sieraden etc. verkopen. Ook nog een kijkje genomen in het Sunset
Crater National Monument (parkenpas was weer geldig), een dode
vulkaan, die 1000 jaar gelden actief was. Je ziet veel, heel veel
versteend lava, je loopt er zelfs tussendoor. In het bezoekers centrum
kon je weer gedegen antwoorden krijgen op alle,ook hele stomme,
vragen. Mijn petje af voor het personeel in al die bezoekerscentra,
overal vriendelijke en behulpzame medewerkers.. We waren bijtijds in
het hotel, dat in Flagstaff aan de beroemde Route 66 lag. Wat
gewinkeld en de Old Town van Flagstaff ontdekt met leuke gekke
artistieke winkeltjes, barretjes, terrasjes buiten en aparte
eettenten. Heel leuk.
Dag 20, 13 mei
Vandaag een tripje rondom Flagstaff uitgezocht naar 3
"attracties" .
Allereerst via een fraaie route, de Oak Creek Canyon naar Sedona, een
chique vakantieplaats vol met hotels, eettenten, souveniershops en
dure kunstgaleries. Daarna verder naar Jerome, hoog in de bergen. Een
oude ghosttown, vroeger goed voor 12.000 inwoners, mijnwerkers uit de
kopermijnen, daarna verlaten toen de mijnen sloten en sinds een jaar
of 10 weer bewoond, maar nu door kunstenaars. Heel apart. Had qua
kunst de halve stad wel willen meenemen, maar Visa en United Airlines
hadden daar zeker een stokje voor gestoken. Toen naar de derde
"attractie", Montezuma's Castle National Monument (parkenpas
!). Huizen van indianen zeer hoog in de grotten aangelegd. Apart. Leuk
om te zien. Via een andere scenic route weer terug naar Sedona voor
een tweede en betere blik op de Red Rocks, die het plaatsje domineren,
en een
kop goede koffie, die we hier 's ochtends ontdekt hadden. Het weer was
uitstekend, zon, 25 C. Jammer was dat Lieke op de parkeerplaats in
Jerome uitgleed en een pijnlijke enkel overhield.
Dag 21, 14 mei
Vanuit Flagstaff op weg naar Laughlin getracht de hele Route 66
te volgen. In Flagstaff lukte dat, maar toen kwamen we automatisch op
de I 40 terecht en ik weet zeker dat we niets fout deden. Even
verderop, in Williams het weer geprobeerd, maar ook daar kwamen we na
zo'n 2 kilometer weer op de 40 terecht. In Ashford weer een poging en
dit keer bleven we op de 66. Gelukt ! Niet dat die Route 66 nou zo
spectaculair is, vooral niet tussen de landerijen met koeien, maar
toch geeft het iets van kippevel. Vooral in de plaatsjes, bijvoorbeeld
Seligman, waar een aantal souveniershops de hele nostalgie probeert
levend te houden. Zo is er daar een kapperszaak, helemaal volgegooid
met historie en herinneringen aan bezoekers van die kapperszaak, zoals
visitekaartjes en autonummerborden. Even verderop, in het gehucht
Hackberry kregen we gratis koffie "in Hackberry betaal je niet
voor de koffie, je laat je vrienden toch niet betalen !" bij het
Old Visitors Center, een hele aparte nostalgische tent, waar de tijd
leek te hebben stilgestaan. Vanuit Kingman (een wat grotere plaats)
naar Oatman, een hele steile lastige weg omhoog de bergen in met
haarspeldbochten en enge afgronden vlak naast je. Oatman is een oude
cowboystad waar de ezels los in de straat en in de winkels lopen. Veel
countrymuziek live en (niet gezien) voor de toeristen
vuurgevechten tussen de goede en de slechte cowboys. Raad eens wie er
altijd winnen ? Toen via Bullhead City (Arizona) naar er tegenover
Laughlin (Nevada). Een gokstad aan de Colorado River, niet zo
spectaculair als Las Vegas, maar sterk groeiende. Vooral veel ouderen
komen liever hier naartoe (rustiger en goedkoper) en daar wordt zeer
duidelijk goed op ingespeeld dmv bijvoorbeeld de
keuze van de optredende artiesten. Veel hotels van naam uit Vegas
hebben hier een soort van dependance. Wij zaten in Flamingo Hilton,
een knots van een kamer met een compleet bankstel er in en uitzicht op
de Colorado. Ik zag de standaardprijs staan voor die kamer, $ 24
.........................
Dag 22: 15 mei
Een heel kort ritje van de mini-gokstad naar de giga-gokstad.
Anderhalf uur via 1 grote lange rechte weg door de woestijn. Van de
rust en de stilte van de afgelopen weken naar de drukte van Las Vegas.
Getracht vandaag kaartjes te bemachtigen voor de show "O" in
Bellagio. Het is de waterversie van het Cirque du Soleil en schijnt
fabelachtig goed te zijn. De duurste show in Vegas, maar we zijn er
nou eenmaal dus doen maar. Uitverkocht ! Alle dagen (we konden
ma-di-wo-do-vr). Duur ? Wat dacht u van $ 100 per persoon ? Even
rekenen, huidige koers f 250 pp, 700 plaatsen in het theater, f
175.000 per voorstelling en ze hebben er 2 per avond, is dus f 350.000
per dag, 5 keer per week maakt dus f 1.750.000 per week. Toen maar
kaartjes gekocht voor de sensatie van Vegas, The Blue Man Group in
Luxor. Gaan we woensdag naartoe. Prijs ? "Slechts" $ 70 pp.
Het weer: warm, licht bewolkt en wind.
Dag 23: 16 mei
Van alles wat vandaag, beetje uitgeslapen, rustig ontbeten,
langs Ethel M.Chocolate Factory in Henderson (15 minuten rijden)
voor een gratis fabrieksrondleiding en....... gratis bonbons.
Daarna wat gesnuffeld in de casino's Stratosphere Tower, Rio (en nu
wel de show in de lucht gezien !), The Venetian en ons
"eigen"
Circus Circus. Wat nickels vergokt, wat gegeten, wat gedronken.
Weer: warm, zon en geen wind meer.
Dag 24: 17 mei
Vandaag wat dingetjes bekeken in de grootste outletmall (soort
fabrieksverkoop via winkels) van de VS, LV Belz Outlet. Tas met
wieltjes gekocht want door mijn afwijking (het verzamelen van
toeristische brochures uit de hele wereld ) had ik inmiddels 3
plastic tassen boordevol, die konden niet meer in de koffer, want
papier gaat zwaar wegen als je er veel van hebt ! Toen naar een
casino/hotel in Henderson met als thema de Afrikaanse wildernis (help,
naam kwijt !) waar we wisten dat ze een uitstekend buffet hadden. En
dat klopte nog steeds, voor $ 6,95 gigantisch geluncht (sushi, verse
kreeft, vers gebakken taart en nog veel meer). Toen naar huis, Circus
Circus voor een opfisbeurt en een lange broek met gewoon overhemd,
want.......showtime ! The Blue Man Group in Luxor. De recensies waren
zeer lovend, terecht want dit was vernieuwend theater. Humor, pittige
moderne muziek (veel drumwerk) en superverrassend. Een absolute
aanrader. Blij dat we het gezien hebben. Terug van Luxor naar Circus
Circus over de Strip, bemerk je dat het in de loop der jaren toch wel
superdruk geworden is met het autoverkeer. Waar moet dat naartoe ? Nu
deden we er bijna een uur over om van het ene eind van de Strip naar
bijna het andere eind te komen.
Dag 25: 18 mei
Op de op-een-na-laatste dag wat casino's gedaan. Even snel:
Bellagio-Monte Carlo-M&M/CocoCola- winkel-koffie bij
Starbuck-MGM-NY NY-Monte Carlo - Bellagio-Ceasar's-Paris,
Bellagio-Circus Circus. Pfffffffft. Ik had beloofd de Strip nog even
via de casino's aan de Strip te beschrijven. Dit wordt ook een bewijs
dat je zonder een cent te vergokken je prima kunt amuseren in LV !
STRATOSPHERE TOWER. Hoogste punt van LV. Casino als alle andere, maar
met prachtig uitzichtpunt voor een perfecte blik over LV en omgeving.
Boven op de toren 2 attracties, de hoogste achtbaan ter wereld en zo'n
geval waar je in een stoel omhooggeschoten wordt. Verder leuke
winkelstraat en een 2 redelijke shows. CIRCUS CIRCUS. Gebouwd in de
vorm van een circustent. Casino als de rest, een tikkie ouderwets.
Gratis circusvoorstellingen van goede kwaliteit vanaf 11 uur 's
ochtends om het uur. Grote kinderspelletjesgalerij en een heel
overdekt pretpark, Adventuredome met een heuse echte rollercoaster,
waterachtbaan en nog veel meer. STARDUST. Gewoon casino met een goede
show, Wayne Newton. NEW FRONTIER. Gewoon casino TREASURE ISLAND. Luxe
casino met perfecte show, Cirque du Soleil. Groot kinderspeelpark en
het piratengevecht op 2 boten vanaf 4 uur 's middags elk anderhalf
uur. Een spektakel. Wees er een half uur van tevoren voor de goede
plekken. Mag je niet missen. MIRAGE. Luxe casino.Thuisbasis van
Siegfried en Roy en dat is duidelijk te zien. Dierentuin en
dolfijnenshow achter het hotel (betalen) en leeuwenverblijf bij de
ingang. Kijk ook naar het aquarium achter de hotelreceptie.
Tegenwoordig (vervanger
voor Siegfried en Roy die ermee stoppen) ook show van Danny
Gans, meesterimitator. Voor de deur om het kwartier een
vulkaanuitbarsting, net echt. CEASARS PALACE. Luxe casino met
Imax-theater, goede wisselende shows in musicaltheater en 2
winkelstraten, de Forum shops. Een must. Alsof je in de openlucht
wandelt, want de hemel past zich aan en verandert constant, luxe
winkels met 2 fonteinen, die elk uur veranderen in een show. BELLAGIO. Superluxe casino, je durft er haast niet in korte broek te
lopen. Gratis zeer fraaie bloemenkas, gewild bij bruidsparen, goede
wisselende shows en "O" de waterversie van Cirque du Soleil,
duurste show van LV. Ga verder eens kijken bij de receptie van het
hotel (bloemen) en kijk dan ook even naar het glazen plafond, wandel
langs de zeer luxe winkels en bezoek (betalen) het Bellagiomuseum met
schilderijen van Rembrandt, Picasso, Cesane en nog een heleboel meer.
Voor het casino is een groot meer gemaakt van zo'n 500 meter breed,
waar in de avond elk kwartier een fontijnenshow plaats vindt, begeleid
door romantische (vaak italiaanse) muziek. Grandioos ! BOARDWALK.
Eenvoudig casino met eenvoudige shows. Het kermiswerk op het dak is
nep en aleen decoratie. MONTE CARLO. Luxe casino met leuke winkels en
een eigen echt werkende bierbrouwerij. Show is perfect.
Meestermagician Lance Burton. De moeite waard. NEW YORK, NEW YORK. Met
het vrijheidsbeeld, de brandweerboten en de beroemde Brooklyn Bridge
voor de deur. Binnen waan je je in New York met eetstraatjes, de
Beurs, goede show (Lord of the Dance) en een groot speelautomaten-
paradijs plus een echte rollercoaster die buiten voor het hotel en
binnen door het casino davert. Luxe casino. EXCALIBUR.Goed casino met
hele kinderattracties-etage, veel winkels en een dinnershow met
riddergevechten. 's Avonds voor de deur de opkomst en afgang van een
heuse gigantische draak, om het kwartier. LUXOR. Luxe casino, gebouwd
in de vorm van een pyramide. Binnen goede shows oa Blue Man Group,
maar ook IMAX-theater,
oude Egyptische opgravingen (zogenaamd) en stuntfilmtheater.
Veel kinder speelapparaten. Voor de deur geeft Sfinx 's avonds laser-
en waterprojectieshows. MANDALAY BAY. Luxe casino, vrij nieuw. Zeer
goede internationaal beroemde artiesten voor optredens en goede shows.
Duur. Ook het moederhuis voor The House of Blues met vaak
wereldsterren op bezoek. Leuke inrichting. TROPICANA. Luxe casino met
gratis gokmuseum. Magieshow van Rick Thomas (voordelig) en de
traditionele Folies Bergere. MGM. Luxe casine met grootste hotel van
LV. Leeuwen bij de ingang in Lion Habitat, gratis shows in het casino,
pretpark
Great Adventures met veel leuke attracties en leuke winkels. Shows
zijn perfect, Grease draait er en EFX is grandioos. ALADIN. Wordt nu
gebouwd, wordt luxe. PARIS. Met de Eifeltoren, Arc de Triomph en
fonteinen buiten, binnen een luxe casino met geheel Parijse
inrichting, tot in de toiletten toe. Winkelstraat is ingericht als
Parijs straatje met accordeonist en andere vulling. In de
bakkerswinkels echt frans stokbrood te krijgen. De Eifeltoren is met
een lift tot de bovenste etage te bereiken voor een prachtig uitzicht.
Show is goed, Notre Dame de Paris met als de thema de klokkenluider.
BALLYS. Luxe traditioneel casino, chique winkels, goede shows.
BARBARY COAST. Oud traditioneel casino. FLAMINGO HILTON. Goed casino
met zeer fraaie tuin met vogels (flamingo's) en pinquins. Goede
traditionele show The Radio City Rockettes.
IMPERIAL PALACE. Oud casino met tentoonstelling over oude
auto's (heel bijzonder voor de liefhebber) en wat mindere shows.
Of je moet houden van een veredelde Hennie Huisman Soundmixshow. Maar de sterren lijken wel ! THE
VENETIAN. Luxe nieuw casino.
Het front toont al als Venetie, de binnenkant helemaal.
Plafondschilderingen en de Canalshops. Luxe winkels, gebouwd langs
Venetiekanaaltjes met echte gondels en zingende gondeliers. Je gelooft
je eigen ogen niet. Uitrusten op het San Marco-plein ? Geen probleem,
is er ook. Goede shows en het huis van Madame Tussaud LV-vestiging.
Niet overslaan dit casino. DESERT INN. Traditioneel luxe casino.
RIVIERA. Goed casino met goede show, Splash en mindere, oa La Cage met
travestieten. SAHARA. Goed traditioneel casino, binnenkort helemaal in
raceauto -sfeer. Er wordt zelfs een autorollercoaster gebouwd die
buiten langsrijdt. Binnen ook veel mogelijkheden om te autostunten.
CASINO'S OP KORTE AFSTAND VAN DE STRIP: THE ORLEANS. Goed casino met
veel artiesten uit de oude Rock and Roll-tijd, die er zeer regelmatig
optreden. RIO. Luxe casino met goede shows, oa David Cassidy en Sheena
Easton, maar ook Carnaval in de lucht, vanaf 2 uur elke dag om de 2
uur. Leuk gratis spektakel. Ook hier de tentoonstelling The Real
Titanic. HARD ROCK HOTEL. Luxe. De hotelversie van het cafe. Veel te
zien. Er is ook een theater met vaak goede wereldsterren. LAS VEGAS
HILTON. Luxe casino. Show niet imponerend, wel aantrekkelijke
attractie. Star Trek The Experience. Je ziet alle kostuums, reist mee
door de ruimte en komt heelhuids terug.
Dag 25: 18 mei
Laatste echte dag in LV, in de USA. Wat boodschapjes gedaan en
even wezen kijken in het casino, dat eigenlijk in ons reispakket zat,
maar dat we gewijzigd hadden in Circus Circus. Dat hotel was
Palace Station en daar hebben we niks aan gemist ! Toen naar Hilton,
en naar Paris voor een lekkere echte franse baquette en een gokje.
Toen Treasure Island en Mirage en weer snel terug naar Treasure
Island, waar we we nog net op tijd waren voor de piratenshow. Wat een
spektakel toch elke keer weer. Vanavond inpakken, dus besluiten we een
rustige avond in ons eigen Circus Circus te doen met een etentje, een
circusje en een gokje. Bij de gokjes altijd gratis drankjes en daar
werden we aardig gehaaid in. Gokje doen, ook bij "onze" 5
centapparaten, en een juf komt vragen of je een cocktail wil.
Alles bezorgt ze, koffie, fris, licht alcoholisch, zwaar alcoholisch.
Kosten ? Een fooi voor de juf. $ 1.
De eerste keer vind je het vreemd, later weet je niet beter.
Inpakken geblazen, morgen vroeg op, dus op tijd naar bed.
Dag 26: 19 mei
Half 6 op, want het vliegtuig gaat om 9 uur. Gegeten, voor de laatste
keer het casino doorgelopen (ze zaten er nog/weer) want LV slaap nooit
! Gereden over een uitgestorven Strip, auto ingeleverd en aangesloten
bij een enorme rij wachtenden voor United Airlines. En wij dachten dat
we de enigen waren ! Oppassen met wat je zegt, want ik hoor
Nederlands, ze kunnen je weer verstaan ! Vliegtuig vertrekt op tijd,
overstap geen probleem en moe arriveren we op
20 mei om half 7 op Schiphol. Leuke vakantie gehad ? Geweldig !
USA, tot de volgende keer maar weer.
©
USA4ALL & Ben Zwaan 
