Tijdens onze vakantie in Finland in 2006 hebben wij, Martien (44), Anja (40), Steven(12) en Myrthe (11) het plan opgevat om te kijken of wij in de zomer 2008 naar de Verenigde Staten op vakantie konden gaan.In de weken die daarop volgde deed ik een zoektocht op internet of een dergelijk reis voor de kinderen wel leuk zou zijn, ik las verschillende reisverslagen van mensen die ook een dergelijke reis met kinderen hadden gedaan en daaruit bleek dat het heel goed mogelijk was. In de periode zomer 2006 – zomer 2007 kwam er een kostenraming en een voorzet voor de te maken route. Uiteindelijk is in de zomer van 2007 de knoop definitief doorgehakt en begonnen de plannen wat concretere vormen aan te nemen, na nog wat laatste bevestigingen gekregen te hebben over de op te nemen vakantiedagen is uiteindelijk de vlucht geboekt op 30 september 2007. Op advies van een aantal mensen hadden wij de accomodaties in de parken (Yosemite en Grand Canyon) al een jaar van tevoren vastgelegd, zelfs al voordat wij de tickets geboekt hadden, deze kun je nl. eenvoudig weer annuleren, achteraf hebben wij geen spijt van gehad om in de parken te overnachten, vooral in Yosemite scheelde dit erg veel reistijd. Vanaf toen was het definitief…… USA here we come. Al weken waren wij de prijzen van de tickets in de gaten aan het houden en uiteindelijk hebben wij voor een leuke prijs onze tickets kunnen boeken, met 1 tussenstop in Zurich vliegen wij met Swiss Airlines naar Los Angeles.  Uiteindelijk wordt de route zoals hieronder beschreven :

Wij zullen tijdens deze reis reizen met een auto en overnachten in hotels, motels en cabins.In totaal zijn er 10 hotels, 2 motels en 2 cabins geboekt. De hotels zijn of rechtstreeks geboekt of via een biedsite, priceline genaamd of een site waar je niet weet welk hotel je krijgt maar je Wel iets meer “wensen”aan kunt geven, hotwire. De overnachtingen in Yosemite, Death Valley en Grand Canyon zijn rechtstreeks bij de parken geboekt. Als alles goed gaat rijden wij deze weken in een Midsize SUV, uiteindelijk geboekt via een duitse site bij Alamo.

Door deze reis zelf samen te stellen hebben wij  getracht optimaal rekening te houden met de kinderen en wat zij leuk vinden om te doen, voor Myrthe gaan wij speciaal naar Seaworld en voor Steven proberen wij een dagje waterpretpark in te plannen.

Dag 1: 10-07-2008 (Amsterdam - Los Angeles)   

Na maanden van voorbereiding is het dan eindelijk zover, wij gaan op vakantie.....

De wekker is 's avonds op 4.15 gezet want rond 4.45 willen wij vertrekken. Om 3.30 lig ik echter al wakker en bang om ons te verslapen staan wij toch maar eerder op en drinken nog een kopje koffie. Na de koffie worden Steven en Myrthe wakker gemaakt en de koffers inde auto gepakt.

Om 4.45 rijden wij dan weg richting Amersfoort, het is lekker rustig op de weg en wij zijn dan ook netjes op tijd in Amersfoort. Daar nog een kopje koffie en de kinderen een boterham voordat wij verder gaan naar Schiphol. Al gelijk op de A1 komen wij in een file tercht maar dit blijkt gelukkig de enige te zijn en de reis verloopt verder spoedig zodat wij om 7.00 al bij de vertrekhal worden afgezet. Na sleuteloverdracht van de autosleutels nemen wij afscheid van Pa Schut en gaan naar binnen. Daar blijkt dat wij pas om 7.25 in kunnen checken. Myrthe heeft zich al een paar dagen "Schipholkoffie" (Caramel Macchiato van Starbucks) beloofd, dus om de tijd te doden lopen wij naar Starbucks toe, daar bestellen wij de beloofde koffie (die uiteindelijk toch niet zo lekker is dan ze dacht) en na het kopen van een paar tijdschriften gaan wij naar de incheckbalie. Gisteren heb ik al via internet online ingecheckt en weten dat wij niet naast elkaar in het vliegtuig zitten maar wel raamplaatsen hebben.

Daar staat inmiddels een redelijke rij maar om 8.20 mogen wij dan toch door, wij lopen even door de tax-free winkels maar kopen niets en eten onze broodjes op. Rustig lopen wij naar de gate waar wij rond 9.30 aankomen. Alle spullen worden gescand en wij lachen als het poortje bij Steven,die natuurlijk als eerste wou begint te piepen, de oorzaak is de rits van zijn vest. Als wij de slurf inlopen missen wij een rugzak, bijna paniek, nog niet eens weg en nu al iets vergeten, dat begint goed is die achter gehouden, er zat immers een (oud) flesje water in en na het weggooien van het flesje mag ook de rugzak mee het vliegtuig in. Het is vies warm in het vliegtuig, wij gaan op onze plaatsen zitten, dan wordt het even teveel voor Myrthe, de spanning komt er even uit.

Met een kleine vertraging van 20 minuten vertrekken wij, Myrthe vind het allemaal spannend maar de nieuwsgierigheid wint het toch en uiteindelijk vind het ze wel leuk,alle spanning is weg, met een klein beetje voor de landing. Het is een korte vlucht (ongeveer 60 minuten) maar door de bewolking zien wij niet veel. Al snel krijgen wij een broodje en drinken en alles wordt zo snel geserveerd in verband met de korte vlucht.

Na ongeveer 45 minuten krijgen wij weer zicht op het land onder ons en na een rustige landing staan wij rond 11.30 op Zwitserse bodem.

Wij hebben 1,5 uur overstaptijd en doen op ons gemak, de boarding passen hebben wij immers al. Wij moeten naar een andere gate en tot onze verrassing moeten wij met een soort metrotreintje naar deze gate. Daar aangekomen is men net begonnen met boarden, prima timing dus. Dit toestel is wat luxer, maar helaas voor Steven lopen wij de business en first class voorbij (de staatsloterij trekking is vanavond pas Steven) en lopen naar onze plaatsen, weer bij het raam en nu achter elkaar. In de stoelen voor ons zitten schermpjes en daarop kunnen wij kiezen uit films, muziek, spelletjes en vluchtinformatie. Tijdens het taxien naar de startbaan zien wij middels een camera hoe wij rijden, erg leuk en met ook hier 20 minuten vertraging stijgen wij op.

Al snel komen de stewardessen langs met zoutjes en drinken (geen pinda's, dus Steven gaat een klacht indienen) en na ongeveer een uur krijgen wij eten. Martien, Steven en Myrthe krijgen kalkoen en ik neem het vegetarische gerecht, het smaakt ons allemaal goed. Het entertainment systeem is inderdaad handig en met spelletjes en films wordt de tijd. Anja maakt alvast een start met het verslag en zo doden wij de tijd. Wij krijgen nog bakje ijs en proberen wat te slapen.  op een gegeven moment vliegen wij boven IJsland en zien stukken ijs in zee drijven, een erg mooi gezicht. Rond 12.30 NL tijd krijgen wij nog een pizza en ik val nog even in slaap.

Ik wordt wakker van de piloot dat wij gaan landen en iedereen begint spullen te verzamelen. Tijdens de landing wordt Myrthe misselijk en moet een beetje Wij komen vlot door de douane en al heel snel komen onze koffers. Wij kunnen met een shuttlebus naar het hotel maar ik weet niet precies hoe dit werkt en wij lopen op goed geluk naar buiten, daar vragen wij aan een paar mensen hoe dit werkt en lopen naar de verzamelplaats toe, de shuttle komt er al direkt aan en na een lange reis komen wij bij ons hotel aan. Om 18.00 plaatselijke tijd komen wij op onze kamer, de landing was om 17.30 dus zijn wij binnen 30 minuten door de douane en in ons hotel, een perfecte tijd...

Wij zijn moe maar de kinderen willen nog even zwemmen en ik pak de koffers over. Als de kinderen terug komen zijn ze echt moe en om 19.00 gaat dan ook het licht uit voor onze eerste Amerikaanse droom.

 Feitjes      

 Reistijd: 1 uur tot Zurich 11,5 Zurich - Los Angeles    

 huis tot hotel: 23 uur

Dag 2: 11-07-2008 (Los Angeles - San Simeon) 

 Vanmorgen waren wij al vroeg wakker, ik was om 11.00 al wakker en heb tot 4.00 amper geslapen, ook Myrthe en Martien zijn veel wakker geweest, Steven heeft geslapen als een roosje. Om 4.30 mocht ik er eindelijk uit en stond ook de rest op, na douchen heb ik de rest van het verslag bijgewerkt en de foto's alvast op de laptop gezet om op de site te kunnen plaatsen, internetten is toch wat lastiger dan het blijkt en de verslagen worden waarschijnlijk niet elke dag op de site gezet.

Om 6.15 gingen wij naar buiten naar de shuttle standplaats om weer via het vliegveld naar Alamo te gaan, op het vliegveld gingen verschillende bussen ons voorbij van andere verhuurders maar al vrij snel kwam de lege bus van Alamo, blijkbaar haalt niemand zijn auto om 7.00 's ochtends op. Bij Alamo ging alles vlotjes, er werd ons alleen road assistance aangeboden, geen upgrades of verzekeringen en wij mochten een SUV uitzoeken uit de derde rij. Naast de "geboekte" Equinox stonden er ook grotere SUV's en eerst bekeken wij een Chevrolet Uplander en een Dodge, de Dodge was luxer van binnen maar de Chevrolet had een extra rij stoelen, 2 aparte stoelen voor de kinderen en, het belangrijkst, de  grootste bagageruimte dus hebben wij alles in deze auto geladen. Een prima auto, alleen de kleur had wel wat blitser gemogen. Waarom maken ze tegenwoordig alle auto's zilvergrijs?

Wij hadden een routebeschrijving gekregen hoe wij naar HW 101 konden gaan, het eerste stuk ging goed, maar de 5 mijl rechtdoor zijn er een onbekend aantal meer geworden zodat wij een touristische route door LA hebben gereden en de ochtendspits hebben meegemaakt. Omdat wij dus langer reden dan gedacht zijn wij onderweg bij een supermarkt gestopt en hebben daar snel een broodje en drinken gekocht en zijn weer verder gegaan, wij hadden honger en om half  10 hadden wij ons ontbijt binnen. Onderweg zien wij verschillende auto's met grote woontrailers erachter, en verbazen ons over de grootte van deze trailers.

Vervolgens naar Santa Barbara waar wij de missiepost hebben bekeken, het was leuk om door Santa Barbara te rijden en een korte stop bij de missiepost te maken, vervolgens door naar Solvang, een stadje wat helemaal in Deense stijl is opgetrokken. Dachten wij dat de gele klompen echt bij Nederland hoorden en de wit/blauwe molentjes ook, sinds vandaag weten wij beter, ze komen uit Denemarken. Het plaatsje was leuk maar erg toeristisch, een beetje Valkenburg look-a-like, daar hebben wij een (zoet) broodje gegeten en wat gedronken. Ik was erg moe en had behoefte aan een kop koffie, dat nog gekocht en rustig terug naar de auto gelopen. Van solvang zijn wij naar San Louis Obispo gereden waar wij een korte stop bij Madonna Inn hebben gemaakt. Daar hebben wij ons verbaasd over de kitscherigheid en heeft Steven er een nieuwe toilet ervaring bij.

De mogelijkheid om ook hier de missieposten te bekijken hebben wij voorbij laten gaan, en wij zijn rechtstreeks via Morro Bay naar San simeon gereden waar wij overnachten in een Motel van de Motel6 keten. Onderweg zien wij borden dat HW 1 waarschijnlijk afgesloten is, dus moeten wij op zoek naar een alternatieve route wat kan betekenen dat wij een deel van de activiteiten van morgen waarschijnlijk niet kunnen doen, als ik het goed heb is de weg afgesloten in verband met de bosbranden. Om 17.00 komen wij aan bij het motel, Steven en ik doen nog een paar boodschappen voordat wij gaan eten. Wij lopen naar het Best Western Hotel, Steven en Myrthe nemen een hamburger, Martien een wrap en ik een ceasar salade. Aan het strand zie wij zee otters in het water liggen, het is vrij fris en lopen weer terug naar ons motel waar wij nog wat computeren voordat wij gaan slapen.

Feitjes:       

 Geplande afstand 210 mijl  324 kilometer   

 Gereden afstand 320 mijl (ongeveer)  512 kilometer  

 Reistijd 10 uur incl. stops     

Dag 3: 12-07-2008 (San Simeon - San Francisco) 

Onze tweede volle dag in de USA, ook vandaag zijn wij vroeg op en om 7.00 zijn wij klaar voor vertrek. Gisteren zagen wij dat HW 1, de kustweg die wij eigenlijk willen rijden voorbij San Simeon afgesloten is, bij de receptie van het motel  vragen wij na wat de alternatieve route is. De enige mogelijkheid om voorbij de bosbranden te komen is een stukje terug en dan via highway 101 naar Monterey, wij vinden dit wel jammer maar aan de bosbranden kan niemand iets doen.

Rond 8.00 stoppen wij om wat boodschappen te doen en kopen gelijk een grote koelbox en ijs

zodat ons eten en drinken lekker koel blijven. Gelijk schaffen wij een klantenkaart aan waardoor onze rekening opeens $ 10,00 gekort wordt, het loont dus inderdaad. Op een parkeerplaats eten wij ons ontbijt en Steven en Myrthe halen koffie voor ons, onderweg komen wij veel wijngaarden tegen en verbazen ons erover dat de druiven allemaal handmatig geplukt gaan worden, wat een werk zal dit zijn.

Bij Monterey besluiten wij toch nog een stuk HW1 van noord naar zuid te rijden, dat kan nog zo'n 30 mijl voordat de weg van deze kant afgesloten is, de uitzichten zijn inderdaad schitterend en wij stoppen een paar keer om foto's te maken. Na ongeveer 20 mijl draaien wij om, wij kunnen toch niet veel verder, en rijden terug naar Monterey om naar Santa Cruz te rijden, wij willen daar de Mystery spot bezoeken. De Mystery spot vinden wij vrij makkelijk maar als wij er zijn zitten aan de straat 2 jongens met borden "Sold out", voor de zekerheid vragen wij het toch na, het is inderdaad uitverkocht maar kunnen het over 2 uur nog een keer proberen, dit vinden wij echter te lang duren en gaan verder in de hoop om bij onze volgende activiteit niet weer een teleurstelling te krijgen, wij willen het Winchester Mystery house bezoeken.

Het Winchester House in San Jose vinden wij eenvoudig, tot nu toe hebben wij alles zonder

problemen gevonden en wij kopen kaartjes voor de Mansion tour, wij moeten 20 minuten wachten maar het is lekker weer en ondertussen vertellen wij de kinderen iets over het huis en het ontstaan ervan.

De tour is erg leuk en wij vonden het bezoek zeker de moeite waard zodat wij een uur later terug kijken op een leuke rondleiding. Wij lopen nog even door San Jose heen, er heerst een prettige sfeer en lopen een paar winkels in. Het is al eind van de middag als wij onze weg naar ons hotel in San Francisco vervolgen. Met behulp van de Rand Mcnally roadaltas,die al een tijd in huis ligt, vinden wij via Van Ness Avenue en een hele enge stijle weg naar beneden, ons hotel aan Columbus Avenue vlekkeloos en checken wij in, dit hotel hebben wij geboekt via priceline en in eerste instantie zouden wij een kamer met 1 king bed krijgen, ik had echter gemaild met het verzoek om een kamer met 2 bedden en zonder problemen krijgen wij een andere kamer.

Inmiddels is het al ruim na 18.00 en ik besluit een tafel te reserveren in het rainforest cafe, een restaurant in regenwoud stijl. Alle tafels zijn tot 20.00 vol, ik besluit het toch te doen, een half uur eerder of later maakt ook niet zoveel meer uit. Op de kamer pakken wij onze vesten en rustig lopen wij naar het restaurant toe. Wij krijgen een tafel bij het aquarium (kan Martien vast oefenen voor zijn werk over een paar maanden) en de kinderen vinden de entourage erg leuk (wij trouwens ook) en eten erg lekker. Myrthe besteld een 1/2 portie spareribs en Martien vraagt of het dan ook de halve prijs is, dit wordt bevestigd maar als wij de rekening krijgen blijkt dat het veel meer is, zonder problemen wordt de rekening gecorrigeerd. Het valt op dat iedereen erg vriendelijk en behulpzaam is. Gisteren hadden wij geen internet in het hotel en Martien had de helpdesk  gebeld en werd 's nachts (!!) terug gebelt dat het die nacht verholpen zou worden.

Na het eten eten wij nog een ijsje en lopen rustig terug naar ons hotel, daar aangekomen vallen Steven en Myrthe bijna onmiddelijk in slaap terwijl ik het verslag typ en mijn mails lees.

Feitjes    

 Geplande afstand 210 mijl  335 kilometer 

 Gereden afstand   326 mijl 521 kilometer

 Reistijd                11 uur incl stops  

  Dag 4: 13-07-2008 (San Francisco) 

Vanmorgen was ik weer vroeg wakker, het begint een gewoonte te worden, ik kan echter niets omdat Martien en de kinderen nog slapen en blijven slapen. Rom 6.30 vind ik het genoeg, ik wil proberen de verslagen op de site te zetten, de afgelopen dagen hadden wij geen internet. Als ik de laptop opstart wordt Martien wakker en even later ook de kinderen.

Vandaag willen wij fietsen huren en over de Golden Gate brug fietsen. Wij ontbijten bij Denny's die hier in het hotel zit en eerlijk gezegd is deze manier van ontbijten niet echt aan ons besteed, het smaakt wel goed maar is erg machtig al zo op de vroege ochtend.

Na het ontbijt lopen wij rustig naar Blazing Saddles waar wij fietsen willen huren, omdat het nog vroeg is,is het in San Francisco nog lekker rustig en wij fietsen naar de brug toe. De brug ligt in een lichte mist maar het lijkt vandaag wel een mooie dag te worden, de tocht naar boven is wel steil en zwaar. Het is druk met fietsers en wandelaars op de brug, gelukkig hebben de fietsers en wandelaars op de brug beiden een "eigen" kant tot hun beschikking, de fietsers fietsen aan de "ocean side" en de wandelaars aan de "bay side".

Het is leuk om over deze brug te fietsen en het heeft wel iets alhoewel het toch wel gewoon fietsen is, na 1,5 uur rijden wij Sausalito binnen en besluiten door te fietsen tot Tiburon, de tocht van San Francisco tot Sausalito is 8 mijl (13 km) en tot Tiburon 16 mijl (26 km) dit lijkt goed te doen en het eerste stuk is inderdaad goed te doen totdat wij een keer verkeerd fietsen, erg steil omhoog en dan begint de vermoeidheid en de hitte toe te slaan, het is inmiddels behoorlijk warm geworden. Onderweg lunchen wij op een bankje, de lunch bestaat uit de overgebleven spareribs van gisteren (die hadden wij dus meegenomen) en blijken ook koud goed te smaken.

Na de lunch fietsen wij verder naar Tiburon en weer krijgen wij het voor elkaar om verkeerd te fietsen, helaas voor  ons fietsen wij telkens verkeerd als de weg behoorlijk omhoog gaat zodat wij dit stuk 2 keer moeten fietsen. De ferry naar San Francisco gaat om de 1,45 uur en wij willen die van 2,30 halen, dit leek eenvoudig te halen te zijn maar dat bleek flink tegen te vallen, vooral Myrthe had het erg zwaar. Na toch wel stevig  doorfietsen op een redelijk vlakke weg halen wij de ferry en gaan via Angel Island terug (hier kun je nog een rondje fietsen  van 5 mijl maar voor ons is het genoeg geweest vandaag).

Als wij aanleggen met de ferry is het erg druk en wij zijn blij dat wij al vroeg zijn gaan fietsen.

In totaal hebben wij 5 uur over deze tocht gedaan en eerlijk gezegd zou ik het niet zo snel meer doen met kinderen erbij, tot Sausalito is leuk maar daarna wordt het door de hitte en de afstand best zwaar.

Voordat wij de fietsen terug brengen laten wij al wat foto's op CD zetten, de cardreader die ik gekocht had leest het kaartje van mijn  camera niet meer en ik wil de foto's toch wel graag op de laptop zetten. Bij Wallgreens laten wij voor $ 3,00 een CD branden dus dat is ook weer geregeld, in het hotel blijkt dat de kaartlezer  beschadigd is en Martien repareert deze zodat hij weer goed werkt, dus $ 3,00 voor niets uit gegeven!

Terug op de hotelkamer rusten wij wat en Martien en de kinderen gaan naar het zwembad, het hotel bestaat uit 2 gedeeltes en het zwembad ligt bij het hoofdgebouw. De locatie van het hotel is trouwens erg leuk, midden in Fisherman's Wharf en op loopafstand van de pieren.

Aan het begin van de avond gaan wij wat eten, wij eten een broodje bij de Subway en lopen naar pier 39 en over Fisherman's Wharf. Van het fietsen zijn wij allemaal wat moe en wij zijn ook goed verbrand. Vanavond gaan wij op redelijke tijd naar bed en kijken weer terug op een geslaagde vakantiedag.

Dag 5: 14-07-2008 (San Francisco) 

Het lijkt alsof wij voor een deel door de jetlag heen zijn want vanmorgen wordt er flink uitgeslapen tot 7.15. Vandaag  staat er weer een drukke dag op het progamma en snel douchen wij ons en gaan richting de cable car. Eerst ontbijten wij stevig  bij IHOP, Martien en Steven nemen een ontbijt met 2 pancakes, 2 eieren, 2 worstjes en gesnipperdee aardappel (hashbrown) en Myrthe eet wentelteefjes.

Na het ontbijt lopen wij naar de cable car, wij stappen in bij het beginpunt bij Mason street en kopen gelijk een dagkaart. Wij rijden mee tot het eindpunt bij Market street. De rit met de cable car is leuk en spannend. Bij Market Street bekijken wij wat winkels. Steven ziet mooie Nike schoenen maar wij besluiten ze nog niet te kopen. Steven vind het winkels kijken niet leuk en wil meer van de stad zien, wij hebben inmiddels ook wel genoeg gezien en lopen via Union Square naar de gate van Chinatown, onderweg kopen wij een camelbak om tijdens de wandelingen dadelijk niet continue met flesjes water te hoeven slepen.

Wij lopen wat door chinatown heen en eten daar eggrolls (loempia's), terug nemen wij weer de cablecar, wij willen nl. met de cablecar weer terug richting Fisherman's Wharf met  de lijn over hyde street. Bij het draaipunt staat echter een lange rij en wij lopen 1 halte omhoog (San Francisco is lopend een aanslag op je kuitspieren). De trams die komen hebben nog geen plaats binnen maar alleen staanplaatsen buiten. Ik wil in ieder geval met Myrthe binnen zitten, bij de volgende car kunnen Myrthe en ik binnen staan en Martien en Steven hebben een treeplank staplaats, gezien de vele heuvels waarop San Francisco gebouwd is zijn zij weer een nieuwe ervaring rijker.....

Bij Lombard Street stappen wij uit en bekijken de meest bochtige straat van San Francisco, wij lopen naar beneden om foto's te maken en vervolgens weer terug naar boven om de cable car weer te pakken naar het eindpunt. Daar maken wij een foto van het handmatig keren van de cablecars en lopen naar Ghiradelli Square en eten daar een ijsje. Wij willen nog rusten in ons hotel omdat wij voor vanavond de avondtour naar Alcatraz geboekt hebben, ik heb hiervoor al 2 maanden geleden kaartjes gekochtt via internet en op de valreep hebben wij de film Escape from Alcatraz gekeken. Als wij terug lopen naar het hotel zien wij dat er een chinees naamborden maakt, die hadden wij gisteren ook al gezien op Pier 39 maar toen niet gekocht, hier zijn  ze echter 1/3 van de prijs van gisteren en Myrthe laat er 1 maken van haar naam, Steven twijfelt maar gaat toch overstag en laat er ook een maken, het is inmiddels al later geworden dan gedacht. Bij de Subway laten wij 2 broodjes maken (ze zijn groot genoeg om met zijn vieren te eten en gisteren waren ze erg lekker) en nemen die mee naar het hotel. De batterijen van de camera zijn leeg en ik ben vergeten om volle mee te nemen, verder liggen de kaartjes voor Alcatraz nog op de kamer.

Op de kamer eten wij de broodjes op en maken ons klaar voor de avond, rond 17.00 lopen wij richting pier 33, de pier vanwaar de boot naar Alcatraz vertrekt, onderweg kopen wij een paar koelkastmagneten voor in de keuken. Mooi op tijd komen wij bij de pier aan en vertrekken naar Alcatraz, daar krijgen wij een koptelefoon met de audiotour en lopen deze tour. Het is leuk om de cellen en het complex te zien en het valt ons op dat het kleiner is dan dat wij verwachten. Nu wordt ook ons raadsel opgelost of de ontsnapping van de film "Escape from Alcatraz" echt of fictie was, deze vraag heeft Steven de hele week bezig gehouden. Nu wordt het bevestigd dat het inderdaad gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Als wij de boot terug nemen is het al schemerig en als wij in San Francisco aankomen is het donker en koud en wij lopen snel naar ons hotel terug. Sinds vanmorgen zijn wij al 13 uur in touw en dat voelen wij best wel.

Dag 6: 15-07-2008 (San Francisco - Yosemite) 

Vandaag verlaten wij San francisco, ook vandaag zijn wij weer vroeg wakker, het begint al te wennen en zo halen wij het maximaal mogelijke uit onze vakantie. Om 7.30 zitten wij in de auto en rijden over de Bay Bridge via Oakland San francisco uit. Wij kijken terug op een paar mooie dagen in San Francisco, in deze 2 dagen hebben wij een leuk beeld gekregen van de stad. Wij vinden het erg leuk om plaatsen te zien die je van de films kent en als je er staat geeft dat toch een apart gevoel.

Onderweg kopen wij spullen voor het ontbijt en de lunch en rijden rustig, langs noten

"boomgaarden" en diverse fruit boomgaarden naar Oakdale, langs de weg staan kraampje waar je noten en fruit kunt kopen en wij stoppen om een paar nectarines en pruimen te kopen. Via Jamestown rijden wij naar Sonora om naar Columbia State Historical Park te gaan, Sonora is een leuk plaatsje om doorheen te rijden. Hier aangekomen eten wij eerst onze lunch op, het is inmiddels erg warm geworden en wij zoeken een picnicktafel onder een boom in de schaduw, er staat zelfs een barbeque bij.

Columbia State Park is een oud goudpannersdorpje en voor $ 5,00 huren wij een goudzoekerspan en zoeken Steven en Myrthe naar goud, het blijkt nog een hele klus te zijn omdat ze in eerste instantie teveel zand in de pan doen, natuurlijk vinden ze niets en vervolgens zoeken ze maar naar mooie steentjes, dat lukt wel. Na een tijdje lopen wij nog even door het dorpje heen en rijden via een toeristische route waar het landschap een beetje aan het kleine huis op de prairie doet denken naar Jamestown, daar nemen wij de 120 naar Yosmite, dit is een bochtige weg die behoorlijk omhoog loopt. Onderweg tanken wij de auto vol, het is een mooie auto maar wij zijn blij dat wij deze thuis niet hoeven te rijden, met de huidige benzineprijzen is een tank van ruim 80 liter wel erg duur.

Bij aankomst in Yosemite kopen wij een annual pass, met deze pas (kosten $ 80,00) kunnen wij een jaar lang alle nationale parken van Amerika in, omdat wij in ieder geval Zion, Bryce en Grand Canyon willen bezoeken is deze pas voor ons voordeliger in plaats van voor elk park afzonderlijk entree te betalen.

Bij het visitors centrum vragen wij naar de hikers bus voor de panorama trail, maar gezien de hitte (35 graden) en de verwachting dat het morgen hetzelfde weer wordt en de lengte van de trail (13,9 kilometer) doet ons besluiten om dit toch maar niet te doen, misschien een andere keer. Onderweg maken wij een aantal foto's van de Half Dome en Bridalvall fall en elephant rock, het is erg warm buiten en het is goed te merken dat wij airconditioning in de auto hebben. Hoewel wij in Yosemite park zijn duurt het nog ruim een uur  voordat wij in de Village zijn waar onze kamer ligt, wij zijn blij dat wij iets in het park geboekt hebben. Deze accomodatie kun je al een jaar van tevoren boeken en wij hebben hem geboekt nog voordat de vlucht geboekt was, voor de zekerheid had ik de cabin een hele week geboekt en toen onze vlucht definitief was heb ik de dgen die wij niet gebruikten geannuleerd. Bij aankomst in de village doen wij nog een paar boodschappen voor de lunch van morgen en rijden door naar Curry Village, hier checken wij in voor onze cabin. Bij het inchecken moeten wij een "bear aware" formulier tekenen en verklaren dat wij "beer proof" zijn. In Yosemite komen beren voor en het schijnt dat jaarlijks 100 auto's door beren worden vernield omdat er nog eten in de auto ligt. Wij parkeren onze auto en brengen al onze bagage naar onze cabin toe. Het ziet er een beetje camping achtig uit en er heerst een ontspannen sfeer.

Inmiddels is het 18.30 geworden en wij beginnen trek te krijgen, wij besluiten naar het "all you can eat buffet" te gaan maar eerst kijken wij wat voor eten er is, er is voor ieder wat wils en Steven en Myrthe doen zich te goed aan de wraps, taco's en kip. Voor $ 47,00 hebben wij niet culinair hoogstaand gegeten maar zitten wel vol. Vooral de toetjes zijn populair. De eetzaal doet een beetje aan de beelden denken die je ziet van de vakantiekampen en ook de cabins en tenthuisjes lijken daar een beetje op.

Hier hebben wij geen internet en ik typ het verslag alvast en zet alvast wat foto's op de laptop voordat wij gaan slapen.

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand  210 mijl 336 kilometer   

 Gereden afstand  241 mijl 386 kilometer   

 Reistijd  10,5 uur incl 1,5 uur stop in Columbia   

Dag 7: 16-07-2008 (Yosemite) 

Vanmorgen worden wij wat later wakker dan de voorgaande dagen, de cabin waar wij nu in slapen heeft geen airconditioning en wij hebben de ventilator de hele nacht aan laten staan. Hoewel de cabin klein is is het wel een leuke accomodatie.

Terwijl Steven en Myrthe een spelletje op de gameboy spelen gaan Martien en ik inkopen doen voor het ontbijt, in Curry Village kun je ook gebruik maken van een ontbijtbuffet maar voor vandaag besluiten wij het te doen met yoghurt, kaneelbroodjes en koffie. Op een bankje voor onze cabin genieten wij van ons ontbijt.

Na het ontbijt trekken wij onze wandelschoenen aan want vandaag willen wij een paar wandelingen proberen te doen. Wij maken broodjes klaar voor de lunch en vullen onze camelbag met bijna 3 liter water en lopen richting de stopplaats van de shuttle. Door Yosemite Valley rijden shuttlebussen die op diverse plaatsen stoppen. Met deze bus rijden wij naar Happy Isle waar wij de Vernal mist trail willen lopen, het is redelijk druk aan het begin van de trail, Yosemite is een bij amerikanen een populair park en vandaag wordt er flink gewandeld. Het eerste deel van de hike gaat redelijk omhoog en wij stoppen diverse keren om foto's te maken van de schitterende uitzichten, waar Steven eerst vond dat de rivier te kalm was om te raften stelt hij nu zijn mening bij. Bij de brug met uitzicht over de waterval maken wij verschillende foto's, ook van de eekhoorns die in grote getalen aanwezig zijn, blijkbaar zijn deze zo op mensen ingesteld dat ze rustig blijven zitten, ook vliegen er mooie blauwe vogels rond. Bij de brug genieten wij van het schouwspel van deze beesten en eten een appel. Wij besluiten verder omhoog te lopen naar de mist trail, waar het pad eerst geasfalteerd was is het nu wat minder makkelijk begaanbaar, wij komen dichter bij de waterval en horen de kracht van het water. Middels een stenen trap lopen wij hoger, het is erg druk en de treden worden gladder. Wij worden nat van de nevel van de waterval en op een gegeven moment besluiten wij terug te keren, wij vinden de treden te glad worden. De camelbak die wij eergisteren hebben aangeschaft blijkt een nuttige aanschaf te zijn, naast dat wij op een relatief eenvoudige manier het water mee kunnen nemen blijft het water ook lekker koel, er lopen meer mensen met zo'n rugzak en de eerste 3 liter water is bij de eerste wandeling dan ook helemaal op.

Rustig lopen wij weer terug naar de brug waar wij onze meegenomen lunch opeten, als wij verder naar de busstop lopen ziet Martien een ratelslang, het lukt hem om hier een mooie foto van te maken, onze dierenfotografen hebben vandaag trouwens vele mooie foto's kunnen maken, en bij de busstop aangekomen nemen wij de bus naar Yosemite Village, daar genieten wij van een ijsje, hoewel dat voor Myrthe in de herkansing gebeurt. Toen zij het ijsje openmaakte viel het spontaan van het stokje af, Martien ging naar binnen en kreeg zonder problemen een nieuw ijsje. Nadat wij weer opgefrist zijn van het ijsje gaan wij verder naar Yosemite Falls, wij willen hier de wandeling naar de Lower Falls doen, een hike van ongeveer 1 mijl, helemaal geasfalteerd. Als wij bij de brug aankomen zijn er een groot aantal mensen in de rivier aan het zwemmen en Steven en Myrthe trekken hun sokken en schoenen uit en gaan lekker pootje baden, na een tijdje vinden zij het genoeg geweest en wij gaan verder naar de bus, deze nemen wij terug naar Curry Village waar wij wat drinken en de was ophalen, ik wil nl. in housekeeping camp een wasje draaien. Steven en Myrthe trekken hun zwemkleding aan en met de shuttlebus rijden wij naar housekeeping camp, terwijl de wasmachine zijn werk doet genieten de kinderen van de rivier, ze laten zich lekker meedrijven met de stroming en wij kijken toe.Ondertussen zien wij hoe een hert met jong de rivier oversteekt, de dieren die wij vandaag gezien hebben zijn in het geheel niet mensenschuw wat natuurlijk wel mooi is voor de mensen maar niet natuurlijk is. Na een uurtje vinden zij het genoeg geweest en wij halen de was op die inmiddels klaar is en nemen wederom de bus naar onze cabin. Het is inmiddels etenstijd geworden, en wij besluiten vanavond pizza te eten, met zijn vieren eten wij een grote pizza op die er goed in gaat.

Wat ons opvalt is dat alles in Yosemite er keurig uitziet en alle faciliteiten goed zijn, omdat wij op de pizza moeten wachten krijgen wij een buzzer mee die afgaat zodra onze pizza klaar is.

Vandaag is het weer een mooie dag geweest en wij komen tot de conclusie dat 2 volle dagen Yosemite eigenlijk te weinig is.

 Feitjes:      

 gelopen wandelingen:      

 Vernal Mist Trail 2,3 mijl enkel     

 Lower Yosemite Falls  1 mijl rond    

  Dag 8: 17-07-2008 (Yosemite) 

Ook vandaag zijn wij weer vroeg wakker, wij hadden de wekker gezet op 7.15 maar om 6.30 liep ik al naar de douches, daar was het lekker rustig. toen ik terug kwam was de rest ook wakker en hebben wij wat aan gerommeld tot ongeveer 7.30. toen liepen wij naar de telefoons toe om opa schut proberen te bellen, hij is vandaag jarig en gezien het tijdsverschil moeten wij dat vroeg doen, helaas de eerste telefoon werkt niet en bij de tweede gaat het fout, $ 2,00 armer en niet gebeld lopen wij richting het ontbijtbuffet. Via het Alles Amerika forum heb ik Marianne leren kennen en wij zitten vandaag tegelijk in Curry Village, wij hebben afgesproken bij het ontbijtbuffet en het is leuk om elkaar te leren kennen, met Martin, Marianne en hun kinderen ontbijten wij en na een uurtje nemen wij afscheid van elkaar, vandaag staan voor ons de giant sequia's op het progamma en wij nemen de auto naar Wawona, een ander gedeelte van Yosemite.

Bij de Mariposa grove aangekomen mogen wij niet verder, het is al te vol in dit gedeelte en wij

moeten terug naar Wawona om vanhier af met de shuttle bus naar Mariposa grove te rijden, hier kun je een tramtour doen langs de verschillende bomen maar wij besluiten een stuk te lopen, het is best warm en wij lopen naar de Giant Grizzly en California tunnel, onderweg zien wij een hertje en het lukt Myrthe om hier een mooie foto  van te maken. De bomen zijn erg hoog en als je om de giant grizzly heen loopt krijg je een indruk van de grootte en hoogte van de stam, een tak is bijna net zo dik als bij ons een boom kan zijn. Na een tijdje lopen wij terug naar de shuttlebus en gaan terug naar Wawona, hier nemen wij de auto richting de Valley maar na een aantal mijlen slaan wij af naar glacier point. Terwijl wij genieten van de weg vallen Steven en Myrthe in slaap, soms doet het landschap denken aan Scandinavie maar als je dan uitzicht krijgt op de rotsen valt dat landschap in het niet.

Na een tijdje komen wij bij een vieuwpoint, met uitzicht op de half dome, uit en stoppen even om wat foto's te maken, iemand ziet met een verrekijker dat er mensen bovenop de half dome staan en Martien mag ook even kijken. Wij rijden verder naar Glacier Point waar wij de auto parkeren en naar het uitkijkpunt daar lopen, als je naar beneden kijkt kun je het zwembad van Curry Village zien liggen. In curry Village kunnen wij ons niet voorstellen dat wij daar bovenop gestaan hebben. Na een tijdje te hebben genoten van het uitzicht rijden wij terug naar de Village, onderweg nog een paar foto's makend.

In de Village doen wij wat boodschappen voor het avondeten, het ontbijt en de lunch van morgen, wij besluiten vanavond hotdogs met salade te maken, bij de winkel staat een magnetron die wij gebruiken voor het opwarmen van de worstjes. Voordat wij gaan eten willen Steven en Myrthe nog even zwemmen en zij trekken hun zwemspullen aan. Omdat het zwembad gesloten is rijden wij naar een picknic plaats aan de Merced rivier waar zij in het water gaan, het water is erg koud maar de wens om te zwemmen overwint de kou, na ongeveer 45 minuten houden zij het voor gezien en wij gaan terug naar de cabin om te gaan eten. Het eten smaakt ons prima, met weinig middelen is het toch gelukt om een maaltijd in elkaar te zetten.

Als wij gegeten hebben gaan wij terug naar de cabin waar wij alvast wat spullen inpakken die ingepakt kunnen worden, inmiddels zijn de koffers zo georganiseerd dat alle spullen min of meer een vaste plek hebben en dat wij niet telkens alle spullen uit de auto hoeven te halen.

Yosemite is een schitterend park om te zijn en er heerst, ondanks de drukte een ontspannen sfeer.

Feitjes:       

 Geplande afstand geen     

 Gereden afstand  circa 100 mijl 160 kilometer   

 Bezichtigd Mariposa Grove  Glacier Point   

  Dag 9: 18-07-2008 (Yosemite - Mammoth Lakes) 

Vandaag verlaten wij Yosemite, dit park heeft met zijn gweldige natuur behoorlijk indruk op ons gemaakt. Om 8.00 leveren wij de sleutel van de cabin in en rijden richting de tioga pass, dit is een van de hoogste bergpassen van Amerika. In het begin rijden wij tussen hoge redwood bomen door en na een tijdje wordt het landschap grilliger en rotsachtiger, na ongeveer een uur stoppen wij en eten een broodje als ontbijt. Meestal kopen wij  zelf brood voor het ontbijt, de amerikaanse ontbijten zijn wel leuk maar eerlijk gezegd hebben wij liever een boterham of wat yoghurt.

Bij Olmsted point stoppen wij voor een paar foto's. van hieraf zie je de half dome vanuit een ander oogpunt, wij vervolgen onze weg over de tioga pass en rijden langs de tuolomne meadow, deze is helemaal groen. Vlak na deze meadow komen wij bij de uitgang van Yosemite en bij Lee vining slaan wij rechtsaf. Vandaag willen wij het spookstadje bodie bekijken, Steven kijkt al een tijdje naar dit stadje uit. De laatste 3 mijl naar het stadje rijden wij over een onverharde weg en al schokkend en schuddend komen wij bij Bodie aan. Het landschap waar wij door rijden is bij elke bocht in de weg weer anders. Bij de ingang van Bodie betalen wij $ 8,00 entree en parkeren de auto. Hoewel het vandaag warm is is het in Bodie aangenaam om rond te wandelen, er staat een lichte wind en het is koeler dan het lijkt wanneer wij in de auto zitten. Bodie blijkt een leuke verrassing, het stadje is groter dan verwacht en het is leuk om door de ramen in de huizen te kijken, wij komen zelfs een schooltje tegen.

Na een tijdje houden wij het voor gezien, wij rijden weer terug naar Lee Vining waar wij naar een paar mijl afslaan naar de South Tufa's van Mono Lake, bij het meer lopen wij wat rond, het valt op dat er enorm veel  zwarte vliegjes aan de oever van het meer zitten. Voordat wij aan onze lichte wandeling beginnen eten wij onze lunch op, de koelbox en het ijs doen goed werk en inmiddels zijn wij ervaren in het leren zwemmen van onze meegebrachte etenswaren (de koelbox wordt gevuld met ijsblokjes en als deze smelten ligt alles in het water), de oplossing om niet telkens nat brood te hebben blijken ziplockers te zijn, het brood en beleg smaakt dan veel beter.

Het is nog vroeg als wij richting ons volgende motel rijden in Mammoth Lakes en wij overwegen om door te rijden naar Bishop, het hotel in Mammoth Lakes is gereserveerd en wij proberen het om te boeken naar Bishop, hier is echter alles vol en wij besluiten in Mammoth Lakes te blijven en hier wat te wassen en te zwemmen.

Het is 15.00 als wij bij ons hotel aankomen. Steven en Myrthe gaan zwemmen en wij pakken de koffers om en draaien een was. Als Steven en Myrthe terug komen lopen wij langs de winkels aan de overkant van ons motel, ondertussen zetten wij de foto's alvast klaar om te uploaden, er gaan nu 4 dagen foto's en verslag de site op. Wij besluiten vandaag bij de Mc Donalds te eten, dat hebben wij nog niet gedaan en het stond wel op het progamma om een keer te doen. Na het eten willen wij wat boodschappen doen maar dat blijkt hier moeilijker dan verwacht, wij hadden graag wat vers fruit willen kopen maar dat is hier niet te krijgen, of wij hebben het in ieder geval niet kunnen vinden. Terug in het motel kijken wij een meegebrachte film (speedracer) en lezen wat.

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand 167,1 mijl  267 kilometer   

 Gereden afstand 183 mijl   293 kilometer  

 Reistijd 7 uur incl 2 stops van   totaal 2,5 uur   

Dag 10: 19-07-2008 (Mammoth Lakes - Death Valley) 

Vandaag staat er een rare dag op het progamma, wij rijden naar Death Valley en het doel is om hier zo laat mogelijk aan te komen gezien de verwachtte hitte in dit deel van de USA, rustig pakken wij alles in, in principe hoeven wij maar 1 koffer, de koelbox en wat losse spullen in te laden, in de overige tassen en koffers zitten spullen die wij niet zo veel nodig hebben.

Voordat wij gaan rijden halen wij brood bij de bakker aan de overkant, wij vinden het lastig om hier brood te vinden en blijkbaar is deze bakker erg populair want er staat een lange rij, een wit brood, een kaasbrood en 2 kaneelrollen rijker verlaten wij Mammoth Lakes, in de winter schijnt dit een leuk wintersportplaatsje te zijn, de huizen zijn hier een beetje in Oostenrijkse stijl gebouwd en er is zelfs een Alpenhotel.

Over de 395 rijden wij zuidelijk via Bishop naar Lone Pine, onderweg tanken wij de auto vol en neemt Steven de taak van ruitenwasser op zich en met een volle tank en een schone voorruit rijden wij Lone Pine binnen. Na het doen van een paar boodschappen rijden wij de Whitney Portal road op, deze gaat via de Alabama Hills mount whitney op, wij rijden de Alabama Hills voorbij en zien in de verte een camper omhoogklimmen, wij vragen ons af of wij daar ook komen te rijden, een minuut of 10 later wordt deze vraag bevestigend beantwoord, wij rijden hoger en hoger langs de bergrand de Sierra Nevada. Deze weg eindigt bij een parkeerplaats met picknick gelegenheid, hier stoppen wij om te eten, wij zijn aangenaam verrast door deze mooie plek, de parkeerplaats ligt bij een grote waterval en ernaast ligt een vijver met forellen erin, er wordt flink gevist en wij zien verschillende keren dat iemand een forel vangt. Nadat wij hebben gegeten en hebben genoten van deze schitterende plek rijden wij de weg weer terug naar beneden vanwaar wij uitzicht hebben op de Alabama Hills.

Bij de Alabama Hills slaan wij de Movie Flat Road in, op deze weg staan verschillende rotsformaties die gebruikt zijn in films en bij commercials, deze weg is onverhard en wij merken dat de auto een soepelere vering heeft dan wij gewend zijn, wij schudden van links naar rechts. Op de Movie Road stoppen wij enkele keren om foto's te maken van deze rotsen en wij verbazen ons over het feit dat dit door de natuur gevormd is, sommige formaties lijken gestapeld. Als wij uit de auto stappen is de stilte bijna beangstigend, behalve de wind hoor je niets. Wij zijn blij dat wij deze tip via het AA forum hebben gevonden, het is een leuke onderbreking van wat anders alleen een rijdag zou zijn geweest.

Na enige tijd rijden wij terug naar Lone Pine en vervolgen onze weg naar Death Valley, de omgeving wordt steeds grilliger en de verschillende kleuren rotsen zijn mooi om te zien, in de auto is het aangenaam vertoeven, het is zeer rustig op de weg, wij wanen ons soms alleen op de wereld en hopen hier niets aan de auto te krijgen. Na een enge bochtige weg rijden wij Death Valley in, een desolate plaats in de USA, bij Panamint Springs stappen wij even uit de auto en het is er enorm warm, doordat wij airco in de auto hebben hebben wij geen idee hoe warm het is.

Wij rijden verder naar Stovepipe Wells waar wij ook even uitstappen, als wij daar op een bankje zitten waait het, tegen verwachting is het een hete wind en koelt het niet af, wij rijden verder, onderweg maak ik foto's van de Sanddunes, omdat ik het te warm vind maak ik de foto's vanuit de auto (hoezo lui) zodat wij snel verder kunnen rijden.

Uiteindelijk komen wij aan in Furnace Creek, hier is onze overnachtingsplaats voor vannacht, Death Valley willen wij eigenlijk alleen doen om de hitte te ervaren maar het blijkt dat wij deze al gauw zat zijn, het is echt te warm om iets te doen en snel halen wij de sleutel van onze kamer, het blijkt een soort van huisje te zijn en als wij binnenkomen ziet het er gezellig uit en belangrijker nog, het is er koel. Tot het eten blijven wij zoveel mogelijk binnen, wij eten in het 49'ers restaurant bij Furnace Creek, Steven bestelt een BBQ burger maar haalt de saus eraf, als Martien die later op wil eten zit er een haar in de saus, hij meldt dit bij de bediening en na een tijdje komt de manager en zegt dat de prijs van deze burger van de rekening afgehaald wordt, hoe bedoel je service?

Na het eten rijden wij naar Zabriskie's point, waar wij foto's maken van de mooie rotsformaties, het lijkt inderdaad een beetje op de woestijn, omdat het nog vroeg en licht is rijden wij door naar Dante's View, dit punt bereiken wij na een aantal scherpe bochten aan het eind, als wij op de parkeerplaats aankomen zitten er een aantal mensen op de zonsondergang te kijken, Dante's View is een van de mooiste uitkijkpunten van Death Valley en onder ons zien wij Badwater liggen, je merkt goed dat dit punt hoger ligt dan Furnace Creek, het is hier zo'n 20 graden koeler. Wij besluiten ook te gaan zitten wachten en na enkele minuten zien wij de zon ondergaan, wij genieten van dit schouwspel. Nu valt de duisternis snel in en wij gaan terug naar ons hotel, als wij daar aankomen om 20.45 is het al helemaal donker. Death Valley is geen plaats waar wij graag in het donker willen rijden.

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand 205,1 mijl   328 kilometer  

 Gereden reisafstand 296 mijl   474 kilometer  

 Reistijd 8 uur incl Alabama Hills  en 1,5 uur 's avonds   

Dag 11: 20-07-2008 (Death Valley - Las Vegas) 

 Death Valley is erg warm, om toch nog wat punten te kunnen bezichtigen in dit park staan wij dan ook vroeg op, pakken de auto in en rijden naar het eerste punt wat wij vandaag willen bekijken, Devil's Golf Course, ook om 7.00 's morgens is het al flink warm en wij maken een korte stop bij Devil's Golf Course, wij rijden verder naar Badwater, met 86 meter onder zeeniveau het laagste punt van het westelijk halfrond, ook hier maken wij een aantal foto's. Steven en Myrthe vinden Death Valley veel te warm. Wij rijden verder Death Valley uit, onderweg genieten wij van de natuur, het is erg stil op de weg en hoewel de drukte in Nederland niet altijd fijn is, voelen wij ons hier ook niet zo prettig, sinds ons vertrek is het redelijk bewolkt en het lijkt erop alsof het gaat regenen, net voor het einde van Death Valley zien wij een fietser die Death Valley inrijdt en gelijk begint het een beetje te regenen. Wij verlaten dit park bij het plaatsje Shoshone waar wij afslaan richting Pahrump.

De laatste plaatsjes die wij gezien hebben waren niet veel bijzonders en ook Shoshone stelt niet zoveel voor, wij vragen ons af waar de mensen die in deze omgeving wonen hun boodschappen doen want veel supermarkten nien wij niet. Bij Pahrump zien wij echter wat meer winkels, ook deze plaats is groter dan de voorgaande plaatsen waar wij doorheen gereden zijn, hier stoppen wij om te tanken, onze auto is wel erg dorstig en lopen wij een supermarkt binnen, deze is zoals wij die kennen van de TV en wij lopen hier een tijdje rond, doen onze noodzakelijke boodschappen en kijken wat er zoal meer te koop is, de winkel is erg mooi en netjes ingericht. Na een tijdje rijden wij verder.

Op een gegeven moment, het is nog vroeg, zien wij de skylijn van Las Vegas voor ons opdoemen, wij willen vandaag de Hooverdam bezoeken en in plaats van Las Vegas in te rijden besluiten wij richting Henderson en Boulder City te rijden, het staat echter van deze kant niet zo goed aangegeven (of wij zien het niet) en rijden een stuk verkeerd.

Het wordt raar weer, de lucht is donker en het waait behoorlijk, als wij omkeren en via Henderson naar Boulder City rijden wordt het wel wat helderder, wij rijden Boulder City door en staan dan in de file, bij de Hooverdam wordt aan de weg gewerkt en ervoor is een Security Punt waardoor er een flinke file ontstaat, het wordt warmer in de auto en na het Security punt moeten wij nog ongeveer 1,5 mijl rijden voordat wij de auto kunnen parkeren in de parkeer garage, onderweg heeft het geregend maar als wij uit de auto zijn is het droog. Wij lopen naar de dam en kijken hier wat rond, Martien had hierover veel gezien op Discovery maar hoewel de dam indrukwekkend is, valt hij ons een beetje tegen, de tijd die het heeft gekost, ongeveer 2 uur, vinden wij te lang voor wat wij te zien krijgen. Wij drinken een kop koffie en rijden naar Las Vegas om in te checken in ons hotel. Het hotel, Planet Hollywood, ligt midden op de strip, het hotelgedeelte van Las Vegas en wij moeten even zoeken om de ingang te vinden, die blijkt aan de achterkant te liggen van het hotel, en wij rijden een paar keer een rondje in de parkeergarage voordat wij bij de incheckbalie zijn, wij laden de auto uit en geven de sleutels af voor de valet parking. Het  is druk bij de inckeckbalie maar wij kunnen redelijk snel inchecken, dit hotel heb ik "gewonnen" via priceline, voor  65,00 dollar per nacht hebben wij deze kamer geboekt. Wij hebben een kamer in de North Tower en de kamer is groot en netjes.

Snel leggen wij onze spullen neer en gaan naar buiten, de strip op, wij lopen in zuidelijke richting, naar het MGM hotel, New York New York en Excalibur, onderweg lopen wij de M & M store binnen, hier hebben ze alles van M & M,  en natuurlijk de beroemde snoepjes in alle mogelijke kleuren, na ons hier verlekkerd te hebben lopen wij het MGM hotel binnen, hier zien wij de leeuwen in een glazen kooi liggen, er is echter weinig aan te zien en wij lopen verder naar New York New York, de hotels zijn allemaal zo groot van binnen dat je er makkelijk kunt verdwalen, wat mij in ieder geval zonder de hulp van Steven ook bijna gelukt is. Het is bijna etenstijd en wij lopen terug naar Planet Hollywood waar wij vanavond van het buffet willen genieten, het buffet is prima en alles ziet er goed uit. Wij gaan weer naar buiten, daar aangekomen is het donker en zien wij Las Vegas bij nacht. Wij willen graag de gondels in het Venetian zien, de bouw van dit hotel hebben wij gezien op Discovery, het blijkt nog een hele wandeling en onderweg genieten wij van de lichtjes van Las Vegas, na een tijdje komen wij bij het Venetian aan en gaan daar naar binnen, hier is Venetie in het klein nagebouwd en als wij binnen komen lijkt het alsof wij buiten zijn, het plafond is beschilderd met wolken en Steven is helemaal onder de indruk, wij kijken naar de gondels en komen tot de ontdekking dat deze gemotoriseerd worden bestuurd, een desilusie....

Na even te hebben gekeken lopen wij dit hotel uit en lopen via de andere kant van de straat naar het Bellagio, hier willen wij de fonteinenshow zien, het is druk bij de fonteinen en als wij even wachten begint er een show, Steven en Myrthe kijken hun ogen uit en genieten, onder de indruk van deze absurde stad en met pijnlijk voeten gaan wij terug naar ons hotel waar wij onze kamer opzoeken, met de belofte dat er morgen uitgeslapen mag worden gaan wij lekker slapen.

 Feitjes:    

 Geplande reisafstand 148 mijl  237 kilometer 

 Gereden reisafstand  237 mijl  379 kilometer

 Reistijd 9 uur   incl 3,5 uur Hooverdam

Dag 12: 21-07-2008 (Las Vegas) 

 Vandaag slapen wij uit, nu is uitslapen ook betrekkelijk want om 9.00 zijn wij kant en klaar. Voor vandaag staat er winkelen op het progamma en de outlet bekijken, rond openingstijd zijn wij hier dan ook aanwezig en wij lopen gelijk naar de Nike store om te kijken naar schoenen voor Steven, dat valt tegen, hij vindt er niet iets wat aan zijn wensen voldoet en wij gaan verder, wij bekijken veel winkels en uiteindelijk slagen wij voor 4 paar Crocs (2 paar voor Steven, 1 paar voor Myrthe en 1 paar voor mijzelf), Crocs versiersels voor Myrthe, 2 paar Allstars voor Steven en 1 paar gymschoenen voor school. Gewapend met deze buit en ondertussen nog wat te hebben gegeten gaan wij richting ons hotel, onderweg stoppen wij nog bij CircusCircus waar Steven en Myrthe wat geld vergokken met de kinderspellen die daar te doen zijn, Myrthe wint 2 knuffelbeesten en voor Steven grijper ik een spongebob knuffel. Wij gaan terug naar het hotel waar Myrthe en ik nog naar de Miracle Mall gaan, Myrthe wou graag nog met mij alleen shoppen en bij de GAP winkel had ik gezien dat ze ook extra wijde spijkerbroeken hebben, bij de outlet hadden ze deze niet en wij kopen 3 spijkerbroeken voor Myrthe, dan gaan ook wij terug naar het hotel waar wij met zijn vieren nog even gaan zwemmen. Vanavond willen wij eigenlijk de andere kant van de strip doen maar eerst gaan wij naar Ceasar's Palace waar wij de Forum shops willen bekijken, ook hier verbazen wij ons over de binnenkant van het hotel en het is al later dan gepland voordat wij weer buiten staan, een vest voor Steven rijker. De hotels zijn zo groot van binnen dat je er makkelijk kunt verdwalen en de Forum shops die in het hotel zitten hebben het formaat van een leuk winkelcentrum in Nederland.

Moe staan wij dan ook buiten, wij hebben nog niet gegeten en wij besluiten terug naar ons hotel te lopen en daar iets kleins te eten, onderweg bekijken wij nog een fonteinenshow bij Bellagio. Uiteindelijk komen wij bij ons hotel aan, daar eten wij iets en Myrthe wil nog  graag naar de M & M shop om iets te kopen, in eerste instantie een tandenborstel. Samen lopen wij naar deze shop toe, je verkijkt je hier echt op de afstanden, over heen en weer lopen en iets uitzoeken doen wij bijna een uur. In de shop koopt ze een pen en buiten gaat ze nog op de foto met de blauwe M.

Met zeer vermoeide voeten komen wij ook op onze hotelkamer en gaan gelijk slapen.

Morgen weer een reisdag naar Zion.

  Dag 13: 22-07-2008 ( Las Vegas - Zion) 

Vandaag verlaten Las Vegas, deze stad heeft in zijn absurdheid indruk op ons gemaakt, omdat er vandaag een korte rijdag op het progamma staat slapen wij uit en genieten van het uitgebreide ontbijtbuffet in ons hotel. Het lukt Steven om een ei naar zijn wensen te laten bakken en rond 9,30 laten wij onze wagen voorrijden. Het is een vreemd gevoel om de sleutels in de auto te laten zitten en er dan op te vertrouwen dat de auto weer terugkomt. Wij verlaten Las Vegas richting Zion, na circa een uur verlaten wij de snelweg en rijden richting het Valley of Fire Statepark, ook deze tip heb ik via het AA-forum gevonden evenals de byway die wij later op de dag zullen rijden, de rode zandsteenrotsen zijn erg mooi, en als je van de weg afgaat is het zelfs nog mooier, omdat het erg warm is stappen wij niet vaak uit, het is te warm om  ver van de auto te gaan en wij bekijken het meeste vanuit de auto.

Wij verlaten het park en rijden verder over de I-15 richting St. George en bij Hurricane verlaten wij de snelweg, in Hurricane drinken wij een kop koffie en rijden verder, omdat wij vanmorgen flink ontbeten hebben hebben wij geen behoefte aan een lunch. Wij willen de Smithsonian Butte Backway rijden, ongeveer 8 mijl voor Hillsdale zien wij inderdaad het bord "Main Street" staan en slaan af, het eerste deel is vrij vlak en na enkele mijlen wordt de weg slechter en het uitzicht mooier, je hebt hier een erg mooi uitzicht op de rotsen en ook de cactussen die aan de kant van de weg  groeien zijn de moeite van het bekijken waard.

Onze benzinemeter doet raar, en als wij de weg rijden geeft de meter aan dat de tank bijna leeg is, wij krijgen het toch een beetje benauwd terwijl wij weten dat wij nog voldoende benzine hebben, wij zijn dan ook opgelucht als wij de verharde weg bereiken en al gauw geeft de meter aan dat wij meer kunnen rijden, blijkbaar heeft het aan de helling van de weg gelegen. Wij hebben in ieder geval

genoten van de schitterende uitzichten.

Na een tijdje rijden wij Springdale binnen, waar de ingang van Zion National Park ligt, hier hebben wij een luxe hotel geboekt met een klein zitje om zelf te kunnen eten en, ook erg lekker, een balkon met 2 stoelen. Steven en Myrthe duiken het zwembad en en wij besluiten om te  gaan kijken voor schoenen om morgen de Narrows te kunnen lopen en boodschappen voor het avondeten en de wandeling morgen te gaan doen. Als wij terugkomen zetten wij de tafel en de stoelen buiten en wij eten lekker op het balkon.

Na het eten rommelen wij nog wat aan, wij hebben geen zin om iets te doen, het is hier een uur later dan in Nevada en Arizona. Ik werk de site bij, Martien maakt de Camelbak en Steven en Myrthe spelen wat. Morgen willen wij vroeg opstaan om de Narrows te gaan lopen.

Feitjes:      

Geplande reisafstand 158,2 mijl   253 kilometer  

Gereden reisafstand 206 mijl  330 kilometer   

 Reistijd  5,5 uur (tijdsverschil 1 uur)   

  Dag 14: 23-07-2008 (Springdale, Zion) 

Door het tijdsverschil van 1 uur met Nevada waren wij vandaag later wakker dan eigenlijk gepland was, in Zion NP kun je een groot aantal wandelingen doen, varierend van makkelijk tot redelijk moeilijk. Wij willen vandaag de Riverside walk doen, bij deze wandeling loop je  gedeeltelijk in de Virgin rivier, als wij om 9.00 op de shuttlebus van Springdale naar Zion stappen is het nog rustig en fris. Bij het eindpunt lopen wij een stukje naar het beginpunt van de shuttlebus die rondrijdt in Zion NP, hier mogen nl. geen auto's komen. Wij nemen deze bus tot het eindpunt, de Temple of Shinawava, hier begint de Riverside Walk. Het eerste stuk gaat over een goed begaanbaar pad, nar ongeveer 1 mijl stopt dit pad en als je verder wilt wandelen moet je via het water, dit willen wij graag doen, hiervoor hebben Martien en ik gisteren speciale schoenen gehuurd en Steven en Myrthe gebruiken hun Teva sandalen, het is een leuke wandeling en wij lopen afwisselend door de rivier en aan de oevers.

Na een tijdje stoppen wij om wat te eten en te drinken en gaan wij weer verder, Steven loopt hele stukken door het water heen terwijl wij proberen onze voeten droog te houden, het is dan ook niet vreemd wanneer hij valt en zijn shirt helemaal nat is. Wij lopen verder de canyon in en na ongeveer 2 uur lopen besluiten wij om om te keren. Om de hele wandeling te lopen heb je een permit nodig en de meeste mensen lopen deze wandeling tot Wallstreet, eerlijk gezegd weten wij niet of wij dit punt gehaald hebben. Wij hadden Steven beloofd vandaag een tube te huren zodat hij kon tuben in de rivier en als wij dit nog willen doen is het beter om om te keren. Toen wij vanochtend aan de wandeling begonnen was het nog lekker in d canyon en op de terugweg merken wij dat de zon hoger staat, het is veel warmer en ook veel drukker in de rivier, wij hebben ook het gevoel dat de stroming sterker is geworden, maar dat kan verbeelding zijn. Je moet echt goed uitkijken waar je je voeten neerzet want de bodem is rotsachtig en het water rood gekleurd, op een gegeven moment glij ik bijna uit en weet Martien nog net aan mijn

rugzak te trekken zodat deze droog blijft, ook de camera heeft het water niet geraakt.

Als wij het begin van het verharde pad bereiken stappen wij uit het water, wij zijn nat en lopen naar de shuttle toe, het pad lijkt opeens langer dan dat het vanmorgen leek en wij zijn dan ook blij als wij de shuttle bereiken, met vieze schoenen en natte kleren stappen wij in de shuttle naar het visitors centrum, wij zijn allemaal moe van de wandeling, bij het visitors centrum stappen wij over op de shuttle richting Springdale. Onderweg  besluiten wij om geen tube te huren en lekker naar ons hotel te gaan en daar te zwemmen.

Bij het hotel hangen wij onze kleren uit en gooien de kleren weg die weg kunnen, wij hebben veel kleding mee genomen die weg gegooid kunnen worden. Dan gaan wij zwemmen, ondertussen zet Martien de foto's van vandaag op de laptop zodat deze geupload kunnen worden. Het uploaden van de foto's is een redelijk tijdrovende klus. Na ongeveer een uur gaan wij terug naar de kamer, hier lezen wij wat voordat wij onze schoenen terug gaan brengen en gaan kijken wat wij vanavond zullen eten. Wij besluiten om pizza en pasta te halen bij de pizza noodle, deze smaken voortreffelijk. Aan het begin van de vakantie hebben wij weggooi bestek en multifunctionele schaaltjes gekocht zodat wij zelf ontbijt en lunch kunnen maken.

Martien en Steven halen de pizza en pasta, onverwacht snel zijn ze weer terug, alles gaat hier sneller dan bij ons, als je ergens een lange rij ziet staan, sta je nooit echt lang te wachten, ook het halen van de pizza gaat sneller dan verwacht.

Na het eten gaan wij met de shuttle weer naar het park toe, wij willen nog een kleine wandeling lopen, terwijl de foto's de site opgaan vertrekken naar het visitors centrum waar wij de shuttle pakken naar de Zion Lodge, hier lopen wij naar de lower Emerald pool, daar aangekomen lopen wij naar de shuttle opstaphalte "The Grotto", zo vroeg op de avond wordt het al een stuk kouder en wij zien verschillende insecten en een paar hagedissen lopen, als wij later in de shuttlebus terug zitten zien wij ook nog een hert en verschillende kalkoenen lopen.

In totaal hebben wij vandaag zo'n 8 mijl gelopen, en als beloning halen wij een pot Ben & Jerry ijs, dit eten wij in onze kamer lekker op terwijl de kinderen genieten van een film op de laptop.

  Dag 15: 24-07-2008 (Zion - Bryce) 

Omdat er vandaag een korte rijdag op het progamma staat doen wij het vanmorgen rustig aan, Steven en Myrthe slapen uit en wij pakken alvast wat spullen in de auto. Na het ontbijt gaan wij de auto voltanken, terwijl Martien tankt maken Steven en Myrthe de ramen schoon, of in ieder geval iets schoner, ze zitten onder het  rode stof van de Smithsonian Butte Backway. Daarna wil ik een bank plunderen maar deze blijkt dicht, gelukkig heeft de pinautomaat die aan de buitenkant zit nog wel geld beschikbaar en ik pin wat geld. Het pinnen is hier een leuke bezigheid, als wij $ 300,00 pinnen wordt er maar € 200,00 afgeschreven, dat lukt in Nederland niet, als ik daar € 300,00 pin wordt dat ook afgeschreven.

Wij rijden via Zion NP, of althans een stukje daarvan, de scenic byway nr. 9 op, dit is een van de mooiste wegen van de US, deze weg bevat 2 tunnels, de eerste tunnel, waaraan 3 jaar continue gewerkt is, 24 uur per dag, 7 dagen per week, zitten enkele ramen in zodat ze het puin letterlijk het raam uit konden gooien. Direkt na deze tunnel is een parkeerplaats waar wij de auto parkeren om de Canyon Overlook trail te lopen, deze trail van 1 mijl is toch moeilijker dan wij verwacht hadden, de meeste paden in Zion waren goed begaanbaar maar deze is echt rotsachtig, wij lopen hem tot boven uit en genieten van het uitzicht, op een gegeven moment lopen wij onder een dak van de rotsen door. Als wij terug lopen zien wij onder ons mensen die blijkbaar iets van abseilen doen.

Wij rijden verder en bij Canyon Junction slaan wij linksaf richting Bryce, het is vandaag een feestdag in Utah, pioneers day, en onderweg staan er amerikaanse vlaggen langs de weg, ook zien wij enkele bizons in de wei staan.

Na een tijdje slaan wij rechtsaf, de 89 op die ons naar Bryce brengt, onderweg stoppen wij bij een winkel om iets te eten, de kinderen een hotdog en wij eten een koek, het smaakt ons prima.

Al vroeg zijn wij bij ons hotel, de Bryce View Lodge en wij kunnen al inchecken, de kamer is eenvoudig, na de luxe hotels van de afgelopen dagen zelfs simpel maar bevat in ieder geval een koelkast, magnetron en koffiezet apparaat. Na het inchecken lopen wij naar de stal of wat er voor doorgaat om de paardrijtocht voor morgen te reserveren, ze zijn daar de paarden aan het beslaan en Myrthe krijgt een hoefijzer. Morgen om 9.00 moeten wij ons melden voor een rit van ongeveer 1,5 uur.

Wij lopen wat langs de winkels hier en lopen Ruby's Inn binnen, hier kijken wij ook wat rond en beslissen dat wij vanavond hier zullen eten.

Wij gaan terug naar onze hotelkamer waar Steven en Myrthe nog een stuk film kijken voordat ze gaan zwemmen en ik in de hotellobby wat probeer te internetten. Hier plaatsen wij geen foto's, dit doen wij alleen als wij internet op de hotelkamer hebben omdat het plaatsen van de foto's toch gauw 1 a 2 uur kost, foto's volgen zo spoedig mogelijk.

Wij eten in Ruby's Inn, het eten smaakt prima. Na het eten gaan wij naar de Rodeo show die een aantal keren per week gegeven wordt, voordat de show begint rijden er kleine en grotere kinderen rond op paarden, na enkele minuten begint de rodeo, eerst zien wij cowboys op paarden, daarna komen de jongere aan de beurt, de kleinste kan nauwelijks lopen en de kinderen rijden op schapen, de wat oudere op kalven. Na een tijdje wordt er een wedstrijd gehouden van vatenrijden in westernstijl, erg leuk om te zien. Daarna volgen de stieren, alles wordt aan elkaar gepraat door een clown die bij de show hoort, de avond wordt afgesloten met lassorijden. Na 1,5 uur is de show afgelopen, de $ 30,00  die wij hiervoor hebben moeten betalen vonden wij in ieder  geval de moeite waard.

Feitjes:     

 Geplande reisafstand 89 mijl  142 kilometer 

 Gereden reisafstand  106 mijl 170 kilometer 

 Reistijd 4,5 uur  incl 1 uur wandelen 

 Wandelingen Canyon Overlook Trail (Zion)   

Dag 16: 25-07-2008 (bryce) 

Gisteren hebben wij een paardrijtocht geboekt voor ons allen, om 9.15 moeten wij bij de paarden komen. Als wij daar aankomen blijkt er een misverstand te zijn geweest, ik dacht dat wij vandaag konden betalen maar dat had gisteren gemoeten, de tocht van 9.30 is dan ook volledig uitverkocht, wij kunnen wel met die van 10.30 mee, die is een 1/2 uur korter. Wij besluiten dit te doen en regelen alles, wij bekijken wat winkels en bekijken de paarden in de tussentijd.

Rond 10.00 lopen wij weer naar de paarden toe, Myrthe besluit om niet mee te gaan. Martien besluit bij Myrthe te blijven en Steven en ik gaan samen mee met de tocht. De paarden zijn zo tam dat ze netjes achter elkaar blijven lopen en stoppen als het paard dat voor hem loopt stopt. De tocht is leuk maar gaat niet de canyon in, wat ik eigenlijk wel gehoopt had, waarschijnlijk hadden wij daarvoor een andere tocht moeten boeken of moeten starten bij de  Bryce Lodge. Een uur is lang genoeg voor ons, onervaren rijders. Onderweg doen de begeleiders allerlei kunstjes op het paard en je merkt dat de paarden behoorlijk tam zijn, ze laten zich alles welgevallen, of zoals de vrouw bij het inchecken zijn "they look like they are half dead".

Als wij na een uur weer terugkomen koopt Steven de foto van zijn eigen geld en gaan wij met zijn allen iets eten bij het plaatselijke fastfoodrestaurant waar ze ook lekkere sandwiches hebben, het plan is om de shuttle te pakken en een stuk te wandelen. Wij nemen de shuttle naar Sunset point waar wij beginnen aan de Navajoo Loop trail, deze loopt via een aantal haarspeldbochten de canyon in tot op de bodem, wij lopen langs rotsen en lopen door Wallstreet, een smal punt. Het is een raar gezicht om onderin de canyon sparren te zien groeien.

Als de trail zich splitst lopen wij de Queens Garden trail verder om zo een ander gedeelte van de canyon te bekijken, het eerste stuk gaat goed, de temperatuur is redelijk maar op een gegeven moment gaat het pad omhoog en aangezien wij behoorlijk zijn gedaalt (zo'n 160 meter) moeten wij ditt ook weer omhoog, nu is het wel warmer, blijkbaar lopen wij nu aan de zonzijde en wij zijn dan ook blij als wij boven zijn, de camelbak waar zo'n 2,5 liter water inzat is helemaal leeg. Als wij de shuttle terug nemen zien wij verschillende plekken waar men de grond afbrand, dit zijn gecontroleerde branden en bedoelt om de natuur zijn eigen te laten herstellen. Als wij de bus uitstappen wordt de lucht steeds donkerder en zijn wij blij dat wij de canyon uitzijn.

Terwijl wij naar de hotelkamer lopen haalt Martien het geld terug van de paardrijtocht van Myrthe en hemzelf, die niet gebruikt is, gelukkig hadden wij dit gisteren al geregeld.

Na het eten regent het zodat wij niet naar de zonsondergang kunnen kijken, wij rijden toch nog even het park in en zien op verschillende plaatsen nog herten lopen.

 Feitjes:      

 Gelopen wandelingen:      

 Navajoo loop      

 Queens garden Trail totaal 4,6 kilometer  2 uurgelopen   

Dag 17: 26-07-2008 (Bryce - Page) 

 Eigenlijk wilden wij vandaag de Cottonwood Canyon road rijden, dit is een 47 mijl lange onverharde weg. Omdat het gisterenavond geregend heeft willen wij het niet riskeren om ergens vast te komen zitten, wij zijn niet van die hele ervaren off the road rijders (of eigenlijk helemaal niet), vandaar dat wij een stuk dezelfde weg rijden als toen wij van Zion naar Bryce rijden, dit is de enige andere mogelijkheid om van Bryce naar Page te rijden.

Onderweg stoppen wij in het plaatsje Kanab, hier drinken wij koffie. Er zitten allemaal mensen langs de weg, blijkbaar komt er een parade langs, het is grappig om te zien hoe de mensen op hun stoeltjes langs de kant van de weg zitten te wachten. In Kanab kopen wij ook cowboylaarzen voor Steven, hij wil deze gebruiken voor het paardrijden en Myrthe koopt een paar cowboy oorbellen, als wij buiten komen is de parade aan de gang, hij blijkt voor pioneersday te zijn.

Wij rijden verder naar Page, ook hadden wij onderweg de Toadstool Hoodoo willen bekijken maar het regent en de lucht is donker dus besluiten wij door te rijden naar Page, wij willen vandaag de Antilope canyon bezoeken en het lijkt erop dat dit ook niet gaat lukken vanwege het weer. Bij Page maken wij een korte stop bij de Glen Canyon dam, daar moet je door een poortje lopen en Martien wordt "gepiept", de oorzaak zit in de haakjes van zijn schoenen. Omdat wij horen dat de Antilope Canyon waarschijnlijk wordt gesloten in verband met de weersvoorspellingen besluiten wij hier snel naartoe te gaan, omdat wij vandaag een uur  gewonnen hebben zijn wij al om 11.30 bij de canyon. Omdat het zeer bewolkt is besluiten wij de lower canyon te bezoeken, deze schijnt minder fotogeniek te zijn maar omdat het bewolkt is vragen wij ons of de upper dat vandaag wel zal zijn, daarnaast schijnt de lower leuker te zijn voor de kinderen omdat er meer hoogte verschil is, bij de ingang betalen wij de entree, deze valt wel tegen $ 88,00 voor zijn vieren en wij kunnen gelijk met een gids mee, die brengt ons naar de ingang van de canyon, een nauwe spleet in de grond en brengt ons een klein stukje weg. Wij lopen door de canyon heen tot het eindpunt, daar kun je naar boven via trappen of je kunt door de canyon terug lopen, wij besluiten dit laatste te doen, sommige doorgangen zijn erg nauw. Helaas zijn de kleuren van mijn foto's niet zo goed als die van de rest.

Als wij de canyon uitkomen proberen wij alvast in te checken bij ons hotel, maar dat kan pas vanaf 15.00,wij moeten dus nog 2 uur wachten. Omdat wij honger en dorst hebben rijden wij naar de supermarkt en kopen wat te eten en te drinken, daar bedenk ik mij dat horseshoe bend in de buurt is en dat wij dit wel kunnen doen, wij rijden de paar mijl naar dit punt. Daar aangekomen lopen wij naar de rand van de afgrond, het is inmiddels warmer geworden en minder bewolkt, het is een pittige wandeling. De afgrond bij de Colorado rivier is erg diep en wij blijven, ook vanwege de hitte, niet lang hier. De wandeling naar de auto is redelijk zwaar en wij zijn blij dat wij bij de auto zijn.

Wij doen wat boodschappen bij de plaatselijke wall-mart, waaronder een BBQ die wij morgen willen gebruiken en gaan naar ons hotel waar wij inmiddels wel kunnen inchecken. Myrthe gaat lekker zwemmen terwijl ik de foto's upload van de laatste paar dagen.

  Feitjes:       

 Geplande reisafstand 151,5 mijl  242 kilometer   

 Gereden reisafstand  181 mijl 290 kilometer   

 Reistijd 3,5 uur     

  Dag 18: 27-07-2008(Page- Monument Valley) 

Vandaag hebben wij ontbijt inbegrepen bij het hotel, het bestaat uit wat verschillende soorten brood, cornflakes en, niet onbelangrijk: gekookte eieren. Voordat wij gaan rijden ontbijten wij in het hotel, het is rommelig in de ontbijtruimte en wij eten vrij snel.

Om 8.00 rijden wij richting Monument Valley, er is weinig te beleven onderweg en rond 10.00 stoppen wij in Kayenta om te tanken en iets te drinken. Vanaf Kayenta is het maar een klein stukje naar Gouldings Campground waar wij voor vanavond een cabin hebben geboekt. omdat het ook hier weer een uur later is staan wij om 12.00 bij de receptie om in te checken, wij kunnen gelijk de cabin in, het is een leuk huisje, voorzien van airco en een veranda met een picknicktafel en 2 stoeltjes en binnen een stapelbed en een tweepersoonsbed. Snel zetten wij onze spullen neer en rijden naar het Visitor's centrum  van Monument Valley, bij de ingang betalen wij de entree voor het park en wij rijden verder. Wij willen de 17 mijls valley drive rijden, dit is een onverharde weg die door het park gaat, je kunt deze rit ook maken met een jeeptour maar wij willen deze zelf rijden. De uitzichten die wij hebben zijn schitterend en wij genieten volop van de rotsformaties. Over de tocht doen wij inclusief fotostops ongeveer 2 uur en de terugweg is wat lastiger rijden dan heen. Myrthe had een armbandje  gezien wat ze wilde kopen, omdat wij het vergeten waren moesten wij weer een stukje terug. Bij diverse uitzichtpunten zitten Indiaanse vrouwen die zelfgemaakte sieraden verkopen, Myrthe had hier een leuk armbandje gezien.

Wij rijden verder naar Mexican Hat, dit is een rotsformatie die lijkt op een mexicaan met sombrero op, hier maken wij een foto en rijden verder naar Goosenecks Statepark, dit lijkt een beetje op horseshoe bend maar dan met meerdere bochten in de rivier, het water in de rivier is behoorlijk bruin. Het is hier wel makkelijker foto's maken dan bij horseshoe bend en je kunt er ook dichterbij komen met de auto.

Na de 17 mijls rit hebben wij al behoorlijk gehobbeld en wij besluiten terug te rijden naar Monument Valley, als wij hier aankomen staat de camping al vol met campers, wij hebben heel erg getwijfeld of wij ook met een camper zouden rijden maar tot nu toe hebben wij geen spijt van de beslissing om met de auto en hotels te reizen, het inpakken valt mee en er zijn stukken weg geweest waar wij het niet prettig  hadden gevonden om met een camper te rijden.

Als wij terug komen spelen de kinderen wat met de gameboy en gaan wij de BBQ aansteken, gisteren hebben wij hiervoor spullen gekocht, wij hebben zelfs een wegwerp BBQ gekocht die achteraf niet nodig was, bij de cabin staat een BBQ. Het is wel eens lekker om iets meer ruimte te hebben dan alleen een bed en een klein tafeltje en wij genieten dan ook van het buiten eten. Na het eten gaan Steven en Myrthe zwemmen terwijl wij de koffers reorganiseren en de afwas doen. 

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand 128 mijl  205 kilometer   

 Gereden reisafstand 218 mijl  349 kilometer   

 Reistijd 3 uur Page Monument Valley  8 uur incl alle bezichtingen   

  Dag 19: 28-07-2008 (Monument Valley - Grand Canyon) 

Alweer dag 19 van onze reis en vandaag gaan wij naar de Grand Canyon, wij ontbijten op onze veranda en checken uit. Om 8.00 plaatselijke tijd rijden wij weg, vandaag winnen wij weer een uur want in Arizona is het een uur vroeger.

Wij rijden een groot stuk dezelfde weg als die wij eergisteren gereden hebben en de weg is redelijk saai, de cruisecontrol doet zijn werk goed.

Vandaag willen wij onderweg de Coalmine Canyon bekijken maar ik heb de routebeschrijving niet goed overgenomen en wij kunnen de canyon dan ook niet vinden, ook staan er geen huizen of winkels direkt langs de weg zodat wij het daar kunnen vragen en onverrichte zaken rijden wij naar Tuba City, hier stoppen wij om iets te drinken en deze keer vinden Steven en Myrthe het niet erg om een frisdrank te delen, de beker is zo groot dat er zeker 3/4 liter ingaat.

Wel volgetankt rijden wij verder naar Cameron, hier slaan wij rechtsaf richting de Grand Canyon, even na Cameron ligt de little Colorado Gorge en hier stoppen wij om het uitzicht te bewonderen. Na een korte stop rijden wij naar de Grand Canyon, bij Desert View rijden wij het pad in en onze eerste stop is de watchtower bij Desert View, dit is tevens onze eerste kennismaking met dit wereldwonder.

Na een korte lunchstop rijden wij verder, eigenlijk wilde ik nog wat uitkijkpunten bezichtigen maar ik voel mij niet zo lekker waardoor wij gelijk doorrijden naar Grand Canyon Village. Hier aangekomen kunnen wij nog niet inchecken, dat kan pas vanaf 16.00 en wij moeten nog 2 uur overbruggen. Wij rijden naar Tusayan om naar IMAX theater te gaan kijken, daar aangekomen blijkt de film net begonnen te zijn en als wij het voorleggen aan de kinderen blijken zij er niet zo'n interesse in te hebben, wij rijden weer terug naar de Village, als wij daar aankomen is het 15.30 en wij hopen nu wel in te kunnen checken, dat kan nog niet en wij lopen een klein stukje naar de rim om van het uitzicht te genieten. Vervolgens nemen wij de shuttlebus terug en dan kunnen wij wel inchecken, wij hebben een kamer zonder airconditioning en ik probeer een kamer met airconditioning te krijgen, dit kan voor 1 nacht maar deze is bijna dubbel zo duur, wij nemen de gok en zien wel hoe warm het vannacht wordt.

Wij komen tot de conclusie dat 2 nachten Grand Canyon waarschijnlijk wat teveel van het goede is en besluiten maar 1 nacht te blijven, op de kamer bellen wij naar het volgende hotel in Sedona en kijken of wij hier morgen al kunnen komen, dit is inderdaad mogelijk en wij wijzigen de reservering, wij zien wel hoe wij de rest invullen.

Na het eten rijden wij naar het Yavapai punt om daar de zonsondergang te bekijken, de zon gaat hier al vroeg onder, rond 19.30, als wij daar aankomen is het al druk, er zitten al veel mensen te wachten, er komen zelfs mensen met grote stapels pizza's aan. Wij kijken naar de zonsondergang en gaan dan terug naar onze kamer, het is inmiddels al wat afgekoeld, dus misschien is de airco inderdaad niet nodig.

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand 182 mijl  293 kilometer   

 Gereden afstand 271 mijl  434 kilometer   

 Reistijd 6 uur   incl 3 uur zoeken naar coalmine canyon

  Dag 20: 29-07-2008 (Grand Canyon - Sedona) 

Een dag eerder dan gepland verlaten wij de Grand Canyon en rijden wij naar Sedona, zoals gewoonlijk zijn wij ook vandaag vroeg op en zitten om 7.30 in de auto richting Flagstaff. Onderweg lunchen wij uit de koelbox en al vroeg zijn wij in Flagstaff. Gisteren hadden wij problemen met het lezen van het kaartje van mijn fotocamera en wij willen in Flagstaff kijken of het probleem in de camera, het kaartje of de kaartlezer zit.

Als wij rond 10.00 in Flagstaff aankomen rijden wij naar de Target toe, daar blijken de foto's wel van het kaartje af te halen zijn en wij laten voor de zekerheid deze foto's op CD zetten, ondertussen drinken wij een kop koffie die wat te sterk smaakt.

Omdat het probleem bij de kaartlezer zit lopen wij naar een computerzaak aan de overkant van de weg waar wij kijken naar een nieuwe kaartlezer, deze wordt getest en wij schaffen hem aan zodat wij ook de rest van de foto's op de laptop kunnen zetten. De eigenaresse van de computerzaak vindt het leuk om nederlanders te spreken, het schijnt dat haar voorouders uit Nederland komen en tot vandaag had ze nog niemand uit Nederland gesproken.

Wij rijden verder richting Sedona, wij willen graag stoppen bij het Slide Rock State Park, de weg is erg mooi om te rijden en wij zijn verrast door deze omgeving. Als wij aankomen bij het Slide Rock State Park is het 11.00 en behoorlijk druk in het park, de kinderen gaan het water in en wij kijken wat toe, na een tijdje moeten ook wij eraan geloven, het water is erg koud. Steven en Myrthe besluiten iets hogerop te lopen en daar wat te glijden, ze genieten van de "rotsglijbanen" en ook Martien en ik glijden een ritje mee. Wij blijven een behoorlijke tijd hier, en als wij het zat zijn gebruiken wij een van de picknicktafels die dichterbij de parkeerplaats staan, in totaal zijn wij 3 uur in het park geweest om te glijden en te eten.

Wij rijden verder naar Sedona en komen in de file te staan, de oorzaak blijken wegwerkzaamheden te zijn, Sedona ziet er gezellig uit als wij erdoor heen rijden. Net na 3 uur checken wij in bij ons hotel, hier proberen wij een ballonvaart te regelen voor morgen, helaas is dit niet mogelijk, de andere optie is een jeeptour te doen en wij laten deze vastleggen bij Pink Jeep tours. Martien heeft een van deze 2 uit mogen zoeken als vaderdag kado en helaas was de eerste keuze niet mogelijk dus wordt het een jeeptour. Wij boeken hem voor morgen 16.00 uur, de andere opties waren 7.00 en 12.00 wat ons te vroeg en onhandig leek.

Op de kamer lezen wij dat wij net op tijd in Yosemite zijn geweest en dat er een aardbeving in Los Angeles was, wij hebben dus blijkbaar een en ander goed gepland, wij verkeren nog steeds in goede gezondheid en hebben alleen wat blauwe plekken van de "gladde" glijbanen.

Op de kamer springen Steven en Myrthe gelijk het zwembad in terwijl wij de nieuwe kaartlezer gebruiken om de foto's op de laptop te zetten. Na een tijdje gaan wij richting Sedona, wij willen bij het visitor's centrum kijken wat wij morgen kunnen doen en wat eten. Het visitor's centrum gaat net dicht als wij aankomen en wij parkeren de auto wat verder in de straat en bekijken wat winkels.

Wij willen vanavond eten bij de Cowboy Club maar daar hebben ze alleen een tafel in een hoek die erg benauwd is en wij lopen ergens anders heen, hier eten wij goed en voor een redelijke prijs. Sedona is een erg leuk stadje en de omgeving heeft ons verrast.

Morgen hoop ik hier neer te zetten of en hoe wij $ 100,00 verdienen................

Feitjes:       

 Geplande reisafstand 113 mijl  180 kilometer   

 Gereden afstand 110 mijl  176 kilometer   

 Reistijd 4 uur     

 Dag 21: 30-07-2008 (Sedona) 

En hoe zouden wij vandaag $ 100,00 verdienen?

Het verhaal is als volgt: gisterenavond liepen wij door Sedona en zagen daar een kantoortje met een slang in een herbarium, er stond ook een rek met foldertjes over Sedona en omdat het visitor's centrum dicht was liepen wij naar binnen, op het raam stond : "come and see the monkey" en Myrthe was nieuwsgierig. Binnen zat een man die vertelde dat ze op de apen zaten te wachten en dat die binnenkort komen, nu vraag ik mij af of deze zowieso nog zullen komen. Wij raakten aan de praat en hij vroeg of wij plannen hadden etc. Wij vertelden dat wij een Jeep tour hadden geboekt en hij vroeg wat wij hiervoor betaalden, hij kon dit veel goedkoper aanbieden maar wij hadden al geboekt. Hij vroeg of wij $ 100,00 cash wilden hebben, wij argwanend, nee, er zat geen addertje onder het gras, het kost alleen 90 minuten om iets te bekijken, een resort, wij bleven argwanend maar $ 100,00 trekt toch wel, nou, dan kregen wij er ook nog 3 gratis overnachtingen bij in o.a. Anaheim of Orlando, nog steeds argwanend stemden wij toe, wij moesten ons dan vandaag melden bij het Sedona Pines Resort, inmiddels hadden wij wel in de gaten dat het ging om time sharing maar de nieuwsgierigheid won het toch.

Na het ontbijt, wat deze keer inbegrepen was, pakten wij onze auto en reden naar het Resort toe, het meegekregen kaartje was redelijk onduidelijk en wij hebben wat moeten zoeken maar vonden het toch, daar aangekomen mochten de kinderen midget golfen of naar de kinderclub en wij mochten met Jeff mee. Het ging inderdaad om time sharing en er zaten meer mensen, wij deden alsof wij geinteresseerd waren in het systeem, voor $ 100,00 willen wij dat best doen, wij kregen het verkooppraatje en een rondleiding door het resort heen, een eerlijk, het zag er prima uit. Na een tijdje kregen wij de kosten te horen, en als wij al echt geinteresseerd waren dan verging  dat nu wel,  natuurlijk kregen wij een hoop gratis maar voor $ 32.000,00 kunnen wij ook andere dingen doen, het werd steeds goedkoper, op een gegeven moment konden wij punten kopen die wij dan om het jaar zouden krijgen, maar nog steeds $ 9.800,00, volgens hun een hele goede deal, nu geven wij nooit zomaar zoveel geld uit, en al helemaal niet op vakantie zonder vooroverleg. Toen ze in de gaten kregen dat wij het echt niet zouden doen kwam er nog een derde persoon bij, inmiddels had de manager ook al met ons gesproken. Wij hielden voet bij stuk en uiteindelijk stonden wij buiten met $ 100,00 cash en een bon voor 3 overnachtingen, helaas kunnen wij deze niet gebruiken, dus als iemand interesse heeft in 3 overmachtingen in Anaheim, Sedona, Orlanda of een andere plaats in de USA, laat het maar weten.

Om 12.00 stonden wij buiten, de kinderen hadden het ook naar hun zin gehad, en besloten wij de Red Rock Loop te rijden, deze is maar 7 mijl lang en leuk om te rijden, onderweg kwamen wij langs het Red Rock State Park, daar hebben wij het visitor's centrum bezocht en werd Myrthe met hulp van de park ranger een Junior Ranger, ze heeft zelfs de eed afgelegd.

Na deze Loop rijden wij langs de plaatselijke Safeway waar wij broodjes en iets te drinken kopen voor de lunch en rijden naar het vliegveld waar wij wat uitzichtsfoto's kopen, na een korte stop rijden wij weer naar de Safeway om ook yoghurt en zo in te slaan, gezien het warme weer willen wij dit niet zo lang in de auto laten liggen. Hierna rijden wij terug naar het hotel, wij worden rond 16.00 opgehaald voor onze jeeptocht en de kinderen willen nog wat zwemmen in het zwembad. Martien en ik internetten wat en bespreken hoe wij de volgende 2 dagen in gaan richten.

Rond 16.00 lopen wij naar de lobby, een maand of 2 geleden had ik gemaild wat de totaalprijs zou zijn voor een jeeptocht + kamer, en toen kreeg ik een prijs van $ 500,00, nu wij het geboekt hebben blijkt het duurder te zijn en ik vraag naar een verklaring, zonder problemen wordt de prijs aangepast naar iets meer dan $ 475,00, een goede service en wij tevreden, met onze ANWB pas kregen wij ook al korting op de kamerprijs.

Wij worden opgehaald door Pink Jeep tours voor de Broken Arrow tour en wij maken kennis met onze medereisgenoten, de jeeptour is in een woord geweldig, wij schudden en stuiteren alle kanten op en op een gegeven moment staan wij bijna haaks overhellend op de weg. Deze vakantie verleggen een paar mensen hun grenzen, niets kan ons nog afschrikken.

Terug in ons hotel eten wij bij het restaurant in ons hotel, het is een mix tussen mexicaans en mediteraans en het smaakt voortreffelijk.

Wij hebben genoten van Sedona en morgen gaan wij richting Joshua Tree NP, hier hebben wij niets gereserveerd, evenals voor de dag na morgen, de planning is om zo ver mogelijk door te rijden en een dag eerder in San Diego aan te komen om daar in Chula Vista naar een waterpretpark te gaan.

Dag 22: 31-07-2008 (Sedona - Blythe) 

Vandaag staat er een lange rijdag op het progamma, omdat wij niet weten waar wij zullen eindigen en wij een dag eerder uit de Grand Canyon zijn vertrokken zijn wij benieuwd waar wij vandaag uitkomen. Na het ontbijt rijden wi j de 179 af om naar Montezuma Castle te gaan kijken, dit hebben wij gisteren niet gedaan en het lijkt ons wel mooi, het is een klein uurtje rijden en wij kunnen er met onze parkpas in. Het is een klein park en wij staan binnen 45 minuten weer buiten, via Jerome en Prescott willen wij naar Blythe rijden en daar beslissen of en hoe wij vandaag verder gaan.

In eerste instantie rijden wij verkeerd en moeten een stukje terug, dan komen wij bij Cottonwood de 89A weer op die ons via Jerome naar Prescott brengt. Jerome is een oud mijnwerkersstadje dat tot enkele jaren terug een spookstadje was en weer helemaal tot leven is gekomen, wij stoppen er echter niet en rijden door naar Prescott. Bij Prescott willen wij de Granite Dells bij Watson Lake gaan bekijken, zonder problemen vinden wij de Dells en stappen uit om ze te bezichtigen, er gaan net mensen met kayaks het water is, het plan om hier te lunchen gaat niet door, het water ruikt vies en wij rijden verder.

Onderweg komen wij een Best Buy tegen en wij kijken hier wat rond, opvallend is hoe servicegericht men hier is. Steven wil graag Rockband kopen voor de WII maar wij weten niet of deze op onze WII speelt, in de winkel weten ze het ook niet en men stelt voor er een in Nederland te bestellen en dat wij hem daar op komen halen zodat hij zeker op onze WII werkt, het idee is natuurlijk heel goed, maar op en neer voor een WII spel gaat ons toch echt iets te ver (daarnaast is het spel in Nederland nog niet verkrijgbaar).  In verband met een wegomlegging komen wij langs  verschillende winkels en aangezien wij trek hebben in koffie stoppen wij bij een Target om te kijken wat ze daar hebben, er zit een kleine cafetaria in, ze hebben alleen geen koffie maar wel Smoothies en frisdrank, wij besluiten hier een broodje te eten, ze zijn niet zo erg duur en zien er goed uit, ze smaken gelukkig ook goed. Nu gaat de echte rijdag pas beginnen, wij rijden door wisselend landschap, eerst nog rotsachtig en groen en later veranderen de bomen in cactussen. Ook de weg is soms smal en bochtig omhoog en omlaag.

Na een tijdje wordt de omgeving steeds saaier en de weg rechter en als wij een automatische piloot hadden zou ook Martien kunnen slapen, er ligt opvallend veel rommel langs de weg en wij zien verschillende verlaten huizen, of wat daar op lijkt.

Als wij rond 16.30 20 mijl voor Blythe zitten stoppen wij en drinken iets bij de Dairy Queen, Voor het eerst staat er een bananenmilkshake op het menu en Steven bestelt er een, ook Myrthe neemt een shake en wij bestellen "frozen coffee". Hier vragen wat wat verstandig is en men adviseert ons naar Blythe te rijden omdat daar redelijk wat hotels zijn. Wij nemen dit advies ter harte.

In Blythe kijken wij of er nog een kamer vrij is, en bij het eerste beste motel kunnen wij terecht,een Americas Best Value Inn, voor $ 79,00 excl tax en na het doorgeven dat wi j een ANWB kaart hebben wordt het $ 79,00 incl tax, misschien niet het allergoedkoopste maar er is een zwembad en gratis internet  en blijkbaar nog een ontbijt morgen ook.

Het is enorm warm, het lijkt Death Valley wel, als wij 's avonds nog wat rondrijden zien wij dat het dan nog 40 graden is. Wij eten uit de koelbox en wat overgebleven cup a soupjes, zodat de oudere spullen ook op komen.

Steven en Myrthe testen het zwembad nog uit, het is een prive zwembad, behalve hun is er niemand in het zwembad.

Feitjes:       

 Geplande reisafstand  224 mijl 358 kilometer   

 Gereden afstand  270 mijl 432 kilometer   

 Reistijd  8 uur    

  Dag 23: 01-08-2008 (Blythe - San Diego) 

Al weer ben ik vroeg wakker, ik hoop dat dit geen gewoonte is die thuis doorzet, om 6.30 sta ik al in de douche, as ik eruit kom is Martien ook al wakker en Steven wordt korte tijd later wakker, Myrthe slaapt het langst van alemaal.

Om 7.00 zitten wij in de lobby te ontbijten, er is niet zo veel maar genoeg om onze buiken te vullen, korte tijd later vertrekken wij naar Joshua Tree NP, tot vandaag wisten wij niet of wij hier wel of niet doorheen zouden rijden maar wij besluiten het toch te doen. De rit naar de ingang van het park duurt 1,5 uur en het eerste deel van het park vinden wij maar saai en droog. Bij Cholla Garden stoppen wij even om foto's te maken van de cactussen, het valt op dat ze erg bruin aan de onderkant zijn, tegen het zwarte aan en het valt tegen. Wij rijden verder het park in en het wordt wel mooier, waarschijnlijk zijn wij te laat in het park, alles is droog en dor en wij besluiten om via het plaatsje Joshua Tree het park uit te rijden, onderweg geeft de benzine meter: fuel low aan en wij weten niet hoe lang wij nog kunnen rijden voordat wij stilstaan, daarom laten wij Keys Vieuw schieten.

In Joshua Tree tanken wij, hopenlijk voor de laatste keer tijdens deze vakantie, en er is de afgelopen weken nog niet zoveel benzine in gegaan als vandaag, hij was dus goed leeg. Iets verderop slaan wij wat lekkers in voor de lunch, en rijden verder. De bedoeling is vandaag zo ver mogelijk  richting San Diego te komen of in Palm Springs naar Soak City te gaan, dit is een waterpretpark. De weg tot aan Palm Springs is niet zo bijzonder, aan het eind wel leuk, er is een groot windmolenpark gebouwd met windmolens in verschillende maten en uitvoeringen.

Hier begaan wij onze eerste fout van vandaag, in plaats van richting Los Angeles te rijden rijden wij de andere kant op, onderweg gaat Martien vragen hoe wij het beste kunnen rijden en wij houden vrolijk de foute weg aan, na een mijl of 30 in totaal komen wij erachter en lunchen iets en draaien om, onderweg besluiten wij om niet naar Soak City in Palm Springs te gaan, het is echt woestijn gebied en enorm warm. De belofte om naar Soak City te gaan wordt uitgesteld naar morgen, er is er ook een in San Diego en de temperatuur is daar aangenamer.

Voorbij Palm Springs is een outlet, bij Cabazon en wij stoppen daar, de bedoeling is kort, maar het worden toch ruim 1,5 uur, wij kopen een korte broek voor Steven en een Fossil horloge voor Myrthe, verder kijken wij wat rond.

Wij rijden verder en begaan onze tweede fout van vandaag, bij Hemet moeten wij richting de 215 rijden maar op een gegeven moment eindigt de weg en staat er niets aangegeven, natuurijk kiezen wij verkeerd en rijden weer een paar mijl dubbel, nu maar een mijl of 8.

Het is druk op de 215, je merkt goed dat je op een interstate zit en ook in een meer stedelijk gebied maar wij rijden toch lekker door, rond 18.00 zitten wij in een voorstad van San Diego waar wij stoppen en iets eten, het wordt grieks en is eigenlijk verrassend lekker. Bij het winkelcentrum zit een Holiday Inn en wij proberen een kamer te krijgen voor vannacht, de $ 159,00 die ze vragen vindt ik wat duur en wij rijden verder. Op een gegeven moment komen wij een Days Inn tegen, daar is nog een kamer beschikbaar voor $ 129,00, ook nog prijzig, ik geef aan dat ik met Martien wil overleggen en voordat ik mij omdraai is de prijs al gedaalt naar $ 99,00, ik probeer er nog $ 80,00 van te maken maar dat lukt niet, wij hebben geen zin om verder te zoeken en besluiten het te doen. Het hotel ligt wel aan de snelweg maar de kamer is ruim, zelfs met een keukentje erbij en voldoet voor een nacht prima.

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand 277,6 mijl  444 kilometer   

 Gereden afstand  319 mijl 510 kilometer   

 Reistijd 10 uur  ongeveer 6 uur echte reistijd   

  Dag 24: 02-08-2008 (San Diego) 

 Vannacht hebben wij niet zo goed geslapen en zijn wij weer vroeg wakker, wij ontbijten weer in de hotellobby, het is er erg ongezellig maar er kunnen wafels gemaakt worden, wat Steven en Myrthe dan ook doen. Voor vandaag hebben wij Soak City op het progamma staan, dit is een waterpretpark in Chula Vista, als wij willen gaan is het bewolkt en nog redelijk fris maar belofte maakt schuld.

Wij proberen eerst ons hotel voor de komende 3 nachten te vinden en willen proberen of wij alvast daar onze bagage mogen stallen en misschien een paar handdoeken mogen lenen, dit blijkt geen probleem te zijn en wij kunnen ook zonder problemen handdoeken lenen. Met handdoeken en een lege auto rijden wij naar Chula Vista, het park is net open als wij komen en Steven rent op de glijbanen af, Myrthe vermaakt zicht in het golfslagbad. Na een tijdje gaan Martien en ik met Steven of Myrthe mee en zien ook wat van het park, het is een echt waterpretpark maar wij vinden de glijbanen wel mooi maar de rest is wat rommelig, de stoelen zijn vies en het lijkt alsof er al een tijd niet geveegd is. Toch vermaken wij ons wel. Omdat wij geen eten mee naar binnen mogen nemen, alleen wat water en het eten in het park extreem duur en vet is gaan wij toch rond 14.00 het park uit, de wachttijden bij de glijbanen zijn behoorlijk lang en Steven en Myrthe hebben het ook wel gezien, in Chula Vista is schijnt de zon wel lekker.

Wij rijden naar San Diego waar wij in het hotel nog een kwartiertje moeten wachten totdat onze kamer klaar is. Gauw de spullen naar boven gebracht, je kunt hier kussens testen en Myrthe bestelt andere kussens, ze vindt het engels spreken erg leuk en doet het ook erg goed. Het is leuk om te zien hoe de kinderen zich steeds beter kunnen redden met het engels praten. Wij lopen naar de Horton Mall toe, een minuut of 10 lopen en winkelen daar wat, ook drinken wij een enorm lekkere smoothie. Voor Steven en Myrthe kopen wij een leuk vest en shirts, ze worden allebei erg hip met hun nieuwe kleren. In de horton Mall is een soort van foodcourt en wij besluiten daar te eten, het smaakt ons allemaal voortreffelijk, de keuze is op chinees gevallen.

Na het eten lopen wij nog even door Gaslamp Quarten voordat wij weer terug lopen naar ons hotel waar de kussens nog niet gearriveerd zijn maar waar vakkundig door Steven aan herinnerd wordt.

  Dag 25: 03-08-2008 (San Diego) 

 Ons hotel heb ik gewonnen via Priceline, dit was het eerste hotel wat ik via Priceline had gewonnen en ik was nog niet zo bekend hoe je kunt achterhalen welk hotel je "zult" krijgen, bij San Francisco en Las Vegas was ik al meer ervaren en ging het ook beter, de liggen is op zich wel goed, op loopafstand  van Downtown, de haven en Gaslamp Quarter maar ligt alleen pal aan de snelweg, dit en rumoer op de gang heeft ervoor gezorg dat ik vannacht niet goed geslapen heb en wederom vroeg wakker ben. Wij besluiten het rumoer te gaan melden bij de receptie en spontaan worden de parkeerkosten kwijtgescholden, het valt op dat als je klaagt over iets er onmiddelijk iets gedaan wordt.

Voor vandaag staat de USS Midway op het progamma en wij besluiten daar naartoe te lopen, dat is niet al te ver en kan de auto blijven staan. Om 9.15 lopen wij rustig naar de haven toe, onderweg drinken wij een kop koffie en wij zijn al vroeg op de Midway, dit is een vliegdekschip wat gebouwd is voor de tweede wereldoorlog maar net na afloop van WO II af was (september 1945), wij nemen een audiotour, die helaas niet in het Nederlands is en lopen door het schip. In de hangar staan verschillende "cockpitten" waar de kinderen even in gaan zitten en op het dek staan verschillende types vliegtuigen en helicopters. Er zijn verschillende vrijwilligers die uitleg geven en rondleidingen geven, na een tijdje komen wij bij de rondleiding voor de brug en wij gaan mee, het is interessant om te zien hoe eenvoudig alles er aan toe gaat op zo'n groot en indrukwekkend schip, alles is veel kleiner dan verwacht en de brug is in vergelijking met het schip maar een fractie van het totale schip. Wij vragen ons af of de militairen geselecteerd werden op lengte en breedte, alles is laag en smal. Overigens valt het op dat alles hier lager is dan bij ons, de douchekoppen hangen lager, en zelfs de toilletpotten zijn lager.

Foto Midway:

Wij lopen nog naar beneden de machinekamer in en zijn dan klaar met onze rondleiding, in totaal hebben wij 2,5 uur rondgelopen op het schip. Wij willen verder nog Old Town bezichtigen en hebben besloten vandaag zoveel mogelijk met openbaar vervoer te doen, wij lopen naar het station van de San Diego Trolley en kopen daar een dagkaart voor $ 5,00 per persoon, de kinderen zijn gratis in het weekend, de trolley is een soort van sneltram die naar Old Town rijdt. Daar stappen wij uit en lopen wat rond, Old Town is nu een State Park en het schijnt dat San Diego hier gesticht is. Het is er erg druk en je kunt er van alle kopen, de zaagmannetjes die Martien 15 jaar geleden maakte staan er ook, zelfs in andere uitvoeringen zoals golfers en surfers.

Na een tijdje rijden wij naar Fashion Valley, dit is een Mall met allerlei winkels, hier zien wij een Old Navy, enkele weken terug had ik gezien dat ze daar ook plus maten verkopen voor kinderen en wij kopen een paar spijkerbroeken voor Myrthe, ik koop er ook 2 om proberen te verkopen op marktplaats. In Nederland is het best moeilijk om een leuke goed passende broek voor haar te kopen en hier kunnen wij zelfs kiezen. Ook proberen wij de cheescake bij de Cheescake factory. De winkels zijn hier tot 7 uur 's avonds open en rond 6 uur nemen wij de Trolley terug naar Old Town, hier eten wij Mexicaans, uit eten gaan is hier een gemengd genoegen, de porties zijn ruim genoeg en vooral de refills spreken Steven aan, minder vinden wij dat je drinken krijgt uit plastic glazen.

Als wij de trolley terug nemen naar het hotel zijn wij allemaal moe. Morgen staat Seaworld op het progamma en wij willen kijken of dit ook met het openbaar vervoer kan, dit schijnt best lang te duren maar er rijdt ook een shuttle van het hotel naar Seaworld, om 10.30 heen en om 5.30 terug, als wij langer willen blijven kunnen wij bellen en komen ze ons ophalen, prima service dus.

Op de kamer kijken wij wat TV en internetten wat voordat wij gaan slapen.

Dag 26: 04-08-2008 (San Diego) 

Vandaag staat Seaworld op het progamma, wij hebben afgesproken dat wij met de hotelshuttle naar Seaworld gebracht worden, deze vertrekt pas om 10.30 zodat wij lekker rustig aan kunnen doen. Voor het ontbijt lopen wij naar de Jamba Juice en halen daar een smoothie, dit hebben wij zaterdag ontdekt en wij vinden de smoothies erg lekker. Ook deze keer maken ze een fout en krijgen wij een smoothie voor niets..

Om 10.30 nemen wij de shuttle en ongeveer 20 minuten later komen wij bij seaworld aan. Bij de kassa gaan wij na wat de goedkoopste optie is, ik heb via internet bonnen uitgeprint of onze ANWB pas, het blijkt de pas te zijn maar de dame aan de kassa rekent voor Steven en Myrthe kinderprijzen, zo wordt de entree opeens bijna $ 100,00 goedkoper dan wij in eerste instantie dachten. Er worden trouwens erg veel fouten gemaakt in de rekeningen, of er wordt iets niet gerekend of maar half, bijvoorbeeld drinken bij het eten wordt vaak maar half gerekend en ook bij de smoothies zijn er al 2 keer fouten gemaakt waardoor wij 1 smoothie niet hoeven te betalen..

In Seaworld kijken wij alle shows en lopen de hele dag rond, wij genieten van de Orca show maar vinden eerlijk gezegd de dolfijnenshow in Harderwijk mooier. Onze autipas komt nu goed van pas, direkt bij binnenkomst hebben wij een formulier gekregen waardoor wij voorrang krijgen bij de atracties en eerder binnen mogen bij de shows, van de laatste maken wij geen gebruik omdat wij telkens moeten rennen om op tijd te zijn voor de show maar van de attracties maken wij wel gebruik (overigens zijn er maar 3 atracties die hiervoor in aanmerking komen), wij mogen via de uitgang naar binnen en omzeilen zo de wachtrij bij de 2 wildwaterbanen, bij Shipwrek worden Martien, Steven en ik drijfnat, wij krijgen aan alle kanten water over ons heen en zijn tot op de draad nat, gelukkig is het lekker weer en drogen wij weer goed op. Later komen wij erachter dat je voor 25 cent waterstralen kunt activeren aan de kant, blijkbaar is dat bij ons goed gedaan..

Als wij alles gedaan hebben willen wij de hotelshuttle bellen om ons op te komen halen, er blijkt echter sprake te zijn van miscommunicatie en wij moeten wat langer wachten dan gepland, alles wordt netjes geregeld en als wij 30 minuten later terug bellen krijgen wij bericht dat de shuttle al bij Seaworld staat, om 8.15 lopen wij ons hotel binnen..

Gisteren hebben wij een lijstje gemaakt van wat wij nog willen eten, het begint nu op te schieten en op het lijstje stond bezorgde pizza op de hotelkamer. Wij bestellen een pizza die wij op het hotelbed op eten, de pizza smaakt voortreffelijk en wij zijn weer een ervaring rijker.

Dag 27: 05-08-2008 (San Diego - Los Angeles) 

Vandaag staat onze laatste rijdag op het progamma en zoals eigenlijk de hele vakantie al het geval is checken wij rond 8.00 uit. Er staat niet veel op de planning en rustig rijden wij over interstate 5 San Diego uit. Onderweg stoppen wij voor ons ontbijt, een vrij locaal restaurantje langs de snelweg en al vroeg rijden wij de voorsteden van Los Angeles in.

Wij willen nog wat shoppen en rijden naar de Glendale Galleria in de wijk Glendale, daar breiden wij ons gezin uit met 2 knuffelberen. In San Diego hadden wij een build-a-bear winkel gezien en Steven en Myrthe kopen allebei een knuffelbeer of hond.

 Dan begint de grote zoektocht naar ons hotel, ik ben nl. vergeten het adres op te schrijven en een routebeschrijving te maken en weet alleen dat het achter het Kodak Theater ligt, het theater waar jaarlijks de oscar uitreikingen plaats vinden. In de veronderstelling dat alles goed aangegeven zou staan in Amerika dacht ik dat dit wel voldoende zou zijn, helaas is dit niet het geval maar wij hebben inmiddels door  hoe wij de weg kunnen vinden en vinden het hotel toch sneller dan verwacht. Dit hotel heb ik op aanraden van forumleden van het AA-forum geboekt en hoewel de ligging centraal is en de kamer ruim, valt hij ons toch tegen, er zit een keuken bij maar de deurtjes sluiten niet en het ziet er allemaal wel schoon maar iets of wat vervallen uit, onze kamer op de begane grond is behoorlijk gehorig, dit is een van de duurste hotels die wij geboekt hebben en in verhouding vinden wij het de prijs niet zo waard, de ligging maakt wel veel goed, direkt achter Hollywood Blv.

Na ingecheckt te hebben zoeken wij een restaurant op, wij willen chinees eten, met hulp van de hotelreceptionist vinden wij een restaurant en eten hier erg lekker.

Als wij terug lopen naar ons hotel is het inmiddels gezellig druk op Hollywood Blv en kijken wij hier nog even rond.

 Feitjes:      

 Geplande reisafstand  127 mijl 203 kilometer   

 Gereden afstand      

 reistijd 4 a 5 uur     

  Dag 28: 06-08-2008 (Los Angeles) 

 Vandaag hebben wij een vrije dag in Los Angeles, eigenlijk wilden wij vandaag naar de Universal Studios gaan maar wij zijn wat later dan normaal en stellen dit uit tot morgen.

Wij ontbijten bij Mel's diner waar wij een tafel krijgen waar een jukebox naast zit, voor 25 cent kun  je jouw nummer laten spelen en Steven en Myrthe kiezen allebei een nummer uit.

Als wij terugkomen in ons hotel mogen wij een andere kamer bekijken, deze is op de 3e verdieping met uitzicht op het zwembad, hij is lichter dan de vorige kamer en heeft gezelliger uitzicht, wij verhuizen onze spullen naar deze kamer en vertrekken dan om LA te bekijken, eigenlijk willen wij het Hollywood sign bekijken maar dit is moeilijk te vinden, wij vinden het de zoektocht niet waard voor een foto en rijden vervolgens over de Sunset Blv naar Santa Monica, dit blijkt nog een hele rit te zijn en pas rond 2 uur komen wij daar aan, onderweg zijn wij nog wel gestopt bij een winkelcentrum waar wij leuke kleren voor Myrthe gekocht hebben en iets hebben gedronken.

Wij lopen wij over de promenade heen en drinken nog een smoothie bij Jamba Juice, ik heb in San Diego een spaarkaart gekregen die bijna vol is en deze wil ik nog verzilveren. Ook kopen nog een shirt en 2 spijkerbroeken voor Steven zodat deze ook hip naar de middelbare school kan. Sinds San Diego hebben Steven en Myrthe een favoriete winkel die regelmatig bezocht dient te worden, Brookstone, hier hebben ze allerlei massagestoelen en apparaten en ze vinden het leuk om deze stoelen uit te proberen.

Rond een uur of 4 rijden wij weer terug naar ons hotel, eerst rijden wij langs een supermarkt, Vons, waar de Safeway kaart ook werkt en kopen nog wat spullen voor de laatste dagen en wat spullen om mee naar huis te nemen, vooral de bakspullen doen het goed.

In het hotel eten wij de gekochte spareribs op en besluiten de dag met een wandelingetje over Hollywood Blv.

  Dag 29: 07-08-2008 (Los Angeles) 

 Voor vandaag staan de Universal Studios op het progamma, wij ontbijten op de kamer, het is net een klein appartementje en het is lekker om eens aan tafel zonder al te veel bijgeluiden te eten.

Universal gaat om 9.00 open en rond 9.00 lopen wij naar het metrostation, daar kopen wij kaartjes en nemen 1 halte naar Universal City. Daar aangekomen nemen wij een shuttle die ons naar de ingang van de Studios brengt.

Bij de ingang kopen wij kaartjes om naar binnen te kunnen, ik heb een bon waarmee je $ 8,00 korting per kaartje kunt krijgen en wissel deze in. Je kunt ook zgn. Front of Line passen kopen, hiermee mag je eerder plaatsnemen bij de show en kun je de wachttijden bij de atracties omzeilen, deze kaarten zijn echter bijna 2 keer zo duur en wij gokken op de werking van onze auti passen, bij de guest relations halen wij een guest assistance pas en deze geeft ons, in tegenstelling tot wij verwachten dezelfde privileges. In andere parken geldt dit meestal voor een paar atracties of shows maar geldt het voor alle shows en atracties, een mooie meevaller dus.

Als eerste gaan wij naar de Studio tour en rijden met treintje het  terrein van de Studios op, de tour is mooi om te zien en op enkele plaatsen worden er opnames gemaakt. Helaas komen wij tot deconclusie dat na deze tour geen enkele film meer ooit hetzelfde zal zijn..............

Na deze indrukwekkende tour willen wij in de atractie van de Simsons, hiervoor krijgen wij een pas waarmee wij ons later moeten melden, dit  geldt voor alle atracties waarvoor een wachtrij van meer dan 30 minuten geldt. Dit is een van de nieuwere atracties en erg leuk, alhoewel ik nadat ik eruit ben wel even tijd nodig heb om bij te komen. Deze gelegenheid krijg ik volop als Martien en Steven besluiten in de Mummy en Jurassic Park te gaan, behoorlijk nat komen ze uit deze atractie. Myrthe en ik genieten van het lekkere weer.

Ook de studio shows zijn erg leuk om te zien en wij vermaken ons prima. Wij lopen naar de show van Waterworld, van de film met Kevin Kostner, en ook deze show zit prima in elkaar. Wij besluiten de dag met een 4D film van Shrek en een 3D film van de Terminator.

Het is al 5 uur geweest als wij het park verlaten en terug gaan naar ons hotel. Terwijl Steven en Myrthe gaan zwemmen pak ik de koffers in zodat deze bij thuiskomst georganiseerd uitgepakt kunnen worden (1 voor boven, 1 voor beneden en 1 voor zolder). Wij zijn met 4 koffers en 1 tas vertrokken, waarbij 1 koffer leeg was en dankzij met mamoeska systeem om een andere paste en wij gaan met dezelfde koffers weer terug (alleen zit nu de grootste koffer vol en is de een na grootste leeg). Voorwaar een redelijke prestatie.

Wij eten bij Mel's diner en de steak en hamburgers smaken voortreffelijk.

  Dag 30: 08-08-2008 (Los Angeles - Zurich) 

De laatste dag is aangebroken, omdat onze vlucht pas om 19.15 vertrekt hebben wij nog wel wat tijd te besteden in Los Angeles. Wij laten de kinderen lekker uitslapen en ontbijten op ons gemak voordat wij uitchecken bij ons hotel.

Het lijkt ons leuk om ook nog een bezoek aan de Warner Bros Studios te brengen om onze dag te vullen, hoewel wij geen kaartjes hebben geboekt via internet, in tegenstelling tot Universal Studios kunnen er hier maar een beperkt aantal personen mee met een tour maar wij willen het toch proberen om met een tour mee te kunnen. Als wij bij de studios aankomen gaan Steven en ik checken of er nog kaartjes beschikbaar zijn. Deze zijn nog beschikbaar en wij bestellen kaartjes voor de eerstvolgende tour die beschikbaar is, deze vertrekt om 11.20. Wij moeten nog ruim 3 kwartier wachten en deze tijd doden wij met het kijken in het winkeltje en het drinken van onze laatste kop Starbucks koffie.

De tour start mooi op tijd en wij rijden langs verschillende filmsets, studios en buitendecors. Evenals gisteren raken wij toch wel een beetje gedesillusioneerd te zien dat bijv. Perfect Storm voornamelijk in een studio is opgenomen. In het museum kunnen wij verschillende kostuums bekijken en op de bovenverdieping is alles ingericht met spullen van Harry Potter. Steven en Myrthe kunnen worden gesorteerd door de sorteerhoed en zijn tevreden met de uitkomst, Grifoendor en Huffelpuf en tevreden vervolgen zij de tour. Als wij ook nog een gratis foto krijgen met ons en de zweinstein express zijn wij helemaal tevreden.

Wij weten nog steeds niet hoe het zit met het raadsel van Spongebob. In Warner Brothers Movieworld in Duitsland zagen Spongebob en gisteren in Universal ook. Wij vinden dit raar, een karakter hoort bij een maatschappij en nu hebben wij het bij 2 verschillende maatschappijen gezien.

Als de tour eindigt pakken wij de auto richting het vliegveld, het is inmiddels 1.30 en wij willen op tijd de auto inleveren, wij verwachten nl. nog wat papierwerk. Het is lastiger op het vliegveld te komen dan verwacht en wij doen er ook langer over dan gehoopt maar alsnog zijn wij op tijd bij Alamo. Hier nemen wij afscheid van de auto die ons in de afgelopen weken overal naartoe heeft gebracht. Met 3790 mijl (6064) kilometer meer op de teller en flink vies leveren wij de auto in. Nu komen wij er ook achter dat wij de hele vakantie in een klasse hoger hebben gereden dan wij hadden gereserveerd (gereserveerd was een IFAR, wij hebben gereden in een MVAR), zonder problemen en pogingen tot een upgrade hebben wij deze "gratis upgrade" gekregen.

Wij nemen de shuttle naar het vliegveld waar wij in kunnen checken. Wij eten onze laatste maaltijd, de lunch is er een beetje bij ingeschoten en wij hebben trek gekregen. Als wij door de secrutity gaan wordt ik gepiept. De schuldige blijkt mijn broek te zijn, hier zitten ijzeren ritsen en knopen in.

Als ik dit typ zitten wij te wachten totdat wij kunnen boarden, nog steeds hebben wij niet het gevoel dat wij naar huis gaan. Koffers in- en uitpakken is bijna ons dagelijks werk geworden.

Nabeschouwing:

Voor de geïnteresseerden onder ons is er nog een overzicht beschikbaar van het te besteden budget en de uiteindelijke uitgaven tijdens deze vakantie.

Het budget was als volgt samengesteld:  

                                    Begroot Werkelijk 

Vlucht                        3500,00    2905,44

Autohuur                     900,00    741,24

Hotels                         2500,00  2247,25

Benzine                      500,00  467,34

Eten                            2175,00  1454,11

Overige uitgaven 1225,00   2025,00 **

Totaal                         11300,00  9820,57

** Hiervan zijn 805,00 euro uitgegeven aan kleding en overige persoonlijke uitgaven, de rest is voor entreegelden, fooien en een kopje koffie onderweg.

Door zowel de vlucht als de auto al vroeg te boeken hebben wij aanzienlijk kunnen besparen op de deze kosten waardoor er uiteindelijk meer te besteden overbleef. Daarnaast hebben wij dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheid om hotels goedkoop via priceline of hotwire te boeken waardoor de kosten deels gespreid werden en wij in luxere hotels konden overnachten, zo betaalden wij voorbijvoorbeeld  Planet Hollywood maar $ 62,00 per nacht terwijl de kamerprijs rond de $ 150,00 lag.

Onze reis hebben wij als een aaneenschakeling van hoogtepunten beleeft, in principe hebben wij alles kunnen doen wat wij wilden, als wij het niet gedaan hebben stond het niet hoog op ons lijstje of werkte het weer tegen, wij vonden het jammer dat wij niet naar de mysteryspot in Santa Cruz hebben gekunt, deze was helemaal uitverkocht toen wij er aan kwamen.

Eerlijk gezegd vonden wij de Hooverdam wel wat tegenvallen en had Monument Valley niet die betoverende werking dan wij verwacht hadden, het extra rijden van Page naar Monument Valley en toen naar de Grand Canyon vonden wij het achteraf niet waard, wij waren wel onder de indruk van Sedona, Yosemite, Zion en Bryce als parken, een onverwachte verrassing vonden wij het omhoogrijden de Sierra Nevada in na de Alabama Hills. Death Valley was een belevenis gezien de hitte. Van de steden heeft met name San Francisco indruk gemaakt, een mooie, schone stad waar wij het erg naar ons zin hebben gehad.

Met uitzondering van de Grand Canyon hebben wij onze planning als prettig ervaren en de rustdagen hier en daar ook wel nodig gehad.

Wij kijken terug op een fantastische reis.