| ALGEMENE OMSCHRIJVING |
Grootte: 8.992 vierkante kilometer
Nationaal park sinds: 1 maart 1872 (het eerste Nationale Park ter
wereld)
Aantal bezoekers in 2002: 2.969.868
Yellowstone is één van de mooiste parken van de
Verenigde Staten. Hier heb je niet alleen geisers, heetwaterbronnen en
modderpotten, maar ook vind je er prachtige bossen, mooie alpenweiden,
een schitterend groot meer en een grote canyon met watervallen.
Daarnaast leven veel dieren in het park waaronder bizons, elanden,
herten, zwanen, pelikanen, grizzly- en bruine beren. |
|
|
| De geschiedenis van het park
|
|
De naam Yellowstone is afkomstig van de
Minnetaree-Sioux indianen. Zij gaven deze naam aan de rivier die door
het park stroomt. In tegenstelling tot wat veel toeristen denken is de
rivier niet genoemd naar het gele gesteente in de Yellowstone Canyon
maar naar de gele klei op de zandbanken in de buurt van de plaats waar
de Yellowstone River samenvloeit met de Missouri. Franse 'trappers'
namen deze naam voor de rivier over. Pas veel later kreeg het hele
gebied rondom de gele canyonwanden de naam Yellowstone.
Hoewel er geen indianen permanent in het gebied woonden (daarvoor was
het in de winter te onaangenaam) kwamen ze er wel vaak. Van bepaalde
mineralen die ze hier vonden maakten ze gebruiksvoorwerpen en deze
verhandelden ze met andere indianenstammen. De stam die hier het vaakst
kwam staat bekend onder de naam 'Sheepeaters'. Deze indianen waren niet
in het bezit van paarden en vuurwapens en leefden voornamelijk van de
jacht op de bergschapen. De eerste blanke die het gebied betrad was naar
alle waarschijnlijkheid John Colter in 1807.Deze gids en 'trapper'
maakte deel uit van de Lewis en Clark expeditie. Nadat de Verenigde
Staten in 1804 de staat Louisiana kochten van Frankrijk kregen de
militairen Lewis en Clark de opdracht het woeste gebied westelijk van
deze staat te verkennen en een weg over de Rocky Mountains naar de
Stille Oceaan te vinden. |
|
Dit lukte. Yellowstone werd echter door de expeditie
niet ontdekt. Wel kwamen ze er vlak langs. Op de terugweg verliet John
Colter de expeditie en besloot om in dit gebied op bevers te gaan jagen.
In 1807 geraakte hij aldoende als eerste blanke in Yellowstone en zag de
vele wonderen. Toen hij terug in de beschaving vertelde van de dampende
bronnen en de spuitende geisers werd hij eerst niet geloofd en spottend
sprak men van Colter's Hell. Zijn beschrijving van het Yellowstone Lake
werd echter door Clark wel opgenomen in de officiële kaart van het door
de expeditie onderzochte gebied. De jaren erna kwamen er meer blanken in
het gebied en in de dertiger en veertiger jaren kwamen er diverse
groepen jagers in het park. Langzaam maar zeker drongen de verhalen over
het wonderlijke Yellowstone door tot in de rest van Amerika. In 1863
trok een groep van 28 goudzoekers naar het gebied maar ze vonden er geen
goud en trokken weer verder.
In 1869 bezochten drie inwoners van Montana het gebied. Deze heren,
Folsom, Cook en Peterson, waren razend enthousiast over het gebied en de
geisers. Bij de aanblik van bij voorbeeld de Great Fountain Geyser
raakten ze zo opgewonden dat "We could not contain our enthusiasm; with
one accord we all took off our hats en yelled with all our might" . Bij
terugkomst bespraken ze met een zekere Langford al het moois dat ze
gezien hadden en opperden het idee van een beschermd gebied.
Langford haalde daarop in 1870 generaal Wasburn over om hem te
vergezellen op een tocht naar Yellowstone. Naast Langford, Wasburn (een
berg in het park is naar hem genoemd) en een groep militairen behoorde
o.a. een rechter genaamd Hedges tot de expeditie. De deelnemers van de
expeditie werden het er over eens dat dit gebied niet het privé-bezit
van iemand mocht worden en het idee van nationaal park werd geboren.
Hedges schreef hierover een stuk in de krant en Langford trok naar het
oosten van de Verenigde Staten om lezingen over het gebied te geven. Het
gevolg was dat in 1871 een officieel onderzoek naar het gebied werd
opgezet. |
|
Deze expeditie stond onder leiding van de geoloog dr.
Hayden (naar hem is de Hayden Valley genoemd). Tot zijn gezelschap
behoorden naast de nodige militairen ook de schilder Thomas Moran en de
fotograaf William H. Jackson. Hun schilderijen en foto's overtuigden
samen met het rapport van Hayden het congres en in 1872 werd het
Yellowstone gebied uitgeroepen tot het eerste nationale park van de
Verenigde Staten. Het kreeg een oppervlakte van bijna 9000 km2 en is
daarmee, de parken in Alaska niet meegerekend, het grootste park van de
Verenigde Staten. Langford werd de eerste superintendent van het park.
Hij kreeg hiervoor geen salaris en hoefde ook niet in het park te wonen.
De precieze grenzen van het park stonden niet vast en er was geen
toezicht in de vorm van rangers. Het eerste jaar kwamen er 500
bezoekers. Ook de jaren erna bedroegen de bezoekersaantallen jaarlijks
slechts enkele honderden. Door het ontbreken van toezicht misdroegen
deze zich echter danig. Van bijzondere rotsformaties werden delen
afgebroken welke als souvenir mee naar huis werden genomen en op de
dieren in het park werd volop gejaagd. Langford vroeg om strengere
wetten, zodat overtreders gearresteerd en bestraft konden worden. |
|
Ook verzocht hij om geld zodat er wegen in het park
aangelegd konden worden. Hij kreeg het een noch het ander en
teleurgesteld verliet hij het park en ging in Minnesota wonen.
In 1877 werd hij opgevolgd door een zekere Norris (naar hem is het
Norris Geyser Basin genoemd). In datzelfde jaar verlieten de Nez Perce
indianen onder leiding van Chief Joseph hun reservaat in Idaho. Ze
besloten om naar Canada te gaan. Op hun vlucht van meer dan 2000 km trok
de stam van zo'n duizend mannen, vrouwen en kinderen ook door
Yellowstone. Hier werden ze door twee legerkorpsen achtervolgd. Mede
door het ontbreken van wegen in Yellowstone konden deze de indianenstam
echter niet inhalen. De tocht door Yellowstone verliep vrij vreedzaam.
Er waren een paar kleine schermutselingen. |
|
Een groep toeristen werd door de indianen gevangen
genomen en weer vrijgelaten en bij een paar kleine incidenten vonden
twee blanken de dood. Na enkele dagen verlieten de Nez Perce indianen
Yellowstone. Pas na een bloedige veldslag vlak voor de Canadese grens
slaagde het Amerikaanse leger er uiteindelijk in om de indianen gevangen
te nemen. Langs de weg tussen Madison en Old Faithful kan men een
herdenkingsbord vinden betreffende de tocht van de Nez Perce indianen
door het park. Ook is er een kreek naar hen genoemd.Mede naar aanleiding
van deze ervaringen legde het Amerikaanse leger in 1883 een wegennet aan
in Yellowstone en in 1886 werd het bestuur van Yellowstone opgedragen
aan het leger. In Mammoth werd een hoofdkwartier gebouwd. Doordat er nu
wegen waren en doordat er nu toezicht was in het park werd het park
toegankelijker en er kwamen hoe langer hoe meer toeristen. In 1903 werd
de beroemde Old Faithful Inn gebouwd en ook op verschillende andere
plaatsen werden hotels gebouwd. In 1917 werd het bestuur van het park
opgedragen aan de National Park Services. In dat jaar bezochten 40.000
toeristen het gebied. In 1935 was dit aantal opgelopen tot een half
miljoen. Tegenwoordig komen er jaarlijks zo'n drie miljoen bezoekers
naar het Yellowstone National Park. |
| |
| De geologische geschiedenis |
|
De aanwezigheid van geisers dankt het park aan
bijzondere geologische voorvallen, die hier zo'n twee miljoen jaar
geleden begonnen met een reeks van geweldig grote vulkaanuitbarstingen.
Zo'n 1.2 miljoen jaar geleden was er opnieuw zo'n periode en zo'n
600.000 jaar geleden kwam dit voor de derde maal voor. Het gevolg van
dit alles was dat de complete inhoud van twee grote magmakamers, die
zich vlak onder de aardkorst bevonden, door de vulkanen "uitgespuwd"
werden. Er wordt geschat dat alleen al bij de laatste serie
uitbarstingen meer dan 1000 km3 puin de lucht ingeslingerd werd. Er
ontstond een grote holle ruimte en de aardkorst, die niet meer
ondersteund werd, stortte in. Deze ineenstorting van dit vulkanisch
gebied leverde een caldera (d.w.z. een ingestorte vulkaan) van
gigantische grootte op. De caldera heeft de afmetingen van 75 km bij 45
km. Of te wel ruim 3000 km2. Ter vergelijking: de ingestorte krater, die
overbleef nadat in 1883 de vulkaan de Krakatau in de Java Zee
uitbarstte, had "slechts" een oppervlakte van ongeveer 30 km2. |
|
De oostgrens van de caldera ligt in het midden van
Yellowstone Lake, de noordgrens tussen Canyon Village en Madison, de
westgrens zo'n 20 km ten westen van Old Faithful en de zuidgrens loopt
pal onder het Lewis Lake heen. Men spreekt dan ook wel van een
supervulkaan.Yellowstone is overigens geologisch gezien nog steeds een
erg onrustig gebied. Zo verschuift het plateau waar Yellowstone op ligt
jaarlijks ± 4 cm naar westen. Dit leidde in 1959 tot een zware
aardbeving met een kracht van 7.5 op de schaal van Richter. Bij deze
aardbeving, met het episch centrum vlak ten westen van het park, kwamen
28 mensen om het leven. Ook stijgt op sommige plaatsen de grond in
Yellowstone jaarlijks één à twee centimeter. Wie bij Fishing Bridge een
door een ranger georganiseerd wandeling volgt die begint bij de Indian
Pond zal onderweg gewezen worden op een deel van de oever bij het
Yellowstone Lake, dat nu al zo'n drie meter boven het meer uitsteekt. De
geologische activiteit in Yellowstone wordt dan ook nauwkeurig in de
gaten gehouden. Men is bang dat vroeg of laat er weer zo’n geweldige
uitbarsting van de “supervulkaan” onder Yellowstone zal komen. Zo’n
uitbarsting zal niet alleen grote delen van Amerika onder het stof
kunnen brengen maar ook het leven op de gehele aarde kunnen bedreigen.
Hoewel er enige regelmaat te constateren valt in de uitbarstingen (1,8 à
2 miljoen jaar geleden, 1,2 miljoen jaar geleden, 0,6 miljoen jaar
geleden) is de marge in de regelmaat zodanig dat het nog wel
honderdduizend jaar kan duren voordat er weer zo’n uitbarsting komt. Dus
maak je daar niet druk over. Tegenwoordig ziet men niet veel meer terug
van de caldera. Dit komt doordat de krater grotendeels opgevuld is met
uitgestroomde lava. Vlak onder de gestolde lava ligt echter nog
gedeeltelijk vloeibare gesteente. Men schat dat in Yellowstone op
sommige plaatsen deze magma op slechts zo'n 3 km diepte ligt. |
| |
| De werking van geisers, heetwaterbronnen, modderpotten en
fumaroles
|
|
Jaarlijks valt er meer dan een halve meter regen en sneeuw in Yellowstone. Het water zakt in de poreuze grond. De hoge temperatuur
van de magma verhit de grond en het verhitte water zoekt in de vorm
van een geiser, een heetwaterbron, een modderpot of een fumarole
(stoomgat) weer een weg naar buiten. Onder de grond zit in
Yellowstone een groot "kanalen- en buizenstelsel". Afhankelijk van
hoe dit stelsel er plaatselijk uitziet wordt de vorm bepaald waarmee
het verhitte water aan de oppervlakte komt.
|
| |
Fumaroles
Ondervindt het verhitte water onderweg op weg naar boven weinig
weerstand dan verdampt het direct en deze damp bereikt, samen met ander
omhoog stijgende gassen, de oppervlakte via een luid sissende fumarole,
ook wel stoomgat genoemd.
|
| |
Modderpotten
Is de plek waar deze damp aan de oppervlakte komt vochtig of
modderig, dan ontstaat er een modderpot. Het lijkt er dan op alsof er
modder staat te koken, maar het borrelen van de modder is gas en
waterdamp dat zich door de modder omhoog worstelt. |
| |
Heetwaterbronnen
Indien het verhitte water onder de grond echter veel hindernissen in
de vorm van grote waterkolommen en kanalen op zijn weg omhoog
tegenkomt, dan ontstaat er een proces dat leidt tot een
heetwaterbron of tot een geiser. Dit gaat als volgt: Het verhitte
water wil omhoog. Door de druk van de watermassa erboven lukt dit
echter niet. Het verhitte water dat niet weg kan, wordt warmer en
warmer. De temperatuur van het onderste water stijgt daardoor zelfs
ver boven het kookpunt. De druk stijgt daarmee ook. Op een gegeven
moment ontstaat er een evenwichtspunt. De druk van de bovenliggende
waterkolom is even groot als van het superverhitte water er onder.
Er ontstaan allerlei luchtbellen in het water en deze zoeken een weg
omhoog. Indien nu het kanalenstelsel breed genoeg is, dan kunnen
deze luchtbellen de weg omhoog vinden en uiteindelijk de oppervlakte
bereiken in de heetwaterbron erboven.
Aldus ontstaat er een
circulatie van heet water naar boven en van kouder water naar
beneden. Dit steeds maar doorgaand proces levert een heetwaterbron op. In sommige heetwaterbronnen kan de temperatuur van het water
oplopen tot 90° C. Algen zijn de enige plantensoort die in dit water
kan leven. De kleur van het water kan men min of meer als
thermometer gebruiken: is het water zelfs voor algen te warm, dan is
het blauw; in de groene (bij zuur water) en gele gedeelten (bij
niet-zuur water) heeft het water een temperatuur van ongeveer 75° C.
De oranje en bruine gedeeltes geven een temperatuur aan van ongeveer
50° C. Beneden de 50° C kunnen ook andere planten dan algen in het
water groeien en kunnen er allerlei kleuren opduiken.
|
| |
Geisers
Soms zijn de ondergrondse kanalen zo nauw dat de luchtbellen niet
omhoog kunnen borrelen. De luchtbellen duwen dan een deel van het
water omhoog dat men dan boven de grond over de rand van de geiser
ziet stromen. Een uitbarsting van een geiser wordt altijd vooraf
"aangekondigd" doordat er water over de rand van de geiser stroomt.
Doordat de hoeveelheid water in de geiser afneemt, vermindert
daarmee ook de druk van de bovenliggende waterkolom. Hierdoor
geraakt het proces beneden in een stroomversnelling. Er kan steeds
meer water en stoom omhoog komen en op een gegeven moment spuit het
onder grote druk staande water omhoog. Aldus ontstaat een geiser. Er
spuit tijdens de eruptie meestal meer en sneller water uit de geiser
dan dat er beneden onder de grond in het waterreservoir kan
instromen. De temperatuur en de druk van het water neemt af en de
eruptie stopt op een gegeven moment. Vervolgens begint het hele
proces van opbouwen weer van voren af aan.
Bij sommige geisers (b.v. Old
Faithful) duurt dit elke keer ongeveer even lang en de tijdstippen van
erupties van deze geisers zijn dan ook redelijk goed te voorspellen.
Andere geisers kennen daarentegen een veel onregelmatiger verloop. Zo
spuit de Steamboat, de grootste geiser van de wereld, soms jaren niet en
dan weer dertig keer per jaar. |
| |
| |
BEREIKBAARHEID
 |
| |
Yellowstone National Park ligt in het uiterste
noordwesten van de staat Wyoming. Een klein gedeelte van het grondgebied
van het park ligt in de staten Idaho en Montana. |
| |
Toegangen |
| |
Er zijn vijf belangrijke toegangen. |
| |
North Entrance
Deze ingang ligt bij het plaatsje Gardiner in het uiterste zuiden
van de staat Montana aan de US-89, en het is de enige ingang die het
hele jaar open is. De US-89 kan worden bereikt vanaf de I-90.
North East Entrance
Deze ingang ligt aan de US-212 (de Beartooth Highway) op de grens
van de staten Wyoming en Montana. Net buiten het park liggen de plaatsen
Silver Gate en Cooke City. Vanuit het park kan Cooke City het hele jaar
door bereikt worden. Maar verder ten oosten van Cooke City is de weg
gedurende een groot deel van het jaar (vanaf oktober/november tot
april/mei) afgesloten. De US-212 is o.a. bereikbaar vanaf de I-90.
East Entrance
De East Entrance ligt 85 kilometer ten oosten van de plaats Cody, in
de staat Wyoming. De weg heeft verschillende nummers: de US-14, de US-16
of de US-20. De weg is gesloten van begin november tot begin mei. |
| |
South Entrance
Deze ingang ligt ten noorden van Grand Teton National Park aan de
US-89 (=US-191 en US-287). De afstand naar de plaats Jackson, ten zuiden
van Grand Teton, bedraagt 103 km. Ook deze weg is gesloten van begin
november tot begin mei.
West Entrance
De West Entrance ligt in de staat Montana aan de US-20. Net buiten
het park ligt de plaats West Yellowstone. De US-20 is gesloten van begin
november tot eind april. De weg is bereikbaar vanaf de I-15 in de staat
Idaho of via de US-287 in de staat Montana. |
| |
|
| |
Afstanden naar het park |
| |
Livingston (Montana) |
- |
North Entrance |
52 mijl |
- |
84 km |
| |
Bozeman (Montana) |
- |
North Entrance |
84 mijl |
- |
134 km |
| |
Billings (Montana) |
- |
North East Entrance |
125 mijl |
- |
200 km |
| |
Cody (Wyoming) |
- |
North East Entrance |
68 mijl |
- |
109 km |
| |
Cody (Wyoming) |
- |
East Entrance |
53 mijl |
- |
85 km |
| |
Jackson (Wyoming) |
- |
South Entrance |
57 mijl |
- |
91 km |
| |
Idaho Falls (Idaho) |
- |
West Entrance |
100 mijl |
- |
160 km |
| |
Bozeman (Montana) |
- |
West Entrance |
90 mijl |
- |
144 km |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
Afstanden in het park |
| |
De vijf toegangswegen gaan naar de volgende vijf
plaatsen: |
| |
North Entrance |
- |
Mammoth Hot Springs |
5 mijl |
- |
8 km |
| |
North East Entrance |
- |
Roosevelt |
29 mijl |
- |
47 km |
| |
East Entrance |
- |
Fishing Bridge |
27 mijl |
- |
43 km |
| |
South Entrance |
- |
West Thumb |
22 mijl |
- |
35 km |
| |
West Entrance |
- |
Madison |
14 mijl |
- |
23 km |
| |
|
| |
Er loopt één rondweg door het park, waaraan de vijf
hierboven genoemde plaatsen en nog enkele andere plaatsen liggen. De
totale afstand van deze Grand Loop Road bedraagt 142 mijl – 230 km. Alle
bekende punten van het park liggen dicht bij deze rondweg. De maximum
snelheid bedraagt 45 mijl (ong. 70 km) per uur. De afstanden tussen de
aan de weg gelegen plaatsen zijn: |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
Mammoth Hot Springs |
- |
Roosevelt |
18 mijl |
- |
29 km |
| |
Roosevelt |
- |
Canyon Village |
19 mijl |
- |
31 km |
| |
Canyon Village |
- |
Fishing Bridge |
16 mijl |
- |
26 km |
| |
Fishing Bridge |
- |
West Thumb |
21 mijl |
- |
34 km |
| |
West Thumb |
- |
Old Faithful |
17 mijl |
- |
27 km |
| |
Old Faithful |
- |
Madison |
16 mijl |
- |
26 km |
| |
Madison |
- |
Norris |
14 mijl |
- |
23 km |
| |
Norris |
- |
Mammoth Hot Springs |
21 mijl |
- |
34 km |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
Midden in de rondweg worden nog twee van de
hierboven genoemde plaatsen door een weg aan elkaar verbonden: |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
Canyon Village |
- |
Norris |
12 mijl |
- |
19 km |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
De enige weg die het hele jaar door open blijft is
de weg van de North Entrance naar de North East Entrance. Alle andere
weggedeeltes zijn gesloten van oktober/november tot april/mei. |
| |
MAMMOTH HOT SPRINGS  |
| |
Dit gebied is per auto het hele jaar door via de North
Entrance bereikbaar |
| Van de North Entrance naar Mammoth Hot Springs
|
 In 1903 werd een symbolische
toegangspoort gebouwd aan de North Entrance, toen nog de toegang
voor treinreizigers. De eerste steen werd gelegd door president
Theodore Roosevelt, en de 15 meter hoge boog is naar hem vernoemd.
Bovenin de Roosevelt Arch staan de woorden die de president tijdens
deze ceremonie sprak: “For the benefit and enjoyment of people”.
De weg tussen de North Entrance en Mammoth Hot Springs loopt langs
Gardner River. De rivier stroomt door een kloof, de Gardner River
Canyon, met wanden die bestaan uit zandsteen en de resten van oude
modderstromen. De vegetatie is hier veel dichter dan in de prairie
die verder naar het zuiden ligt.
Een bord langs de weg geeft de ’45th parallel of latitude’ aan. Dit
is een denkbeeldige lijn rondom de aarde, die precies halverwege de
evenaar en de Noordpool ligt. Dicht bij dit bord ligt een
parkeerplaats, vanwaar de volgende trail begint:
|
-
Boiling River Trail
Lengte: 1,5 km (heen en terug)
Hoogteverschil: geen
Boiling River is een grote heetwaterbron in een gebied dat wordt
omringd door uitgebreide vegetatie en ruige rotsen. Het hete
water van Boiling River vermengt zich met het koude water van de
Gardner River, waardoor grote wolken stoom ontstaan (zeker als
het rivierwater erg koud is). Dit is een zeer populaire trail,
mede doordat het is toegestaan om tijdens daglicht in de rivier
te zwemmen. In de lente wordt de trail gesloten, omdat de
waterstanden dan gevaarlijk hoog zijn. Vaak wordt het pad pas in
het midden van de zomer weer geopend. Het intensieve gebruik
heeft veel schade aangericht, een deel van het pad wordt daarom
gerestaureerd
|
|
Ongeveer parallel aan de verharde
weg loopt de onverharde Old Gardiner Road. De weg ligt tussen Gardiner
en Mammoth Hot Springs. Fietsers mogen in beide richtingen gebruik maken
van de Old Gardiner Road, voor auto’s geldt eenrichtingverkeer (van
Mammoth Hot Springs naar Gardiner). Onderweg kom je door open grasland,
en heb je regelmatig een mooi zicht op de omgeving. Het is een van de
beste plaatsen in het park voor vogelliefhebbers. De Old Gardiner Road
wordt regelmatig afgesloten, ook in de zomer.
 |
| |
|
| Mammoth Hot Springs |
Acht kilometer voorbij de North Entrance liggen de uitgebreide
faciliteiten van de Mammoth Hot Springs Area. Je vindt hier o.a. het
Park Headquarters, het Albright Visitor Center, een postkantoor, en
kapel, een hotel, een restaurant, een tankstation, een camping en
een paardenverhuurstation. Er is ook een medische kliniek.
De gebouwen waarin het Park Headquarters en de kapel zijn gevestigd,
zijn onderdeel van Fort Yellowstone. Op het moment dat Yellowstone
de status van Nationaal Park kreeg, in 1872, bestond de National
Park Service nog niet. Het park werd ernstig bedreigd door toeristen
en jagers, die veel schade aanrichtten aan de flora en fauna. De
civiele toezichthouders bleken niet bij machte dit tegen te gaan, en
zij riepen de hulp in van het Amerikaanse leger. In 1886 kwam
Captain Moses Harris met zijn manschappen naar het park. Gedurende
de eerste vijf jaren leefden de militairen onder primitieve
omstandigheden in tijdelijke gebouwen. In 1890 werd gestart met de
bouw van Fort Yellowstone. Tot aan het jaar 1910 werd het Fort
regelmatig uitgebreid, op gegeven moment leefden er 324 militairen
in het park, sommigen samen met familie en met niet-militair
personeel. De gebouwen hebben nu de status “National Historic
Landmark”. Klik
hier voor een kaartje van dit gebied.
 |
|
In deze omgeving bevinden zich onder de grond grote hoeveelheden
calciumcarbonaat. Doordat het water onder de grond heet is, kan het,
in tegenstelling tot koud water, gemakkelijk calciumcarbonaat
oplossen en mee omhoog voeren. Boven de grond koelt het water echter
af. Het calciumcarbonaat kristalliseert dan als witte kalksteen uit
en vormt allerlei terrassen, waarover het water uitstroomt. Geschat
wordt dat er in totaal per minuut bijna 2000 liter water uit de
heetwaterbronnen van Mammoth Hot Springs stroomt. Per dag voert dit
water ongeveer 2000 kg kalksteen mee omhoog. De terrassen veranderen
dan ook voortdurend van vorm. Sommige van de terrassen zijn mooi
gekleurd. Dit wordt veroorzaakt door de algen en bacteriën die in
het warme water leven. Als er onder of boven de grond echter iets
gebeurt, en er stroomt geen heet water meer over de terrassen, dan
krijgen de terrassen de kleur grijs en verliezen hun schoonheid. Dit
proces gebeurt continu. Sommige van de mooiste terrassen van vroeger
zijn nu grijs en oninteressant.
|
| Daarentegen behoort de Minerva Spring, die in 1900 nog
absoluut droog stond, maar waar nu water met een temperatuur van 75o C
uitstroomt, nu tot de mooiste terrassen. De terrassen zijn in twee
groepen verdeeld, de Lower Terraces en de Upper Terraces.
 |
-
Lower Terrace Interpretive Trail
Lengte: ruim 2 kilometer (heen en terug)
Hoogteverschil: 90 meter
Rondom de Lower Terraces zijn houten voetpaden aangelegd,
waardoor je alles van dichtbij kunt bekijken. Je kan hier een
brochure kopen waarin informatie over de terrassen wordt
gegeven. De meest noordelijke gelegen bezienswaardigheid is de
11 meter hoge Liberty Cap, zo genoemd vanwege de gelijkenis met
het hoofddeksel van de patriotten tijdens de Revolutionary War.
Vervolgens loop je langs terrassen met de namen Palette Spring,
Cleopatra Terrace en Minerva Terrace. Dit laatstgenoemde terras
is één van de mooiste, vanwege de heldere kleuren en de mooie
vorm. Soms worden zoveel mineralen en water omhooggespoten, dat
het voetpad tijdelijk wordt geblokkeerd. Het laatste gedeelte
van de wandeling gaat vrij steil omhoog, naar een
observatieplatform vanwaar je zicht hebt op Canary Spring en New
Blue Spring. Het gebied is voortdurend aan verandering
onderhevig, soms drogen bronnen op en verschijnen er weer
nieuwe. Het kan door de nabijheid van de bronnen erg warm zijn
tijdens deze wandeling. Bovendien is er vrijwel geen schaduw.
|
Ongeveer 1 mijl ten zuiden van het
Visitor Center begint de Upper Terrace Loop Drive. Via deze smalle
eenrichtingweg (niet geschikt voor grote voertuigen) kan je rondom de
Upper Terrace Area rijden, je hebt ook uitzicht op de Lower Terraces
Area. De Upper Terrace Loop Drive is tijdens de wintermaanden gesloten.
De mooiste terrassen hier zijn de New Highland Terrace en de helder
witte Angel Terrace.
Er zijn nog diverse andere wandelingen mogelijk in dit gebied, zoals de
Clematis Gulch Trail, de Beaver Ponds Trail, de Bunsen Peak Trail |
| |
|
| Van Mammoth Hot Springs naar Roosevelt |
Vier mijl ten oosten van Mammoth Hot Springs ligt
in het gebied Lava Creek de waterval Undine Falls. Dit is een
‘three-step’ waterval, waarbij het water in drie verschillende trappen
naar beneden valt. De totale hoogte van Undine Falls bedraagt 18 meter.
Je kan de waterval zien vanaf een uitkijkpunt direct langs de weg.
Een paar honderd meter verder ligt de Lava Creek Bridge Picnic Area.
Hier begint de: |
-
Lava Creek Trail
Lengte: 5,6 kilometer (enkel)
Hoogteverschil: 230 meter
Het pad loopt tussen de picknickplaats en de North Entrance Road.
Het eindigt dicht bij de camping in Mammoth Hot Springs. Als je
bij Lava Creek Bridge begint, heb je te maken met een aflopend
pad. Loop je in tegengestelde richting, dan moet je klimmen. Je
daalt vrij steil af in Lava Creek Canyon, je komt dicht bij
Undine Falls. Daarna loop je door de canyon, je volgt Lava Creek
tot je na 4 kilometer Gardner River bereikt. De wandeling
eindigt bij een brug over Gardner River.
|
Zeven mijl ten oosten van Mammoth
Hot Springs begint de Blacktail Plateau Drive, die over een afstand van
8 mijl ongeveer parallel loopt aan de hoofdweg. Het is een onverharde
eenrichtingweg (van west naar oost) die door een gebied komt waar veel
dieren voorkomen, zoals antilopes en elanden. Soms kan je hier ook
bizons zien. Het komt regelmatig voor dat automobilisten moeten stoppen
om de dieren niet lastig te vallen. De vegetatie is hier erg mooi,
vooral in de herfst. Het duurt 45 tot 60 minuten om deze omweg te nemen.
De Blacktail Plateau Drive is toegankelijk voor fietsers.
Kort voor Roosevelt kan je The Petrified Tree bezichtigen.
Oorspronkelijk stonden hier drie bomen die bedolven zijn geweest door
vulkanisch as, en daardoor versteenden. Toeristen hebben de twee andere
bomen onherstelbaar beschadigd, door delen ervan af te breken en als
souvenir mee te nemen. De enig overgebleven boom wordt nu beschermd door
hekken. |
| |
|
TOWER / ROOSEVELT  |
Dit gebied is het per auto hele
jaar door bereikbaar via de North Entrance. De weg naar Canyon Village
is gesloten van oktober/november tot aan april/mei.
In Roosevelt zijn diverse voorzieningen aanwezig. Er is een Ranger
Station, een camping, een hotel, een restaurant, een winkel, een
tankstation en een paardenverhuurstation. Klik
hier voor een kaartje van dit gebied. |
-
Lost Lake Trail
Lengte: 6,4 kilometer (loop)
Beginpunt: achter Roosevelt Lodge
Direct in het begin ga je 91 meter omhoog. De trail komt dan
samen met de Roosevelt horse trail, er maken dus ook ruiters
gebruik van dit pad. Je loopt naar het westen, naar Lost Lake.
Je passeert de Petrified Tree parkeerplaats, en beklimt de
heuvel aan de noordoostzijde daarvan. Daarna steek je een beekje
over, en ga je terug naar de Roosevelt Lodge. Onderweg heb je
kans om beren te zien.
|
|
Van Roosevelt naar de North East Entrance
|
In het noordoosten van het park ligt Lamar Valley,
omsloten door de Absaroka Mountains in Montana en Specimen Ridge in het
zuiden. In dit gebied leven talrijke dieren, zoals wolven, grizzlyberen,
bruine beren, adelaars, coyotes, poema’s, elanden, antilopes en ongeveer
500 bizons. De beste momenten voor wildlife viewing zijn de vroege
ochtend of de late avond. Neem een verrekijker mee!
De hevige bosbranden van 1988 hebben in Lamar Valley veel schade
aangericht. Het gebied herstelt zich snel, maar de gevolgen van de
branden zijn nog steeds zichtbaar.
In Lamar Valley liggen twee campgrounds, Slough Creek en Pebble Creek
genaamd. |
| |
|
| Van Roosevelt naar Canyon Village
|
Direct ten zuiden van Roosevelt
valt het water van de Yellowstone River 40 meter omlaag. Deze bekende
waterval heet Tower Fall. Je kan de waterval zien na een korte wandeling
vanaf de vaak erg druk bezette parkeerplaats. Het gebied tussen Tower
Fall en de verder naar het zuiden gelegen Mount Washburn heet Antelope
Creek. Dit is een gebied waar veel grizzlyberen voorkomen. Om de beren
te beschermen, is dit gedeelte van het park afgesloten voor bezoekers.
Ter hoogte van de 7500 meter hoge Dunraven Pass wordt de weg omringd
door bomen en weiden, waar tijdens de korte zomer veel bloemen bloeien.
Ten zuiden van de pas ligt de Washburn Hot Springs Overlook, vanwaar je
de Yellowstone Caldera kan zien. Op heldere dagen heb je hier een wijds
uitzicht. |
| |
|
CANYON VILLAGE  |
Dit gebied is niet per auto
bereikbaar in de periode oktober/november tot april/mei. Klik
hier voor een kaartje van dit gebied.
De voorzieningen in Canyon Village bestaan uit een Visitor Center, een
tankstation, een postkantoor, een hotel, een restaurant, een winkel en
een paardenverhuurstation.
Ten westen van de weg tussen Roosevelt en Canyon Village stroomt de
Yellowstone River door het spectaculair mooie ravijn Grand Canyon of the
Yellowstone. De Yellowstone River heeft haar naam te danken aan de gele
klei op de zandbanken in de buurt van de plaats waar de rivier
samenvloeit met de Missouri. Het ravijn, dat een lengte heeft van
ongeveer 32 kilometer, werd pas veel later “Grand Canyon of the
Yellowstone” genoemd. Het heeft haar naam dus niet, zoals veel toeristen
denken, te danken aan het gele gesteente dat hier veel voorkomt. De
diepte varieert tussen 240 en 360 meter, en de breedte gaat van 450 tot
1200 meter. Het is een erg jong ravijn, waarschijnlijk niet meer dan
14.000 jaar oud. Vanuit Canyon Village kan je per auto diverse punten
bereiken vanwaar je een schitterend uitzicht hebt op dit ravijn en op de
beroemde watervallen Upper en Lower Falls. |
| |
|
| North Rim Drive
|
|
De North Rim Drive is een 4
kilometer lange eenrichtingweg, die begint bij het Visitor Center. Via
deze weg kan je diverse wandelpaden en uitkijkpunten bereiken. Langs de
weg ligt een granieten rotsblok ter grootte van een huis tussen de
bomen. Deze rots, die Glacier Boulder is genoemd, is zo’n 80.000 jaar
geleden door een gletsjer vanuit de Beartooth Mountains naar deze plek
gevoerd. |
-
Cascade Overlook Trail
Lengte: 2,4 kilometer (heen en terug)
Deze trail begint bij Glacial Boulder. Vandaar is het 1200 meter
lopen naar de Silver Cord Cascade Overlook. Je ziet hier hoe aan
de overkant van het ravijn het water van Surface Creek
trapsgewijs ruim 1000 meter het ravijn in valt.
|
Een zijweg gaat naar Inspiration
Point, waar de ravijnwand diep naar binnen steekt. Daardoor heb je een
erg goed uitzicht op het ravijn, zowel stroomopwaarts als
benedenstrooms. Je kan je beperken tot het uitzicht dat je hebt vanaf de
parkeerplaats, maar het is nog mooier als je 50 treden naar beneden
loopt. De klim terug omhoog is behoorlijk steil.
Via dezelfde weg ga je
weer terug naar de North Rim Drive. Het eerstvolgende uitkijkpunt,
Grandview Point, is bereikbaar na een korte wandeling. Vandaar kan je de
grillige vorm van de Yellowstone River 230 meter beneden je en de
kleuren van de canyon goed zien. Kort voorbij Grandview Point ligt de
parkeerplaats van Lookout Point, vanwaar de bezoekers een eerste
uitzicht hebben op de zeer populaire Lower Falls. Deze waterval is 94
meter hoog, en is daarmee de hoogste waterval in het park. (Lower Falls
is twee maal zo hoog als de Niagara Falls.) Je kan ook naar de waterval
toe lopen: |
-
Red Rock Trail
Lengte: 800 meter (heen en terug)
Hoogteverschil: 150 meter
Over een afstand van 400 meter daal je ongeveer 150 meter. Je
moet via dezelfde weg terug omhoog, het is dan ook een erg
inspannende wandeling. Je komt hier zo dicht bij de waterval,
dat je het stuifwater kan voelen.
Kort voor het einde van de North
Rim Drive ligt het beginpunt van de:
Lower Falls
-
Brink of the Lower Falls Trail
Lengte: 800 meter (heen en terug)
Hoogteverschil: 180 meter
Via een aantal switchbacks (bochten) daal je af naar een
platform op een steenworp afstand van de top van de Lower Falls.
Het water lijkt vanaf dit punt groen van kleur. Tijdens de lente
zie je hoe hier per seconde 240.000 liter water over de rand
valt, in de herfst is dit nog altijd zo’n 20.000 liter per
seconde.
|
Als je de North Rim Drive hebt
voltooid, bevind je je weer op de Grand Loop Road. Als je 500 meter naar
het zuiden doorrijdt, kan je via een zijweg naar het laatste uitkijkpunt
aan de North Rim. Vanaf de parkeerplaats moet je een paar honderd meter
lopen naar een platform dat ligt naast de top van de Upper Falls. Met
z’n 33 meter hoogte is deze waterval beduidend minder hoog dan de Lower
Falls, maar toch is ook dit natuurverschijnsel erg indrukwekkend om te
zien. Je bevindt je hier zo dicht bij de waterval, dat je de trilling
die door het neerstortende water wordt veroorzaakt kunt voelen.
Er zijn nog diverse andere wandelingen aan de North Rim mogelijk, zoals
de North Rim Trail, die de canyonwand langs vele kilometers volgt van
Glacial Boulder in het noorden tot aan de Chittenden Bridge ten zuiden
van de Upper Falls.
Een andere mooie wandeling is die naar de Crystal Falls, een minder
bekende waterval aan Cascade Creek. Deze waterval bestaat uit drie
gedeeltes, samen 39 meter hoog. Het wandelpad begint vlakbij het
eindpunt van de North Rim Drive, en eindigt aan de zijweg naar de Brink
of the Upper Falls. |
| |
|
| South Rim Drive
|
|
De eerstvolgende zijweg van de
Grand Loop Road is de South Rim Drive. Deze weg ligt 1,5 kilometer ten
zuiden van het einde van de North Rim Drive. Zoals de naam al zegt, kan
je vanaf deze weg de uitkijkpunten aan de zuidelijke kant van de Grand
Canyon of the Yellowstone bereiken. Allereerst steek je via de
Chittenden Bridge de rivier over, en passeer je een picknickplaats.
Vervolgens kan je via een korte zijweg naar een parkeerplaats, waar een
trail begint: |
-
Uncle Tom’s Trail
Hoogteverschil: 150 meter
Het pad is niet lang, maar wel behoorlijk steil. Je daalt 150
meter af via kleine hellingen en van geperforeerd staal gemaakte
treden. De meer dan 300 treden kunnen glad zijn door water of
door ijsvorming, de wandeling is dan ook niet echt makkelijk. In
de wintermaanden is de trail gesloten, en ook tijdens de lente
en de herfst kan het voorkomen dat je hier niet mag lopen. Het
pad eindigt bij een platform vanwaar je uitzicht hebt op de
Lower Falls. Je gaat via dezelfde weg terug omhoog.
|
Als je Uncle Tom’s Trail te zwaar
vindt, kan je ook kiezen voor de veel eenvoudigere Upper Falls Overlook
Trail. Die begint op dezelfde parkeerplaats, en gaat naar een punt
vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de Upper Falls.
Aan het eind van de South Rim Drive ligt het uitkijkpunt Artist Point.
Vandaar heb je een van de beste uitzichten op de Lower Falls, en op de
canyon in beide richtingen. Dit punt is bijzonder populair bij
fotografen. |
- South Rim Trail
Totale lengte: 10,4 kilometer (heen en terug)
Je kan ook via een gedeeltelijk verhard pad langs de zuidrand van de
canyon lopen. Onderweg passeer je diverse punten vanwaar je de beide
watervallen en de canyon goed kan zien. Het pad begint bij de
Chittenden Bridge. De afstand naar Artist Point is 2,8 kilometer
(enkel) en naar Point Sublime 5,2 kilometer (enkel).
|
| Van Canyon Village naar Yellowstone Lake |
|
De weg volgt hier de meanderende Yellowstone River door de Hayden
Valley. Toen de grote gletsjers hier verdwenen, was Yellowstone Lake
veel groter dan nu, en dit hele gebied stond destijds onder water.
Het meer liet zout en een ondoordringbare laag klei achter, een
ondergrond waarop bomengroei vrijwel niet mogelijk is, maar waarop
wel vele soorten struiken voorkomen. In de drassige gedeeltes tref
je hier veel watervogels aan, waaronder witte pelikanen en
‘trumpeter swans’. In de open gebieden leven elanden, bizons en
incidenteel ook grizzlyberen.
|
| |
|
Mud Volcano Area
Onderweg passeer je bijzonder zure Mud Volcano Area.
IJzersulfide is verantwoordelijk voor het hier voorkomende
donkergrijze en donkerbruine water, terwijl hydrogen sulfide zorgt
voor een duidelijk aanwezige rotte-eierenlucht. Tussen de
Yellowstone River en de weg ligt Sulphur Caldron, een bron met een
uitzonderlijke zure pH-waarde van bijna 1.2.
|
Een specifieke bacterie zorgt hier voor een gele
kleur, die contrasteert met de donkere kleuren van de omgeving. De
andere bezienswaardigheden van Mud Volcano Area liggen net ten
zuiden van Sulphur Caldron, aan de andere kant van de weg.
Dragon’s Mouth Spring is een turbulente hete bron met een
spelonkachtige mond. De bron is 5,5 bij 11 meter groot, 5 meter
diep, en de temperatuur in de bron is ruim 76° C. Het lijkt of er
veel water uit de opening van de bron stroomt, maar dat is
bedrieglijk doordat veel van datzelfde water ook weer op een
ritmische manier terugstroomt. Tijdens de laatste jaren is deze bron
wel minder actief geworden.
De modderbron Mud Volcano, 8 bij 11 meter groot, 5 meter diep, en
met een temperatuur van ruim 84° C, was vroeger bijzonder actief.
Maar tegenwoordig is het een vrij rustig keteldal, waaruit
incidenteel nog gassen omhoog komen. De laatste bezienswaardigheid
in dit gebied is Black Dragon’s Caldron, 24 bij 61 meter groot, en
11 meter diep. De temperatuur in deze bron bedraagt 88° C. Black
Dragon’s Caldron is ontstaan in de winter van 1947-1948, doordat
thermische activiteiten zich via een barst in de aardkorst vanaf
Sour Lake verplaatsten. Door een explosie in 1984 raakten bomen
ontworteld, en werd de omgeving bedekt onder een zwarte laag modder.
Vijf kilometer ten noorden van Fishing Bridge ligt een
stroomversnelling in de Yellowstone River, de LeHardy Rapids. In
de lente kan je zien hoe forellen tegen de stroomversnelling in de
rivier opzwemmen, richting Yellowstone Lake. De LeHardy Rapids
kunnen worden bekeken vanaf een speciaal hiervoor aangelegd
platform, dat in de lente vaak wordt gesloten om de leefomgeving van
een speciale eendensoort (harlequin ducks) te beschermen. Helaas
zijn de eenden toch uit dit gebied weggetrokken.
|
| |
|
YELLOWSTONE LAKE  |
Dit gebied is niet per auto
bereikbaar in de periode oktober/november tot april/mei. Klik
hier voor een kaartje van dit gebied.
Met een oppervlakte van 352 km² is Yellowstone Lake het grootste hoog
gelegen meer van Noord-Amerika. Het ligt 2.357 meter boven de
zeespiegel. Het meer is ongeveer 32 kilometer lang en 22 kilometer
breed, en heeft een kustlijn van 177 kilometer. Het water bevriest in
december of januari, en ontdooit pas eind mei of begin juni.
De bodem van het meer is geologisch gezien hetzelfde als de rest van het
park: er zijn geisers, bronnen en diepe ravijnen. Het diepste punt is,
voor zover bekend, een 119 meter diepe kloof net ten oosten van
Stevenson Island. In het noorden is bij Mary Bay een temperatuur gemeten
van 122° C.
Ten noorden van het meer gaat een zijweg van de Grand Loop Road in
oostelijke richting, naar de East Entrance. Deze splitsing heet Lake
Junction, en wordt ook ooit Fishing Bridge Junction genoemd. |
| |
|
| Van Fishing Bridge Junction naar de East
Entrance |
Direct voorbij de splitsing, nabij
de plek waar de Yellowstone River vanuit het meer stroomt, ligt het
plaatsje Fishing Bridge. De plek is vernoemd naar een in 1902 gebouwde
brug, vanwaar vroeger veel op forel gevist werd. De huidige brug werd in
1937 gebouwd en lijkt veel op het oorspronkelijke bouwwerk. Het aantal
forellen nam sterk in aantal af, en sinds 1973 is het daarom niet langer
toegestaan hier te vissen. Het is nu nog wel een goede plek om naar
forellen te kijken.
In Fishing Bridge tref je de volgende voorzieningen aan: een Visitor
Center, een tankstation, een restaurant, een winkel en een trailerpark
met douches en wasserette. Voorbij Fishing Bridge volgt de weg eerst de
noordoostzijde van Yellowstone Lake. 2½ kilometer voorbij Lake Junction
ligt het beginpunt van de: |
-
Pelican Creek Trail
Lengte: 1,5 kilometer (loop)
Hoogteverschil: vrijwel geen
Deze korte maar gevarieerde trail begint bij de westzijde van de
Pelican Creek Bridge. Door een bosgebied loop je naar de rand
van Yellowstone Lake. Daarna ga je via een houten wandelpad door
het moerassige gebied naast Pelican Creek terug naar het
beginpunt van de wandeling. In dit gebied komen veel vogels en
dieren voor, o.a. pelikanen, otters en elanden. De wandeling is
vooral mooi tijdens de vroege ochtend of in de avond.
Nog eens twee kilometer verder ligt
een parkeerplaats bij het meertje Indian Pond. Hier begint de: |
-
Storm Point Trail
Lengte: 3 kilometer
Hoogteverschil: weinig
De trail begint in een open weidegebied, gaat langs Indian Pond
en buigt dan af naar het westen, de bossen in. Je loopt naar
Storm Point, vanwaar je een goed uitzicht hebt over Yellowstone
Lake en de kust. Vaak trekt de wind hier halverwege de middag
aan, waardoor op het water schuimachtige golven met witte kappen
ontstaan. Dit effect is vooral heel sterk in Mary Bay. ’s
Ochtends en later in de avond is het water meestal veel
rustiger. In het rotsachtige gebied rondom Storm Point leeft een
grote kolonie yellow bellied marmots.
|
De weg loopt vervolgens langs
Steamboat Point (een fotogenieke plek met veel thermische activiteit) en
Sedge Bay, en buigt dan weg van het meer, richting de East Entrance. Je
passeert hier de rand van de Yellowstone Caldera. Een korte zijweg leidt
naar Lake Butte Overlook, een hoog gelegen plek vanwaar je het meer goed
kan zien.
Je passeert twee meertjes, Sylvan Lake en Eleanor Lake, waar
picknickplaatsen zijn aangelegd. Vervolgens ga je via de 2.600 meter
hoge Sylvan Pass de Absaroka Range over. De East Entrance ligt op een
hoogte van 2.119 meter. Pas na 85 kilometer bereik je de eerste grotere
plaats ten oosten van het park, het stadje Cody. |
| |
|
| Lake Village en Bridge Bay
|
Als je bij Fishing Bridge Junction
de Grand Loop Road blijft volgen, dan kom je achtereenvolgens in de aan
het meer gelegen plaatsen Lake Village en Bridge Bay. Hier zijn de
volgende voorzieningen voor toeristen aangelegd: In Lake Village: twee
hotels met restaurant, een Ranger Station, een postkantoor, een medische
hulppost en een winkel. In Bridge Bay: een Ranger Station, een winkel,
een camping en een haven. Je kan hier motorboten en roeiboten huren, en
rondvaarten boeken.
In dit gebied kan je o.a. de volgende wandelingen
maken: |
-
Elephant Back Mountain Trail
Beginpunt: 1,5 kilometer ten zuiden van Lake Junction
Lengte: 5 kilometer (loop)
Hoogteverschil: 244 meter
Het wandelpad gaat door een dichtbegroeid bos. Na anderhalve
kilometer splitst het pad in tweeën, en vormt een lus. Je kan
het beste via het minder steile rechterpad omhoog gaan, en via
de andere kant teruglopen. Boven heb je een geweldig uitzicht
over Yellowstone Lake en de omgeving.
|
-
Natural Bridge Trail
Beginpunt: dichtbij de ingang van de camping in Bridge
Lengte: 5 kilometer (heen en terug)
Hoogteverschil: ruim 30 meter
Natural Bridge is een 18 meter hoge rots waarin een gat is
ontstaan door de eroderende krachten van Bridge Creek. Vanaf de
camping loop je eerst 800 meter door een bos. Het wandelpad komt
dan samen met de weg, die je gedurende 1600 meter volgt. Het
laatste gedeelte naar Natural Bridge gaat sterk omhoog, via een
bochtig pad. Informeer vooraf of de trail gelopen mag worden,
soms komen in dit gebied beren voor die op jacht zijn naar
forellen; het wandelpad wordt dan gesloten. Dit komt vooral voor
aan het eind van de lente en het begin van de zomer.
|
| Van Bridge Bay naar West Thumb
|
Net ten zuiden van Bridge Bay ligt
de korte zijweg Gull Point Drive. Deze weg loopt vlak langs de rand van
Yellowstone Lake, en biedt talrijke mogelijkheden voor een picknick of
een mooie wandeling langs het meer. De Gull Point Drive komt weer uit op
de Grand Loop Road.
De Grand Loop Road volgt hierna zelf ook de kustlijn van het meer,
onderweg liggen diverse picknickplaatsen. Ter hoogte van West Thumb komt
de weg uit op een splitsing, de West Thumb Junction. Linksaf ga je naar
de South Entrance, rechtsaf vervolg je de Grand Loop Road richting Old
Faithful.
 |
| |
|
| West Thumb en Grant Village |
Aan de zuidwestelijke zijde van
Yellowstone Lake liggen nog twee plaatsen met toeristische
voorzieningen.
In West Thumb: een informatiestation en een boekenwinkel
In Grant Village: een Ranger Station, een tankstation, een winkel, een
postkantoor, een hotel, een restaurant en een camping met douches en een
wasserette.
Kort voor de West Thumb Junction ligt een parkeerplaats tussen de weg en
Yellowstone Lake. Daar beginnen de volgende wandelpaden: |
-
West Thumb Geyser Basin Trail
Lengte: 1 kilometer (loop)
Hoogteverschil: weinig
Vanaf de parkeerplaats loop je over een houten platform, dat min
of meer de vorm van het cijfer 8 heeft, langs het basin en langs
de kust van Yellowstone Lake. West Thumb Geyser Basin is een van
de kleinste geiser basins in het park, maar de ligging ervan,
direct naast Yellowstone Lake, is ontzettend mooi. Enkele van de
mooiste bezienswaardigheden hier zijn de symmetrische gevormde
Fishing Cone, de diepe en kleurrijke Abyss Pool, en de Thumb
Paint Pots, die constant modderkegels bouwen. De andere geisers
in dit basin heten: Occasional Geyser, Twin Geysers, Black Pool,
Lake Shore Geyser, Blue Funnel Spring en Surging Spring.
|
-
Yellowstone Lake Overlook Trail
Lengte: 3 kilometer (heen en terug)
Hoogteverschil: 120 meter
Het wandelpad ligt aan het begin van de West Thumb Geyser Basin
parkeerplaats. Je loopt grotendeels over vrij vlak terrein,
behalve tijdens het laatste gedeelte vóór het uitkijkpunt. Daar
moet je namelijk een redelijk pittige klim van zo’n 120 meter
maken. Je komt uit bij een bergweide, vanwaar je een
indrukwekkend uitzicht hebt over West Thumb, Yellowstone Lake en
de Absaroka Mountains.
|
-
Duck Lake Trail
Lengte: 1,6 kilometer (heen en terug)
Hoogteverschil:
Je klimt omhoog naar de top van een kleine heuvel, vanwaar je
Duck Lake en Yellowstone Lake kan zien. De grote branden van
1988 hebben hier veel schade aangericht, de gevolgen daarvan
zijn nog steeds goed zichtbaar. Je daalt daarna weer af richting
Yellowstone Lake.
|
|
Eén van de eerste dingen die in het
relatief nieuwe Grant Village werden aangelegd, was een dure,
prestigieuze haven. Twee jaar later bleek echter dat er tijdens de bouw
ernstige structurele fouten waren gemaakt, de haven was niet langer
bruikbaar. Daarna is nooit meer geprobeerd dit gebied te verbeteren, de
haven is nu een ruïne. Ook aan de aanleg van wandelpaden is hier niet
veel aandacht besteed, er bestaat alleen de mogelijkheid tot een korte
wandeling langs de kustlijn van het meer: |
- Grant Village Lakeshore Stroll
Lengte: 3,2 kilometer (heen en terug)
Hoogteverschil: weinig
Beginpunt: Grant Village Campground
Dit is het enige wandelpad in de Grant Village Area. Via een metalen
‘swinging bridge’ ga je een beek over waarin veel forellen leven;
daarna daal je af naar het meer. Je volgt de kustlijn tot aan de
verlaten haven. In het zwarte zand van het strand worden soms nog
pijlpunten gevonden van de oorspronkelijke bewoners van dit gebied.
|
| Van Grant Village naar South Entrance
|
|
Enkele kilometers ten zuiden van
Grant Village passeer je op een hoogte van 2.435 meter de Continental
Divide, de Rocky Mountains bergrug die Amerika als het ware in tweeën
verdeeld. Het water aan de ene zijde stroomt af via de oostzijde, het
water aan de andere kant via de westzijde. Op dit punt begint de: |
-
Riddle Lake Trail
Lengte: 5,6 kilometer (heen en terug)
Hoogteverschil: 20 meter
Via een hobbelig, maar relatief toch vrij vlak terrein loop je
tussen de bomen (lodgepole pines) door. Riddle Lake is een
pitoresk klein meer, gedeeltelijk bedekt door waterlelies. In
dit gebied komen veel elanden, beren en watervogels voor. Bij
het meer kan je de Red Mountains en Mount Sheridan zien. Vanwege
de aanwezigheid van beren blijft het wandelpad gesloten tot half
juli.
|
|
De weg loopt direct langs Lewis
Lake. Direct voorbij het meer ligt de rand van de Yellowstone Caldera.
Op dit punt ligt een van de meest gefotografeerde watervallen van het
park, Lewis Falls. Het is een 9 meter hoge waterval, die vanuit de auto
goed te zien is. Er is een parkeerplaats vlakbij de Lewis Bridge,
vanwaar je de waterval kan fotograferen. De weg volgt de Lewis River
verder tot aan de South Entrance. Net voor de ingang kom je nog een
waterval tegen, Moose Falls genaamd. Ook deze waterval is 9 meter hoog,
en kan worden bezichtigd na een korte wandeling vanaf de parkeerplaats.
|
| |
|
OLD FAITHFULL AREA  |
|
Dit gebied is niet per auto bereikbaar van
oktober/november tot april/mei. |
| |
 |
| Van West Thumb naar Upper Geyser Basin
|
|
Tijdens de 27 kilometer lange rit
van West Thumb naar Upper Geyser Basin passeer je twee maal de
Continental Divide. Het met waterlelies overdekte meertje Isa Lake ligt
precies op deze scheiding, tijdens de lente stroomt het water vanuit dit
meertje deels naar de Atlantische Oceaan, en deels naar de Pacific! Kort
voor je Upper Geyser Basin bereikt, kan je vanaf een parkeerplaats een
serie watervallen en stroomversnellingen zien in de Firehole River.
Samen worden die de Kepler Cascades genoemd. |
-
Lone Star Geyser Trail
Beginpunt: dicht bij de parkeerplaats bij de Kepler
Cascades
Lengte: 8 kilometer
Hoogteverschil: weinig
Dit is een eenvoudige wandeling die deels over een oude weg
naast de Firehole River gaat. Ook fietsers mogen gebruik maken
van deze weg, behalve tijdens het laatste stuk dat naar de Lone
Star Geyser gaat. De geiser zelf is kegelvormig, en is 3,5 meter
hoog. Vaak is er eerst een kleine eruptie, die ongeveer een half
uur later wordt gevolgd door een indrukwekkende uitbarsting van
zo’n 13 meter hoog, die soms wel een half uur aanhoudt. Deze
grote uitbarstingen komen ongeveer een keer per drie uur voor.
 |
| Upper Geyser Basin (incl. Old Faithful) |
De Upper Geyser Basin beslaat een
gebied van 5 km², en bevat bijna een kwart van alle geisers in de
wereld; een grotere concentratie is nergens anders te vinden. Klik
hier voor een kaartje van dit gebied.
In dit gebied zijn de volgende voorzieningen aangebracht: een Visitor
Center, een Ranger Station, twee tankstations, een medische kliniek,
twee hotels met restaurant, en een postkantoor.
De voetpaden die hier nabij de thermische bezienswaardigheden zijn
aangelegd, hebben een totale lengte van 11 kilometer. En net buiten de
Upper Geyser Basin liggen nog diverse wandelpaden die naar in de buurt
gelegen watervallen, meertjes ed. gaan.
Wie bij het Visitor Center staat, kan een groot deel van het Upper
Geyser Basin overzien. Links en rechts ziet men stoomwolken. Men heeft
dan de neiging om maar gelijk het gebied in te lopen. Dit is echter
helemaal fout. Juist hier is het erg verstandig om een goede planning te
maken. De mooiste geisers kennen namelijk een rustperiode tussen twee
erupties in van vele uren. Loop je zonder planning door het gebied dan
heb je de kans dat achter je rug de mooiste geisers uitbarsten, terwijl
de geiser waarnaar jij op weg bent, net toevallig een half uurtje eerder
is uitgebarsten.
In het Visitor Center staat aangegeven wanneer de bekendste en mooiste
geisers worden geacht uit te barsten. Uiteraard zijn het schattingen,
maar het geeft wel enige houvast voor een planning. Hou bij het maken
van de planning overigens wel rekening met de tijd die je nodig hebt om
naar de geiser van je voorkeur heen te lopen. Zo ligt b.v. de Riverside
Geyser op ongeveer 2 km lopen van het Visitor Center.
Voor gedetailleerde informatie over de trails in dit gebied kan je
informatie krijgen bij het Visitor Center; op deze site beperken we ons
tot het benoemen van de voornaamste geisers en bronnen. De Upper Geyser
Basin wordt verdeeld in een zuidelijk en een noordelijk gedeelte. |
| |
|
|
Het zuidelijke deel van de Upper Geyser Basin
Klik hier voor een gedetailleerde kaart van dit
gebied. |
Old Faithful Geyser
Old Faithful heeft z’n naam in 1870 gekregen omdat de erupties
steeds precies op tijd gebeurden. De gemiddelde tijd tussen de erupties
is in de loop van de tijd wel iets langer geworden, als gevolg van
aardbevingen en vandalisme, maar toch is het nog steeds een zeer
betrouwbare geiser. De erupties vinden gemiddeld 1x per 91 minuten
plaats. Elke uitbarsting duurt 1,5 tot 5 minuten; er wordt dan 14.000
tot 32.000 liter kokend water omhoog gespoten tot een hoogte die varieert
van 30 tot 55 meter.
|
Giantess Geyser
Dit is een geiser die maar twee tot zes keer per jaar uitbarst, maar
dan wel bijzonder heftig. Net voor een uitbarsting kan je de omgeving
voelen trillen als gevolg van ondergrondse stoomexplosies. Bij sommige
erupties, die wel 12 tot 43 uur kunnen duren, bereikt het water een
hoogte van 30 tot 60 meter. Het eerste uur is het meest spectaculair.
|
Doublet Pool
Twee hete bronnen vormen samen een saffierblauwe poel, die zeer
geliefd is bij fotografen. Er zitten diverse complex gevormde randen op
verschillende hoogten, waaruit kan worden opgemaakt dat het waterniveau
vroeger lager moet zijn geweest. Zo nu en dan produceert de poel
onhoorbare maar wel voelbare bonzen; je kan hierdoor ook het water in
beweging zien komen. Dit is waarschijnlijk het resultaat van gas- en
stoombellen die diep onder de grond vrijkomen. |
Solitary Geyser
Deze geiser werkt erg vaak, namelijk elke 4 tot 8 minuten. Een
uitbarsting duurt ongeveer 1 minuut. Het water komt niet hoger dan 1,8
meter. |
Observation Point
Boven op een heuvel ligt Observation Point, vanwaar je een compleet
beeld hebt van de Upper Geyser Basin. Je bevindt je hier 76 meter boven
Old Faithful. |
Plume Geyser
Bij deze geiser kan je elke 20 tot 40 minuten 3 tot 5 korte
uitbarstingen zien, waarbij het water ongeveer 8 meter hoog komt. Dit is
een vrij jonge geiser, die onstaan is door een stoomexplosie in 1922.
Plume Geyser ligt dicht bij de boardwalk, zodat je de erupties goed van
dichtbij kan bekijken. |
Anemone Geyser
Van alle geisers is dit, zover je daarvan kan spreken, de "liefste"
geiser. De Amerikanen zouden hem omschrijven met het woordje 'cute'. De
Anemone Geyser is een heen klein geisertje dat prachtig het hele
eruptie-proces van een geiser weer geeft. Hij barst om de zeven minuten
uit. Eerst zie je het water de kegel van de geiser vullen, waarna het
water over de rand stroomt. Dan pruttelt en sputtert het geisertje
gedurende zo'n 2 à 3 minuten, waarbij het water zo'n 1 à 3 meter omhoog
spuit. Vervolgens eindigt de eruptie weer en stroomt het water terug in
de kegel van de geiser, waarbij je een "familair gurgling sound" hoort.
|
Beehive Geyser
Dit is een van de meest spectaculaire geisers. Het water wordt
tijdens 4 tot 5 minuten durende eruptie omhoog geperst door een nauwe
kegel, waardoor het soms wel een hoogte bereikt van 40 tot 55 meter. De
uitbarstingen vinden niet regelmatig plaats, soms kan er 7 uur tussen
zitten, soms ook een hele dag. En er zijn ook tijden dat de geiser
enkele weken of maanden slapend is. Een kleine opening net ten oosten
van de geiser wordt ook wel eens de Beehive Indicator genoemd. Als hier
een kleine eruptie plaatsvindt, dan volgt de uitbarsting van Beehive
Geyser meestal 10 tot 20 minuten later. |
Heart Spring
De geoloog George Marler vond dat de vorm van deze bron op een
menselijk hart lijkt. Vandaar dat hij de bron in 1959 de naam Heart
Spring gaf. De bron is aan de oppervlakte 2 bij 3 meter groot, en 4,5
meter diep. Heart Spring onderscheidt zich van de vele andere bronnen in
het park door z’n heldere kleuren. |
Lion Group of Geysers
Dit is een groep van vier geisers, die ondergronds met elkaar
verbonden zijn. De namen zijn: Lion, Lioness, Big Cub en Little Cub. Een
eruptie wordt meestal vooraf gegaan door het plotselinge uitstoten van
stoom, dat gepaard gaat met een diep brullend geluid. De erupties vinden
plaats op onregelmatige tijden, de groep is soms niet actief. |
Sawmill Geyser
Het is erg onvoorspelbaar hoe lang een eruptie van deze geiser
duurt, dat kan enkele minuten zijn, maar ook 4 uur! Meestal bedraagt de
interval tussen twee uitbarstingen 1 tot 3 uur. Het water draait in de
krater, en daaraan heeft de geiser haar naam te danken. |
Grand Geyser
Dit is de grootste min of meer voorspelbare geiser ter wereld.
Erupties vinden plaats met een interval van 7 tot 15 uur. Het water komt
vanuit een grote poel omhoog, en heeft daardoor een heel ander effect
dan bij Old Faithful. Daar zie je een rechte kolom, hier gaat het om een
veel bredere uitbarsting. Als de geiser in werking treedt, zie je 1 tot
4 uitbarstingen die samen 9 tot 12 minuten duren. Het water kan 60 meter
hoog komen. |
Crested Pool
Deze poel is 13 meter diep. Soms zakt de temperatuur zodanig dat het
water alleen maar zachtjes pruttelt, maar vaak staat het ook volop te
koken. Op zo’n momenten kan het water een meter of drie omhoog spatten.
Nabij de bodem is ooit een temperatuur van 114° C gemeten. |
Castle Geyser
Deze geiser heeft de grootste kegel (3,6 meter) en is waarschijnlijk
de oudste geyser in het basin. Het patroon van de erupties is vaak
veranderd, tegenwoordig vinden uitbarstingen plaats met intervallen van
10 tot 12 uur. Het water kan een hoogte van 27 meter bereiken. Een
uitbarsting duurt 20 minuten, en wordt gevolgd door een lawaaierige
stoomfase die nog eens een half uur duurt. |
|
Het noordelijke deel van de Upper Geyser Basin
Klik
hier voor een gedetailleerde kaart van dit gebied. |
| |
|
Beauty Pool en Chromatic Spring
Dit zijn twee van de meest kleurrijke warmwaterbronnen in het park.
In het midden is het water diepblauw, naar de randen toe gaat de blauwe
kleur over in geel, oranje en rood. De mooie kleuren zijn onstaan door
de aanwezigheid van specifieke bacteriën. Beide bronnen zijn met elkaar
verbonden, als het water in de ene bron stijgt, daalt het in de andere. |
Giant Geyser
In de jaren na 1955 was deze geiser niet actief. Daarna is er
langzaam steeds meer activiteit ontstaan, er vindt nu elke 3 tot 10
dagen een eruptie plaats. Het zijn spectaculaire erupties, waarbij het
water een hoogte bereikt tussen 55 en 76 meter. Giant Geyser heeft een
indrukwekkende kegel die 3,5 meter groot is, met een aan de binnenzijde
gemeten diameter van bijna 2 meter. De kegel is aan één zijde gebroken.
|
The Daisy Group
Comet Geyser heeft van de drie geisers uit deze groep de grootste
kegel, maar veruit de kleinste uitbarsting. Het water spettert bijna
constant omhoog, maar komt daarbij meestal niet hoger dan 2 meter. Daisy
Geyser is vrij betrouwbaar, je kan hier elke 2 tot 4 uur een eruptie
zien. Het water gaat omhoog in een hoek van 70°, en bereikt een hoogte
van 23 meter. De nabijgelegen Splendid Geyser is veel minder
voorspelbaar. Het water komt hier soms wel 60 meter hoog. |
Punch Bowl Springg
Rondom deze krater, die gevuld is met kokend water, heeft zich een
ruim 70 centimeter hoge rand gevormd. De bron heeft een diameter van 3,6
meter, en is 9 meter diep. |
Grotto Geyser
De 2,5 meter hoge kegel van Grotto Geyser heeft een opvallend
grillige vorm. Tussen twee erupties kunnen enkele uren zitten, maar ook
wel ooit enkele dagen. Ze duren vaak wel erg lang, tot meer dan 10 uur.
Uit de opening hoor je constant gorgelende geluiden komen. |
Riverside Geyser
Zoals uit de naam al opgemaakt kan worden, ligt deze geiser aan de
oever van de Firehole River. Het is een van de meest pitoreske geisers;
tijdens een uitbarsting kromt het water zich in een sierlijke boog over
het water. De interval tussen twee uitbarstingen bedraagt ongeveer 7
uur; een uitbarsting kan worden voorzien doordat ongeveer 50 minuten van
te voren het water in de krater begint te koken. Tijdens de eerste vijf
minuten is de uitbarsting het meest heftig, daarna wordt de activiteit
minder, en volgt er nog een periode waarin stoom wordt uitgeblazen. |
Fan & Mortar Geysers
Deze twee dicht bij elkaar liggende geisers barsten meestal
gelijktijdig uit. De erupties vinden zeer onregelmatig plaats, soms
kunnen er wel enkele maanden tussen zitten. Het water van Mortar Geyser
komt maximaal 24 meter hoog, terwijl dat van Fan Geyser een hoogte van
38 meter kan bereiken. |
Morning Glory Pool
Dit is lang een van de favoriete bezienswaardigheden van de
toeristen geweest. Helaas heeft de bron veel te lijden gehad van
vandalisme; bezoekers hebben letterlijk tonnen aan keien, munten, hout
en ander afval in de bron gegooid. Hierdoor is de watercirculatie
ernstig verstoord, waardoor de thermische activiteit verloren ging, en
de temperatuur is gedaald. |
| Van Upper Geyser Basin naar Madison
|
|
Voorbij de Upper Geyser Basin buigt de Grand Loop
Road naar het noorden, richting Madison. Onderweg kom je diverse
bezienswaardigheden tegen: |
-
Black Sand Basin Trail
Lengte: 800 meter
Beginpunt: 1 kilometer ten noorden van Old Faithful
Dit is een basin met een kleine collectie juweelachtige geisers
en kleurrijke heetwaterbronnen. Daarvan is de diepe Emerald Pool
de bekendste. Ook Opalescent Pool is erg mooi. Hier zijn enkele
bomen gedood door overstromend heet water; het dode hout wordt
nu langzaam geïmpregneerd en mogelijk zullen hier in de loop der
tijd versteende bomen ontstaan. Andere bezienswaardigheden in
dit gebied zijn: Spouter Geyser, Cliff Geyser, Rainbow Pool en
Sunset Lake.
|
-
Biscuit Basin Trail
Lengte: 800 meter
Beginpunt: 5 kilometer ten noorden van Old Faithful
Vijf kilometer ten noorden van Old Faithful ligt een geïsoleerde
thermische groep, die deel uitmaakt van de Upper Geyser Basin.
Biscuit Basin wordt doorsneden door de Firehole River en door de
weg richting Madison. Via een houten wandelpad kan je de kleine
geisers en poelen bekijken. De voornaamste bezienswaardigheden
zijn: de kleine maar wel erg actieve Rusty Geyser; de
kristalhelder Sapphire Pool; Jewel Geyser, die regelmatig in een
serie van 1 tot 5 erupties uitbarst; de zeer onregelmatige Shell
Geyser; Avoca Spring, waar tijdens een eruptie het water diverse
kanten tegelijk op spuit; en twee vlak bij elkaar gelegen
bronnen die samen de Mustard Springs worden genoemd.
|
|
Lower Geyser Basin beslaat een oppervlakte van 31
km², verdeeld over verschillende kleine groepen. De eerste groep daarvan
wordt ook vaak “Midway Geyser Basin” genoemd: |
-
Midway Geyser Basin Trail
Lengte: 800 meter (loop)
Beginpunt: 10 kilometer ten noorden van Old Faithful
Ook dit is een geïsoleerde thermische groep, die officieel deel
uitmaakt van verder naar het noorden gelegen Lower Geyser Basin.
Via een houten wandelpad kan je een aantal erg grote
heetwaterbronnen bekijken. Grand Prismatic Spring heeft een
diameter van 110 meter, en is daarmee op twee na de grootste
heetwaterbron ter wereld (de grootste ligt in Nieuw-Zeeland). De
kleur van het water varieert van diep blauw in het midden, naar
licht blauw, groen, geel en oranje. Excelcior Geyser was ooit de
grootste geiser ter wereld, maar meer dan 100 jaar geleden
hebben een aantal zeer krachtige erupties een gaslekkage
veroorzaakt, waardoor veel van de thermische energie verloren
ging. Door het kokende water binnenin de bron gaat Excelcior
Geyser gehuld in een dikke laag stoom. Een andere mooie bron in
dit gebied is Turquoise Pool, met een opvallende melkachtige
witte bodem. Kleine mineralendeeltjes in het water zorgen voor
een apart kleurenspel.
|
|
De tweede groep van Lower Geyser
Basin kan worden bereikt via een korte zijweg. Via die weg bereik je een
van de weinige plaatsen waar je geisers vanuit je auto kan bekijken. Al
is het ook hier natuurlijk de moeite waard om uit te stappen. |
-
Firehole Lake Drive
Op deze weg geldt eenrichtingverkeer, je mag alleen in
noordelijke richting rijden. De weg eindigt weer aan de Grand
Loop Road. Langs de Firehole Lake Drive liggen veel geisers en
heetwaterbronnen. Hier ligt o.a. de zeer spectaculaire Great
Fountain Geyser. Dit is een grote geiser die ongeveer 1x per 10
uur uitbarst, waarbij het water dan 30 tot 60 meter hoog kan
komen. De geiser is omgeven door circelvormige plateaus, die
lijken op kleine vijvers. Bij de uitbarstingen overstromen deze
plateaus. De Firehole Lake Drive wordt veel minder druk bezocht
dan de Old Faithful Area, zodat je hier alle kans hebt om de
natuur ongestoord op je in te laten werken. Tijdens de lente en
het begin van de zomer wordt de weg soms afgesloten, om de beren
die hier dan kunnen voorkomen te beschermen. Klik
hier voor een beschrijving van de Firehole Lake Drive.
|
|
Terug op de Grand Loop Road, direct voorbij de
uitrit van de Firehole Lake Drive, ligt de volgende groep die behoort
tot de Lower Geyser Basin. Deze groep kan te voet worden bezocht: |
-
Fountain Paint Pot Trail
Lengte: 800 meter (loop)
Beginpunt: 13 kilometer ten noorden van Old Faithful
Er zijn vier verschillende soorten van thermische activiteit in
Yellowstone National Park, en die zijn hier alle vier te zien.
Je hebt hier geisers, heetwaterbronnen, modderpoelen en
fumaroles (openingen waar gas of stoom uitkomt). Het gebied
dankt haar naam aan een modderpoel met roze en grijze kleuren
(het gevolg van ijzeroxide). Uit de bubbelende modder ontsnapt
stoom en gas. In de lente en de vroege zomer is de kokende
modder erg dun. Later in de zomer en in de herfst zit er minder
vocht in de poel, waardoor de modder dikker wordt en allerlei
vreemde vormen worden gecreëeerd. Klik
hiervoor een uitgebreide beschrijving van de
wandeling.
|
|
Net nadat je de Nez Perce Creek bent gepasseerd,
kom je links van de weg een korte zijweg tegen. Dit is de Fountain Flat
Drive. Na 2,5 kilometer bereik je het beginpunt van enkele wandelpaden
die je in de gelegenheid stellen de geisers en heetwaterpoelen in het
achterland te bekijken. |
-
Firehole Canyon Drive
De Firehole Canyon Drive is een zijweg, net ten zuiden van
Madison, die parallel loopt aan de Grand Loop Road. Je mag
alleen in zuidelijke richting rijden. De weg volgt de Firehole
River, en daarin kan je mooie stroomversnelling “Cascades of the
Firehole” zien. Andere bezienswaardigheden zijn een 240 meter
dikke laag lava, en 12 meter hoge waterval Firehole Falls.
Tijdens warme dagen is het toegestaan in de Firehole River te
zwemmen.
|
MADISON en NORRIS AREA  |
Dit gebied is niet per auto bereikbaar van
oktober/november tot april/mei.
Op de rand van de Yellowstone Caldera bereik je de splitsing Madison
Junction. Hier vind je: een camping, een Ranger Station en een
informatiecentrum. Dit informatiecentrum is gebouwd in 1929/1930, en is
uitgeroepen tot National Historic Landmark. Madison Valley is een rustig
gebied, waar de Firehole River en de Gibbon River samenkomen en samen
verder gaan als de Madison River.
|
| |
|
| Van Madison naar West Entrance
|
|
Vanaf een kleine verkeershaven, 3 kilometer ten
westen van Madison Junction, heb je een uitzicht over Madison River.
Direct daar tegenover ligt het slecht aangegeven begin van de: |
-
Harlequin Lake Trail
Lengte: 1 kilometer (heen en terug))
Hoogteverschil: 36 meter
Dit is een rustige, eenvoudige wandeling door een bosgebied dat
werd getroffen door de grote branden van 1988. Het pad daalt
langzaam af naar een lieflijk klein meer, dat werd vernoemd naar
de eendensoort Harlequin Duck, die hier vroeger veel voorkwam.
Zo’n 15 kilometer ten westen van Madison Junction ligt nog een
slecht aangegeven houten wandelpad. Langs het pad staan enkele
borden met uitleg over de omgeving, je kan die borden zien vanaf
een grote verkeershaven.
|
- Two Ribbons Trail
Lengte: 2 kilometer (heen en terug))
Dit gebied is zwaar getroffen door de grote branden van 1988. Je kan
tijdens de wandeling goed zien hoe de natuur zich hiervan herstelt.
|
| Van Madison naar Norris |
De Grand Loop Road gaat vanaf Madison Junction
verder in noordoostelijke richting, en loopt parallel aan de Gibbon
River. Een paar honderd meter ten noorden van Madison Junction ligt een
kleine parkeerplaats. Daar begint de: |
-
Purple Mountain Trail
Lengte: ruim 8 kilometer (heen en terug))
Hoogteverschil: 500 meter
De wandeling begint aan de westelijke rand van de vochtige
Gibbon River Meadow (weide). Als je eenmaal tussen de bomen
komt, begint een steile klim op 2.570 meter hoge Purple Mountain.
Als je die klim ongeveer half hebt afgelegd, heb je tussen de
bomen door een schitterend uitzicht over omgeving. De gevolgen
van de Northfork Fire (1988) zijn hier nog goed zichtbaar
Vanaf een kleine parkeerplaats kan je de 26 meter hoge Gibbon
Falls zien. Verder naar het noorden ligt de blauw-groene Beryl
Spring, een van de heetste bronnen in Yellowstone.
|
-
Monument Geyser Basin Trail
Lengte: 3,2 kilometer (heen en terug))
Hoogteverschil: ruim 200 meter
Beginpunt: 14 kilometer voorbij Madison Junction, bij de Gibbon
River Bridge De trail volgt de voet van een berg, stroomopwaarts
langs de Gibbon River. Na ongeveer 1 kilometer begint het pad
plotseling sterk te stijgen; voor deze zware klim heb je een
goede conditie nodig. Het geiser basin bestaat uit een
interessante collectie van slapende kegels in diverse maten en
vormen.
|
-
Artist Paint Pots Trail
Lengte: 1200 meter (loop)
Hoogteverschil: 17 meter
Beginpunt: 16 kilometer voorbij Madison Junction
De Artists Paint Pots vormen samen een groep geïsoleerd liggende
modderpoelen, die hun naam te danken hebben aan het feit dat ze
allerlei pastelkleuren hebben. In de lente en de herfst is de
modder erg dun, en zie je het volop borrelen. Gedurende de zomer
wordt de modder dikker, en de modderspetters vliegen dan 3 tot 4
meter hoog de lucht in. Er worden daardoor ook modderkegels
gevormd, die weer in de modderpoelen verdwijnen als het weer
vochtiger wordt. De Artists Paints Pots zijn onderdeel van het
Gibbon Geyser Basin.
|
| Norris |
|
Bij Norris Junction splitst de
Grand Loop Road zich. Je kan naar het oosten, richting Canyon Village,
en naar het noorden, richting Mammoth Hot Springs. De
bezoekersfaciliteiten hier bestaan uit een camping, twee musea en een
boekwinkel. Het Norris Geyser Basin Museum is een erg mooi gebouw dat is
opgetrokken uit hout en steen; het bevat een aantal bijzondere
exposities. Het Museum of the National Park Ranger ligt dicht bij de
camping, en is veel eenvoudiger van opzet. Het Norris Geyser Basin biedt
een grote verscheidenheid aan thermische bezienswaardigheden. Er loopt
een grote scheur in de rotsen onder de grond van Mammoth Hot Springs
naar Norris, en die kruist een andere scheur die oostwaarts loopt van
Hebgen Lake naar Norris. Door deze twee grote en diverse kleinere
barsten kan water makkelijk naar beneden zakken, waar het wordt verhit
en weer naar boven komt in de vorm van een heetwaterbron, een geiser,
een modderpoel of een fumarole (stoomgat). Doordat in dit gebied zoveel
thermische activiteit plaatsvindt, is het voortdurend aan verandering
onderhevig. Door de hoge zuurtegraad is deze omgeving erg
onaantrekkelijk voor planten en dieren. Norris wordt verdeeld in twee
basins: Porcelain Basin en Back Basin. Klik
hier voor een gedetailleerde kaart van dit gebied.
 |
-
Porcelain Basin Trail
Lengte: 2,5 kilometer (loop)
Hoogteverschil: weinig
Beginpunt: bij het Norris Geyser Basin Museum
Je ziet hier o.a. de Porcelain Terrace Springs, een bijzonder
zuur gebied waar het plantenleven geen kans heeft. Door sulfur
en ijzeroxide ligt hier een dunne, kwetsbare korst die geel en
oranje gekleurd is en die voortdurend aan verandering onderhevig
is. Black Growler Steam Vent is een stoomopening (fumarole) op
de wand van een heuvel. De stoom heeft een temperatuur die
varieert tussen de 93 en 138° C. Even verder ligt de op één na
grootste geiser van dit gebied, Ledge Geyser, die met
regelmatige tussenposen van 14 uur het water schuin omhoog
spuit, tot een hoogte van bijna 40 meter. Congress Pool ziet er
niet altijd hetzelfde uit, soms zie je water met een bleke
blauwe kleur, op andere dagen is het een kokende modderpoel. De
wandeltocht voert verder langs de slapende Blue Geyser en Little
Whirligig Geyser, langs de heetwaterbron Whale’s Mouth en langs
Crackling Lake.
|
-
Back Basin Loop Trail
Lengte: 3,2 kilometer (loop)
Hoogteverschil: weinig
Beginpunt: bij het Norris Geyser Basin Museum
Tijdens deze wandeling zie je o.a. de grootste geiser ter
wereld: Steamboat Geyser. De geiser heeft lange periodes van
inactiviteit, je hebt dan ook geluk als je getuige kunt zijn van
een van de enorme uitbarstingen waarbij het water tot 115 meter
hoog kan komen. De Cistern Spring is sinds 1966 getransformeerd
van een kleine, grauwe poel naar een grote, kleurrijke
terrasvormige poel. Als Steamboat Geyser uitbarst, staat Cistern
Spring vrijwel helemaal droog. Het duurt dan ongeveer drie dagen
voordat het water weer op het oude niveau terug is. Een
bijzonderheid van de Echinus Geyser, die vrij vaak uitbarst, is
dat deze niet alleen water maar ook allerlei mineralen mee
omhoog spuit. Het gevolg is dat Echinus één van de zuurste
geisers van de wereld is. Hij heeft een PH van 3.5 en is daarmee
bijna even zuur als azijn. Tijdens de wandeling zie je nog een
groot aantal andere geisers en bronnen.
|
| Van Norris naar Canyon Village
|
|
Deze 19 kilometer lange weg wordt
de Norris Canyon Road genoemd. Het is de weg die de Grand Loop Road van
west naar oost met elkaar verbindt. De Virginia Cascades Road is een
korte zijweg (eenrichtingverkeer van west naar oost) die parallel loopt
aan de hoofdweg; je kan deze weg nemen als je de stroomversnelling
Virginia Cascades in de Gibbon River wilt bekijken. Vijf kilometer ten
oosten van Norris Junction, ongeveer op de plaats waar de Virginia
Cascades Road eindigt, ligt een verkeershaven. Vandaar begint een
wandelpad naar het lieflijke Ice Lake (500 meter enkele afstand) en Wolf
Lake (6,5 kilometer enkele afstand). |
| |
|
| Van Norris naar Mammoth Hot Springs
|
|
Nadat je drie kleine meertjes (Nymph
Lake en de Twin Lakes) voorbij bent gereden, zie je rechts Roaring
Mountain liggen, een berg met een groot aantal fumaroles (stoomgaten) op
de wand. Honderd jaar geleden, toen de berg z’n naam kreeg, waren deze
stoomgaten veel krachtiger dan tegenwoordig. De naam Roaring Mountain is
dan ook niet meer zo passend als destijds. Even verder ligt een
parkeerplaats waar een trail begint: |
-
Grizzly Lake Trail
Lengte: 6 kilometer (heen en terug)
Het wandelpad gaat door een bosgebied dat twee maal, in 1976 en
in 1988, getroffen is geweest door brand, en door een mooi
weidegebied. Onderweg moet je een paar keer flink klimmen, al is
dat steeds maar over een korte afstand. Grizzly Lake is een lang
en smal meer, dat populair is bij vissers. Drassigheid en muggen
kunnen de trail vooral in het vroege seizoen minder aangenaam
maken.
|
|
Zes kilometer ten zuiden van
Mammoth ligt de 14 meter hoge waterval Rustic Falls. De waterval is goed
te zien vanaf een kleine parkeerplaats. Vooral in het begin van het
seizoen is Rustic Falls mooi om te zien, vanaf midden juli wordt de
waterstroom erg klein. Dicht bij de waterval begint de smalle onverharde
weg Bunsen Peak Road. Deze weg wordt vooral gebruikt door hikers,
mountain-bikers en – in de winter – door skiërs. Zowel de Grand Loop
Road als de Bunsen Peak Road komen uit in de Mammoth Hot Springs Area. |
ACTIVITEITEN
 |
Wandelen / Backcountry Hiking
In Yellowstone National Park zijn erg veel korte en lange
wandelpaden aanwezig. Het gaat te ver om alle mogelijkheden op deze
pagina te vermelden; in de bovenstaande tekst wordt alleen een beperkte
selectie van de kortere wandelpaden beschreven. Voor actuele informatie
over de wandelmogelijkheden kan je terecht bij een van de Visitor
Centra. Voor lange trails in de backcountry, waarbij je gebruik kan
maken van de backcountry campings, moet je maximaal 48 uur van te voren
een Backcountry Use Permit halen bij het Ranger Station of het Visitor
Center dat het dichtst ligt bij het begin van de trail die je gaat
lopen. Er worden ook wandelingen georganiseerd die door Rangers worden
begeleid, en waarbij je uitleg krijgt over de omgeving. Voor wandelingen
die een halve dag duren moet je daags van te voren een ticket kopen bij
een van de Visitor Centra. Kortere wandelingen zijn vaak gratis. Klik
hier voor meer informatie.
Wildlife Watching
Het rijke en gevarieerde dierenleven in Yellowstone is minstens net
zo bekend als de geisers in het park. Het hangt af van het seizoen, de
weersomstandigheden en het tijdstip van de dag waar je het meeste kans
hebt om dieren te zien. Maar ook als je je vooraf goed informeert bij
een van de visitor centers, blijft het een kwestie van geluk om dieren
van dichtbij te zien.
Het is verboden dichter dan 100 yards (91 meter) bij beren te komen,
voor andere dieren geldt een minimale afstand van 25 yards (23 meter).
|
-
Grizzlyberen: Van de twee beersoorten in het park is de
grizzlybeer de grootste. Als hij op vier poten staat is hij
gemiddeld zo’n 1.25 meter hoog. Als hij recht overeind gaat
staan heeft hij een lengte van meer dan 2 meter. Een grizzlybeer
houdt geen winterslaap, maar is wel minder actief tijdens de
koude maanden. Het zijn goede jagers, die al rennend in staat
zijn grote dieren te doden. Ze komen vooral voor in rondom Mount
Washburn, in Hayden Valley en rondom Fishing Bridge. Er leven
ongeveer 300 grizzlyberen in Yellowstone.
|
- Bruine beren: De bruine beer heet op z’n Amerikaans
‘black bear’. Zijn soortnaam wordt daarom vaak foutief vertaald als
zwarte beer. Deze verwarring komt mede doordat de bruine beer
allerlei kleuren kan hebben, namelijk bruin, grijs en zwart. De
bruine beer is meestal zo’n dertig centimeter kleiner dan de
grizzlybeer. De populatie van bruine beren wordt op ongeveer 500
geschat.
|
-
Bizon: Dit is het grootste zoogdier in het park, een
volwassen dier kan meer dan 1.000 kilo wegen. De dieren kunnen
1,8 meter groot worden. Ze zijn strikt vegetarisch, en grazen in
weiden, aan de voet van de heuvels, en zelfs in de hoger gelegen
bosrijke plateaus van Yellowstone. In het begin van de vorige
eeuw is de bizon in Yellowstone vrijwel uitgestorven geweest, er
waren er toen nog minder dan 50. Maar dankzij speciale
beschermingsprogramma’s heeft de populatie zich daarna weer
sterk hersteld, in 1996 werden 3.500 bizons geteld.
|
Andere dieren in het park zijn o.a. het
bighornschaap, de coyote, herten, elanden, wolven, de valk, de adelaar,
berggeiten en bergleeuwen.
Fietsen
De paden waarvan fietsers gebruik mogen maken hebben een totale
lengte van ongeveer 500 kilometer. Klik
hier voor informatie over de regels en voor routesuggesties.
Paardrijden
Je kan paarden huren (alleen met een gids) in Mammoth, Roosevelt en
Canyon. Er worden tochten van 1 of 2 uur georganiseerd. Klik
hier voor meer informatie.
Vissen en varen
Op veel plaatsen in het park mag worden gevist. Je hebt hiervoor wel
een permit nodig. Informeer vooraf naar de regels omtrent de aantallen
en de soorten die gevangen mogen worden.
Ook voor varen heb je een permit nodig. In Bridge Bay kan je boten
huren.
Klik
hier voor meer informatie.
Winteractiviteiten
Tijdens de wintermaanden zijn de volgende
activiteiten mogelijk:
-
Cross-country skiën
-
Snowmobiling
-
Snowcoach tours
|
WEERSOMSTANDIGHEDEN
 |
|
Het grootste deel van het park ligt hoger dan 2.275 meter, en het
duurt meestal tot in mei voordat de meeste sneeuw is verdwenen. In
het begin van de lente ligt de temperatuur overdag tussen 4° C en
12° C, aan het eind van de lente is dit opgelopen naar ruim 20° C.
Maar ’s nachts kan het nog licht vriezen. Gedurende de zomer is het
meestal warmer dan 20° C, en de lager gelegen gebieden kan het ruim
25° C worden. Maar ook nu zijn de nachten erg koel, meestal nadert
de temperatuur het vriespunt. In juni is het vaak wat regenachtig,
in juli en augustus is het overdag meestal droog. Wel komen dan soms
flinke onweersbuien voor, die gepaard kunnen gaan met stevige wind,
veel regen en incidenteel zelfs natte sneeuw. In de herfst is het
weer aangenaam, maar met overdag temperaturen van 10° C tot 15° C is
het wel vrij fris. Als het seizoen vordert, neemt de kans op
sneeuwstormen toe. Tijdens de winter vriest het continu. ’s Nachts
komen vaak temperaturen voor die beneden de -20° C liggen. Gemiddeld
valt er ongeveer 2 meter sneeuw per jaar; in de hoger gelegen
gebieden wordt soms meer dan 5 meter sneeuw per jaar gemeten.
|
| Maand |
Temperatuur
|
Regenval
|
Sneeuw |
|
|
Januari
|
-12º C
|
tot
|
-2º C
|
3 cm
|
37 cm
|
|
|
Februari
|
-11º C
|
tot
|
1º C
|
2 cm
|
26 cm
|
|
Maart
|
-8º C
|
tot
|
4º C
|
3 cm
|
33 cm
|
|
April
|
-3º C
|
tot
|
10º C
|
3 cm
|
15 cm
|
|
Mei
|
1º C
|
tot
|
16º C
|
5 cm
|
4 cm
|
|
Juni
|
5º C
|
tot
|
21º C
|
4 cm
|
0 cm
|
|
Juli
|
8º C
|
tot
|
26º C
|
4 cm
|
0 cm
|
|
Augustus
|
7º C
|
tot
|
26º C
|
4 cm
|
0 cm
|
|
September
|
3º C
|
tot
|
20º C
|
3 cm
|
1 cm
|
|
Oktober
|
-1º C
|
tot
|
13º C
|
3 cm
|
9 cm
|
|
November
|
-7º C
|
tot
|
4º C
|
3 cm
|
23 cm
|
|
December
|
-11º C
|
tot
|
-1º C
|
3 cm
|
34 cm
|
| |
ACCOMODATIE
 |
Campings
Er zijn elf campings en er is één trailerpark. Zeven van de campings
worden beheerd door de Nationale Park Service, de rest door
Xanterra Parks & Resorts
Bij Xanterra kan je vooraf reserveren.
Voor de campings van de National Park Service geldt de “first-come,
first-served” regel, en het wordt aangeraden zo vroeg mogelijk te komen.
Zeker van begin juli tot eind augustus zijn de campings al erg vroeg in
de ochtend vol. De enige camping die het hele jaar door geopend is, ligt
in Mammoth. Klik
hier voor meer informatie.
Backcountry Campings
Om in het achterland te mogen overnachten, is een Backcountry Use
Permit nodig. Je kan zo’n permit maximaal 48 uur van te voren krijgen
bij het Ranger Station of het Visitor Center dat het dichtst ligt bij
het gebied waar je wilt gaan lopen. Klik
hier voor meer informatie.
Campings buiten het park
Ook buiten de grenzen van het park zijn veel campings aanwezig. Houd
er ook hier rekening mee dat je heel tijdig moet reserveren. Klik
hier voor een overzicht.
Hotels
De negen hotels in het park worden beheerd door
Xanterra Parks & Resorts.
1) Mammoth Hot Springs Hotel
De mogelijkheden variëren van luxe suites, tot eenvoudige cabins met of
zonder eigen badkamer. Het hotel is tijdens het hoogseizoen en tijdens
de winter geopend. Tijdens de lente en de herfst is het hotel niet
voordurend geopend.
2) Roosevelt Lodge Cabins
De Frontier Cabins zijn eenvoudig maar wel comfortabel. Er zijn
badkamers aanwezig. Die ontbreken in de Roughrider Cabins, die zeer
spaarzaam zijn ingericht. Er zijn daar wel douches voor algemeen gebruik
aanwezig. Beide types zijn alleen tijdens het hoogseizoen geopend.
3) Canyon Lodge & Cabins
Dit is de meest centraal gelegen hotelaccomodatie. De 80 hotelkamers en
de cabins zijn gedurende geopend van eind mei tot augustus/september, en
hebben allemaal een eigen badgelegenheid.
4) Lake Lodge Cabins
De Western Cabins zijn ruim, en zijn modern ingericht. De Pioneer Cabins
zijn eenvoudiger van stijl. Beide types hebben een badkamer. Ze zijn
alleen gedurende het hoogseizoen geopend.
5) Lake Yellowstone Hotel & Cabins
Dit schitterende hotel dat is gelegen aan de rand van het meer, is
opgenomen op de lijst “Register of Historic Places”. De mogelijkheden
variëren van luxe suites tot eenvoudige cabins. Het hotel is geopend van
half mei tot begin oktober.
6) Grant Village
Zes gebouwen die elk uit twee verdiepingen bestaan, bevatten samen 50
hotelkamers.
Alle kamers hebben een eigen badkamer. Het hotel is geopend van
half/eind mei tot eind september.
7) Old Faithfull Inn
Dit hotel is benoemd tot “National Historic Landmark”. Er zijn luxe
suites aanwezig, maar ook eenvoudige hotelkamers zonder bad. Het hotel
is geopend van half mei tot half oktober.
8) Old Faithful Lodge Cabins
Er zijn twee verschillende types cabins, die allebei erg eenvoudig zijn
ingericht. De Frontier Cabins hebben een eigen badkamer, gasten van de
Budget Cabins moeten gebruik maken van gezamenlijke faciliteiten. De
cabins zijn geopend van half mei tot half september.
9) Old Faithful Snow Lodge & Cabins
Dit hotel dateert uit 1999, en is daarmee het nieuwste van de
accommodaties. De ruime en modern ingerichte Western Cabins werden in
1989 gebouwd. De Frontier Cabins zijn eenvoudiger van stijl. Alle
accommodaties beschikken over een eigen badkamer. Dit hotel is geopend
van begin mei tot half oktober, en van half december tot half maart.
Ook buiten het park liggen veel hotels. Klik
hier voor een overzicht. |
| |
VOORZIENINGEN
 |
Visitor Centers en Musea
-
Het Albright Visitor Center / Museum (Mammoth Hot Springs)
Het hele jaar geopend
Het gebouw maakt onderdeel uit van Fort Yellowstone.
Het hoofdthema van het museum is de geschiedenis van het park.
In een theater vinden film- en videopresentaties plaats.
-
Canyon Visitor Center
Hier vinden wisselende exposities plaats. Er zijn plannen voor het
plaatsen van een permanente expositie over de geologie van
Yellowstone.
-
Fishing Bridge Museum and Visitor Center
Het gebouw dateert uit 1931, en is een National Historic Landmark.
Je vindt hier een aantal opgezette vogels, beren en otters.
-
Grant Village Visitor Center
De tentoonstelling in dit Visitor Center belicht de gevolgen van
branden in het park. Er wordt een 20 minuten durende film en een 22
minuten durende slideshow vertoond.
-
Old Faithful Visitor Center
Hier wordt een 14 minuten durende film vertoond met mooie beelden
uit het park, en over nieuw ontdekte levensvormen.
-
Madison Museum
Het gebouw dateert uit 1929/1930, en is uitgeroepen tot National
Historic Landmark.
-
Norris Geyser Basin Museum
Het gebouw dateert uit 1929/1930, en
is uitgeroepen tot National Historic Landmark.
Hier vind je exposities over geothermische geologie, over het Norris
Geyser Basin en over leven in thermische gebieden.
-
Museum of the National Park Ranger (Norris)
Dit museum is gehuisvest in een replica van het in 1908 gebouwd
Norris Soldier Station. Je vindt hier informatie over de
ontwikkeling van militaire achtergrond van de vroegere rangers tot
aan het huidige beroep van Park Ranger. Er wordt een 25 minuten
durende film vertoond.
Winkels
- Mammoth General Store
- Mammoth Nature Store
- Roosevelt Store
- Tower Fall Store

- Canyon General Store
- Canyon Nature Store
- Fishing Bridge General Store
- Bridge Bay Marina Store
- Grant Village General Store en Mini-store
- Lake General Store
- Old Faithful Basin Store
- Old Faithful Photo Shop
- Old Faithful Upper Store
Gift Shops
- Mammoth Hot Springs Hotel
- Roosevelt Lodge
- Canyon Lodge
- Fishing Bridge RV Park
- Grant Village
- Lake Yellowstone Hotel
- Lake Yellowstone Lodge
- Old Faithful Inn
- Old Faithful Lodge
- Old Faithful Snowlodge
Postkantoor
- Mammoth Hot Springs: het hele jaar geopend van maandag t/m
vrijdag
- Grant Village: geopend van half mei tot half september
- Lake Village: geopend van half mei tot half september
- Old Faithful: geopend van half mei tot begin oktober, en van
half december tot half maart
Restaurants en Cafetaria’s
- Mammoth Hot Springs Hotel Dining Room
- Roosevelt Lodge Dining Room
- Canyon Lodge Cafetaria
- Canyon Lodge Dining Room
- Lake Yellowstone Hotel Dining Room
- Lake Lodge Cafetaria
- Grant Village Restaurant
- Grant Village Lakehouse Restaurant
- Old Faithful Inn Dining Room
- Old Faithful Snow Lodge Restaurant
- Old Faithful Lodge Cafetaria
Kleine maaltijden en Fast Food
- Mammoth Hot Springs: General Store and Terrace Grill
- Tower Fall Store
- Canyon: Photo Shop, Snack Bar, and General Store
- Fishing Bridge General Store
- Bridge Bay Marina Store
- Lake: Hotel Deli and General Store
- Grant Village: General Store and Mini Store
- Old Faithful: Basin Store, Photo Shop, BAC Store, Four Seasons
Snack Shop, Pony Express Snack Shop, Lodge Snack Shop
Tanken
- Mammoth Hot Springs (being mei tot half oktober)
- Tower Junction (begin juni tot begin september)
- Canyon Village (eind april tot half oktober)
- Fishing Bridge (half mei tot eind september)
- Grant Village (half april tot half oktober)
- Old Faithful Lower Station (half april tot begin november)
- Old Faithful Upper Station (eind mei tot eind september)
Autoreparaties
- Canyon
- Fishing Bridge
- Grant Village
- Old Faithful
Medische diensten
- Mammoth Clinic (het hele jaar geopend)
- Lake Hospital (half mei tot half september)
- Old Faithful Clinic (begin mei tot half oktober)
|

  
|