 Nadat in 1513
Juan Ponce de Leon de eerste stappen zette op het land wat
later De Verenigde Staten van Amerika zou worden, ging de kolonisatie
van start. Deze kwam pas echt op gang aan het begin van de 17e eeuw en
grote delen van het land werden opgeëist door de Engelsen, Fransen,
Spanjaarden en ook Nederlanders. Er waren regelmatig oorlogen onderling
over land en één van de bekendste oorlogen is de Frans - Indiaanse
oorlog waarin de Fransen, samen met hun Indiaanse bondgenoten, vochten
tegen de Engelsen. De Fransen delfde het onderspit, mede door een man
aan Engelse zijde die bekent kwam te staan als een groot man,
George
Washington.
De oorlog met de Fransen was erg duur en daarom werden er vanuit
Engeland nieuwe en zwaardere belastingen opgelegd aan de koloniën in het
Noordoosten van het land. In deze 13 koloniën zorgde dit voor veel
onrust en dit was het begin van een revolutie die ervoor zou zorgen dat
Engeland wederom in oorlog zou komen, nu tegen eigen landgenoten. In de
jaren daarvoor ontwikkelde zich al een sterk onafhankelijkheidsgevoel en
het idee Amerikaan te zijn in plaats van Engelsman. De stijve Engelse
wetten en regels voldeden gewoonweg niet voor het ruige land waarin de
kolonisten leefden. De nieuw opgelegde belastingen waren de druppel die
de emmer deed overlopen.
Nieuwe wetten als de Stamp Act, accijns op alle vormen van gedrukt
materiaal op papier, en de Sugar Act, accijns op zaken als suiker,
koffie en wijn, vielen niet in goede aarde bij de kolonisten. Iets waar
de kolonisten ook niet over te spreken waren is dat zij niet
gecompenseerd werden met meer zetels in het Britse Parlement. De eerste
belangrijke schermutseling die leidde tot de oorlog tussen de koloniën
en Engeland vond plaats op 16 december 1773 in Boston, Massachusetts.
 Op deze datum vond de zogenaamde
Boston Tea Party plaats, een protest
van de kolonisten tegen Engeland. Door de Sugar Act moesten er accijns
betaald worden op onder andere thee. De kolonisten stelde hierop een
boycot in op thee dat naar de koloniën werd gebracht door de British
East India Company. Door deze boycot leed de maatschappij grote
verliezen en konden smokkelaars thee aan land brengen zonder de hiervoor
genoemde accijns te betalen. De Britse overheid reageerde hierop door de
Tea Act in te stellen en dit stelde de British East India Company in
staat thee te verkopen aan de koloniën zonder accijns en zo onder de
prijs van de smokkelaars te gaan zitten. De reactie van de kolonisten was
er echter één die de Britse regering niet had verwacht. In vrijwel alle
havens werd de schepen van de British East India Company de toegang
ontzegd. Alleen in Boston konden de schepen hun waar lossen aangezien de
Gouverneur op de hand van de British East India Company was. Onder
bewaking van Britse oorlogsschepen gingen de boten de haven in en
voorbereidingen voor het lossen van de thee werden gemaakt.
De thee zou echter nooit aan land komen omdat een groep kolonisten, de
zogenaamde Sons of Liberty, verkleedt als indianen de drie schepen
infiltreerde en alle thee vernietigden. De actie verliep vrij geruisloos
en resulteerde niet in doden of gewonden. Engeland liet hierop de haven
van Boston sluiten, iets dat alleen maar de spanningen tussen de
koloniën en het thuisland verhoogde.
In de maanden na de Boston Tea Party trad de Britse overheid hard op
tegen de kolonisten met als doel ze weer in het gareel te krijgen. Er
werden diverse nieuwe wetten, de zogenaamde Coercive Acts, ingesteld die
uiteindelijk ervoor zorgden dat de kolonisten alle vorm van zelfbestuur
kwijtraakten. Ook moesten de kolonisten gedwongen onderdak verlenen aan
Britse troepen. Al deze zaken zorgen ervoor dat de spanningen tussen de
kolonisten en de Britse overheid oplopen en het wachten is dan ook op
het moment dat de bom barst.
In de maanden september en oktober van 1774 komen afgevaardigden van
alle koloniën, behalve Georgia, bij elkaar om te bespreken wat ze kunnen
doen om onder de Britse wetten uit te komen. Bekende en belangrijke
namen als George Washington, John Hancock (één van de leiders van de
Sons of Liberty en initiatiefnemer van de Boston Tea Party), Sam Adams
(neef van John Adams, de tweede president van de Verenigde Staten) en
Patrick Henry zijn aanwezig. Zij bepalen onder andere dat de kolonisten
de door Engeland opgelegde wetten naast zich neer moeten leggen. Ook
stemmen zij voor de oprichting van lokale milities en een boycot van
alle Engelse producten. Begin 1775 worden zelfs voorbereidingen
getroffen die de kolonisten in staat zal stellen oorlog te kunnen voeren
tegen Engeland. De Britse overheid reageert hierop door Massachusetts
uit te roepen als een staat in rebellie en geeft de Gouverneur de
opdracht alle vormen van rebellie de kop in te drukken met alle middelen
die nodig zijn.
Op 18 april 1775 geeft Gouverneur Gage van Massachusetts de opdracht om
enkele wapendepots van de rebellen in Concord, een klein plaatsje ten
westen van Boston, te vernietigen. In dit kleine plaatsje zal de eerste
confrontatie van de Amerikaanse Revolutie plaatsvinden aangezien de
rebellen de vernietiging van de hun wapens niet zomaar zullen laten
gebeuren. In de vroege ochtend van 19 april 1775 staan leden van de
lokale milities, de zogenaamde Minutemen, klaar om de Britse troepen op
te wachten. De rebellen zijn echter zwaar in de minderheid en enkele
vinden zelfs de dood wanneer de Britten het vuur openen. De milities
vluchten en hergroeperen zich maar kunnen niet voorkomen dat de Britten
oprukken naar Concord en de wapendepots vernietigen. Op hun terugweg
naar Boston worden de Engelse troepen herhaaldelijk onder vuur genomen
door milities wat uiteindelijk resulteert in ruim 250 doden aan Engelse
zijde. De Amerikaanse Revolutie is officieel een feit.
In de maanden na dit bloedig treffen worden mannen uit alle koloniën
opgeroepen om zich te melden en te vechten tegen de Britse
onderdrukking. Op meerdere plaatsen in de koloniën wordt gevochten en er
word onder andere zwaar gevochten bij Boston, een stad in handen van de
Engelsen. Hier vindt de eerste grote veldslag plaats van de Amerikaanse
Revolutie wanneer op 17 juni 1775 Amerikaanse troepen het tijdens de
Slag van Bunker Hill opnemen tegen de Britse troepen. De Amerikanen
brengen de Britten grote verliezen toe, maar moeten uiteindelijk toch
het onderspit delven wanneer hun munitie opraakt. Deze slag laat de
Britse regering echter wel zien dat deze in hun ogen slecht getrainde
groep boeren zich niet zomaar zullen overgeven.
 In juli 1775 probeert het Continental Congress, waarvan
John Hancock
inmiddels president is, vrede te sluiten met de Engelsen om verder
bloedvergieten te voorkomen. De Engelse Koning George III weigert echter
deze handreiking en verklaart openlijk de oorlog aan alle opstandige
staten. Het congres gaat hierop verder met het bewapenen van de milities
en er wordt zelfs een Marineafdeling opgericht om de Engelsen ook op zee
te kunnen bestrijden. Ook krijgen de kolonisten hulp in de vorm wapens
van Frankrijk en ook Spanje steunt de opstandelingen.
Na meer als een jaar van vechten besluit het congres zich in juni 1776
officieel van Engeland af te scheiden middels een geschreven verklaring.
Er wordt een commissie in het leven geroepen die zich bezig zal houden
met het opstellen van deze verklaring. Leden van deze commissie zijn
onder andere Thomas Jefferson,
John Adams en Benjamin Franklin. Vooral
Jefferson houdt zich bezig met de opstelling van het document en op 28
juni is de verklaring klaar. Deze wordt hierop bekeken door het congres
en op 4 juli 1776 wordt de verklaring officieel goedgekeurd door het
congres. We hebben het hier uiteraard over de bekende
Declaration of
Independence, het document waarmee de koloniën zich officieel afscheiden
van Engeland en zichzelf uitroepen als vrij land. Het document wordt
ondertekend door 56 namen, waaronder de eerder genoemde Thomas Jefferson,
Benjamin Franklin, John Hancock, Sam Adams en John Adams. Tot op de dag
van vandaag vieren de Amerikanen op 4 juli hun onafhankelijkheid van de
Engelsen op deze zogenaamde Independence Day.
Met het ondertekenen van het document was de strijd nog lang niet ten
einde. De Amerikaanse Revolutie zou nog duren tot 1783 en tot die tijd
zou er nog veelvuldig gevochten worden. Op 19 april 1783 was de oorlog
officieel ten einde en de Britten erkenden hun verlies in het Verdrag
van Parijs, ook wel bekend als het Verdrag van Versailles. Dit verdrag
kwam uiteraard niet zonder slag of stoot tot stand, maar het doel van de
koloniën was bereikt, onafhankelijkheid. Nu dat het doel bereikt was
moest het belangrijkste deel eigenlijk nog gaan beginnen en dat was de
vorming van een eigen staat.
Het Continental Congress was de enige vorm van bestuur van de dertien
koloniën en de Articles of Confederation, een soort grondwet, bestond
alleen uit zaken die de onafhankelijkheid van de staten ten opzichte van
Engeland benadrukte. Er moest dus een nieuwe, alles omvattende, grondwet
komen en deze zag officieel het licht in 1787. In de maanden daarna
wordt nog druk geruzied tussen mensen die verschillende vormen van
bestuur aanhangen, maar op 8 juli 1788 wordt door het Continental
Congress een verklaring uitgeschreven waarin staat dat vanaf nu de
Constitution of the United States van kracht is. Deze grondwet is een
aangepaste versie van die uitgegeven in 1787 en er is een zogenaamde
Bill of Rights toegevoegd waarin de rechten van de bevolking genoemd
worden.
 In 1789 wordt een start gemaakt met het verkiezen van een president en
dit resulteert uiteindelijk in de verkiezing van George Washington als
eerste president van de Verenigde Staten. De stemming werd toen nog
gedaan door de Senaat in plaats van het volk en Washington, een
oorlogsheld uit de Revolutie, wordt met overgrote meerderheid gekozen.
Op 30 april 1789 wordt hij in New York City ingezworen als President van
de Verenigde Staten, waarna hij zijn zogenaamde Inaugural Address geeft,
een traditie die nog steeds bestaat. John Adams werd verkozen tot
Vice-President en samen begonnen ze vorm te geven aan het land dat
tegenwoordig één van de grootste machten is in de wereld.
Films en series die het bekijken waard zijn en te maken hebben met het
onderwerp zijn ondere andere The Patriot uit 2000 met Mel Gibson,
Rebels uit 2004 en de miniseries LIBERTY! The American
Revolution uit 1997 en George Washington uit 1984.
  
|
