Meestal heb ik wel een idee waar mijn column over gaat als ik begin, maar er is bijna altijd een leuke en onverwachte wending wanneer ik eenmaal aan het schrijven ga. Nu wil ik over vis schrijven en niet zozeer over heerlijke visrecepten, maar over het gevoel bij het eten van heerlijke vis in een ongezellig restaurant.

Het restaurant heet Captain Brian’s en is een visrestaurant in Florida. Het eten is super, maar de inrichting verschrikkelijk. Wat is nu belangrijker: het eten of de aankleding? Dat verschilt. De ene keer kan het je niets schelen en de andere keer wil je vooral gezelligheid om je heen. Goed, als je in een bui bent voor lekkere vis en je bent in de buurt, ga naar Captain Brian’s bij het vliegveld van Sarasota in Florida. Waarom het eten er goed is? De vis is er zo vers als maar kan en de bereiding is simpel. Sauteed (gebakken in boter of olie), grilled (op een grillplaat), blackened (met scherpe kruiden snel gebakken in een heel hete koekenpan) of charbroiled (gegrilld boven hete kooltjes). En als bijgerecht daar keuze uit: rijst, steak fries of baked potato. Waarom het er ook verschrikkelijk is? De inrichting is koud, de plastic tafelkleedjes zijn merkwaardig in combinatie met de bekleding op de bank, de waterbekers zijn van plastic, het bestek is waardeloos, er staat een gigantisch, lelijk aquarium in het midden van de zaak en het licht is ongezellig. Dat zie je niet zo erg als de zaak vol zit, maar dat is meestal om 5 uur ‘smiddags. Met de bekende rij wachtenden die buiten staan omdat ze weten dat het eten goed is. Vanaf half 5 stikt het er van de oude tot zeer oude mensen, die op tijd gaan eten omdat ze kennelijk een geheel andere dagindeling dat ik hebben. Om half acht ’s avonds is het al bijna leeg. En als het leeg is komt die merkwaardige inrichting behoorlijk op je af. Toch eet ik er altijd minstens 1 keer als ik in de buurt ben, want de mensen zijn aardig. Er is een grote bar, met uitzicht op de bezige koks in de keuken, waar je ook prima in je eentje kunt eten. De bediening heeft echt kennis van zaken, de ouderen die er zitten lachen veel en je ziet ze genieten, het is er meer dan netjes en de saladbar is perfect. Misschien moet ik me aanpassen en om half 5 een late lunch gaan eten. O ja, voordat ik weer wegrijd, koop ik nog gauw wat prachtige coquilles (sea, geen bay) voor de volgende dag om zelf klaar temaken; simpel gebakken met knoflook en wat kruiden voor over de pasta. De foto’s van Captain Brain’s spreken voor zich, maar ik blijf er komen, want ik houd van mooie vis en lachende mensen. Waarom heb ik er dan meer moeite mee om naar een dergelijk restaurant in Nederland te gaan? Ik weet het niet. Alhoewel… Van der Toorn in de Scheveningse haven is ook niet het toppunt van gezelligheid, maar heeft wel super vis.

Als je onderweg bent in Amerika, zie je regelmatig stalletjes langs de weg. De verkoop is vaak fruit, maar er zijn ook standjes waar je ribs van de bbq of ‘boiled peanuts’ (in de schil gekookte pinda’s) kunt kopen. En bij mijn laatste bezoek kwam ik langs een man die ‘smoked mullet’ verkocht. Hij staat er op zaterdagen met twee grote, ronde metalen buizen, die in de lengte een klep hebben en met een scharnier opengaan. Het is nog vroeg, maar ik wil dolgraag even kijken hoe mullet eruitziet en hoe z’n bbq werkt. Hij vindt het leuk dat ik langskom en opent een van de buizen voor me. Even tussendoor, ik ben z’n naam vergeten en dat is zo on-Amerikaans. Als ik ergens in Amerika ben en me heb voorgesteld, weten Amerikanen ook meteen je naam. Want als ik diezelfde persoon de week erna weer tegenkom, hoor ik al ‘hi Nelleke, how are you doing’. Dat moet er als kind thuis en op school ingestampt worden, want het lukt mij maar niet om namen te onthouden. Ik zal blijven oefenen, want ik ben jaloers op de mensen die dat kunnen. Goed, weer terug naar de mullet. Ík wil wel eens zien hoe de ’smoker’ er van binnen uitziet. Er liggen twee grote roosters onder elkaar en op elk rooster liggen minstens 40 mulletfilets te roosteren. Het vel zit eraan en ze zijn donkerbruin. Hij heeft er een klein tafeltje naast staan met daarop een stapel kranten. Hij pakt met een knijper meteen een mooi exemplaar voor me en legt dat op de krant. ‘Weet je’, zegt hij ‘mullet is de enige vis die net als een kip een ‘gizzard’ heeft. Een mullet heeft stevig wit vlees, is vegetarisch, eet gras en komt hier uit de Gulf van Mexico. Ik begreep niet meteen wat hij met gizzard bedoelde, maar ik heb het thuis opgezocht. Het betekent: spiermaag – een tweede maag van vogels. Na 5 minuten les gehad te hebben vertrek ik om half 10 met een stuk overheerlijke, warme mullet, verpakt in de krant van gisteren.

Ik geloof dat ik het al een keer gezegd heb, maar als je bij de versafdeling vis of vlees koopt van de Publix supermarkt in Amerika, staat niet alleen het bedrag op je bonnetje waarmee ze de verpakking dichtplakken, maar ook een bereidingswijze. Is dat niet een simpele manier van leren koken? Welke supermarkt gaat dat in Nederland doen?

Nelleke

Blackened kabeljauw
Dit recept moet met de ramen open gemaakt worden. Het gaat lekker roken, maar... het is de moeite waard. Heerlijk!

½ eetl. zwarte gemalen peper
1 eetl. witte gemalen peper
½ eetl. verse basilicum
½ eetl. verse oregano
½ eetl. verse tijm
½ eetl. verse venkelzaadjes
2 eetl. paprikapoeder
¼ eetl. cayennepeper
2 eetl. zout
650 gr kabeljauwfilet
2 eetl. olijfolie

Hak de kruiden fijn en meng de eerste 9 ingrediënten in een schaal. Snijd de vis in 4 stukken en kruid de vis met het mengsel. Bedruppel de vis met olijfolie. Neem een koekenpan die heel heet kan worden (liefst gietijzer). Verhit de pan op hoog vuur. Leg de vis er 2 minuten in, draai om en bak nog 2 minuten.

Gegrilde zalm met salsa van nectarines

2 nectarines, ontpit en in stukjes
2 gehakte bos ui
1 ½ eetl. olijfolie
1 ½ eetl. citroensap
1 ½ theel. verse geraspte gember
1 theel. gehakte peper
1 theel. gemalen komijn
Zout en peper
4 stukken zalmfilet (met huid)
2 theel. geplette korianderzaadjes (naar keuze)
Olie om in te smeren

Meng de eerste 7 ingrediënten in een schaal. Breng de salsa op smaak met zout en peper en zet minstens 2 uur koel weg. Dat komt de smaak ten goede.
Verhit de bbq. Besmeer de zalm lichtjes met olie en bestrooi dan met zout en peper en eventueel de korianderzaadjes. Druk goed aan. Grilleer de zalm aan beide kanten ca. 3 tot 4 minuten. Serveer met de nectarine salsa.

Verenigde Smaken van Amerika Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem contact op met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt bemachtigen. De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief. Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u hier voor het Archief.