 Om
een uur of half elf zaten we aan een heerlijk ontbijt in een simpel
wegrestaurant ergens in Ohio, toen de uitklapbare salad bar vanuit een
donkere hoek naar een prominente plaats werd gereden. Hij was gemaakt
van zwart, stevig plastic, ongeveer 2,5 meter lang en 80 cm breed en aan
de bovenkant zat een keurig, doorzichtig afdakje ter bescherming. Nadat
eerst de grond was gestofzuigd, werd de salad bar tegen de muur gezet.
Vervolgens werden er grote plastic bakken met heel fijngemaakt (crushed)
ijs binnengereden en werd dit in de bakken van de saladbar gestort. Over
het ijs werd flink zout gestrooid. ‘Dat doen we, omdat het ijs dan
minder snel smelt’, werd me verteld. Het ijs werd vervolgens een beetje
‘gladgestreken’ en langzaam maar zeker werden er schalen met de
ingrediënten voor de salad bar op het ijs gezet. Losgeplukte sla,
tomaten, een maïssla, wortelsla, champignons, croutons, dressings, e.d.
Een overvloed aan gezondheid. Ik zat op de eerste rang en zag de salad
bar groeien. Dit was een typisch ‘family’ restaurant, waar er altijd een
keus is uit ‘soup or salad’ bij het hoofdgerecht. Ik neem aan dat
degenen die in Amerika zijn geweest, net als ik, allemaal een keer de
‘fout’ hebben gemaakt door eerst een voorgerecht te kiezen en niet in de
gaten hadden dat het hoofdgerecht inclusief ‘soup or salad’ was. In de
grote steden, komt het steeds minder voor dat je hoofdgerecht inclusief
soep of salade is, maar op het platteland is het nog steeds de gewoonte.
De salad bar is nog altijd een grote trekker in restaurants.
Icebergsla lag er niet meer bij, het is een beetje uit. Net als hier
hebben ze daar ook veel kant en klare slamengsels, maar ooit was
Icebergsla ‘in’. In Amerika noemde ze het ‘bachelor lettuce’,
vrijgezellensla, want het bleef lang goed in de koelkast. En omdat het
zolang houdbaar was, lag er altijd wel een in elke koelkast. Het ging
zelfs mee als voeding voor de soldaten in verre landen, meer voor de
makkelijkheid dan voor de voedingsstoffen, want ‘in een volleybal zit
meer voedingswaarde’ hoorde ik ooit. Het is nou ook niet bepaald een
gourmetsla, het enige spannende dat restaurants er in die tijd mee deden
was een blad van de sla plukken en dat vullen met gewokt vlees of iets
dergelijks. Maar… ze zijn in Amerika druk bezig om de Icebergsla (ook
wel bekend als ‘crisphead lettuce’) opnieuw populair te maken. Op
universitair niveau ging men aan de slag en werd de sla gekruist met
verschillende soorten groene sla om ze niet alleen groener te maken,
maar ook de smaak te versterken en de voedende stoffen te verbeteren. In
Amerika is er al een soort op de markt, genaamd Red Glacier, die veel
beter van smaak is, roodachtige uiteinden heeft, maar nog steeds stevig
en goed houdbaar is. Suggestie van een kweker: “Take one of these
crispheads, cut it in wedges, and spoon over blue cheese dressing. It'll
save you lots of time and is delicious." We wachten rustig tot er hier
ook een mooie, smaakvolle variant is.
Dat groente gezond is, wordt behoorlijk gepromoot in Amerika. Een
nationale campagne van de Johns Hopkins Bloomberg School of Public
Health propageert om ‘a parttime vegetarian’ te zijn. Men is tot de
ontdekking gekomen dat als iemand 1 dag geen vlees, vis of kip eet, de
inname van verzadigd vet met 15% verminderd en dat heeft weer tot gevolg
dat er minder ‘lifestyle diseases’ zoals hartaanvallen, beroertes en
kanker voorkomen. Er zijn tegenwoordig gelukkig smaakvolle vegetarische
gerechten, dus denk er eens over om ‘part-time vegetarian’ te worden. Ik
raad wel aan om dan niet naar alleen maar naar Amerikaanse recepten te
kijken, maar je ook te laten beïnvloeden door de keukens van Azië,
Libanon, Spanje, Thailand en het Middellandse Zee gebied. Daar zijn de
smaken wat sterker dan in de Amerikaanse keuken.
In Amerika vinden een groep mensen het woord ‘dieet’ vervelend en willen
dat veranderen door de woorden ‘stealth health’. Een dag geen vlees
eten, vind ik geen probleem, maar dit nieuwe woord voor dieet, wordt
volgens mij geen succes.
Nelleke
Leek frittata
6 vooraf of 4 hoofdgerecht
12 preien (ca. 1 kg), schoongemaakt en goed gewassen
4 eetl. boter
2 eetl. olijfolie
2 eetl. citroensap
7 eieren
170 gr zachte geitenkaas
Zout en peper
Tabasco of andere ‘hot sauce’
100 gr cream cheese
Verhit de oven voor op 180 graden
Snijd de preien diagonaal in plakjes van ruim een halve cm. Verhit 3
eetlepels boter en de olijfolie in een grote pan op middel vuur. Voeg de
prei toe en bak al roerend tot ze zacht is. Voeg het citroensap toe en
sudder langzaam tot de prei heel zacht is, ongeveer 20 minuten. Doe het
vuur uit. Klop de eieren met de geitenkaas los en breng op smaak met
zout, peper een flinke scheut Tabasco of hete saus. Voeg de prei toe en
meng goed door elkaar. Beboter een grote ovenschaal met de rest van de
boter. Giet het ei en preimengsel in de pan en verdeel de cream cheese
erover.
Bak 35 tot 40 minuten tot de frittata stevig is. Serveer, in punten
gesneden, warm of op kamertemperatuur.
 Tortilla
soep
4 personen
3 tortilla’s, in reepjes gesneden
1 dubbele kipfilet
1 laurierblad, stukje (bos)ui en wat peperkorrels
4 eetl. olie
1 kleine ui, in stukjes gesneden
2 knoflooktenen, gehakt
1 peper, zaadjes weggehaald in en in stukjes
2 kipbouillonblokjes
1 blikje gesneden tomaten, uitgelekt
1 middelrijpe avocado
Geraspte kaas
Gehakte koriander (naar keuze)
Kook de kip gaar in ca. 20 minuten in een halve liter water, aangevuld
met wat peperkorrels, bosuitje en laurierblaadje. Geen zout want het
bouillonblokje maakt het straks zout genoeg. Laat de tortilla’s op een
bakblik in de oven van 100 graden uitdrogen in ca. 10 minuten. Snijd ze
dan in vieren en vervolgens in dunne reepjes. Bak ze in 2 eetlepels olie
op middelvuur knapperig en laat ze uitlekken. Haal de gekookte kip uit
de pan, zeef de inmiddels ontstane bouillon en vul dit aan tot 1 liter.
Voeg 1 of 2 bouillonblokjes (naar smaak) toe en breng de bouillon aan de
kook. Verhit de rest van de olie en bak de uien 2 minuten, voeg dan de
knoflook en de peper toe en bak al roerend nog 2 tot 3 minuten tot ze
knapperig en gaar zijn. Doe het uimengsel, samen met de uitgelekte
tomaten bij de bouillon en breng aan de kook. Zet het vuur lager, doe
het deksel op de pan en sudder 15 minuten. Snijd ondertussen de kip in
stukjes en voeg die tot slot bij de bouillon. De avocado (gepeld en in
plakjes gesneden), de kaas, de tortillareepjes en de koriander zijn
garnering voor de soep.
Verenigde Smaken van Amerika
Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is
helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem
contact op
met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt
bemachtigen.
 De Verenigde Smaken van Amerika
N. van Lindonk
Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief.
Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u
hier voor het
Archief. |
  
|
