|
Wanneer je het vliegveld van Denver, in de
staat Colorado, vanuit de lucht nadert en naar beneden kijkt, krijg je
het vreemde gevoel dat er een paar dingen niet kloppen. Je verwacht
huizen en je verwacht bergen te zien. Geen van beiden zie je, het
vliegveld ligt namelijk drie kwartier rijden buiten de stad en de bergen
beginnen pas als je uit Denver in westelijke richting rijdt. Maar als je
uiteindelijk buiten staat en de frisse lucht opsnuift, weet je dat je in
een gezonde staat bent geland. Wat je niet meteen beseft, is dat je al
op 1 mile hoogte bent - vandaar de bijnaam van Denver: de ‘mile high’
city. Die hoogte is even wennen en er zijn twee dingen die je niet
meteen moet doen. Een flinke wandeling omhoog maken en veel alcohol
drinken. Bij de eerste krijg je waarschijnlijk een beetje moeite met je
ademhaling en bij de tweede denk je na twee glazen dat je er al minstens
vier hebt gedronken. Alcohol komt dubbel zo hard aan! 1 glas is al
genoeg om je lekker te laten slapen.
Ik ben op weg naar m’n jaarlijkse, culinaire congres van de IACP
(International Association of Culinary Professionals), dat dit jaar in
Denver gehouden wordt. Het thema is ‘pioneering a sustainable world’,
oftewel pionieren in een duurzame wereld.
 Even
snel een aardige anekdote tussendoor. Omdat ik coördinator van de IACP
in Nederland ben, kijk ik regelmatig in de ledenlijst. Tot mijn
verbazing zag ik daar vorig jaar een politieagent tussen staan. Zou de
kantine van de politie opeens culinair worden? Had deze politieman koken
als hobby? Ik begreep het niet en ging op onderzoek uit. Met de moderne
techniek was ik er al gauw achter, want als je IACP intikt bij Google,
blijkt dat er een aantal organisaties zijn die deze afkorting gebruiken,
waaronder de International Association of Chiefs of Police. Na een
telefoontje bleek een ietwat afwezige secretaresse haar chef niet bij de
politie IACP opgegeven te hebben, maar bij de culinaire IACP. Toen ik
daar een grap over maakte, bleek hij ook geen culinaire ambities te
hebben. Ik zag dat hij dit jaar weer van de ledenlijst was verdwenen.
Maar goed, weer terug naar Denver. De hoogte komt tijdens het congres
regelmatig ter sprake omdat dat ook gevolgen heeft bij het koken. Het
kookpunt van het water ligt hier namelijk niet bij 100° graden, maar bij
90°graden (de luchtdruk is lager). Zeker bij het bakken van taarten, is
dat even anders dan bij ons. Nu ga ik daar niet naar toe om taarten te
bakken, maar toen onze zoon Olivier in Colorado woonde, ben ik daar met
het maken van een verjaardagstaart een keer goed de mist mee ingegaan.
Ook al is taarten bakken niet mijn favoriete culinaire passie, ik had
kunnen weten dat de hoogte andere resultaten zou voortbrengen.
 De
opening van het congres gebeurt door burgemeester John Hickenlooper.
Niet alleen omdat hij burgemeester is, maar ook omdat hij ‘founder en
master brewer’ was van Wynkoop Brewery in Denver. Een echte bierbrouwer
als burgemeester, de openingsspeech is dus leuk. Colorado is de staat
met de meeste, kleine brouwerijen per inwoner en ik leer dat er in
Colorado ca. 1.600 (!) verschillende soorten bier gebrouwen worden.
Daarna volgen lange dagen met master classes, kookdemonstraties,
seminars en bezoeken aan kleine, organic bedrijven, zoals de
theeproducent Celestial (ook bij Albert Heijn te koop), een Chai
fabrikant (Chai is een gekruide sterke zwarte thee met melk en vindt
zijn oorsprong in India), een kleine chocoladeproducent, een biologische
boerderij en een ‘bison ranch’. Allemaal bedrijven die goed, gezond en
eerlijk produceren. Sommige al vanaf het begin van hun bestaan, anderen
omdat ze zich realiseerden dat hun product niet meer smaakte zoals het
zou moeten smaken. John Long, eigenaar van Long Family Farms, was een
van die mensen. Hij had een grote varkensboerderij waar 76.500 varkens
per jaar gefokt werden. Toen hij zich realiseerde dat het vlees van zijn
varkens nergens meer naar smaakte, heeft hij er 75.800 verkocht en is nu
bezig om max. 700 varkens per jaar op de gezonde manier te fokken. Hij
noemde het ‘my second childhood’ om op die manier te fokken. Is dat niet
mooi? Een ander verhaal is dat van Mr. B.
 Hij
had de lekkerste biologische appels van de wereld, maar ze zagen er niet
uit. Dat komt vaker voor bij biologische producten, maar deze zagen er
echt niet uit. Dus besloot hij op een dag om van z’n appels appelsap te
maken en geen losse appels meer te verkopen. Dat was voor hem de
oplossing. Ik heb het geproefd en het was perfect! Ook hoor ik dat de
staat Colorado al ongelooflijk veel ‘sustainable’ doet en behoorlijk
‘groen’ is. Zo verkoopt 7-eleven (een winkelketen met veel cola en
snoep) in Colorado organic salad. Dat is mooi.
Nog nooit ben ik zo verward naar huis gegaan na een congres, want het
blijkt dat we eigenlijk niets weten. Alleen maar ‘local’ eten kan niet.
Duurzaam geproduceerde koffie blijkt toch niet altijd zo netjes
geproduceerd te zijn. Niet alle ‘food miles’ zijn fout. En is het niet
fantastisch dat we door onze manier van global interesse een heleboel
interessante producten uit verre landen leren kennen en kunnen proeven?
Na een week maalde het nog door m’n hoofd, maar een van de belangrijkste
dingen die ik geleerd heb is dat je logisch moet nadenken en dat voor de
mensen die in de ‘foodindustrie’ werken, integriteit en de relatie die
je opbouwt met je producenten, het allerbelangrijkst zijn. Een eigenlijk
geldt dat voor elk vak. Integriteit en eerlijke relaties.
Nelleke
De echte Key Lime Pie
(met de uit Amerika meegebrachte Key Limes)
100 gr boter
150 gr volkorenbiscuits (of Amerikaanse Graham Crackers)
2 eetl. suiker
1 blikje zoete gecondenseerde melk (ca. 400 gr)
4 grote eierdooiers
125 ml key lime-sap of limoensap
150 ml slagroom (naar keuze)
 Verwarm
de oven voor op 175 graden. Smelt de boter. Verkruimel de biscuitjes,
doe ze in de keukenmachine samen met de suiker. Zet de machine aan en
schenk de boter via de vultuit bij de biscuitjes. Maal tot alles goed
gemengd is. Neem een springvorm van 24 cm doorsnee en druk het
biscuitdeeg uit over de bodem en de zijkant. Zorg dat je een rand van
ca. 2,5 cm hoog hebt. Bak de taartbodem nu in het midden van de oven
ongeveer 10 minuten. Haal de springvorm uit de oven en laat op een rek
afkoelen. Laat de oven nog aan. Klop in een schaal de eierdooiers los
met de gecondenseerde melk. Giet het sap erbij en klop goed door met een
garde. Vul de taartbodem met het eimengsel en zet terug in de oven. Bak
de pie in 15 minuten gaar. Let op dat hij niet te ver doorgaart, de
kleur moet echt lichtgeel blijven en de bodem licht gestold. Laat de pie
op een rooster afkoelen en zet hem dan nog 2 uur in de koelkast.
Klop de slagroom (met of zonder suiker) stijf en geef er los bij.
Spinazie met paprika
(Heerlijk bij lamsvlees)
3 eetl. olijfolie
2 eetl. gehakte knoflook
1 pond spinazie (gewassen en gedroogd)
5 eetl. rozijnen
1 rode paprika in stukjes
Zout en versgemalen peper
Verhit de olijfolie in een grote pan, voeg de knoflook toe en bak 15
seconden. Voeg de spinazie toe en druk in de pan tegen de bodem. Roer
dan de spinazie door, zodat de knoflook niet op de bodem verbrandt. Na 1
minuut is de spinazie geslonken. Voeg vervolgens de rozijnen, paprika,
zout en peper toe en bak alles, regelmatig omscheppend, nog 2 minuten
tot de spinazie zacht is.
Verenigde Smaken van Amerika
Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is
helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem
contact op
met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt
bemachtigen.
 De Verenigde Smaken van Amerika
N. van Lindonk
Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief.
Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u
hier voor het
Archief. |
  
|
