Als je van Amsterdam naar New York vliegt, kan je ‘kiezen’ op welk vliegveld je landt. JFK, La Guardia of Newark. Newark is een wat moderner, kleiner en overzichtelijker vliegveld dan de andere twee. Alhoewel…, druk is het tegenwoordig overal. Maar goed, de laatste keer dat ik naar Amerika vloog, landde ik op Newark. De overstap naar mijn eindbestemming duurt een paar uur, dus eerst maar eens een glaasje wijn en wat eten. Ik ben in Terminal C, een moderne, lichte omgeving waar je kunt kiezen uit veel, heel veel eetmogelijkheden. Natuurlijk zie ik Starbucks, McDonalds en Dunkin’ Donuts maar ook een Brewery (vaak prima eten, want de naam van hun biermerk willen ze niet beschadigen), een Bistro, een sushibar en zelfs Nathan’s met z’n bekende hotdogs. Nathan’s is een typische New Yorkse Hot Dog firma. In 1916 op Coney Island als een simpele hot dog stand begonnen, maar nog altijd een begrip in New York en tegenwoordig met 152 franchise vestigingen. De meeste vestigingen zijn in Amerika, maar zelfs een paar in China, Japan, Koeweit en Egypte. Daarnaast hebben ze een giga-aantal verkooppunten, zoals football stadions, waar je Nathan’s Hot Dog kunt kopen. Het gele doosje herken je op afstand. Op de feestdag 4 juli heeft Nathan’s altijd de bekende International Hot Dog contest. Je kent het wel, zoveel mogelijk Hot Dogs in zo’n kort mogelijk tijdsbestek eten. Dan moet je tegenwoordig denken aan een kleine 50 stuks in 10 minuten! In 1916 was dat nog even anders, de eerste hot dog in buns contest had als eindresultaat: 13 hot dogs in 12 minuten. Hoe kan dat nu, zijn we meer gaan proppen of bereiden mensen zich heel erg voor op dit soort wedstrijden?

In Terminal C is een groot ‘eetplein’ met tafeltjes en stoelen in het midden met daaromheen de afhaalpunten van de verschillende ketens. Eerst maar even de all-beef hot dog van Nathan’s halen en dan kijk ik wel of ik nog wat sushi wil of misschien een ijsje van Ben en Jerry’s. Met m’n blad loop ik naar het plein om een tafeltje te zoeken. Als de tafeltjes niet bezet zijn, staan ze vol met achtergelaten rotzooi. Maar goed, ik vind er natuurlijk een klein tafeltje en verbaas me over de verscheidenheid van bekers en pakjes op het tafeltje naast me. Was het vroeger op de ‘food courts’ alleen een hamburger, wat chinees of een stuk Pizza, op Newark is de keus groot. Wat een volumineuze hoeveelheid afval moeten al die bekers, doosjes, rietjes en servetjes per dag niet creëren. Met vier vuilniszakken kom je niet erg ver. En daar komt dan ook nog eens bij dat de mensen op het vliegveld natuurlijk niet tussen 8 en 8 eten, maar dat het ‘eten’ tot heel laat of vroeg doorgaat.

Als ik richting mijn vertrek-Gate loop, kom ik langs de Harmony Pharmacy. Een prachtig uitziende winkel, waar je naast de lippenstiften en crèmes een apothekersbalie ziet. Harmony Pharmacy begon in 2005 en wil luchtreizigers, zowel passagiers als luchtvaartpersoneel, een perfecte service bieden op medisch gebied, niet alleen (inter)nationale medicijnen, maar ook on-site medische hulp. Van bloeddruk testen tot een algehele check. Ik denk geen slecht idee, zeker op een dergelijk internationaal vliegveld.

Op de plek van bestemming aangekomen, eet ik in het begin het liefst, als het kan natuurlijk, bij vrienden thuis. Daarna kan m’n zoektocht naar lekker, vreemd of merkwaardig eten beginnen. Wanneer ik een paar dagen later uit eten ga, blijkt maar weer dat niet alleen de verscheidenheid op de food court groot is, ook in sommige restaurants. Want toen ik in een simpel restaurantje aan de haven, waar overigens een geweldig bord bij de trap stond, de ‘shrimp rolls’ bestelde, kreeg ik uiteindelijk niet wat ik verwachtte. Ik was ervan overtuigd dat ik een soort gevulde visloempiaatjes zou gaan eten, maar kreeg een bordje sushi voor m’n neus.

Nelleke

Sloppy Joe

4 broodjes
500 gr gehakt
1 kleine ui, gehakt
2 dl. ketchup
4 eetl. water
½ eetl. Worcestershire sauce
½ eetl. azijn
1 theel. Chilli poeder
1 theel. paprikapoeder
3 eetl. bruine suiker
1 theel. zout
1 theel. mosterd
1 blikje (Campbell) kippensoep

Verhit een braadpan en voeg het gehakt toe. Roer goed in het begin anders bakt het gehakt aan. Voeg de gesneden ui toe en bak het vlees in eigen vet ca. 20 minuten tot het gaar is. Giet eventueel overtollig vet af. Voeg nu de rest van de ingrediënten toe en laat alles op laag vuur 1 uur sudderen. Serveer het gehaktmengsel op broodjes.

Aardbeienmousse
(5 personen)

500 gr aardbeien
75 gr suiker
4 eetl. Marsala (zoete Italiaanse wijn)
Sap van een halve citroen
2 velletjes gelatine
4 eetl. heet water
Ca. 1.8 dl slagroom
Aardbeien en slagroom ter garnering

Was en ontdoe de aardbeien van kroontjes. Pureer In een keukenmachine aardbeien en suiker. Doe het mengsel in een grote kom en roer er de Marsala en citroensap door. Laat de gelatine in het hete water boven vuur smelten. Roer door het aardbeienmengsel. Schep de mousse in een grote schaal of in kleine eenpersoonsschaaltjes. Laat een nacht in de koelkast staan. Decoreer met aardbeien en slagroom naar keuze.
 

Verenigde Smaken van Amerika Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem contact op met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt bemachtigen. De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief. Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u hier voor het Archief.