De hamburger raakt weer in. Gelukkig, want een lekkere hamburger met al de ‘fixings’ kan o zo lekker zijn. En dan bedoel ik niet de Burger King hamburger, maar de ‘fancy’ hamburger, gemaakt van Kobe of Angus beef. En dan bedoel ik niet dat zachte sesambroodje van McDonalds, maar de hamburger tussen twee sneetjes briochebrood of rozemarijn focaccia. En dan bedoel ik niet de hamburger met sla, tomaat en zo’n plakje Amerikaanse plastic kaas, maar met toppings als geitenkaas, roquefort, avocado, gecarameliseerde uitjes, portobello of zelfs fois gras. Dit soort verfijnde, niet al te grote, hamburgers worden plotseling ook als voorafje of appetizer gegeven in de toprestaurants in Amerika. Dus wil je helemaal hip en trendy zijn als je vrienden te eten krijgt, serveer een heerlijk klein ‘upscale’ hamburgertje als voorgerecht. En… vergeet de ketchup, die moet helemaal achterwege blijven bij dit soort ‘upscale’ hamburgers.

Naast de fastfood hamburgers, kan je overigens altijd al in Amerika super hamburgers in een restaurant eten. Niet gemaakt van gehakt van de vette delen van het rund, maar gemaakt van de beste kwaliteit rundvlees. Eigenlijk weet je meteen of het een goede hamburger is als er gevraagd wordt; ‘how do you want it cooked; rare, medium or well done?’

In tegenstelling tot staten als North Dakota en Carolina, zijn veel mensen uit de ‘Bay Area’ bij San Francisco behoorlijk in de ban van goede en gezonde voeding. Ze zoeken zich suf naar de mooiste zelfgemaakte kaas of het lekkerste zuurdesem brood. En dat is er te vinden, want de kleine producenten zijn daar in grote mate aanwezig. De dicht bijzijnde Napa Valley biedt veel meer dan alleen maar wijn. Deze trend werd gespot en was de basis voor een animatiefilm van Walt Disney. Afgelopen vrijdag was de nationwide première van ‘Ratatouille’. Zes jaar lang namen mensen van de animatie studio’s kookles en bekeken de kunsten van topkok Thomas Keller van het super restaurant The French Laundry.
In de film droomt de rat Remy ervan om een topkok te worden. Zijn familie ziet dat liever niet en ook de culinaire wereld is nou niet bepaald dol op ratten. Maar als Remy in de Parijse riolen toevallig onder het restaurant van Auguste Gusteau terecht komt, is hij blij. Ondanks de tegenwerking in de culinaire wereld, probeert hij toch een plekje te verwerven. Volgens de makers zit de film vol met spannende en hilarische momenten. De Nederlandse premiere is op 1 augustus en een klein voorproefje vind je hier.

En dan heb ik nog een opdracht voor jullie. Je kunt sinds kort meedoen aan een restaurant spel op de computer. Het is een research project van het MIT (een van de belangrijkste universiteiten op het gebied van techniek in Boston). Zij willen samen met minimaal 10.000 individuele spelers een nieuw spel maken: The Restaurant Game. Hoe beter we het met z’n allen doen, hoe groter de kans dat het spel in 2008 wint op het Independent Games Festival. Iedereen die een keer meespeelt, wordt genoemd als ‘game designer’. Zorg dus dat je bekend wordt door mee te werken aan de opbouw van het spel. Je mag het meerdere malen doen, dat willen de ontwerpers zelfs graag. Ik ben technisch geen groot wonder en heb het een beetje geprobeerd, maar ik moet er nog eens goed voor gaan zitten. Ik heb tot mijn schande (!?) nog nooit een spel op de computer gespeeld en heb geen flauw idee hoe het in z’n werk gaat. Maar ik beloof dat ik zal oefenen met The Restaurant Game. Klik hier, lees de gebruiksaanwijzingen en download het spel.

En dan tot slot nog iets over de ‘handmade’ potato chips. Al langere tijd zie je het aantal handgemaakte chips in de schappen van de supermarkten groeien. Vooral de kleine zakjes zijn erg in trek, de verpakking is mooi en de diverse smaakjes aan de chips zijn trendy.
Ik begin even met een algemeen cijfer met betrekking tot chips: per jaar wordt er in Amerika 6,3 billion dollars aan chips gegeten. Dat is veel! Uit onderzoek blijkt dat in Amerika op Independance Day en Memorial Day de meeste chips worden gegeten! Maar hoe lang bestaat de potato chip al en wie heeft hem ontdekt?. Men is het er over eens dat de geschiedenis van de potato chip in het midden van de 18e eeuw in Upstate New York begon. En er doen een aantal verhalen de ronde hoe de chip ontstaan is. Ik zal er twee vertellen en dan mag je zelf kiezen welke je het leukste vindt. Op een dag in 1853 klaagde een klant in Cary Moon’s Lake House dat de aardappelen smakeloos en klef waren. De kok, George Speck Crum, werd boos en maakte in de keuken voor de ontevreden klant heel dunne schijfjes aardappel, die hij knapperig frituurde met veel extra zout. En tja, tegen de verwachting van George in, vond de klant ze heel erg lekker. In het andere verhaal krijgt de zuster van de kok, Catherine Speck, de eer. Zij frituurde donuts en was ondertussen bezig aardappelen in dunne plakjes te snijden. Per ongeluk viel er een schijfje in het frituurvet en de chip was geboren. In ieder geval kunnen we zeggen dat de familie Speck aan de wieg van de chip stond.

Heel vroeger kocht je in Upstate New York de ‘vers gebakken chips’ in een papieren puntzak, en naarmate deze chips steeds bekender werden, begonnen ook de andere Staten in Amerika met het maken van chips. Zo werd in 1920 niet alleen de mechanische aardappelschiller uitgevonden maar ook een frituurmachine waarin de schijfjes aardappel door een rivier van hete olie werden geleid. Daardoor nam de productie behoorlijk toe, maar vanaf 1930 werd het steeds professioneler toen Herman Lay begon met het ontwikkelen van een productieproces voor het maken van chips. Tien jaar later, in 1940, maakte zijn firma de chips in massaproductie. Hij was ook degene die de eerste reclame voor chips op de tv bracht. Momenteel heeft hij contracten voor 3.2 billion aardappels per jaar om chips te maken en worden de Lay’s chips in 40 landen verkocht. Ook in Nederland zijn Lay’s chips in grote hoeveelheden verkrijgbaar. Maar het leuke is, dat wanneer een product teveel een massa product wordt, er altijd wel weer iemand komt die het product handmatig wil maken om de smaak van vroeger terug te brengen. Zo begonnen in 1980 een aantal kleine producenten op de oude manier chips te maken. Deze eerste ‘kettle-style chips’ waren o.a. de Cape Cod chips uit Massachusetts. Het witte zakje met de rode/witte vuurtoren erop. Voor de kettle-chips worden dezelfde aardappelen gebruikt als voor de massaproductie, maar ze worden in dikkere plakjes gesneden en niet gespoeld. Daardoor zit er meer zetmeel op de schijfjes. Door de zetmeel, de iets dikkere schijfjes en een lagere temperatuur van de olie, krijgt de chip meer bijt. Sinds 2004 zijn deze soort hard-bite chips de snelst groeiende categorie chips. Nu niet meteen voor de tv gaan hangen met een zak chips, maar aan het werk met het Restaurant Game!

Nelleke

Caramelized Onions

2 eetl. olijfolie
2 grote zoete ui, gehalveerd en in dunne plakjes
2 eetl. verse tijm, gehakt
Zout en peper
Verhit de olie in de koekenpan op middel vuur. Voeg de ui en de tijm toe. Bestrooi met zout en peper. Roer goed door elkaar. Laat de ui onder zo af en toe roeren, op laag vuur ca. 30 minuten bakken tot de ui donker gekleurd is. Haal de pan van het vuur en laat de ui afkoelen. Je kunt de gecarameliseerde uien in een afgesloten schaaltje in de koelkast bewaren. Ze smaken niet alleen op een hamburger, maar ook bij geitenkaas, een gebakken protobello of een varkenshaasje. Ook een toastje met pittige jam met daarop een schepje van deze uien, smaakt verrassend lekker.

Greek burgers uit San Francisco

800 gr gehakt van mooi rundvlees
4 grote pita broodjes
4 knoflooktenen, gehakt of uitgeknepen
100 gr boter
flinke plak feta kaas, verkruimeld
230 gr champignons in plakjes
2 eetl. olijfolie
1 kleine rode ui, in ringen
1,3 dl. droge witte wijn
Zout en peper
Sla
Tomaten

Meng in een kleine schaal de knoflook en de boter. Besmeer de helft van het pitabroodje met wat knoflookboter. Vorm van het vlees (met koele handen en snel) vier gelijke burgers in de vorm van een ‘halve maan’.

Verwarm een grill of verwarm wat olie in de koekenpan en bak de burgers aan beide kanten ca. 4 minuten tot ze gaar zijn. Leg de laatste 2 minuten de broodjes met de beboterde kant ook even op de grill (of in de oven). En verdeel de feta over de vier de burger, zodat de kaas iets smelt. Bak ondertussen de champignons en ui 1 minuut in de koekenpan. Voeg de wijn en zout en peper naar smaak toe. Laat ze nog een minuut of 3 bakken tot het vocht verdampt is. Houd het mengsel warm. Leg de burgers op de ene helft van het pitabroodje en het champignonmengsel ernaast. Vouw de pita dicht om het geheel te eten. Serveer er los sla en plakjes tomaat bij.

Verenigde Smaken van Amerika Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem contact op met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt bemachtigen. De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief. Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u hier voor het Archief.