De oogst van drie weken Amerika is groot. Niet alleen de eet-bezoekjes die ik allemaal op mag slaan in mijn hoofd, maar ook de vele knipsels, menukaarten, de vijf kooktijdschriften en de drie kookboeken die ik gekocht heb. Daarbij komen dan nog alle ervaringen op eetgebied en de andersoortige ‘eetgewoontes’ die Amerikanen hebben. Tel de eetgewoontes, het boodschappen doen en het koken op, dan is er maar een conclusie: ze zijn zo af en toe behoorlijk maf daar, maar wat zijn ze ook fantastisch bezig met de consument.

Een paar voorbeelden:

Een lijstje in de New York Post van mijnheer Charles Stuart Platkin over een aantal producten en wat het aan menselijke energie kost om al die gerechten weer te verwerken. Voor 1 gefrituurd kippenvleugeltje moet je 41 minuten lopen of 19 minuten zwemmen. En wat vind je van de Subway six-inch Meatball Marinara: daarvoor moet je 60 minuten rennen, 79 minuten fietsen of 190 minuten yoga! Als je dit artikel leest, durf je nauwelijks nog te eten. Kijk ernaar, geniet ervan en vergeet het ook maar weer heel snel.

De giftcard. Elke beetje gerenommeerde winkel in Amerika heeft een giftcard. Zo ook supermarktketen Publix. Je kunt zelfs uitkiezen uit zes verschillende versies, allemaal met een afbeelding van een product erop. Misschien zou Albert Heijn naast de bonuskaart ook eens iets dergelijks moeten beginnen.

Bij diezelfde Publix kocht ik een fles wijn. Toen ik de kassabon nakeek of alles klopte, zag ik dat er op de bon tussen het toiletpapier en de fles Chardonnay nog een regeltje stond: Cashier confirmed – Age over 21. Ik neem aan dat het wettelijk verplicht is om dit op de bon te zetten, maar ik knipperde wel even met m’n ogen toen ik dit las.

Op het vliegveld van Washington (IAD) is een wijnbar gekomen. De uitvinding voor mij, zeker als ik alleen op reis ben. In het vliegtuig drink ik alleen maar water, en aangezien ik wel een beetje gaar ben na een vlucht over de oceaan, vind ik dat ik wel een glaasje wijn verdien. In de wijnbar Vino Volo Wine Bar in Terminal C kan je kiezen uit een heel klein menukaartje met luxe hapjes (een hele of een halve portie) en verschillende soorten wijn. Maar je kunt ook kiezen uit een proefplankje wijn. Dan krijg je drie glazen rood of wit, met onder elk glas een etiketje met daarop welke wijn je drinkt en wat een fles kost als je hem daar koopt. Naast alle fastfood die je op vliegvelden kan kopen, is dit opeens een super (wel prijzig helaas), heel leuke afwisseling om een keer naar toe te gaan.

Shopping Cart Wipes. Als je bij de ingang van de supermarkt (ook nu weer de Publix) een winkelwagentje wilt pakken, zie je aan de muur een doosje met doekjes hangen. Je trekt er een uit, veegt het handvat van je karretje schoon en gooit het doekje in de prullenmand. Hygiëne in optima forma.

Tegenwoordig hebben veel van de betere supermarkten ook een hoekje waar je sushi kunt kopen. Je ziet vaak dat ze ter plekke gemaakt worden door mensen met een Japanse achtergrond. Maar toen ik het zakje sojasaus erbij kreeg, moest ik even slikken. Ik zou de naam tsunami geloof ik veranderen.

Bij een aantal supermarkten, zo ook bij de Sweetbay supermarkt staan er rond de feestdagen karretjes met bruine papieren zakken op goed zichtbare plekken in de winkel opgesteld. Deze zakken zijn gevuld met producten van de supermarkt en op elke zak staat precies wat erin zit: producten zoals fruitcocktail, mix om muffins te maken, instant aardappelpuree, enz. Je hebt zakken van 5 of 10 dollar. Je kunt zo’n zak kopen en nadat je de kassa gepasseerd bent, in een rek zetten. Zij zorgen er dan voor dat de ‘voedselpakketten’ afgeleverd worden bij mensen uit de omgeving die het moeilijk hebben.

Een manier om te zorgen dat je je kinderen niet uit het oog verliest. Als je bij het restaurant Cortez Kitchen eet, is de tekst op dit bord wel duidelijk. Het restaurant ligt aan het water.

Wanneer er een belangrijke sportwedstrijd is, roep je je vriendenkring bij elkaar om gezamenlijk naar de wedstrijd op TV te kijken. Maar ja, wat neem je dan mee naar de TV-party. Een zak chips is zo gewoon, een fles cola is nou ook niet echt origineel, en dat kratje pils had een van de anderen al aan gedacht. Dan ga je naar de supermarkt en koopt een 4-foot sub. Oftewel een gigantisch grote sandwich van ongeveer 1 meter lang, belegd met turkey, ham, sla, tomaat, enz. Genoeg voor een mannetje of 30! De doos is zelfs versierd met halve baseballs. Je moet hem wel even van te voren bestellen, maar dan is het wel kicken als je met je doos binnenloopt.

(foto rechts) Daar hoef ik niet zoveel bij te vertellen. De winkelwagentjes van Sweetbay hebben ook gevoel, laat ze dus niet zielig alleen op het parkeerterrein achter, maar breng ze even naar de andere karretjes.

Het personeel van Sweetbay heeft ook gevoel. Op het naamkaartje dat ze dragen, staat naast de naam het zinnetje: you can ask me anything about: Vervolgens vullen ze zelf in waarover je ze alles kunt vragen. Toen ik er was zag ik al gauw dat ik alles kon vragen over zeehonden, patchwork, stijldansen en karaoke. Als je na het zien van deze foto’s de leuke kanten van Amerika niet herkent, dan snap ik het niet.

Nelleke

Roasted cauliflower  - geroosterde bloemkool

1 bloemkool (ca 800-900 gr)

1,5 eetl. olijfolie

zout en peper

1,5 eetl. boter

2 dun gesneden knoflooktenen

1,5 theel. kappertjes

1,5 theel. vocht van de kappertjes

Verhit de oven tot 225 graden. Maak de bloemkool schoon en verdeel de bloemkool in roosjes. Leg de roosjes in een ovenschaal en sprenkel er de olijfolie over. Bestrooi ruim met zout en peper en meng alles goed. Bak de bloemkool – een of twee keer geroerd – in ca. 20 tot 25 minuten goudbruin en beetgaar. Doe over in een serveerschaal. Verhit ondertussen in een steelpan de boter. Bak de knoflookstukjes al roerend licht bruin. Haal de pan van het vuur en voeg de kappertjes en het vocht toe. Roer en giet dit over de bloemkool.

Corn pancakes (maïs pannenkoekjes)

60 gr. bloem

1 theel. zout

1 groot ei

ca. 5 eetl. (1/3 cup) melk

3 eetl. olie

2 cups (1,5) blikjes maïskorrels

1 kleine ui gesneden

Meng in een kom bloem, zout, ei en de melk met een garde. Roer er de uitgelekte maïskorrels door. Verhit 2 eetlepels olie in een grote koekenpan. Schep een aantal ¼ cups (grote soeplepel) van het beslag in de koekenpan, plet ze een beetje plat en bak in ca. 3 tot 4 minuten aan beide kanten knapperig en gaar. Herhaal dit met het restant van het beslag. 

Verenigde Smaken van Amerika Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem contact op met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt bemachtigen. De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief. Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u hier voor het Archief.