Tijdens de openingsavond van het vierdaagse Culinaire congres in Chicago worden we verwelkomd met de meest bizarre kunstwerken, gemaakt van eten. Een aantal ‘food-artists’ hebben spectaculaire dingen gemaakt. De opening is in de Merchandise Mart aan de Chicago River; toen het gebouw in 1931 klaar was, was dit het grootste gebouw ter wereld, met een oppervlakte van vier miljoen vierkante ‘feet’ (130.000 m2). De helft van het gebouw wordt tegenwoordig ingenomen door showrooms van alles wat met keuken en badkamer te maken heeft. Verder worden er o.a. beurzen en grote bijeenkomsten gehouden. Voor de ca. 1500 bezoekers van de culinaire conferentie waren de bemande showrooms die avond open en op de begane grond stonden tussen en in de showrooms, koks uit Chicago hun best te doen om het lekkerste van het lekkerste te presenteren. Met de eetkunst was het bij binnenkomst meteen raak. Na het inleveren van mijn jas, stuitte ik op een menselijk lichaam, gemaakt van gelatine. Het hoofd lag op een bed van krulsla, de ogen waren olijven en de aderen waren gemaakt van rode rabarberstengels, ongelooflijk. Het was net zo groot als een volwassen man en onmogelijk voor mij om het geheel op de foto te krijgen.

Naast de tafel waar de man op lag stonden een aantal paspoppen aangekleed met diverse groenten, variërend van koolbladeren voor de jurk tot pepers voor een ketting. Op een stand waar ze Amerikaanse kaas aanprezen, was een wandtableau gemaakt van allemaal kleine stukjes kaas. In het begin heb je niet in de gaten dat het tableau van kaas gemaakt is. Maar opeens kom je dichterbij en zie je dat het geheel gemaakt is van kleine blokjes, op de muur geprikte kaas. Ik val van de ene verbazing in de andere. Een van de kunstenaars had van specerijen een mozaïek gemaakt. Je kunt maanzaad, paprikapoeder, peper en zout perfect onderscheiden en opeens realiseer je je wat een prachtige kleuren specerijen hebben. Gelukkig waren de hapjes ook leuk en perfect en Chicago had duidelijk het begin van de conferentie neergezet.

En dan is het werken geblazen. Vroeg op want om 7.30 is er een ontbijt en de eerste openingssessie start om 8.00. Het begint meteen heftig, het onderwerp is organic food, en de drie mannen op het podium, hebben er alle drie andere belangen bij. Een restauranthouder, een biologische boer en een marketing man van Kraft Foods (o.a. Heinz tomatenketchup). Wat kunnen Amerikanen toch goed en duidelijk formuleren. Na afloop hadden alle drie helder hun visie uiteengezet en het gevolg was dat het je meteen aan het denken zette. Niet alles kan biologisch, maar wel veel en ook de grote multinationals zijn er op hun manier mee bezig.

Het is een lange dag en de laatste bijeenkomst eindigt om half 6. Ja, en dan komt het dineren. Ook altijd een belevenis op dit jaarlijkse congres. De interessante restaurants zijn allemaal van te voren geboekt, (ook wij hebben al vanuit Nederland gereserveerd) en vanavond kunnen we om half tien pas aan tafel. We zijn met zes man uit Nederland en we krijgen 12 (!) kleine gerechtjes voorgeschoteld. Je lacht je rot als je ons hoort praten over het eten. Alles wordt geproefd, gekeurd en weer geproefd. Het hele restaurant zit vol met ons soort mafkezen, maar het personeel blijft aardig en is zeer goed op de hoogte, ze kunnen al onze vragen beantwoorden.

De volgende ochtend ga ik op excursie naar The Bleeding Heart bakkerij van een unieke ‘pastry chef ’, Michelle Garcia. Het is een kleine onooglijke bakkerij, maar wel de eerste Organic gecertificeerde bakkerij in Amerika! Michelle is een politiek geïnteresseerde bakker en dat is te zien aan de hele uitstraling van de winkel, het heeft niets te maken met een keurige bakkerij. In de etalage staan lege dozen opgestapeld en er hangen politieke posters aan de muur. Michelle, met tatoes op armen en benen, liep stage in Frankrijk en tijdens een gesprekje met haar blijkt dat ze ook bij ‘De taart van m’n tante’ in Amsterdam gewerkt heeft. Het is een unieke vrouw, en wat een smaken kan ze creëren. Het personeel, ook op en top alternatief, weet van alle producten wat erin zit, hoe het gemaakt is, enz. Het is dan ook terecht dat Michelle op de lijst staat om ‘pastry chef’ van 2007 te worden. Ze is begonnen met het bakken van producten voor vrienden, maar toen dat een beetje uit de hand liep wilde ze graag op de ‘farmers markt’ haar lekkers verkopen. Dat mag je niet vanuit huis doen, want je moet werken in een speciale gecertificeerde keuken die aan alle eisen voldoet. In Amerika hebben veel plaatsen een dergelijk speciale keuken om mensen de kans te geven hun eigengemaakte producten te verkopen. Die keukens mogen er van mij ook hier komen, dan kan ik mijn eigen overheerlijke ‘pepperjelly’ misschien ooit aan de man brengen.

Nelleke

Shrimp with beer

800 gr grote rauwe ongepelde garnalen
1,5 blikje bier
1,5 eetlepel gemengde viskruiden
sap van een halve citroen

Meng bier, viskruiden en citroen in een grote pan en breng het vocht aan de kook. Doe de garnalen erbij en kook ze in 3 tot 5 minuten roze. Schep de garnalen uit het vocht en serveer ze warm of koud.

Chili Cheese Puff
5 eieren
¼ cup (4 eetl.) bloem
1 theel. bakpoeder
80 gr gesmolten boter
1 groene paprika in stukjes
2 eetl. rode pepers in stukjes
280 gr cottage cheese
1 cup (ca. 150 gr) geraspte belegen kaas

Verhit de oven tot 220 graden en beboter een kleine ovenschaal. Klop de eieren tot ze lichtgeel van kleur zijn. Voeg de rest van de ingrediënten toe en schep het mengsel in de schaal. Dek de schaal af en zet ca. 15 minuten in de oven. Verlaag de temperatuur naar 175 graden en bak onafgedekt nog 30 minuten. Snijd in vierkantjes en serveer ze warm.

Verenigde Smaken van Amerika Interesse gekregen in het boek van Nelleke van Lindonk? Het boek is helaas niet meer verkrijgbaar in de boekhandel. Neem contact op met USA4ALL indien u een van de laatste exemplaren wilt bemachtigen. De Verenigde Smaken van Amerika N. van Lindonk Alle recepten van Nelleke van Lindonk worden bewaard in ons archief. Wilt u deze eens rustig doorkijken of er iets voor u bijzit kiest u hier voor het Archief.